Lára Hanna Einarsdóttir
Jóhann Hauksson
Ég hef oft og mikið íhugað hvaða afleiðingar það hefur fyrir framtíðina og lýðræðið hvernig Hreyfingin varð til þegar hún klauf sig frá hinni upprunalegu Borgarahreyfingu sem hlaut töluvert fylgi í kosningunum í vor – og hvernig þingmenn hennar hafa staðið sig á þingi. Ég les alltaf blogg Jóhanns Haukssonar, blaðamanns. Er stundum sammála honum, stundum ekki – en hann vekur mig alltaf til umhugsunar og ögrar heilabúinu. Oft fer hann á slíkum kostum að undrum sætir. Nú var ég að lesa nýjasta pistilinn hans, Lettersbréf til Ögmundar. Í pistlinum kennir ýmissa grasa og Jóhann fer meðal annars yfir stöðu allra stjórnmálaflokkanna á þingi. Sumu hefði ég hnykkt betur á, sumu sleppt, sumu er ég innilega sammála og öðru mjög ósammála.
En þetta vakti sérstaka athygli mína og ég á eftir að íhuga þessi orð vel og lengi:
„Hvað er hægt að segja um Hreyfinguna? Eiginlega ekkert annað en það að hún hefur farið svo herfilega að ráði sínu með grasrót búsáhaldabyltingarinnar að hún hefur tryggt að aldrei – ALDREI – aftur verður gerð bylting á Íslandi“.
Þetta eru gríðarlega stór orð og beinlínis ógnvekjandi því bylting er einmitt það sem þarf. Og þá meina ég ekki aðeins stjórnmálaleg bylting heldur einnig bylting gagnvart bönkunum og stjórnsýslunni. Er Hreyfingin búin að girða fyrir að það geti orðið? Mig langar að heyra hvað lesendum síðunnar finnst um orð Jóhanns um Hreyfinguna. Ég bið fólk að vera kurteist og málefnalegt.
Ummæli (94)
Aldrei segja aldrei.
Ég kaus Borgarahreifinguna og skrapp á kosningakvöldið hjá þeim, ég fékk það strax á tilfinninguna að þetta fólk hefði ekki nógu sterk bein í nefinu því fjórflokkurinn er erfiður viðureignar, ekki létt að eiga við hann.
Við erum flest hætt að taka við öllu kjaftæðinu sem vellur upp úr stjórnmálamönnum, þar liggur aðal byltingin, þannig hún er bara rétt að byrja, allavega er ég ekki hættur þrátt fyrir að hafa fengið líflátshótanir eða viðvaranir.
Margir hafa sagt við mig að eftir uppá komuna í BH þá muni þeir aldrei gefa nýju afli atkvæði sitt og traust. Vonin um breytingar hafi horfið þegar þetta gerðist. Ég tek undir þær raddir og finn vonina um nauðsynlegar breytingar dvína með hverjum deginum. Af þeim sökum hafa vangaveltur mínar, sem ég hef haldið fyrir sjálfan mig, um hreina og klára byltingu, uppreisn fólksins orðið æ áleitnari og ég er nánast orðin sannfærður um að engar breytingar til hins betra muni nema fólkið í landinu taka málin í sínar eign hendur.
Mér hefur sýnst á öllu að þeir flokkar sem alþingi einoka muni ekki, hagsmuna sinna vegna gera sem minnst til að breyta eða færa mál til betri vegar. Traust fólks á þeim þ.e. þeirra sem ekki eru flokksbundnir er minna en ekki neitt og þar er hreyfingin ekki undanskilin.
Þess vegna er ég farin að skilja eftir mig á bloggsíðum þau skilaboð að bylting sé það sem þurfi til. Svona til að fá fólk til að hugsa aðeins, nota gráa efnið.
Kveðja að norðan.
Sammála fyrsta komment, aldrei segja aldrei – en Hreyfingin hefur tryggt það að fjórflokknum verður ekki ógnað um ‘ófyrirsjánlega framtíð’.
Segjum næstu 20 árin, þá er útilokað að nýtt stjórnmálaafl – sérstaklega eitthvað sem telur sig vera rödd fólksins – komist á legg.
Takk fyrir það Birgitta, Þór og Margrét.
Fyrst af öllu þarf að laga til grunninn. Breyta kosningalögum og kjördæmaskipun og afnema þessa 5% reglu. Síðan þarf að afnema ríkisstyrki til stjórnmálaflokka. Þeir eiga að reka sig á eigin aflafé en bókhaldið á að vera opið.Einnig ef landið væri eitt kjördæmi og hér ríkti persónukjör þá væri strax meira jafnræði með frambjóðendum. Þegar þessum grunnskilyrðum hefur verið fullnægt þá er vel hugsanlegt að framboð lýðræðislegra umbótasinna nái að festa rætur. En menn þurfa að vanda sig betur en þegar Borgarahreyfingin var stofnuð. Ef menn draga líka lærdóm af þeim mistökum þá er vel
Barnaleg framsetning, vantar rökstuðning. Rökstuðningur er nauðsynlegur ef á að slátra litlu stjórnmálaafli, sem hefur engan bakstuðning né fjölmiðlavinsemd.
Þingmennirnir 3 standa sig vel á Alþingi. Ég átti von á öðru frá þér Lára Hanna.
Hér verður engu breytt með þremur – eða fjórum – einstaklingum sem ná inn á þing. Það þarf að breyta kerfinu utanfrá – og Hreyfingin hefur ekki komið í veg fyrir neitt. Það er ekkert sem bannar fólki að safnast saman í þeim tilgangi að knýja fram breytingar. Ef það horfir á síðustu kosningar og hverfur frá að halda áfram að standa saman, þá kærir það sig greinilega ekki um neinar breytingar – þar sem það færi ekki aðra til að breyta fyrir sig.
Íslendingar eru upp til hópa mjög mótmælalatt fólk – en að kenna fjórmenningunum um að ekkert muni breytast hérna á næstu árum, er bara ástæða til að afsaka eigin leti eða aumingjaskap. Mér hefur verið kennt um að leggja niður samtök, bara því ég sagði mig úr þeim – samt sat ég aldrei í stjórn, þótt svo ég hafi verið stofnfélagi. Það er alltaf betra að kenna öðrum um en að horfa í eigin barm.
Ég er sammála þessari greiningu Jóhannas. Þetta áhlaup á flokkakerfið er það síðasta í amk 20 ár. Heil kynslóð um vaxa úr grasi áður en þetta verður gert aftur. Þessi tilraun, eins ágæt og hún var, afhjúpaði bara þann birta veruleika að flokkakerfið er komið til að vera. Eina leiðin til að breyta samfélaginu er í gegnum flokkana.
Borgarahreyfingin er víti til varnaðar og satt best að segja þá eru kosningar á miðju kjörtímabilinu að mínu mati jákvæðar að því leiti að hún mun þurrkast út fyrr en ella. það eina sem Borgarahreyfingin hefur gefið okkur er jökulhlaup af skrumi og haglél af pólitískum rýtingstungum.
Þetta er sannarlega ömurlegasti flokkur Íslanssögunnar. Já og ég kaus þetta fólk og það sem verra er, átti í kosninga samræðum við félaga mína fyrir kosningar og er smeykur að ég hafi ýtt ansi mörgum yfir á línuna að kjósa þetta fólk
Þetta mun ég aldrei aftur gera.
Sammála Rósu og Skorrdal hér á undan. Þroskastig á við 12 ára börn, sem geta ekki fyrirgefið mistök og allt er ljótt eða fallegt, svart eða hvítt, vont eða gott.
Stjórnmálaumræðan á ‘Islandi er á þessu þroskastigi. Fjórflokkurinn gleðst yfir því að grasrótin rífst frekar en að standa saman. Og púkinn á fjósbitanum vex.
Af fenginni reynslu í gegnum árin, tel ég að Jóhann sé að greina þetta nokkuð rétt. Það sem ég tjáði mig um þetta nýja framboð fyrir kosningar, varaði ég mjög við því að farin yrði framboðsleiðin. Vil benda á Hagsmunasamtök heimilanna í því sambandi. Þar myndaðist afl sem hefur haft og mun trúlega hafa meiri áhrif í Íslensku samfélagi þegar sagan verður síðar metin, en Borgarahreyfingin.
