Mas og meiningar

Það hefur sýnt sig með afar rækilegum hætti undanfarnar vikur og mánuði og ár, að Sjálfstæðisflokkurinn og meirihluti þingflokks Framsóknarflokksins eru og hafa verið á móti lýðræðisumbótum. Þessi and-lýðræðislegu öfl berjast með kjafti og klóm gegn hvers kyns formum af auknu lýðræði, aukinni aðkomu almennings að stórum ákvörðunum er varða almannahag. Þessi öfl vilja einfaldlega ekki heyra minnst á lýðræðisumbætur eins og þjóðaratkvæðagreiðslur (að kröfu almennings), persónukjör og þess háttar. Þessi afturhaldssömu, andlýðræðislegu öfl vilja ekki að óbreytt alþýðan fái yfirhöfuð að hafa nokkuð að segja um mikilsverð mál. Línan hjá þessu liði er skýr: Alþingi og ríkisstjórn eiga að ráða öllu og festa ætti í lög að Sjálfstæðisflokkurinn ráði þar af því sem ráða þarf til að gæta skilmerkilega allra sérhagsmuna – að almannahagsmunir séu ekki að flækjast fyrir.

Þjóðin setti fram skýra kröfu í búsáhaldabyltingunni og kosningunum 2009; siðvæðing, réttlæti, aukið lýðræði og Íhaldið burt frá kjötkötlunum. Ekki var fyrr búið að koma Íhaldinu úr stjórnarráðinu en þingflokkur þess hóf málþóf gegn lýðræðisumbótum. Það málþóf stendur enn yfir. Froðufellandi steypa um ekkert – nema það að stöðva mál sem ógnað getur þeim sérhagsmunum forréttindastéttanna sem þessi andlýðræðislegu öfl eru talsmenn fyrir, ef ekki starfsmenn fyrir. Stórfyrirtækin „eiga“ þessi öfl.

Staðan í fylgismálum framboða er nokkuð sérstök í nýjustu könnun Fréttablaðsins. Hún sýnir að fyrir utan harðasta kjarna Sjálfstæðisflokksins (um 20% kjósenda) þá er fylgið bókstaflega út um allt en þó aðallega hvergi. Hún sýnir líka ákaflega vel hvað það er hæpið að tala um fylgi út frá afstöðu þeirra sem taka afstöðu“; í þeim tilvikum þegar um helmingur svarenda tekur ekki afstöðu!

Það er vitað mál að í könnun, þar sem þráspurt er og þá einkum til að fá fram ítrasta fylgi Sjálfstæðisflokksins, þá er fylgið við þráspurða flokkinn að líkindum komið í topp, en óákveðnir og óánægðir að líkindum fyrst og fremst að íhuga önnur framboð. Það er um leið í hæsta máta hæpið að taka 23% grunnfylgi Sjálfstæðisflokksins og umrreikna það upp í 43%.

Staðan samkvæmt FBL er þessi:

Nýtt framboðsafl fæddist formlega um helgina – Dögun, samtök um réttlæti, sanngirni og lýðræði. Fyrstu óformlegu þreifingarnar hófust í nóvember sl., en út það ár var unnið við að ákveða og móta þau forgangsmál sem samstaða var um að miða við, ákveða og móta hugmyndir að lögum, verklagsreglum og skipulagi og æ fleirum boðið til þátttöku. Eftir áramót fór þessi vinna upp á yfirborðið og opnir málefnahópar skipaðir um einstaka kjarnastefnukafla og um samþykktir. Vandað var til verka og lýðræðið í forgrunni og lét fólk ekki trufla sig þótt aðrir dembdu sér í að stofna nýja flokka án þess að móta stefnuna og leikreglurnar fyrst.

