Dagskráin verður:

20:00 Rímur
20:05 Sudden Weather Change
20:40 Morðingjarnir
21:15 Æla
21:50 Hellvar
22:15 Hlé: Sigurvegari úr Videó samkeppni kynntir – Spjall frá Wim Van Hooste
22:30 Mosi frændi
23:05 Dr. Gunni
23:40 Q4U
00:15 Fræbbblarnir
01:00 (lýkur)

Og ég veit af að minnsta kosti einu óvæntu atriði sem ég lofaði að segja ekki frá.

Fyrir áhugasama þá verður prógram okkar Fræbbbla byggt á gömlu efni að mestu leyti, væntanlega:

1. Ljóð
2. Police & Thieves
3. CBGB‘s
4. Nekrófíll í Paradís
5. Þúsund ár
6. Lover Please
7. A Message To You, Rudy
8. Bjór
9. Hippar
10. Judge A Pope Just By The Cover
11. Æskuminning
12. Í nótt

Með þeim fyrirvara að eitthvað gæti breyst ef tímaáætlun stenst ekki.

Helgi Briem verður fjarverandi á bassann en ný endur-inngengir meðlimir spila, Þorsteinn Hallgrímsson á bassa og Ríkharður H. Friðriksson á gítar.

Þá eigum við von á að hluti blásarasveitar hinnar frábæru Ojba Rasta detti inn í eitt eða tvö lög með okkur.

Á sama hátt má segja að kukl-, hjávísinda-, heilunar-, detox-, álfa-, miðla-, drauga- og hómopataiðnaðurinn sé skattur á þá sem eru auðtrúa.

Það var ágætis samantekt á þessu í DV um daginn.

Það er nefnilega þannig að ef ekki er hægt að sýna fram á með hlutlausum tilraunum að eitthvað virki – þá er lang líklegasta skýringin sú að það virkar ekki.

Það þótti honum fullkomlega verðlaust. Að þetta hafi ekki verið prentað í gamal dags prentmiðlum þýddi að skoðanirnar voru nánast verðlausar.

Ég er á því að skoðanir eigi að meta eftir því hversu góð rök eru færð fyrir þeim. Ekki eftir því hver heldur þeim fram. Og þaðan af síður hvort þær hafa birst í einhverjum prentmiðlum eða ekki. Það er ekki endilega staðfesting á því að skoðanir séu einhvers virði að þær fáist birtar í prentmiðlun.

En kannski sendi ég einhverju blaðinu viðkomandi grein til birtingar. Þá hljóta skoðanir mínar að vera rosalega mikils virði. Að minnsta kosti í huga einhverra…

Nú var HK að færa Kópavogsbúum fyrsta Íslandsmeistaratitil bæjarins í handbolta. Frábært. Til hamingju HK!

Þá eigum við Iðunn 29 ára brúðkaupsafmæli í dag.

Það var eiginlega nokkuð klókt hjá okkur að velja sama dag fyrir tæpum þrjátíu árum. Við höfum haldið saman upp á daginn nánast á hverju ári (fyrir utan 2-3 skipti þegar einhver er ekki á landinu) og átt virkilega góða brúðkaupsafmælisdaga saman.

Og kannski er við hæfi að óska mér sjálfum til hamingju með að hafa kynnst þessari frábæru fjölskyldu.

Ég man ekki til að hafa viljað banna heimskulega hluti. Þvert á móti finnst mér mikilvægt að (fullorðið) fólk hafi fullt frelsi til að taka heimskulegar ákvarðanir svo framarlega sem þær bitna ekki (úr hófi) á öðrum. En á meðan ég greiði fyrir hluti, ýmist beint eða í formi skatta, þá vil ég hafa eitthvað um það að segja hvernig þeim fjármunum er varið. Ég vil fá að hafa skoðun án þess að fá svona skítkast til baka.

Ég geri mér ekki alveg grein fyrir hvort þeir – sem gera þessar athugasemdir, ýmist í athugasemdakerfinu hér eða í eigin bloggfærslum – eru raunverulega svona treggáfaðir („með rökhugsunarlega áskorun“?) eða hvort þetta er hrein „sandkassa“ (bið krakka sem hafa gaman af sandkössum afsökunar)  illkvittni til að vera með skítkast.