Ég kaus ekki hreyfinguna en horfði á alþingisumræðunar um Icesafe í sjónvarpinu, og fannst Birgitta standa sig vel. Þór Saari er málefnalegur og virðist einlægur í sinni afstöðu. Þráinn er veit ég, ástæða þess að margir gátu ekki hugsað sér að kjósa flokkinn. Nú að hann er farinn gæti breytt afstöðu hinna fyrrnefndu. Gott fólk en kannski of gott. Þau virðast ekki nógu hörð til að leika við hákarlana. Ef fólk vill byltingu þá verður það sjálft að taka þátt. Ég veit um einhverja sem tala mikið um byltingu en hafa aldrei mætt á mótmælafund. Allavega, þó ég sé ekki kjósandi hreyfingarinnar þá vona ég að þeim farnist vel. Gott fólk held ég.
Það eitt að Hreyfingin skuli í einu og öllu standa með gömlu glæpaklíkunum xD og xB segir allt sem segja þarf um þetta fólk. Sem betur fer mun það ekki endurtaka sig að svona smáborgararupphlaup komist aftur inn á þing á meðan ég lifi.
Var að lesa bloggfærslu Jóhanns Haukssonar Lettersbréf til Ögmundar. Jóhann er afar góður penni og hann virðist kunna þá list ansi vel að greia kjarnan frá hisminu. Greining hans á flokkunum sem stjórnmálaöflum er að mínu mati raunsæ og góð. Hann rökstyður mál sitt mjög vel og ég get tekið undur nánast allt sem hann segir. Færslan er auðvitað tileinkuð Ögmundi og ber þess merki. Ögmundur er mikill rökfærslumaður og kann vel að verja sig og sína afstöðu. Hann hefur að mínu áliti spilað djarfa einstaklingsstefnu og sýnt mikla rökhæfni. Hann hefur verið í fararbroddi í hagsmunasamtökum afar lengi og náð að halda sínu prisyppi vel til streytu. Hann er sennilega full fastur í því fari að hafa alltaf rétt til að standa fast á sínu á hverju sem gengur. Þannig fólki tekst stundum ekki að vinna í hóp þar sem samstaðan er afar mikilvæg. Það óttast einfaldlega að falla inn í „fjöldann“ á kostnað athyglinnar á sig sem einstakling. All margir hafa fallið í þessa gryfju í gegnum tíðina og jafnvel einangrast í kjölfarið.
Hreyfingin er það eina sem ég get hugsað mér að kjósa. Hvað er að Hreyfingunni? Ég hef ekki séð bitastæða gagnrýni.
Er þá ekki með sömu rökum hægt að segja að Jóhanna og Steingrímuur hafi tryggt það að hér verði ekki vinstri stjórn aftur um ófyrirsjáanlega framtíð? Ég sé ekki nokkurn grunn fyrir þessari fullyrðingu nema þunglyndislegt til sem kannski í sjálfu sér sé ætlað að grafa undan Hreyfingunni. Þannig les ég það.
Ég styð þetta fólk í afstöðu eirra til Icesave AGS og Evrópubandalagsins. Þar tala þau máli mikils meirihluta þjóðarinnar, sem ætti að segja eitthvað um hversu mikið traust þau hafa, þvert á fullyrðingar blaðasnápsins.
Þessi „tilraun“ til þverpólitískrar bogarahreyfingar átti sín brokkgengu upphafsskref. Vanhugsuð ummæli og persónulegt skítkast slæddist þar inn og Þráinn sveik grunnmarkmið stefnunnar og hlaut að bíta úr nálinni með það. Það er ekki eins og það séu nýmæli.
Ég sé að Jóhannes Laxdal talar hér enn í öfugmælum, eins og honum er títt. Patentlausnirnar í perlufestum. Hann vil hætta ríkistyrkjum til flokkanna og láta þa´reka sig sjálfa. Hann gleymir þar grunnvanda ísllenskrar stjórnsýslu, en það er aðkoma einkageirans að fjármögnun stjórnmálaafla. Flokka ætti að fjármagna jafnt og án tilliti til stærðar. Flokkstarf og ferðalög, fyllerí og fjölmiðlaplögg geta þeir svo fjármagnað sjálfir með happadrættum og framlögum frá einstaklingum, sem ættu að hafa lágt þak. 50.000 í mesta lagi. Allavega þarf að koma þessum flokkum af spena einkageirans en ekki öfugt.
þþunglyndislegt tal… átti að standa
Góðir hlutir gerast hægt. Hef trú á Birgittu, Þór og Margréti.
Ég hef ekki kosið í alþingiskosningum lengi. Trúi ekki á stjórnmálaflokka. En Hreyfingin er í mínum huga fyrst og fremst fórnarlamb áróðurs fjórflokksins gegn henni. Þar hafa stjórnarliðar riðið hvað harðast fram. Ég get ekki séð að þingmenn Hreyfingarinnar hafi staðið sig ver en aðrir í erfiðum málum og reyndar staðið sig mjög vel í sumum. Aðrar á mínu heimili með kosningarétt hafa svarið það við grafir forfeðranna að þeir munu aldrei meðan blóð rennur kjósa vinstri flokka aftur. Hafa þó aldrei kosið annað.
Ég held að byltingarbálið sé búið að kveikja nú þegar Lára Hanna. Fólk er bara ekki búið að átta sig á því. Icesave mótmælin er þessi neisti sem slökkt var á eftur Búsáhaldabyltinguna. Frá því rétt eftir hrun, þegar ég las fyrstu drögin að AGS áætluninni, þá hef ég sagt við sjálfan mig að þetta plan gengur aldrei upp af því að það er siðlaust. Mér fannst reyndar mörlandinn seinþreyttur til vandræða en það gerðist þó í búsáhaldabyltingunni. Þeirri byltingu var stolið af fólki sem við treystum til þess að innleiða breytingar. Því miður þá er þessi vinstri stjórn sem nú situr svikamylla. Í stað þess að byggja virki í kringum sína borgara eins og lofað var, þá hefur hún stýrt landinu með spuna og hótunum. Hótunum um eld, brennistein og ofsóknir lögfræðinga ef lýðurinn hegðar sér ekki. Áherslan hefur verið lögð á að endurreisa gjaldþrota hagkerfi og að bankarnir fari að skila hagnaði eins fljótt og auðið er. Hvaðan skildi sá hagnaður eiga að koma?
Sú vegferð sem stjórnin lagði upp í eftir að hafa lofað skjaldborg um heimilin, er svo glórulaus að það hlaut að koma að því að einhver gripi í taumana. Það kom í hlutverk forsetans hverjar svo sem hans upphaflegu ástæður voru fyrir synjun Icesave lagana. Ég sé ekki betur en að stjórnin hafi skipulega barist gegn hagsmunum heimilana með því að hunsa talsmann neytenda og hagsmunasamtökin. Til höfuðs netumræðu stilltu stjórnarliðar upp hagfræði og viðskiptafræði menntuðu liði innan sinna vébanda til þess að sveigja umræðuna í þá átt að staða heimilana væri lántakendum sjálfum að kenna (flatskjárrökin). Nú taka þessir aðilar ekki þátt í umræðunni lengur enda er búið að selja skuldaafsláttinn sem samið var um við yfirtöku nýju bankanna á skuldum gömlu bankanna, aftur til kröfuhafanna. Úr nýju bönkunum geta kröfuhafar svo dundað sér við að hámarka innheimtuna af bólgnum höfuðstólum og stjórnvöld spöruðu sér 250 milljarða við bankauppbygginguna með því að koma skuldugum heimilum í þá stöðu sem þau eru í. Munið að ríkið átti aldrei þessar skuldir en fór þá leið að hagnast á sölu þeirra og komst upp með það vegna samstöðuleysis meðal almennings.
En þegar til stendur að fara í útrás með flatskjár rökin, þ.e.a.s. að almenningur eigi að borga fyrir þjófnað Landsbankans á sparifé erlendis vegna þess að SF er sakbitin í því máli, þá segir fólk stopp. Ekki bara sitja íslensk heimili eftir með skuldir langt umfram það sem sanngjarnt getur talist vegna óheiðarleika stjórnarinnar og vegna þess að hrunstjórnin ákvað að bjarga íslenskum fjármagnseigendum, heldur stendur líka til að íslensk heimili taki á sig 500 milljarða fjárskuldbindingu gagnvart erlendum fjármagnseigendum. Jóhann Hauksson nefndi það í Silfrinu að flatskjárrökin ættu líka við gagnvart bretum og hollendingum af því að við hefðum eytt 500 milljörðum í að bjarga okkar innistæðueigendum. Ef það á að eyða 500 milljörðum í erlenda sparifjáreigendur með þeim rökum að við eyddum 500 milljörðum í okkar þá er augljóst hvaðan sá peningur á að koma sem þarf til þess að gera upp þá skuld. Þeir sem stofnuðu til hennar (okkar fjármagnseigendur) gera hana upp. Basta!