Upphafsaðilar þessarar vegferðar eiga það sameiginlegt að hafa tekið sig saman um rekstur Grasrótarmiðstöðvarinnar við Brautarholt og það samstarf leiddi síðan af sér frekara samstarf. Um eða yfir 20 samtök og grasrótarhópar hafa þar aðstöðu til fundarhalda og annarra samkoma. Sem formaður Borgarahreyfingarinnar (BH) er mér hugleikið hversu greiðlega hefur gengið að fylgja eftir samþykktum aðalfundar BH í september sl., þar sem þung áhersla var lögð á samstarf við aðila og einstaklinga með líkar áherslur og öflugan stuðning við annars vegar grasrótarhreyfingar og hins vegar frumvarp Stjórnlagaráðs. Í öllu þessu samstarfi hafa forgangsmálin mótast; hagur heimilanna, lýðræðisumbætur með nýrri stjórnarskrá, siðvæðing stjórnsýslu og fjármálakerfis, uppstokkun auðlindamála og lagalegt réttlæti með afdráttarlausu uppgjöri við hrunið. Einnig hafa aðstandendur Dögunar orðið ásáttir um að láta afstöðuna til ESB-aðildar ekki kljúfa hópinn, heldur sammælast um að mikilsverðast sé að þjóðin fái þar að ráða för samfara opnu og lýðræðislegu ferli, óháðri upplýsingagjöf og fræðslu.

Í framkvæmdaráði Dögunar sitja 5 kjörnir fulltrúar og við fyrsta tækifæri bætast við 2 fulltrúar sem verða slembivaldir meðal skráðra félaga. Það eru nýmæli að viðhafa slembival og Dögun því brautryðjandi í slíkum vinnubrögðum. Hvað hina 5 kjörnu ráðsmenn varðar markar innkoma tveggja öflugra stjórnlagaráðsmanna auðvitað sérstök tímamót, þeirra Lýðs Árnasonar og Gísla Tryggvasonar. Hvað stofnun Dögunar varðar að öðru leyti hlýt ég að fagna því ógurlega að fyrrum samherjar, sem klofnuðu í BH og Hreyfinguna, skuli nú fallast í faðma á ný. Þátttaka Frjálslynda flokksins er og mikilsverð búbót; fólk með mikla reynslu og þekkingu á ekki síst málefnum atvinnulífsins til sjávar og sveita.

Dögun er alvöru valkostur, breiðfylking um framgang brýnustu mála fólksins í landinu. Skýr kjarnastefna liggur fyrir (sjá fyrri færslur mínar) og framundan að stofna öfluga málefnahópa um útfærslu þessara stefnumála og upptöku nýrra málaflokka. Ég skora á væntanlega kjósendur að gefa Dögun gaum – og ganga til liðs við okkur.

Næsta sunnudag lýkur formlega stofnun nýrra stjórnmálasamtaka, sem gengið hafa undir vinnuheitinu breiðfylkingin (sjá hér). Fyrri stofnfundur fór fram 12. febrúar síðastliðinn og síðan hafa málefnahópar unnið af krafti í stefnumálum og lögum samtakanna.

Ekki fer á milli mála að hér verður um marktækan valkost að ræða fyrir hina mýmörgu kjósendur sem óánægðir eru með fjórflokkinn og vilja stokka almennilega upp í stjórnarfari þjóðarinnar. Hin nýju samtök verða með núverandi og fyrrverandi þingmenn í sínum röðum og ótal annað gott fólk sem undanfarin ár hafa barist hart fyrir umbótum innan hinna ýmsu væntanlegu aðildarfélaga, barist fyrir lýðræðisumbótum, fyrir alvöru skjaldborg fyrir heimilin, fyrir uppstokkun í meðferð auðlinda, fyrir siðvæðingu, fyrir réttlæti og fyrir manneskjulegra samfélagi almennt og yfirleitt, þar sem fólkið er í fyrirrúmi en ekki fjármagnið og aðrir hagsmunir forréttindastéttanna.

Hin nýju samtök eiga rætur hjá félögum og einstaklingum sem tóku þátt í Búsáhaldabyltingunni, hjá öðrum mótstöðuöflum gegn ofríki fjórflokksins og annarra elítu-afla og hjá fólki sem tók virkan þátt í því að skapa þjóðinni nýja samfélagssáttmála, nýja stjórnarskrá.  Þótt eitt og annað hafi þróast til betri vegar eftir Hrunið þá er fjölmargt ógert sem fjórflokkurinn er ekki líklegur til að standa að og deginum ljósara að fjórflokkurinn þarf virkilega öflugt og fjölmennt aðhald á löggjafarþinginu eftir næstu kosningar – og helst auðvitað líka í framkvæmdavaldinu; með aðild að næstu ríkisstjórn. Það þarf að klára tiltektina, ljúka uppstokkuninni – innleiða nýja Ísland, en moka út gamla Íslandi spillta fjórflokksins. Virkja þau gildi sem Þjóðfundirnir færðu fram.