Ég skrifaði um daginn færslu þar sem ég velti upp því hvort RÚV ætti að sýna mynd sem stenst illa skoðun. Aðallega gerði ég athugasemd við kynningu RÚV á myndinni og sem betur fer tók RÚV mark á þessu og breytti kynningunni.

Viðbrögðin hafa að lang mestu leyti verið jákvæð en það eru alltaf nokkrir sem koma með „þú vilt bara fá að ráða því einn hvað er sannleikur“ og „þú vilt banna allt á YouTube sem þér hentar ekki“ – þeas. ef ég leyfi mér að sameina nokkrar athugasemdir.

Ég velti því sem sagt fyrir mér hver tilgangurinn er með svona athugasemdum. Einhverjar hugmyndir?

Forsagan er að ég keypti gallaða vöru, eða réttara sagt, ég fékk afhenta aðra vöru en ég var að kaupa.

Ég reyndi að skila, en söluaðilinni harðneitaði að taka til baka, sagði ýmist að ég hefði fengið það sem ég átti að fá, eða að hann hefði aldrei sagt að ákveðin atriði ættu að vera til staðar. Ég læt vera að fara út í smáatriði, en ég á reyndar mjög skondna upptöku af sölumanninum að reyna að ljúga sig út úr þessu.

Nú var ekki sjálfgefið hvað rétt væri að gera. Ég hafði greitt með Visa korti frá Valitor og hringdi í þjónustuver Valitors og fékk þau svör að ég yrði að skila vörunni til að eiga möguleika á endurgreiðslu. Það er rétt að taka fram að engu var lofað og tekið fram að þetta gæti orðið erfitt. En viðkomandi starfsmaður ráðlagði okkur samt að skila vörunni þrátt fyrir að ljóst væri að við fengjum ekki kvittun fyrir skilunum.

Ég ákvað að láta á þetta reyna og tók upp „video“ á símann þegar ég afhenti vöruna.

Þegar á reyndi var vonlaust að fá endurgreiðslu. Upptökur af svikunum skipta engu máli og það eitt skiptir máli að við skrifuðum undir sölunótuna.

Það sem mér finnst verra er að Valitor tekur enga ábyrgð á þeirri ráðgjöf að segja okkur að skila vörunni til að eiga möguleika á endurgreiðslu, þegar fullljóst var að við ættum enga möguleika á endurgreiðslu nema fá kvittun.

Nokkrar fyrirspurnir hafa engu skilað nema fara fram hjá þessu aðalatriði og síðustu tveimur fyrirspurnum hafa þeir ekki látið svo lítið að svara. Sú seinni var, „fannst ykkur þetta eðlileg ráðgjöf og mynduð þið veita okkur sömu ráð ef við lentum aftur í þessari stöðu?“.

Mig langar rosalega að fá svar.

Nú má RÚV eins og aðrar sjónvarpsstöðvar sýna hvaða rugl sem er mín vegna. Eða kannski ekki. Kannski á að gera meiri kröfur til ríkisrekinnar sjónvarpsstöðvar. En burtséð frá því.

Hvernig dettur mönnum þarna á bæ að kynna svona þvælu sem „heimildamynd“? Það hefur aldrei verið sýnt fram á með nokkrum hætti að einhvers konar kraftaverkalækningar hafi í einu einasta tilfelli virkað. Aldrei. Þess vegna er einfaldlega ekki hægt að gera „heimildamynd“ um þetta.

Nú má fólk trúa hvaða vitleysu sem er mín vegna og taka heimskulegar ákvarðanir um eigin heilsu. Mín vegna. En ég geri athugasemdir við að breiða út trú á einhverja dómsdags vitleysu. Og ég er eiginlega verulega reiður að sjá hvernig almannafé er varið í svona bábiljur.

