Parísardaman

Ég er alltaf eitthvað að þykjast vera að prjóna. Ég gerði marglitan garðaprjónstrefil handa Sólrúnu. Hann er aðeins of breiður en hún á eflaust eftir að geta notað hann ef ég druslast einhvern tímann til að ganga frá lausu endunum, sem eru svo margir að ég nenni ekki einu sinni að byrja. Líklega, ef ég væri með svona lífsþjálfara, myndi hann segja mér að gera einn þráð í einu. Og allt í einu væri ég búin. Svona eins og þegar maður þýðir tyrfið efni. Eitt orð í einu og allt í einu er kominn texti. Já. Ég er einmitt að leika mér að því að þýða dálítið tyrfna grein. Í henni koma fyrir lýsingar á kynferðislegu ofbeldi og það er merkilega erfitt að finna íslensku orðin yfir þessar athafnir ljótu kallanna. M.a.s. pénetration er vandamál. Hvað þá orðin yfir kynfæri kvenna og karla. Hvað er dónó, hvað er faglegt, hvað er nógu eðlilegt til að fólk roðni ekki, eins og ég gerði sjálf á bókasafninu um daginn? Og stórmerkilegt (aftur nota ég merkilegt í neikvæðum skilningi, alveg eins og í síðasta pistli) þykir mér að þessi orð eru varla þýdd í orðabókunum á snöru.is. Pedophile er t.d. ekki þýtt. Einhver feimni í gangi? Eða bara of flókið? Barnaníðingur er nefnilega fínt orð, en hvað er athöfnin pedophilia? Barnaníð? Ekki þykir öllum það gott, mér ekki heldur. Misnotkun ekki heldur, sérstaklega þegar um penetration var að ræða, gengur kannski þegar um er að ræða káf, en samt ekki einu sinni þá. Frekar eitthvað eins og t.d. blygðunarbrot, sem er orð sem finnst í fransk-íslensku á Snöru orðabókinni undir pudeur.
Það er samt ferlega gaman að leita að þessum orðum, sköpuðust heilmiklar umræður á Facebook um þetta í gærkvöldi, meðan ég rústaði manninum mínum í Yatzy.

Lifið í friði.