Ég hvet alla til að kynna sér kjarnastefnu hinna nýju stjórnmálasamtaka. Hún er (með fyrirvara um einhverjar breytingar á síðari stofnfundinum næsta sunnudag):

„Breiðfylking um framboð til næstu alþingiskosninga sem leggja mun áherslu á brýna hagsmuni almennings er sammála um neðangreindan stefnuramma. Öllum sem fallast á forgang þessara mála er boðið til þátttöku.

Við leggjum áherslu á að hrinda í framkvæmd mikilvægum hagsmunamálum þjóðarinnar og að verða það breytingaafl sem íslensk stjórnmál skortir svo mjög.

Öflugar aðgerðir í þágu heimila
Leysa verður skuldavanda heimilanna með róttækum hætti og bæta aðstöðumun almennings gagnvart fjármálavaldinu. Leita skal lausna á forsendum lántakandans frekar en lánveitandans. Við viljum tafarlaust afnám verðtryggingar á neytendalánum og almenna leiðréttingu húsnæðislána. Þá viljum við að lágmarks framfærsluviðmið verði lögfest og að vextir í landinu verði hóflegir.

Lýðræðisumbætur – Ný stjórnarskrá
Ný stjórnarskrá fólksins komi sem allra fyrst til þjóðaratkvæðis. Við teljum frumvarp Stjórnlagaráðs mikilvægt skref í átt til virkara lýðræðis og að þjóðin eigi að fá að kjósa um það. Við leggjum sérstaka áherslu á að tryggja tafarlaust með lögum eftirfarandi rétt almennings: Persónukjör samhliða flokkakjöri. Kjósendur hafi rétt til að kjósa á milli einstaklinga og framboðslista. Þjóðaratkvæðagreiðslur óski 10% kjósenda þess. Íbúar kjördæma eða sveitarfélaga geti átt frumkvæði að atkvæðagreiðslu um sameiginleg hagsmunamál svæðisins óski 10% kjósenda þess. Sjálfstæði sveitarfélaga verði aukið og nálægðarreglan í heiðri höfð. Ákvarðanir verði teknar á því stjórnsýslustigi sem næst er málinu sjálfu.

Skipan auðlindamála og uppstokkun á stjórn fiskveiða
Orkufyrirtæki verði í eigu ríkis og / eða  sveitarfélaga og nýting allra náttúruauðlinda til sjávar og sveita skal vera sjálfbær. Auk þeirra breytinga sem ný stjórnarskrá að forskrift Stjórnlagaráðs hefur í för með sér fyrir skipan auðlindamála er nauðsynlegt að stokka upp stjórn fiskveiða frá grunni. Tryggja þarf aðskilnað veiða og fiskvinnslu og að jafnræði ríki meðal landsmanna við nýtingu á sameiginlegum fiskveiðiauðlindum. Hámarka skal arð þjóðarinnar af auðlindum hennar. Virða skal álit Mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna. Allur ferskur fiskur skal seldur á fiskmörkuðum.

Siðvæðing stjórnsýslu og fjármálakerfis
Bæta ber siðferði og auka gegnsæi í stjórnmálum, stjórnsýslu og fjármálakerfinu. Nauðsynlegt er að þessir aðilar vinni eftir skýrum siðareglum. Lög verði yfirfarin með því markmiði að fyrirbyggja spillingu og herða viðurlög við henni. Tryggður verði aðgangur almennings að öllum gögnum sem opinberir aðilar safna eða standa straum af. Þann aðgang má aðeins takmarka með lögum í lýðræðislegum tilgangi, svo sem til að tryggja persónuvernd. Komið verði í veg fyrir óeðlileg völd sérhagsmunaaðila og skilið á milli stjórnmála og viðskiptalífs. Bankaleynd skal afnumin að undanskildu því sem lög um persónuvernd kveða á um. Tryggt verði að eftirlitsstofnanir ásamt efnahags og viðskiptanefnd Alþingis hafi ávalt fullar rannsóknarheimildir gagnvart fjármálafyrirtækjum.