Þetta stuðar mig kannski sérstaklega vegna þess að ég hef talsvert kynnst og unnið með starfsmönnum RÚV og sjaldan séð annað en mikinn vilja til að vinna af fagmennsku.

Nokkrar spurningar:

1. Gerir RÚV engar kröfur til innihalds þess sem er sýnt?
2. Eru engar viðmiðanir um hvað má kalla heimildamynd?
3. Horfði einhver á þessa mynd áður en ákveðið var að taka hana til sýninga?
4. Kynnti einhver sér gagnrýni á myndina áður en ákveðið var að setja hana á dagskrá?

Það má sjá gagnrýni á myndina hér http://www.sciencebasedmedicine.org/index.php/the-living-matrix-a-movie-promoting-energy-medicine-beliefs/

Eins og í mörgum svona „heimildamyndum“ þá er öllu grautað saman, engar sannanir fyrir fullyrðingum sem þar eru settar fram. Ekkert hefur verið prófað. Engar tilraunar hafa farið fram. Þetta eru samhengislausar „reynslusögur“ án nokkurra staðfestinga. Listinn yfir rangfærslur er ótrúlega langur, ýmist fullyrt án sannana eða beinlínis fullyrt eitthvað sem löngu hefur verið afsannað.

Af hverju er mér ekki sama? Jú, þetta er nefnilega ekki bara áróður fyrir heimsku. Þetta er beinlínis lífshættulegt.

Svo er fjallað um þetta hér http://www.vantru.is/2012/05/02/13.30/

Þarna verða Sudden Weather Change, Q4U, Æla, Mosi frændi, Morðingjarnir, Dr. Gunni, Hellvar og Fræbbblarnir.

Hljómleikarnir verða 24. maí á Gauknum og það má sjá meira á http://rockinreykjavik.blogspot.com/

Já, MOKA góðan dag… jú, það er rétt við sérhæfum okkar í almannatengsla ráðgjöf fyrir þá sem eru í verulegum vandræðum  og þurfa einmitt að „moka“ út. Það má segja að við séum með tilbúinn pakka.

Nei, nei, þetta er frekar einfalt, við getum afgreitt þetta í gegnum í síma. Í fyrsta lagi er lykilatriði að vera reiður og móðgaður. Þú gerir bara lítið úr öllum andstæðingum þínum og öllum sem eru þér ekki sammála. Öfgafólk, hatursfullir einstaklingar, pólitískar andstæðingar og þar fram eftir götunum. Og gera alla að andstæðingum sem ekki hafa tekið afdráttarlausa afstöðu með þér. Og þú gerir auðvitað lítið úr þeim öllum.

Nú, nú, skipuðuð þið þetta fólk sjálfir? Og hvað, samherjar til margra ára? Það skiptir engu, hver heldurðu að muni eftir því? Bara hamra á því að gera lítið úr þeim.

Nei, hlustaðu. Þú ræðir ekkert málefnalega og svarar engu um efnisatriði. Vertur reiður, vertu sár og vertu móðgaður. 

Jú, jú, auðvitað geta alltaf einhverjar fréttamenn þráast við að spyrja um efnisatriði. Ef þú kemst ekki mögulega hjá spurningum um efnistatriði málsins, þá er bara að benda á eitthvað annað. Einhver annar sem hefur gert eitthvað svipað. Segja að þetta hafi nú alltaf verið svona. Benda á einhver mistök sem einhver annar hefur gert.

Vertu ekki með þennan barnaskap, það skiptir ekki nokkru máli þó það finnist ekkert sambærilegt dæmi, bentu bara á eitthvað, helst nógu langsótt og gamalt sem enginn man eftir. Þeir geta ekki rekið eitthvað ofan í þig sem þeir muna ekki eftir.

Bara muna: „hinir“ eru hatursfullt öfgafólk.

Náðu svo í eintak af rökvillubók Michael LaBossiere, “42 Fallacies“. Hún er reyndar skrifuð fyrir þá sem vilja sjá í gegn um rökvillur, en þú lest hana auðvitað með þveröfugu hugarfari. Það er fullt af fínum hugmyndum þarna sem hafa reynst vel.