Uppreisnin gagnvart Icesave er í mínum huga upprisa íslenska meðalljónsins gagnvart ríkisvæddum þjófnaði. Fólk skammast sín fyrir skuldir sínar og þorir ekki niður á Austurvöll á laugardögum til þess að mótmæla, en það ætlar ekki að sleppa takinu á stjórninni núna þegar það getur murkað úr henni lífið úr sófanum heima. Og stjórnin á ekkert betra skilið. En ef af næstu byltingu verður þá verður hún ekki gerð fyrir Bjarna Ben. Hún verður gerð til þess að tryggja að við völdum takið heiðarleg utanþingsstjórn
Svo er ágætt að muna að Hreyfingin hefur aldrei gert annað en að standa með heimilum landsins.
Stjórnmál fara í hringi eins og tískan.
Jóhann er löngu hættur að vera hlutlaus fréttamaður og er orðinn álitsgjafi eins og Ingvi Hrafn. Að ætla setja fram svona „kenningu“ er bara rugl.
Það verður aftur bylting og ástæðan er einfaldlega sú að það sjá allir að það hefur ekkert breyst ennþá. Sama fólkið og réði fyrir hrun ræður nefnilega líka eftir hrun. Spillingin er bara verri ef eitthvað er. Erfiðleikarnir eru bara rétt að byrja og þess vegna er öll tiltektin eftir.
Þingmenn Hreyfingarinnar hafa staðið sig vel og hafa bæði verið málefnaleg og dugleg við að upplýsa um slæleg vinnubrögð og hagsmunapot á þingi og nefndum.
Hreyfingin hefur sýnt að hún er nauðsynlegt afl í íslenskum stjornmálum og er komin til að vera.
Þegar flóðbylgja skellur á landi tekur hún með sér alls konar drasl út á sjó. Hinsvegar skilur hún eftir sig alls konar rusl sem hún bar upp úr hafinu.
En svo er bara spurning um hvernig tekst til með tiltektina. Maður má ekki glata voninni um að í næstu bylgjum komi alvöru björgunarlið.
Var á nippinu með að kjósa Borgarahreifinguna, þó krossinn hafi lent annars staðar. Núna prísa ég mig sælan fyrir að hafa ekki kosið þau. Það tók þau örfáar vikur að verða eins og hin. Verða dæmigerður stjórnarandstöðuflokkur á bólakafi ofan í skotgröfunum. Semjandi um framgang mála, seljandi sannfæringuna. Þetta eru sjálfsagt ágætir einstaklingar en pólitík virðist vera mjög skemmandi afl.
Sæl Lára Hanna.
Ég er sammála mörgum hér hvað varðar skrif Jóhanns. Í stað þess að vera hlutlaus blaðamaður er hann orðinn yfirlýstur stuðningsmaður Samfylkingarinnar. Ég bara næ þessu ekki. Ég hélt að blaðamennska snerist um hlutleysi.
Varðandi fullyrðingu hans um byltinguna held ég að hann hafi nokkuð til síns máls. Ég tel að framkoma þingmanna Borgarahreyfingarinnar og örlög þessa stjórnmálaafls hafi gert að verkum að afar erfitt verði fyrir nýtt fólk og nýja flokka að bjóða hér fram.
Almenningur varð fyrir miklum vonbrigðum með Borgarahreyfinguna og er – eðlilega – fullur tortryggni í garð nýrra flokka.
Það er mjög miður því flokkarnir hérna eru ónýtir. Við þurfum nýja flokka og nýtt fólk.
Já, byltingu á hinu pólitíska kerfi.
Ég tel því að Jóhann sé of afdráttarlaus í fullyrðingu sinni en hið rétta sé að afar erfitt verði fyrir nýja flokka að ná hér fótfestu um fyrirsjáanlega framtíð.
Því miður.
Kveðja
Rósa
Mér finnst Jóhann ofmeta áhrif nútíðar á framtíð. Hreyfingin hefur gert mörg mistök eins og við var að búast af fólki sem ekki hafði komið að pólitísku stafi áður, en ef Íslendingar gera aldrei aftur byltingu verður það ekki Hreyfingunni að kenna. Meðan að fjármagnið enn hefur töglin og haldirnar í stjórnun landsins mun fólk verða þrýst til nýrrar byltingar einfaldlega vegna þess að efnahagskerfið þeirra gengur ekki upp nema gegnum upptöku á efnislegum eigum almennings. Slíkt mun ekki fara friðsamlega fram.
Ég veit ekki hvað þið eruð að tala um. Mér finnst einmitt þingmenn Hreyfingarinnar standa sig mjög vel. Þau hafa hreyft við mörgum málum og vakið athygli okkar á því sem annars hefði farið leynt.
En það er víst árátta landsns að gera lítið úr fólki sem vill leggja sig fram um að breyta til í stjórnmálum. Þá koma alltaf málpípur fjórflokksins og rakka niður þá sem eru að reyna. Ég skammast mín fyri svona skrif. Hvað Jóhann Hauksson varðar, þá er hann hápólitískur og notar titilinn fréttamaður, en er með sífelldan áróður og lágkúru.
Það er von að við séum í þessari pólitísku súpu meðan fjöldi manns er svona vitlaus og skilningssljór að leyfa ekki fólki að njóta sannmælis ef það reynir að kljúfa sig út úr þessum fjórum spillingarsvínastíum. Afsakið orðalagið en ég verð virkilega reið þegar ég sé svona og ég segi eins og fleiri hér af öllum öðrum en þér Lára Hanna bjóst ég við svona skítamokstri.
Það var grundvallareðli BH að bregðast við því að það væri eitthvað að flokkunum sem þyrfti að breyta, með réttu. En þau áttuðu sig ekki á því að þegar ótal mismunandi raddir koma saman þarf að beisla það afl á einhvern hátt og það verður að vera stefna. Hvorutveggja mistókst og flokkurinn hafði augljóslega ekki samhenta forrystusveit enda héldu þau að það væri flokksræði (barninu hent út með baðvatninu). Það er vel þess virði að taka eftir því að þeir sem að sitja í stjórn stjórnmálaflokka eru líka forystufólk inn á þingi – það tryggir að stjórnin og þingflokkurinn ganga í takt. Þannig var þetta ekki hjá BH og því fór sem fór.
Þó að mörgum finnist það leitt sýnir þetta held ég að flokkarnir virka ágætlega sem stjórnmálavélar til að berjast um vald og koma hlutum í verk, innan flokks og milli. Það þarf hinsvegar að smíða betri umgjörð um þá til að tryggja að þeir verði ekki flokkseigendafélögum og smáklíkuveldum að bráð, því að þegar að það gerist þá hætta þeir að hugsa um hag þjóðarinnar og meira um hag þeirra sem stjórna flokknum. Hugmyndir að því sem þarf að gerast a) einungis þeir sem að borga félagsgjöld í flokki geta kosið í prófkjörum (losna við smalanir, tryggja að flokksmenn séu í raun virkir) b) kjósa á tveggja ára fresti (við lifum á hröðum tímum, 4 ár eru of langur tími) c) þingmenn sitji að mestu í tvö kjörtímabil í senn.
Ósköp ertu alltaf reið Ásthildur, reið í dag, reið á morgun, reið í fyrradag. ..
Ef Jóhann Hauksson er „hápólitískur og notar titilinn fréttamaður, en er með sífelldan áróður og lágkúru“, þá ert þú því miður ekki fágaðri í þínum málflutningi.
Reyndu nú að hætta að vera svona reið, en einbeita þér að því að vera málefnalegri. Það hjálpar landinu meira.
Mér finnst gæta miskilings hér. Þó að BH og H séu mislukkaðar stjórnmálahreyfingar að því er virðist og koma væntanlega (vonandi ekki) til að hafa fælandi áhrif á alla nýsköpun í íslenskum stjórnmálum um ókomna tíð, þá er það eitt og sér ekki nein gagnrýni á störf þingmanna BH.
Ég sé satt að segja ekki skítmoksturinn sem fólk virðist greina hér, en ég sé áhyggjur.
Ég hef áður látið þá skoðun í ljósi (hér, minnir mig) að búsáhaldabyltingin hafi sýnt fram á hvað gerist þegar nógu mörgum misbýður nógu mikið.
Það sem ég held að byltingunni verði heldur að fjörtjóni er að nú hamast allir fjölmiðlar við að grugga vatnið, rugla umræðuna og etja fólkinu í landinu hverju upp á móti öðru út af öðru en því sem máli skiptir. Hrunvaldarnir í Hádegismóum og hjá 365 ásamt ríkisstjórninni, þetta fólk vill ekki (meiri) byltingu. Og þaðan er umræðunni stjórnað.