Lagalegt réttlæti og afdráttarlaust uppgjör við hrunið
Gera þarf ráðstafanir til að endurheimta illa fengið fé aðalgerenda í svonefndri útrás og höfða skaðabótamál á hendur þeim. Samfélag þar sem glæpir borga sig er ekki hægt að sætta sig við. Ganga þarf sérstaklega eftir því að sinnt verði brýnum rannsóknarefnum sem ætla má að hinir gamalgrónu stjórnmálaflokkar séu tregir til að láta rannsaka. Tryggja þarf góð starfsskilyrði sérstaks saksóknara og annarra sem koma að rannsókn efnahagsbrota í tengslum við Hrunið. Almenningur hafi aðgang að öllum upplýsingum sem rannsakendur Hrunsins afla, enda séu ekki sérstök rök fyrir því að halda þeim leyndum. Öllum skal gert kleift að leita réttar sins og verjast fyrir dómstólum, óháð efnahag.

Evrópusambandið
Við leggjum áherslu á opið og lýðræðislegt ferli, óháða upplýsingagjöf og fræðslu og treystum þjóðinni til að ráða niðurstöðunni. Ef aðildarviðræðum verður ekki lokið fyrir samþykkt nýrrar stjórnarskrár og þjóðin ákveður að hætta aðildarviðræðum í samræmi við 66. grein frumvarps Stjórnlagaráðs, munum við styðja þá niðurstöðu. Að öðrum kosti verði aðildarviðræður við Evrópusambandið kláraðar og niðurstaðan borin undir þjóðaratkvæði“.

Fáum hef ég kynnst sem er eins umhugað um bættan hag hinna undirokuðu, og þér. Rík réttlætiskenndin fær þig til að fara hamförum á stundum og þú leitast við að orðum fylgi gjörðir. Enginn, sem hefur séð þig í ham, velkist í vafa um hjartalagið og rökleiðinguna; þú vilt ráðast gegn og leiðrétta ranglæti og misrétti.

Við unnum saman í sjálfboðavinnu fyrir Breiðavíkursamtökin og aðkoma þín að málefnum fyrrum vistbarna, sem orðið höfðu að þola grimmdarlegt ofbeldi og óþolandi mannréttindabrot, auðsýndi mér þennan mann sem þú hefur að geyma. Af fundum niðurbrotinna sála lá leið þín inn í sali höfðingjanna til að knýja fram réttlátar og sanngjarnar aðgerðir. Og það tókst, því hugur fylgdi máli. Í þessum sömu sölum hefur þú verið óþreytandi baráttumaður fyrir hagsmunum hinnar hart leiknu alþýðu, gegn forréttindum elítunnar og þú hefur verið valdhöfunum holl samviskurödd. Haldið uppi merkjum þeirra sem búa við ranglæti, yfirgang, arðrán, lýðræðisskort, lífskjaramissi og þrá réttlæti, sanngirni, ábyrgð, jafnræði, heiðarleika og gott siðferði. Þetta er ekkert sjálfgefið; þeir eru mun fleiri í sölum valdsins sem vilja berjast harðar fyrir hagsmunum annarra en alþýðu þessa lands.

Fyrir þennan eldmóð þakka ég, Þór Saari.

Framhaldsstofnfundur nýrra stjórnmálasamtaka verður haldinn á Grand hóteli sunnudaginn 18. mars 2012 kl. 14 – 17.

Hér má lesa lokadrög að kjarnastefnu.  Í henni eru kaflar um öflugar aðgerðir í þágu heimila, lýðræðisumbætur og nýja stjórnarskrá, skipan auðlindamála og uppstokkun á stjórn fiskveiða, siðvæðingu stjórnsýslu og fjármálakerfis, lagalegt réttlæti og afdráttarlaust uppgjör við hrunið og Evrópusambandið.  Öllum sem fallast á forgang þessara mála er boðið til þátttöku.

Nánari útfærsla, frekari málefnavinna og stefnumótun verður svo í höndum þeirra sem vilja. Hér má lesa lokadrög að lögum sem lögð verða fyrir framhaldsstofnfundinn.

Gefinn er kostur á að senda inn skriflegar breytingartillögur við drögin og skulu þær hafa borist bráðabirgðaframkvæmdaráði fyrir miðnætti að kvöldi hins 11. mars 2012. Hægt er að koma tillögum til bráðabirgðaframkvæmdaráðs á breidfylking@gmail.com – Einnig er óskað eftir tillögum að nafni á hin nýju stjórnmálasamtök.  Sjá líka á Facebook.

