Daginn sem ég fékk ávísunina upp á 25 evrur sendar fyrir smáþýðinguna, fékk ég tilkynningu frá bankanum um að ég hefði farið yfir leyfilegan tíma í mínus og því væru 24,95 evrur teknar af mér í vanskilagjald. Svona er lífið nú undarlegt.
Hér í Frakklandi gilda ekki sömu reglur um yfirdráttarheimildir og á Íslandi. Ég er með heimild til að fara 300 evrur í mínus, en ég má ekki vera undir núllinu í meira en tvær vikur samfleytt. Ef það gerist fæ ég viðvörun og ef ég laga það ekki borga ég tveimur vikur síðar 24,95 evrur í sekt.
Ef það gerist, fer ég á svartan lista. Þá fæ ég ekki viðvörun næst þegar ég fer tvær vikur yfir, heldur eru 24,95 evrur teknar út strax. Ef mér tekst að halda mér hreinni í 3 mánuði fer ég af svarta listanum. Ég lenti sumsé á svarta listanum í nóvember fyrir helberan klaufaskap. Svo kíkti ég á stöðuna um daginn og reiknaði út að ég yrði að laga minn litla mínus fyrir mánudaginn næsta, ekki mánudaginn síðasta. Hef eitthvað stokkið yfir eina viku í dagatalinu. Svo ég tapaði 24,95 evrum.
Þetta kallar óreiðufólk „vesen í bankanum“, ég kalla þetta bölvað og bévítans vesen á sjálfri mér. Ég fyrirlít reglur bankans og þá staðreynd að ég neyðist til að vera með bankareikning. Ég fyrirlít kerfi sem gengur út á að hygla þeim sem græða meira og refsa þeim sem græða minna. En ég á að skilja þessar reglur og á að geta passað upp á að þeir geti ekki svínað svona á mér.
Í morgun skilaði ég svo þýðingu sem ég fæ rúmar 200 evrur fyrir einhvern tímann í mars. Ömurleg lagaþýðing en mikið er nú góð tilfinning að vinna sér inn pening. Þó maður þoli ekki peninga.
Hér er stillt og fallegt veður, skýjað en ekki dökkgrá ský með rigningu eins og í gær, svei mér ef sést ekki til sólar í gegnum þessi ljósu ský. Þvottavélin malar, nágranninn ryksugar, ég undirbý mig andlega undir að taka 51 stökk með dýfu. Ég er reyndar hætt að svitna núna og mér finnst ég alls ekki grennast. Ég styrkist, ég mæðist minna en mér finnst ég ekkert tálgast niður. Samt geri ég líka magaæfingar og er farin að hreyfa mig mun meira með, hætt að nota rúllustiga og fleira smálegt. Ég er farin að halda að ég þurfi að huga betur að mataræðinu. Ég borða mikið af grænmeti en kannski of mikið af brauðmeti og sósum, ég veit það ekki. í morgun fékk ég mér það sem mér finnst komast næst skyri, með eplamauki. Algerlega fitusnautt og próteinríkt. Mig langar hrikalega mikið til að minnka magann framan á mér. Síðast á mánudag var ég enn og aftur spurð hvort ég væri ólétt. HFF.
Uppfært: Ég svitnaði eins og ég ætti lífið að leysa við stökkin í morgun:)
Lifið í friði.
Kristín Jónsdóttir
Ummæli (15)
Harpa J // 22.1 2010 kl. 09:43
Spurð hvort þú værir ólétt??????
Þú sem ert svo nett og pen? Hvusslag andsk. dóna umgengst þú eiginlega? Annars hef ég það fyrir reglu að spyrja ALDREI um óléttu, bara ALDREI. Annaðhvort er mér sagt frá því, eða þá kemur það bara í ljós. Svo getur viðkomandi kona bara verið pínu uppblásinn þann daginn eða eitthvað.
Bankar eru pakk.
parisardaman // 22.1 2010 kl. 10:05
Ég er nefnilega ansi nett, amk fyrir íslenska konu. En maginn stendur oft mjög stífur og fínn út í loftið og efri bumban er mjög villandi. Ég fyrirgef fólki alveg þessa vitleysu þó ég viti sjálf að maður spyr aldrei að þessu (gerði það einu sinni og var næstum dáin úr skömm).
Árný // 22.1 2010 kl. 10:35
Þoli ekki óléttuspurningar – en er smám saman að komast úr þannig ástandi, var meira segja klappað á magann á mér fyrir tæpu ári meðan óléttar konur voru dásamaðar!!! Spyr ekki sjálf, hef orð bóndans í huga, ekki spyrja konu hvort hún sé ólétt nema þú sjáir að það sé að koma barn út úr henni! Baráttukveðjur í stökkin!
Líba // 22.1 2010 kl. 10:52
Þetta er aldurinn kæra Kristín … kílóin halda sér traustataki. En ef þú heldur áfram aðgerðunum sem þú nefnir mun maginn minnka smátt og smátt … og það er best og hollast
Btw – ég hef einu sinni flaskað á þessu með óléttuna … aldrei aftur, ALDREI!
parisardaman // 22.1 2010 kl. 11:58
Þetta birtist á facebook hjá einum vina minna um daginn: „loksins þegar ég hafði safnað í mig kjark til að spurja hvort nágrannakonan væri ólétt var hún komin með 7 í útvíkkun“. Hann reyndist hafa spurt eiginmanninn. Svolítið sætt.