Ég held það sé rétt að gera greinarmun á Borgarahreyfingunni og Hreyfingunni, þar sem þau hafa aðgreint sig sjálf.
En Icesave er smjörklípan sem er að afvegaleiða umræðuna frá því sem ég held að við yrðum langflest alveg bálreið yfir:
- Hverjir eiga bankana?
- Fær Jón Ásgeir að halda Högum, kaupa þá aftur með peningunum sem hann stal?
- Fær Bjögginn að byggja gagnaver með peningunum sem hann stal?
- Á að ritskoða rannsóknarskýrsluna í ræmur?
- Verður enginn látinn sæta ábyrgð?
- VERÐUR ENGINN LÁTINN SÆTA ÁBYRGÐ?
Látum ekki smámálin villa okkur sýn.
Jóhann metur það alveg rétt að frammistaða Margrétar, Birgittu og Þórs Saari hefur verið með þeim endemum að erfitt verður að skapa farveg fyrir grasrótarhreyfingu – inn á Alþingi.
Margrét hefði átt að segja af sér þegar hún réðst gegn Þráni Bertelssyni með óþverra og rógi – og síðan þegar þau ákvaðu að „einkavæða“ árangur Borgarahreyfingarinnar og stinga af með þingsætin frá þeim samtökum sem náðu 4 þingmönnum. Í raun og veru eru Þráinn sá eini sem ekki sveikst algerlega undan merkjum.
Það verður erfitt fyrir grasrótinu að komast fram með ný sjónarmið núna í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga, – - en kannski ekki „aldrei“ . . . .
Jóhann hittir naglann á höfuðið eins og fyrri daginn það mættu fleiri blaða og fréttamenn reyna að stunda svona gagnrýna fréttamennsku. Að halda því fram að hann sé stuðningsmaður Samfylkingarinnar er hlægilegt bull. Hvað varðar Hreyfinguna þá er hún því miður hálfgert flopp en það þýðir samt ekki að hér geti orðið önnur bylting og þar er ég ósammála Jóhanni. Bylting er akkúrat það sem þarf hér á landi og þá meina ég bylting þar sem skrefið er stigið til fulls ekki bara hálfa leið eins og síðast.
Svarið mitt hjá Jóhanni á alveg við hérna
„Úff hvað það er mikil samfylkingarlykt af þessari grein
En ég get sagt þér eitt Jóhann – Alveg er ég til í að gera aftur byltingu á Íslandi ÞRÁTT fyrir Hreyfinguna.
Það er allt of langt og leiðinlegt mál hérna að fara að tala um hvað mér fannst um snúning Hreyfingarinnar og „ást“ þeirra á lýðræði…. En við í Borgarahreyfingunni erum algjörlega til í aðra byltingu og látum ekki smotterí eins og viðsnúning þriggja einstaklinga koma í veg fyrir það
Mér finnst þú gefa þeirra twisti full mikið vægi í íslenskum hjörtum“
Ég á annars bágt með að átta mig á því Lára, hvort þú ert að miðla málflutningi af hlutleysi eða hvort þú ert orðinn hluti af áróðursmaskínu Samfylkingarinnar. Ég hef raunar íað að því áður við þig og mér virðist þú staðfesta grun minn með hverri greininni á fætur annarri. Þú gagnrýnir pólitískan skotgrafarhernað í aðra röndina en liggur svo sjálf á bak við moldarbarð í sama leik.
Hver heldur þú að standi sig best í að kynna málstað íslendinga erlendis nú? Hvað um þessa hnátu?: http://blacklistednews.com/news-7082-0-13-13–.html
En Heiða, hvað ætlar BH þá að gera til að koma í veg fyrir að sama/svipað gerist aftur? Ef ekkert er gert/breytt þá styður enginn framboðið … þetta verður nógu erfitt held ég
Jóhann hittir naglann á höfuðið og Hreyfingin verður að una við það. Þingmenn hennar eru eins og börn sem heimta sælgæti þó það sé ekki til. Þeir virðast ekki sjá hlutina eins og þeir eru heldur eins og þeir vilja að þeir séu. „Ég vil samt nammi“
Jóhann á allan minn skilning í sinni analýsu á pólitíska ástandinu. Stjórnmálastéttin er alveg búin áðí, sama hvert litið er. Hvað varðar Hreyfinguna og Borgarahreyfinguna þá var þeirra entrans mikið skúffelsi, antí klímax, svo maður sletti jafnt yfir.
Hafandi þennan glæsilega kosningasigur í hendi hefði maður haldið að mannskapurinn hefði áttað sig á ábyrgð sinni og gert sér far um að varðveita og ávaxta fengið traust. Ég veit ekki hvað gerðist en man þó að þegar fundahrinur gengu yfir fyrir sléttu ári síðan var greinilegt að þá þegar höfðu myndast hópar eða klíkur meðal mótmælenda sem tortryggðu hver aðra. Þetta syndróm er auðvitað þekkt úr starfi róttæklinga í gegnum tíðina en þess heldur að ganga þannig til verks í dag, hafandi þessa vitneskju, að tortryggnin verði ekki ráðandi faktor. Hún varð ekki bara ráðandi heldur varð tortryggnin hið tortímandi afl nýsköpunar í stjórnmálum á Íslandi. Líklegast finnst mér þó að persónlegur metnaður hafi legið að baki þessu óförum, en hann er erfiðara að temja í nýjum og hráum félagsskap en í gamalgrónum.
Mér finnst þessi greining hans Jóhanns vera alveg hárrétt! Þessi hreyfing hefur því miður staðið sig arfa illa, þessir 3 einstaklingar gætu eins gengið í Sjálfstæðisflokkinn. Í atkvæðagreiðslum á þingi greiða þau oftast atkvæði eins og hann.
Ég hef oft verið að velta því fyrir mér, hvort stuttbuxnadeild Sjálfstæðisflokksins, hafi verið sent út til að tjá skoðanir sínar, hatrammar og alltaf uppfullar af neikvæðni, á Eyjublogginu, en sé hér mér til mikillar furðu að viðkomandi athugasemdaritarar eru stuðningsmenn Borgarahreyfingarinnar fyrrverandi.
Af hverju gangið þið ekki bara líka í Sjálfstæðisflokkinn?
Ekki eigna Borgarahreyfingunni/Hreyfignunni Búsáhaldabyltingunna plís
Ég er sammála Jóhanni í þessari grein, í öllum stærri dráttum.
Ég skil þó orð hans um Hreyfinguna á þann hátt að það muni verða æði erfitt að koma inn með nýtt afl úr grasrótinni þar sem svo margir hafa orðið fyrir vonbrigðum með „the 3 amigos“ og það dregur óneitanlega kjark úr fólki að svona fór.
En BH er enn til þó Birgitta, Þór og Margrét hafi stokkið að heiman, ég vona að hún nái vopnum sínum.
Það er einn grundvallarveikleiki í þessum orðum Jóhanns. Nefnilega það að „búsáhaldabyltingin“ var ekki bylting. Jú, stjórnin fór frá, en annað breyttist ekki. Ég myndi í það minnsta ekki kalla það byltingu nema hún hefði í för með sér einhverjar grundvallarbreytingar. Ef hér hefði komið utanþingstjórn, stjórnlagaþing haldið og ný stjórnarskrá samþykkt í kjölfarið hefði kannski verið hægt að tala um byltingu. Kosningarnar komu hins vegar of snemma (ég held að fyrri ríkisstjórn hafi alveg verið með það á hreinu og gert það af ásettu ráði). Ef utanþingsstjórn hefði verið sett á hefði grasrótin fengið meiri tíma til að skipuleggja sig og ná vopnum sínum, en í staðinn var þetta kapphlaup um að koma upp framboði og finna fólk á lista án þess að vandað væri nægilega til verka, einfaldlega af því að tíminn var svo naumur.
Pétur Henry; Í mínum huga fer ekkert á milli mála hvað fór úrskeiðis. Þessi þrjú, Birgitta, Margrét og Þór, töldu að það væru þeirra persónur sem fengu fylgi en ekki Borgarahreyfingin sem slík. Enda sögðu þau skilið við allt sem heitir grasrót og lýðræðisleg umræða daginn efitir kosningar. Það er afskaplega erfitt að fyrirbyggja slíkt fyrirfram… en það er alveg hægt. Þessi barnalega og auðtrúa Borgarahreyfing þekkir merkin núna.