Ég hvet fólk til að kynna sér drög að kjarnastefnu og lögum, gera þær breytingartillögur sem fólk vill gera og stinga upp á nafni á hið nýja félag.

Mæta svo á stofnfundinn og taka þátt í mótun hins nýja afls.

Lengi lifi lýðræðið!

Ný stjórnmálasamtök, sem nú eru í smíðum og eignast formlegt líf 18. mars næstkomandi, og að standa ýmis félög, samtök, flokkar og einstaklingar, hafa gengið undir vinnuheitinu Breiðfylking. Þetta orð hefur í þessum hópi verið talið gott og gilt íslenskt orð og vel nothæft sem vinnuheiti – og um leið alls óráðið enn hvað hin nýju samtök koma til með að heita – félagarnir á aðalstofnfundinum mun ráða því með atkvæði sínu.

Nú hefur hins vegar hinn mæti veðurfræðingur Páll Bergþórsson arkað fram á völlinn og kveðið upp úr um að heitið „Breiðfylking“ sé ekki vel nothæft. Ástæðan er sú að fyrir 70-80 árum notuðu fasistar á Spáni orðið yfir sín samtök. Á spænsku auðvitað, við erum þarna að tala um þýðingu á spænska orðinu „falanx„. Á svipuðum fjarlægum tíma notuðu líka Sjálfstæðismenn og Bændaflokksmenn hugtakið til að lýsa samstarfi sínu „gegn sósíalistunum“. Páli finnst í sjálfu sér skiljanlegt að þetta „unga fólk“ sé ekki meðvitað um þessa óheppilegu tenginu.

En Páll virðist velja sér minnisatriði: Orðið Breiðfylking hafa margir notað og víða síðan fyrir 70-80 árum. Meðal annars vinir Páls og flokksfélagar, ótal sinnum, og ekki séð að Páll hafi varað við því eða orðnotkunin haft skaðleg áhrif á brölt þeirra. Alls konar hreyfingar til vinstri, hægri og fyrir miðju þess vegna. Einu sinni var Páll formaður félas sem gekk í heilu lagi inn í nýjan flokk sem kallaði sig breiðfylkingu vinstri manna og ekki að sjá að hik hafi komið á Pál og hans fólk. Ég er að tala um þegar Páll var formaður Sósíalistafélags Reykjavíkur og félagið gekk 1966 í heilu lagi inn í Alþýðubandalagið, sem kallaði sig í daglegri umræðu breiðfylkingu vinstri manna.

Urmull annarra á vinstri væng Páls hafa séð ágætan sóma við að nota þetta nafn. Kannski má þar fremstan telja Ólaf Ragnar Grímsson, núverandi forseta Íslands, sem í kringum 1978 lýsti Alþýðubandalaginu trekk í trekk sem „breiðfylkingu íslenskra vinstrimanna“. Og tengdi það áreiðanlega ekki við Falangista – var þó virtur stjórnmálafræðingur og örugglega hafsjór sögulegrar þekkingar. Ólafur Ragnar flutti og í kringum 1981 gagnmerkan boðskap um samstöðu smærri ríkja þvert á varnarbandalög: „Þessi smáu Natóríki eigi síðan að mynda samstöðu með hlutlausum smárikjum í Evrópu, eins og Finnlandi, Svíþjóð og Austurríki, og ná tengslum við hin smærri ríki innan Varsjárbandalagsins. Þannig verði mynduð breiðfylking smárra ríkja f Evrópu — Natóríkja, Varsjárbandalagsríkja og hlutlausra ríkja — sem nái samstöðu um stöðvun kjarnorkuvígbúnaðarins í álfunni. Þessi breiðfylking beiti sér fyrir lögbindingu kjarnorkuvopnalausra svæða, bæði á Norðurlöndum og á meginlandi Evrópu, og setji fram sjálfstæðar kröfur í afvopnunarmálum sem risaveldin verði að taka tillit til.“ Ekki mjög fasistalegt þetta, svei mér þá! – Og 1983 hélt Alþýðubandalagið heilan landsfund undir yfirskriftinni „Alþýðleg breiðfylking„!