Eyja // 22.1 2010 kl. 14:11
Mér finnst að fólk sem spyr ó-óléttar konur um óléttu ætti að vera skikkað til að ganga með púða undir peysunni sinni í níu mánuði. Ég reyni að viðhafa sömu reglu um svona óléttuspurningar og ágiskanir um aldur (jafnt hjá börnum sem fullorðnum), læt þær alveg eiga sig nema ég sé þegar viss eftir öðrum leiðum.
hildigunnur // 22.1 2010 kl. 15:30
úff, ég hef ekki verið spurð að þessu ansi lengi – enda dreifast kílóin víðar en bara á magann á mér……
ella // 22.1 2010 kl. 17:49
Æi ég veit svo sem ekki hversvegna þarf að vera svoddan leynimakk í kring um óléttur og aldur. Skil þó að stundum svekki að vera talin ólétt þegar verið er að reyna það mikið án árangurs. Hitt er léttvægt í mínum augum. Minnist þess ekki að hafa reynt að leyna aldri mínum síðan ég komst í Skjólbrekku um árið áður en ég hafði aldur til. Ég er svo sem ekkert að yfirheyra fólk um þessi atriði heldur.
parisardaman // 22.1 2010 kl. 19:12
Ég hef aldrei haft áhyggjur af aldri, en það getur verið pínlegt þegar maður ákveður að rétt rúmlega fertug manneskja sé um sextugt eins og ég hef lent í (sem BETUR FER sagði ég aldrei neitt, en ég held hún hljóti að hafa tekið eftir smá undrunarsvip þegar aldurinn barst í tal). Hins vegar er það bara púra dónaskapur að gefa í skyn að fólk sé feitt og að spyrja um óléttu er einmitt það. Rosalegan maga ertu með kona… ég hef svo sem aldrei lagst í þunglyndi yfir þessu, frekar hlegið inni í mér að því hvað fólk verður bjánalegt í framan í þessu anorexíulandi þegar því verður svona á í messunni.
SVanfríður // 22.1 2010 kl. 19:37
Mér finnst skárra að vera spurð sjálf hvort ég sé ólétt þegar ég er það ekki heldur en að vera spyrillinn-gerðist einu sinni og ég skammast mín enn.
En ég er þér innilega hundrað prósent sammála með banka og peninga!bjakk.
Eva // 22.1 2010 kl. 22:33
Er virkilega svona dónalegt að vera með mallakút?
Eyja // 22.1 2010 kl. 23:44
Hver var að tala um leynimakk? Aldrei hefur hvarflað að mér að reyna að leyna því hvað ég er gömul og ég hef heldur aldrei séð ástæðu til að leyna óléttu. En ég hef lent í því að verða sár, bæði yfir að vera talin ólétt þegar ég var það alls ekki (=mikið ertu orðin feit) og yfir að vera talin miklu yngri en ég var, t.d. þegar ég var 10 ára og var spurð hvort ég væri orðin 7 eða þegar ég var 27 ára og talin 10 árum yngri (held ég hafi aldrei lent í að vera talin miklu eldri en ég var en get ímyndað mér að það særi líka). Ég öskra inni í mér þegar ég heyri fólk giska á einhvern fáránlega lágan aldur hjá lágvöxnum börnum, finnst ég hafa verið í þeirra sporum í gær.
Svo það sé á hreinu þá er ég 40 ára og ekki ólétt.
parisardaman // 23.1 2010 kl. 06:52
Eva: í París er það næstum dauðasynd að vera feitur. Eyja: Ég held ég hafi ekkert verið svo sár yfir því að vera talin smábarn fram eftir öllu. Eða kannski bældi ég það niður. Ég er eiginlega núna frekar sár yfir að vera aldrei beðin um skilríki í ríkinu, svei mér ef ég var ekki beðin um það 32 eða 33 ára gömul.
Eyja // 23.1 2010 kl. 11:09
Haha, ég hugsa alltaf ósjálfrátt með mér „Er ég ekki örugglega með skilríki?“ þegar ég fer í ríkið og verð alltaf jafnhissa þegar ekki er spurt um þau. Þar sem ég bjó í Ameríku voru allir sem keyptu bjór í búðum spurðir um skilríki (kassinn gat ekki afgreitt bjórinn án þess að skírteinisnúmer væri slegið inn), jafnvel hvíthært og hrukkótt fólk með göngugrind.
En já, ég tók þetta mjög nærri mér með aldurinn sem krakki, var afar viðkvæm fyrir því að vera talin barnaleg og eyddi unglingsárunum í ýmislegt sem ég taldi að gerði mig fullorðinslegri. Næg verkefni fyrir sálfræðinga að glíma við í mínum komplexum.
Anna Helgadóttir // 24.1 2010 kl. 15:11
Í mínu tilfelli hefur sennilega verið nóg að droppa kókinu til að ég myndi léttast, en svo breytti ég auðvitað matarræðinu mikið. Ég borða mjög lítið af brauði en þó alltaf eitthvað. Ég hef reyndar grun um að ég sé ekki að borða nógu mikið núna miðað við hreyfinguna.
Auk þess, fita er léttari en vöðvar svo þú ert mjög sennilega að missa cm þó þú sért ekki að missa mörg kíló ;)
Rita ummæli