Til að mynda þá flaut Margrét inn sem uppbótarþingmaður…sem sagt á fylgi annarra frambjóðanda. Hún sem hefur alltaf haldið því til streitu að hún væri þarna á „eigjn forsendum“. Þau duttu öll í þann fúla pytt að gleyma því að þau væru hluti af hreyfingu sem vildi breytingar og fóru þess í stað í einhverja persónulega gjörninga.
Það gerðu allir mistök…. enda ekki sjóaðir pólítíkusar á ferðinni. Við kunnum ekkert að sópa undir teppið.. og kærum okkur ekkert um að kunna það.
Og það væri fjarri mér að fullyrða að þessi þriggja manna hópur hafi ekki gert neitt gagn inn á þingi.
Fólk sem drullar yfir Þór Saari og Birgittu á alla mína samúð skilið. Jóhann Hauksson er líka ótrúlega vitlaus greinandi og alls engin sjáandi. Stendur í þeirri trú eða kannski von að allt hjakki í sama gamla farinu áfram og vonar að þjóðin verði útnári heimsins.
Guðmundur; Var búsáhaldabyltingin ekki bylting!?!?
Hvað í fjandanum var hún þá? Af því að niðurstaðan var ekki í takt við réttlátan of fullkominn heim þá er ekki hægt að segja að þetta hafi ekki verið bylting! Ég ætla að rétt að vona að það séu ekki margir sem hugsa eins og þú.
Loksins þegar þessi þjóð reis upp og heimtaði að tekið væri tillit til vilja hennar þá heitir það bylting… og það sem gerðist er MIKLU meira og merkilegra en svo að stjórn hafi hrökklast frá völdum
Við lærðum það að sameinuð getum við krafist þess að eiga rödd. Og það er ekki svo lítið fyrir kúgaða þjóð sem hefur verið talið trú um að hún búi við lýðræði
Fyrir þá sem hafa skoðun en hafa ekki skoðað, þá er hér svona sitt lítið af hvurju sem Hreyfingin hefur komið að:
Heimilin
1. Afhjúpun laga um aðgerðir í þágu einstaklinga, heimila og fyrirtækja vegna banka- og gjaldeyrishrunsins.
2. Stjórnarmaður í Hagsmunasamtökum heimilanna skipaður í starfshóp á vegum félagsmálaráðuneytisins sem skal m.a. meta árangurinn af framkvæmd ofangreindra laga.
3. Þingmenn Hreyfingarinnar eru meðflutningsmenn á frumvarpi Lilju Mósesdóttur um breytingu um lögum um samningsveði (lyklafrumvarpið).
4. Talsmaður Hreyfingarinnar barðist fyrir því að frumvarp Eyglóar Harðardóttur um 4% þak á verðbótum fái eðlilega þinglega meðferð þegar formenn flokka og talsmaður Hreyfingarinnar sömdu um hvenær þing færi í frí fyrir jól. Það var skrifað upp á það í samningnum að málið fengi í þinglega meðferð þrátt fyrir að um það ríkti ekki þverpólitísk samstaða. Það ku vera algerlega einstakt. Málið verður tekið út úr nefnd 10. febrúar 2010.
Lýðræðisumbætur
5. Við komum inn ákvæði um Lýðræðisstofu og framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslu í þingsályktunartillögu um umsókn Íslands að Evrópusambandinu sumarið 2009.
6. Stimpluðum rækilega inn hugmyndir okkar um þjóðaratkvæðagreiðslur, persónukjör og stjórnlagaþing þegar málin voru í fyrstu umræðu á þinginu haustið 2009.
7. Hreyfingin hefur lagt fram frumvarp til laga um þjóðaratkvæðagreiðslur og frumvarp til laga um breytingar á sveitarstjórnarlögum.
Icesave
8. Við eigum 8. greinina í fyrri Icesave lögunum sem kveðjur á um að nota alla tiltæka möguleika til að endurheimta fé frá eigendum og stjórnendum Landsbankans.
9. Lögðum fram formlega beiðni um að þingmenn fái að sjá eignasafn Landsbankans sem liggur að veði fyrir Icesave. Þetta höfum við gert ítrekað. Enginn nema skilanefndin hefur séð eignasafnið, ekki einu sinni fjármálaráðherra.
10. Formleg beiðni lögð fram um að skipuð verði þverpólitísk þingmannanefnd sem færi utan og fundaði með kollegum sínum til að kynna málstað og stöðu Íslendinga varðandi Icesave sem og heildarstöðu Íslands. Beiðnin hefur verið margítrekuð en málið virðist hafa verið svæft í nefnd. Hreyfingin vinnur þó enn að því.
11. Formleg beiðni lögð fram um að allri leynd verði létt af þeim gögnum Icesave nálsins sem eru þingmönnum til aflestrar í svokallaðri leynimöppu. Beiðninni var formlega hafnað af fjármálaráðherra. Þingmenn Hreyfingarinnar hafa bæði úr ræðustól Alþingis og í persónulegum samtölum við aðra þingmenn brýnt fyrir þeim mikilvægi þess að þeir kynni sér rækileg tiltekin gögn málsins.
12. Fyrir tilstuðlan okkar var Franek Roswadowski, landstjóri AGS á Íslandi, fenginn á fund utanríkismálanefndar til að fá á hreint hvort að AGS hafi séð eignasafn Landsbankans og hann spurður út í bréfasamskipti hans og Indriða H. Þorlákssonar sem er að finna í leynimöppunni og var lekið á Wikileaks. Landstjórinn mátti reyndar ekki vita af því að verið væri að vitna í bréf hans en það var ljóst að hann var ekki allskostar heiðarlegur í sínum tilsvörum.
13. Hlutlaus miðlun upplýsinga í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave samþykkt fyrir okkar tilstilli.
AGS og efnahagsmál
14. Þingsályktunartillaga lögð fram um mótun efnahagsáætlunar sem tryggir velferð og stöðugleika án aðstoðar Alþjóðagjaldeyrissjóðsins.
15. Settum rækilega mark okkar á bæði tekju- og útgjaldahlið fjárlagafrumvarpsins með ítarlegum tillögum um breyttar áherslur í skattheimtu með tillögum um skattlagningu á notkun auðlinda í stað almennra skattahækkana og með róttækum tillögum um niðurskurð útgjalda á ýmsum sviðum.
Ný stjórnmál; efling þingræðis og þverpólitískir starfshættir
16. Þingmenn Hreyfingarinar hafa opnað gluggann inn á þing með því að skrifa og ræða opinberlega um hvernig þingstörf gagna fyrir sig í raun og veru og með sanni má segja að almenningur hafi aldrei haft jafn gott tækifæri á að fylgjast með hvað er að gerast bak við tjöldin.
17. Við höfum skipað í nefndir á faglegum forsendum óháð því hvort þau sem við skipum séu stuðningsmenn Hreyfingarinnar eða ekki.
18. Það vorum við sem komum á fyrsta þverpólitíska fundinum varðandi Icesave fyrirvarana í sumar en á fundinn mættu jafnframt fulltrúar Indefence.
19. Sú nýbreytni að láta þingflokksformann jafnframt mæta á flokksformannafundi hefur verið gagnleg til að tryggja að stöðu þingsins, en með því móti er hægt að miðla milliliðalaust á þingflokksformannafundi hvað fór fram á formannafundi. Þannig er hægt að styrkja þingræðið, t.d. með því að mótmæla því að um eitthvað óraunhæft hafi verið samið á formannafundum því öllum ráðum er beitt til að framkvæmdavaldið stjórni þinginu. Því er mikilvægt þingsins vegna að þetta fyrirkomulag festi sit í sessi.
20. Talsmaður Hreyfingarinnar hefur neitað að mæta á fundi með formönnum stjórnarflokkanna nema að formenn stjórnarandstöðunnar mæti saman. Það er fyrir tilstuðlan okkar að fyrirsvarsmenn stjórnarandstöðunnar hafa sammælst um að mæta ávalt saman á fundi er varða Icesave og skipulag þingstarfa.
21. Vegna okkar hefur tungutakið breyst. Nú er orðræðan sú að talað er um formenn og talsmenn á foringja- og þingflokksformannafundum. Svona smáatriði skipta máli því þau breyta því hvernig við hugsum.
22. Við ákváðum í upphafi vinnu okkar á þinginu að brjóta upp þá hefð í matsalnum að þingmenn skipuðu sér til sætis eftir því í hvaða „liði“ þeir væru, saman í flokki eða saman í stjórn eða stjórnarandstöðu. Þetta framtak okkar hefur gjörbreytt því hvernig fólk hagar sér í matsalnum því valdajafnvægið hefur raskast. Það sama höfum við gert á nefndarfundum með góðum árangri.