Fleiri hafa séð sér fært að notast við þetta orð eða heiti í gegnum tíðina, innanlands sem erlendis, þrátt fyrir einhverja tiltekna fortíð orðsins. Sósialistar, kommúnistar og smærri hópar vinstri sinna í Uruguay í kringum 1972 kölluðu sig Breiðfylkingu. Kaþólikkar, sósíaldemókratar og frjálslyndir í Belgíu tóku sig 1974 saman og kölluðu sig breiðfylkingu. Þjóðveldisflokkurinn í Færeyjum kallaði sig breiðfylkingu i baráttunni fyrir sjálfstæði Færeyja. Í Líbanon starfaði og starfar kannski enn „Breiðfylking vinstrimanna„.  Í Nicaragua starfaði og starfar kannski enn Breiðfylking Andstöðunnar (FAO – Frente Amplio Opositor) sem „samanstóð af hinni hefðbundnu borgaralegu
andstöðu, klofningsbrotum úr flokki Somoza, Sósíalistaflokknum, Moskvu stalínistunum og skriffinnum verkalýðsfélaganna„.  Og aftur af dæmum innanlands; 1982 skrifaði Guðmundur Árni Stefánsson ritstjóri Alþýðublaðsins um „Breiðfylkingu félagshyggjufólks„, að því er virðist kinnroðalaust. Og að lokum skemmtilegt dæmi úr viðtali við framsóknar- og miðjumanninn Val Arnþórsson heitinn í HP 1985: „Það er ekki nokkur vafi í mínum huga, að Framsóknarflokkurinn og Alþýðuflokkurinn eiga miklu fremur samleið, ef menn dæma út frá grundvallarhugsjónum þessara flokka. Bezta staðan í íslenzkri pólitík væri sú, að það kæmi upp breiðfylking lýðræðissinnaðra félagshyggjumanna.“

Ekki er ég beint að agitera fyrir því að hið nýja stjórnmálaafl fái heitið Breiðfylking og ekki hefur mér vitanlega verið við það miðað að orð þetta stæði eitt og sér, heldur í samhengi og víðari merkingu, eins og „Breiðfylking fólksins„, eða „Breiðfylking fyrir réttlæti“ eða „Breiðfylking allra stétta“ eða annað í þá veru. En ég vil hér og nú mótmæla því harðlega að einhverjir spænskir fasistar frá því fyrir hátt í 100 árum eigi þetta orð eða að notkun þeirra á orðinu hafi eyðilagt það um aldur og ævi – því þetta er fallegt og innihaldsríkt íslenskt orð, sem fólk af allskonar pólitískum uppruna hefur séð ástæðu til að viðhafa. Meðal annars Páll Bergþórsson, vænti ég, á fundum Sósíalistafélagsins og Alþýðubandalagsins 1966-1970 eða þar um bil. Ég veit ekki um nokkurn mann sem hefur fyrir vikið sakað Pál og félaga um að vera fasistar!

En nafnatillögur streyma inn og niðurstaðan verður ljós á aðalstofnfundi „breiðfylkingarinnar“ (vinnuheiti!) 18. mars næstkomandi

Svo er að sjá að fjölmiðlar og hluti kjósenda sperri vart eyrun yfir fregnum af nýjum framboðum nema þau séu á einhvern hátt kennd við einn tiltekinn einstakling, sem þá með ótvíræðum hætti getur talist „foringi“. Við þekkjum þetta svo sem úr sögunni; Borgaraflokkurinn var Albert, Þjóðvaki var Jóhanna, Bandalag Jafnaðarmanna var Vilmundur o.s.frv. Þessi tilhneiging lifir enn góðu lífi – Samtaða er Lilja, Björt framtíð er Guðmundur Steingríms (Besti er Gnarr) o.s.frv.