23. Fyrir okkar tilstuðlan fékkst það í gegn að 3 þingmenn voru sendir á umverfisráðstefnuna í Kaupmannahöfn. Til stóð að senda eingöngu embættismenn úr ráðuneytunum sem er enn eitt dæmið um styrk framkvæmdavaldsins á kostnað Alþingis.
Uppgjör við hrunið
24. Við höfum veitt gríðarlega mikilvægt aðhald í sambandi við skipun þingmannanefndar sem er ætlað að móta tillögur að viðbrögðum Alþingis í framhaldi af niðurstöðum skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis. Á endanum náðum við fram mikilvægum efnislegum breytingum sem snúast um að setja þak á fyrningu ráðherraábyrgðar í þessu máli og tímamörk á störf nefndarinnar. Við eigum mann í nefndinni og munum halda áfram að miðla upplýsingum til almennings um málið.
25. Þingmenn Hreyfingarinnar vöktu athygli á því hversu öfugsnúið það er að veita félagi, sem er að stórum hluta í eigu fyrrverandi eiganda Landsbankans, fyrirgreiðslu af hálfu ríkissins á borð við skattaívilnanir og orku á verði sem er svo lágt að það þolir enga skoðun þrátt fyrir yfirlýsta stefnu stjórnvalda um gagnsæi í orkusölusamningum.
Annað
26. Vöktum athygli á hugmyndinni um aðskilnað ríkis og kirkju með því að mæta ekki í þingmessu í tvígang.
27. Við aðhyllumst flatan strúkúr og höfum afþakkað formannslaun.
28. Aflað upplýsinga fyrir grasrótarhópa með því að leggja fram fyrirspurnir. Til dæmis varðandi kostnað opinberra aðila vegna hugbúnaðar og í málefnum sjúkraliða vegna vinnuálags.
Hvenær brestur stíflan á milli þjóðar og þings?
Heiða: Ég held að það sé ekki rétt að horfa á persónur enda við flest breysk, heldur á skipulag sem skilar árangri. Þannig ef ég skil þig rétt þá voru ekki þingmenn og stjórn/félagsmenn sammála um hver var í umboði hvers og hvað það umboð þýddi fyrir sambandið þar á milli
Réttara væri að tala um Borgarahreyfinguna sem heild, það er áður en hún koðnaði niður í Borgarahreyfinguna annars vegar og Hreyfinguna hins vegar. Það liggur fyrir að stjórn Borgarahreyfingarinnar og þinghópur risu ekki undir ábyrgð. Mistókst að spila úr einstökum árangri í alþingiskosningum. Að einhverju leyti er um að kenna reynsluleysi.
Stefnumálin áttu stærstan þátt í kosningaárangri Borgarahreyfingarinnar. Þau voru smíðuð áður en Borgarahreyfingin varð til og standa alveg fyrir sínu í meginatriðum.
Í þættinum silfri egils á sunnudaginn komu fram álitsgjafar úr öllum áttum sem voru sannfærðir og sannfærðu landsmenn enn frekar að með því að samþykkja Icesave þá væri verið að fórna saklausu fólki á altari sjálftökusveita sem nb. eru enn að. Bónusgreiðslur hérlendis og erlendis eru þannig að ekkert hefur breyst. En einhverra hluta vegna hefur Jóhann Hauksson komist að þeirri niðurstöðu að hann vilji borga brúsann og börnin hans líka. Hann var engan veginn sannfærandi. Enginn rök önnur en þau að nágrannar okkur væru kúgarar og það væri auðveldara að búa í sama stigagangi ef maður samþykkti allt.
Varðandi greiningu hans á Hreyfingunni sem þú vitnar sérstaklega í þá get ég tekið undir það með honum að stofnun nýrra flokka virðist ekki vera lausn á málinu. Ég er viss um að flestir einstaklingar sem buðu sig fram voru að gera það af heilindum en ekki allir. Eins virðast nýjir flokkar laða að sér fólk sem er upp á kant yfirleitt flesta daga ársins þannig að þeir krefjast mikils tíma og orku. En þá vitum við það og það gefur okkur þau skilaboð að ef við viljum breytingar þá verðum við að gera þær innan flokkana. Dæmi um það er Lilja Mósesdóttir sem nær miklum árangri með málflutning sinn innan VG og langt út fyrir raðir þess flokks.
Mér finnst ósanngjarnt að vera að saka Láru Hönnu um skítkast með þessari færslu. Hún einfaldlega opnar fyrir umræðu um þetta mál sem er af hinu góða.
Mér sýnist því miður stefna í það að Hreyfingin þurrkist út í næstu kosningum. Mér finnst þau standa sig mjög vel og þá sérstaklega Þór Saari og Birgitta. Ég vil frekar heiðarlegt fólk á þing sem ber hag þjóðarinnar fyrir brjósti í stað þeirra steriotýpísku þras-refi og flokkslínu/eiginhagsmunaseggi sem hafa verið á þingi í gegnum tíðina. Ég vona það að framganga þeirra skili þeim aftur á Alþingi Íslendinga, að nógu margir sjái fyrir hvað þau standa fyrir.
Mér finnst Þráinn Bertelsson bera mikla sök á því hvernig fór fyrir Borgarahreyfingunni með því að fara beint í fjölmiðla með innanbúðarvandamál. Það var í raun skandall að sá maður hafi verið í fyrsta sæti en Valgeir Skagfjörð í öðru. Ég er þó ekki að afsaka framgögnu Margrétar í því máli.
Það að saka Hreyfinguna um að vera uppi í rúmi með D og B er lágkúra. Hreyfingin ber hagsmuni þjóðarinnar fyrir brjósti og í tilviki Icesafe sér hver heilvita maður að það er ekki þjóðinni fyrir bestu að skrifa uppá skuldafangelsi. Hreyfingin styður stjórnina í sumum málum en ekki öðrum sem er eðlilegt.
Já, vel á minnst. Borgarahreyfingin á ekkert í búsáhaldabyltingunni umfram Jón og Gunnu sem mættu á Austurvöll. Enda held ég að Borgarahreyfingin hafi ekkert verið að eigna sér hana, þótt einhverji hafi misst eitthvað út úr sér í hita leiksins.
Þau eru varla lélegri pappír en Tryggvi Þór, Björgvin G., Illugi Gunnarsson, Þorgerður Katrín, Guðlaugur Þór og fleiri sem voru gripin með brækurnar á hælunum en náðu samt kjöri til alþingis.
Þingmenn BH eru villuráfandi sauðir og eiga eftir að rata á básinn sinn:
þór Saari: Framsókn
Birgitta: VG
Þráinn: Samfylkingin
Margrét: Sjálfstæðisflokkurinn (flokkur skítlegs eðlis)
Hér er eins og fyrri daginn umræðan soldið eftir efninu en líka soldið á ská og það er bara þannig.
Þið sem hafið svona mikinn áhuga og skoðannir getið alveg komið að starfinu, Borgarahreyfingin og Hreyfingin eru starfandi og alltaf er nýtt fólk velkomið að starfinu.
Það er svo eins og fyrri dagin með hana Heiðu B. Heiðars hún ætlar ekki að komast yfir hatrið á þingmönnum Hreyfingarinnar, það er rangt að þau hafi yfirgefið BH daginn eftir kosningar, það voru nokkrir einstaklingar sem fóru á límingunum daginn eftir kosningar og þar með var Heiða B. Heiðars ein þeirra, en það er rétt hjá henni að pólitísk reynsla þeirra sem reyndu að fylgja „byltingunni“ var engin og því erfitt fyrir þau að mæta þarna þrjú úr sitthvorri áttinni með afdankaða fyllibyttu og ofvirka einstaklinga innan BH í farteskinu sem byrjuðu daginn eftir kosningar að væna þau um að ætla að vera að fela sig fyrir þeim og ætla að vinna gegn þeim og vildu sjá breytingar á Alþingi fyrir kvöldið „á annan í kosningum“, smátt og smátt kom svo í ljós að BH skiptist einfaldlega í tvo hópa annarsvegar hóp fólks sem gerði sér grein fyrir því að sumu breytum við hægt og hægt öðru tiltölulega hratt en ýmsu bara alls ekki neitt og svo hinsvegar hóp fólks sem vildi stórar breytingar strax þó svo að það væri ekki hægt og ætluðu að stýra þinghópnum með SMS sendingum og ekki síður þá fór það verulega fyrir brjóstið á þeim að fá ekki sögur með SMS innan af þingfundum til að slá um sig með, fyrnefndi hópurinn yfirgaf BH á landsfundi BH eftir að núverandi stjórn og aðrir tæpir fóru að fara í ræðustól og ausa einstaklinga og fundinn svívirðingum, þanneigin var það nú bara.