Einhvern veginn finnst mér þessi áhersla á „foringja“ ekki ríma við nokkuð almenna kröfu um minnkandi flokksræði og foringjadýrkun. Hvað um það; athyglin beinst frekar að stjórnmálaöflum sem persónugera má í einhverjum tilteknum einstaklingi. Nú þegar við blasir stofnfundur nýs breiðfylkingarframboðs ýmissa afla og einstaklinga á sunnudag er það mér enda umhugsunarefni hvort þetta teljist síður fréttnæmt af því að hið nýja framboðsafl er ekki kennt við tiltekinn einstakling. Þó eru helstu aðilar að hinu nýja afli „þekktar stærðir“ í pólitíkinni; Borgarahreyfingin, sem hlaut 7,2% atkvæða í síðustu kosningum, Hreyfingin, með 3 þingmenn á Alþingi, Frjálslyndi flokkurinn, með margra ára þingsögu og nokkrir einstaklingar úr Stjórnlagaráði, með sína mikilsverðu reynslu og þekkingu á stjórnskipunarmálum. Hér er á ferðinni fólk sem sannarlega veit hvað það syngur, vill berjast fyrir lýðræðisumbótum og bættum hag alþýðunnar – en hefur ekki að óbreyttu talandi haus „formanns“. Þetta nýja framboðsafl hafnar raunar hvers kyns foringjadýrkun og vill smíða félagslög sem dregur úr öllu slíku – en umhugsunarvert hvort slíkur lýðræðis- og jafnræðisvilji sé beinlínis til trafala!

En við erum bara á byrjunarreitnum. Fyrri stofnfundur fer fram á sunnudag og framhaldsstofnfundur að líkindum rúmlega mánuði síðar, en í millitíðinni starfa málefnahópar um einstök stefnumál og önnur mál og gengið verður frá nafni hins nýja framboðsafls. Allt er þetta gert eftir vandlegan undirbúning og lýðræðislegar umræður, hægt og hávaðalaust – og án „foringja“. Vonandi tekur almenningur því síðan vel að hið nýja afl muni ekki hafa allsráðandi „formann“ sem öllum stundum er hinn talandi haus þess, heldur hafi lýðræðið að leiðarljósi og félagsfundi og málefnahópa sem megin grundvöll sinnar starfsemi.

Áhugafólki um beint lýðræði, pólitískt jafnræði, siðvæðingu og hag alþýðunnar er hins vegar bent á að mæta endilega á opinn stofnfund hins nýja stjórnmálaafls n.k. sunnudag 12. febrúar kl. 12:00 í Grasrótarmiðstöðinni að Brautarholti 4. Mæta þangað en ekki leita lengi að foringja – því þú ert foringinn.

Sigurjón Þórðarson úr Frjálslynda flokknum hefur tekið af skarið og upplýst á mbl.is að viðræðufundir hafi verið í gangi meðal fulltrúa og einstaklinga úr röðum Borgarahreyfingarinnar, Hreyfingarinnar, Frjálslyndra, fullveldissinna og fleiri um myndun breiðfylkingar-framboðs í næstu þingkosningum.

Sem formaður Borgarahreyfingarinnar get ég staðfest að þessar viðræður hafa verið í gangi og það allt frá því í nóvember. Ég get og staðfest að ýmsir einstaklingar hafa sem slíkir komið að þessum viðræðum, meðal annars nokkrir stjórnlagaráðsmenn. Staðan í þessum viðræðum er sú að undirbúningsstigi fer senn að ljúka; málefnahópar eru að ganga frá stefnuramma og tillögum um skipulag/form hins nýja afls.

Samstaðan um lykil-baráttumál hefur verið eindregin á þessum fundum. Höfuðáherslurnar eru á nýja stjórnarskrá í samræmi við frumvarp Stjórnlagaráðs, alvöru skjaldborg um heimilin, uppstokkun kvótakerfisins og siðvæðingu stjórnsýslunnar og fjármálamarkaðarins. Það er og gengið út frá því að samningsviðræðum við ESB ljúki og niðurstaðan verði borin undir þjóðina. Reikna má með því að undirbúningsvinnunni ljúki bráðlega og þá verður „allt galopnað“ og öll pólitísk öfl og einstaklingar boðnir velkomnir í breiðfylkinguna utan um téðan stefnu-kjarna og til aðkomu að nánari útfærslu hans.

Samstarf þetta þarf ekki að koma á óvart. Síðustu mánuði hefur samstarf Borgarahreyfingarinnar og Hreyfingarinnar aukist og hratt fennt yfir „fornar“ deilur. Fyrri klofningur er engin fyrirstaða lengur og fólk einhuga um að láta málefnin ráða för.