Enn vonandi lánast þessum hreyfingum að sameinast einhvern tímann og vinna þá vinnu sem er nú verið að vinna í tveimur hópum og takist þannig að vinna að og auðvitað vonandi með aðkomu fleiri einstaklinga sem hafa skoðannir og langannir í breytingar sem mér sýnist vera nóg af, þeim breytingum sem við öll viljum og hættum að láta ESB skoðannir skipta þjóðinni í tvennt og skemma það starf sem þarf að vinna núna.
Hún Heiða virðist alltaf ná stjórn á lyklaborðinu mínu annað veifið og eru þessi skrif hér í boði Heiðu B. Heiðars.
Já, væri nú ekki yndislegt ef að hægt væri að ná umræðunni frá því að ræða Jóhann,Margréti,Þráinn,Þór, Birgittu, Heiðu og allar hinar persónurnar (á spena/sjálfstæður, söguna (she said/he said),með og á móti, vondur/góður, vitlaus/klár, fullur/edrú) og fara að ræða um málefnin
„…….pólitísk reynsla þeirra sem reyndu að fylgja “byltingunni” var engin og því erfitt fyrir þau að mæta þarna þrjú úr sitthvorri áttinni með afdankaða fyllibyttu og ofvirka einstaklinga innan BH í farteskinu sem byrjuðu daginn eftir kosningar að væna þau um að ætla að vera að fela sig fyrir þeim og ætla að vinna gegn þeim…..“
Æi Högni minn, þessi skrif dæma sig sjálf eins og oftast þegar þú byrjar.
Og ég hata engan, mér er misvel við fólk eins og gengur.
Kveðja Heiða
Neo, hver heilvita maður sér að við verðum að borga Icesave.
Annars missum við allt traust alþjóðlega, fáum engin erlend lán, þvi að það verður litið á okkur sem fólk sem ekki stendur við skuldbindingar sínar.
Lengri tíma afleiðing: Við eingrumst og verðum fátæk, bitur og paranoid þjóð.
Það hefði verið raunalegt ef ekkert nýtt framboð hefði litið dagsins ljós eftir að íslenkskt flokkakerfi keyrði landið í skítinn. En auðvitað ætti íslensk stjórnmálastétt að horfst sjálfviljug í augu við getuleysi sitt og klúður og víkja til hliðar:
http://dagskammtur.wordpress.com/2010/01/04/utan%C3%BEingsstjorn-ney%C3%B0arstjorn/
Það er Heiðu að kenna að Högni getur ekki hamið andstyggilegheitin og fer yfir öll mörk í málflutningi. Heiða er ekki svona öflug, bara alls ekki.
Talandi um að hata!
Varðandi afdankaða fyllibyttu þá kaus ég ekki BH og var hvergi nærri daginn eftir kosningar heldur bara heima hjá mér að fagna sigri VG þannig að það hlýtur að vera önnur afdönkuð bytta á sveimi einhvers staðar.
Án gamans þá virðist það vera lífsegiur andskoti há fylgjendum „heilagrar þrenningar“ að sjúkdómsvæða andstæðingana eða gera þá að byttum eða öðru þaðan af verra.
Þessi athugasemd er í boði Högna af því ég tek ekki ábyrgð á því sem ég set á blað. Allt öðrum að kenna.
Djöfuls rugl.
Ef við verðum að borga Icesave Mara þá skulum við gera það með þeim peningum sem Jóhann Hauksson sagðist hafa fundið í Silfrinu.
En áður en það verður samþykkt þá á að birta lánabók Landsbankans þannig að fólk geti gert sér grein fyrir því hversu líklegt það er að skuldbindingin sé „einungis“ 507 milljarðar.
Þú getur ekki sýnt fram á að lengri tíma afleiðingar af því að taka á sig þessar skuldbindingar séu ekki nákvæmlega þær sem þú lýsir.
Skyldi svo Jóhanni leiðast það að hér skuli ekki allt vera logandi í „byltingum“ með reglubundnu millibili? Er það markmiðið? Er það ekki betra að fólk fái að hafa atkvæðisrétt um framtíð sína þegar mikið liggur við í stað ofbeldisátaka og valdaráns þar sem tilviljunin ein ræður hverjir stjórna þegar upp er staðið.
Taka verður fullyrðingum Jóhanns Haukssonar með fyrirvara því hann er langt því frá að flytja hlutlausar fréttir með þessum pistli sínum heldur að reifa sínar eigin skoðanir. Einnig verður að hafa í huga að hann telur sig ávalt vera handhafa sannleikans eins og álitsgjöfum er von og vísa. Jóhanni og Hreyfingunni greinir á grundvallaratriðum í því máli sem mest er fjallað um núna. Hann er harður og yfirlýstur talsmaður þess að Ísland eigi að borga Icesave skuldirnar en Hreyfingin vill að gjaldskylda og greiðsluskilmálar þeirra skuldar verði metnir áður en endanlega er skrifað undir. Því er ekki von á öðru en hann reyni að sverta Hreyfinguna með svona athugasemdum. Að segja að Hreyfingin hafi stuðlað að því að aldrei aftur verði einhvers konar bylting á Íslandi er eins og að segja að ríkisstjórnin sem nú er við völd hafi stuðlað að því að aldrei aftur verði vinstri stjórn á Íslandi.
Varðandi klofning BH þá er hann ekki aðeins „þessum þrem“ að kenna. Hin svokallað stjórn BH á jafn mikla sök á þessum klofningi sem og Þráin Bertalsson sem nú nýlega sagði einum þingmanni Framsóknar að „éta skít“ þegar hann (Þráinn) steig úr ræðustól. Þegar fólk eins og t.d. Heiða B. Heiðars segir að þetta sé þingmönnum H að kenna gleymir hún algjörlega sínum eigin þætti og annarra í BH sem gátu með engu móti hugsað sér málamiðlanir. Þeirra leið var sú eina rétta og aðrir höfðu rangt fyrir sér. Ágreiningur er aldrei svo einfaldur.
Varðandi störf H á þingi þá hafa þingmennirnir staðið sig frábærlega þrátt fyrir að vera aðeins þrjú. Fjölmörg mál hafa náð fram að ganga vegna þeirra vinnu eins og Högni bendir á í færslu hér fyrir ofan. Þingmennirnir eiga líka heiður að ýmsum málum sem þeir hafa komið til leiðar og má þar t.d. nefna að Jóhanna Sigurðardóttir skipaði nýverið nefnd óháðra sérfræðinga til að fjalla um rannsóknarskýrslu Alþingis. Þetta er samhljóma breytingartillögu (þingskjal 523 – 286 mál) þingmanna Hreyfingarinnar.
Nei þetta er kannski rétt hjá Sigurði.
En í ljósi þess að þremenningarnir gátu ekki starfað með þremur lýðræðislega kjörnum aðalstjórnum BH þá hef ég tilhneigingu til að skrifa stærsta hluta ágreiningsins á þau þrjú
Ég held að sumir bloggarar hljóti að ofmeta eigin þátt í að hafa gert „áhlaup á flokkakerfið“. Þó að margt athyglisvert líti dagsins ljós á blogginu þá er það fjarstæðukennt að halda að menn geti gert byltingu án þess að standa upp frá tölvunni heima.
Við í Borgarahreyfingunni komum 4 einstaklingum á þing. Það fólk er bara eins og flest okkar hinna sem fyrir utan standa, ekki hluti af neinu kerfi sem þau hafa eytt löngum tíma í að vinna sig upp til metorða í. Þau eru ekki fullkomin á nokkurn hátt, hvorki óbrigðul né alvitur. Þau gerðu meira að segja þau mistök að kljúfa sig frá BH þegar gagnrýnisraddir urðu háværar innan félagsins og brugðust þannig tiltrú margra kjósenda sinna. BH tókst samt sem áður að senda raddir inn á Alþingi sem tala þar fyrir endurbótum á lýðræði, stjórnsýslu og stjórnarskrá og gera það vafalaust með hug né hjarta.
Þau sem gera hróp að fólkinu sem stofnaði BH og fullyrða að ALDREI aftur verði gerð bylting á Íslandi ættu að líta aðeins í eigin barm og rifja upp hvað þau gerðu sjálf til að skora ríkjandi valdhafa á hólm. Ég get sjálfur borið vitni um það hversu fáir þorðu að leggja hug og hjarta í þetta flókna og kostnaðarsama verkefni og hversu margir viku sér undan þegar liðsinnis var leitað. Það vill nefnilega svo til að mjög fáir höfðu trú á að það tækist að brjóta skjaldborgina sem fjórflokkurinn reisti utan um sig sjálfan – 5% lýðræðismúrinn. Það var ekki fyrr en um 2 vikur voru til kosninga að skoðanakannanir sýndu að við áttum raunverulegan séns en þá voru framboðslistar fullkláraðir og lítið við því að gera þó að hæfileikafólk bankaði upp á.
BH lagði af stað með stefnuskrá sem nánast því væri hægt að nota óbreytta í kosningabaráttu nú tæpu ári síðar. Segir það ekki eitthvað um það hversu lítill vilji er til breytinga innan kerfisins? Við höfum lært af mistökum okkar og endurskrifað lög BH frá A-Ö með það fyrir augum að vera betur í stakk búin að starfa í hráslagalegu starfsumhverfi stjórnmála og flokkshollra fjölmiðla. BH er fráleitt búin að syngja sitt síðasta og mun vafalaust bjóða fram í næstu alþingiskosningum og hugsanlega í einhverjum sveitarfélögum líka. Sjá stefnu BH á http://www.xo.is
Jenny ég tek fulla ábyrð á því sem ég skrifa, ég setti þetta síðasta nú bara Fram mér til gamans og veit að Heiða ræður fullkomlega við að höndla það, því að hún er öflug hugsjónakona, það er gott að þú tekur til þín það sem þér finnst þú eiga.
Enn mig langar að bæta aðeins við það sem áður var sagt, hér eins og víða annarstaðar kemur fólk stútfullt af skoðunum á fólki sem það hefur hvorki séð eða heyrt, en situr sjálft á sínum rassi hvort sem það er í Reykjavík eða uppá Akranesi og er með endalausar dylgjur og gríðarlega tilætlunnarsemi sem dæmi þá veit þetta sama fólk að fjórflokkurinn hefur öll tögl og haldir í öllu stjórnkerfinu og m.a. sameinaðist gegn þinghópi Hreyfingarinnar í umræðu um skýrslu rannsóknarnefndar alþingis, það sannast aftur og aftur að fólk er fífl.
Þið sem hafið svona miklar skoðannir reyniði nú að gera eitthvað, þið mætið ekki á Austurvöll en ætlist til árangurs af þeim sem þar mæta, þið rífið og tætið starf annara og æru en dettur ekki einu sinni í hug að það gæti nú verið að fólkið vanti aðstoð, hvernig heldur fólk að manneskja eins og Lilja Mósesdóttir geti staðið ein í þesum átökum innan VG hún þarf hjálp okkar sem höfum langanir í breytingar og hvernig haldiði að fólk eins og Birgitta, Margrét og Þór geti staðið í þessu argaþrasi tæpa 20 tíma á sólarhring með endalaust skítkast í andlitið, það eru um það bil 20 þingvikur liðnar frá kosningum, fyrir utan sumarþingið sem fór jú bara í eitt mál og þið ætlist til þess að búið sé að breyta landi og þjóð á löglegann hátt, ef að þið viljið að það takist drullist þá til þess að gera eitthvað sjálf og hættið að ætlast til þess að allt sé gert fyrir ykkur eða gerið byltingu.
Það er alveg makalaust að lesa þessa umræðu. Hér tjáir sig fólk sem virðist vera illa við flokkakerfið, er byltingasinnað og þrá góð verk jafnmikið og þau hata pólitískar flækjur og bitlinga. Ég get skrifað undir allt ofantalið – en verð því miður að segja á sama tíma að nánast allir hér að ofan falla í þá gryfju að tala ekki um málefni, heldur spegúlera í pólitískum flækjum og misgáfulegum teoríum um hver sagði hvað um hvern hvenær.
Ég mundi mikið frekar vilja lesa uppbyggilega gagnrýni um það sem Borgarahreyfingin og Hreyfingin hafa raunverulega gert eða ekki gert – ekki svona rugl og sleggjudóma.
Persónulega er ég orðinn afar stoltur af þingmönnum Hreyfingarinnar og störfum þeirra á þingi sem að Högni birtir stóran úrdrátt af hér að ofan. Allt tal um að þau séu í einhverri sæng með D eða B listum er kjánaskapur og sýnir einungis viljaleysi til að horfa á heildarmyndina. Þau hafa starfað náið með þeim flokkum í baráttunni gegn Icesave, það er rétt. Enda þar gríðarlegt hagsmunamál á ferðinni og full ástæða til þess að berjast gegn því með öllum tiltækum vopnum. Lýðræðisást þingmanna Hreyfingarinnar breyttist hins vegar ekki skyndilega, eins og „ætluð“ lýðræðisást fjórflokksins, þegar ljóst var að stefndi í þjóðaratkvæðagreiðslu.
Þingmenn Hreyfingarinnar gerðu í upphafi vissulega mistök í samskiptum innan Borgarahreyfingarinnar, en ég sem fyrrum stjórnarmaður þar get fullvissað ykkur um að það átti ekki síður við um stjórnarliða og furðuleg völd sem að einhverjir vinir eða félagar stjórnarliða höfðu á framkomu þeirra innan Borgarahreyfingarinnar.
Nú er hins nokkuð um liðið frá þessum atburðum og ekki hægt að segja að þeir hafi haft áhrif á störf þingsins eða gegn framgangi lýðræðis á Íslandi. Það væri einfaldlega kjánalegt að halda því og eru eingöngu hagsmunir valdablokka fjórflokksins að halda þeirri umræðu á lofti að núna „verði ekki myndað nýtt afl næstu 20 árin“. Ég hef mun meiri trú á samborgurum mínum en það. Persónulega hef ég hins vegar ákveðið að taka fullan þátt í starfi Hreyfingarinnar, þau eru að gera frábæra hluti og þurfa allan stuðning til mögulegan. Ljóst er að þau munu ekki fá hann frá fjölmiðlum og að sjálfsögðu ekkert nema athugasemdir til þess að eyðileggja þau frá fjórflokknum.
Hluti af umræðunni hefur til dæmis snúist um það að þremenningarnir beri ekki nægjanlega virðingu fyrir Alþingi eða öðrum flokkum þar inni. Þeim vangaveltum væri freistandi að svara aðeins með spurningu: „Munum við ekki til hvers er barist?“ Þau okkar semtóku þátt í baráttunni í Búsáhaldabyltingunni og voru ekki þá þegar að berjast fyrir völdum núverandi ríkisstjórnar, lögðum ekki af stað til þess að viðhalda „virðingu“ gagnvart störftum Alþingis. Tilgangurinn er einmitt að hrista þar hressilega stoðirnar. Alþingi eins og það starfar í dag er gríðarlega ólýðræðisleg stofnun sem stýrt er af annars vegar framkvæmdavaldinu og hins vegar embættismönnunum sem þar hafa öllu stýrt um langt ára bil (framkvæmdavaldinu).
Ég styð öll góð störf grasrótarfólks sem vill vinna að breytingum og breiðu sviði. Ég hef einnir skráð mig í alla flokka undanfarið (nema Framsókn, get það bara ekki ennþá) til þess að taka þátt í prófkjörum þeirra. Það er það næsta persónukjöri sem ég kemst við núverandi kerfi.
Þingmenn Hreyfingarinnar hafa staðið sig gríðarlega vel við alveg hrikalega erfiðar aðstæður. Erfiðari aðstæður og umhverfi heldur en Alþingi hefur starfað við um áratuga skeið. Ég er stoltur af þeim.
Ég vil endilega sjá gagnrýni á störf þeirra, henni er þá hægt að svara eða taka tillit til. En þetta persónulega skítkast á þau sem persónur á alls ekki við og er sprettur upp frá „samkeppninni“.
Hreyfingin er með opinn kynningarfund á 2. hæð Kaffi Sólon á fimmtudaginn kemur klukkan 20:00 – Hvet ykkur öll til þess að „stíga up úr skotgröfunum“ (bara varð
og mæta þar til þess að taka þátt í opinni, gegnsærri og gagnrýninni umfjöllun með fólki sem er okkur sammála um þránna fyrir endurreisn landsins og lýðræðis. En líka bara til þess að hitta okkur og drekka saman góðan kaffibolla.
Ps. Jóhann Hauksson er persónulegur einkavinur Þráins Bertelssonar og nær sú vinátta langt aftur. Skrif hans um BH og H hafa því litast mjög sterkt af því frá því að Þráins málið gekk yfir. Ég vil með því ekki með neinum hætti skyggja á persónu Þráins, aðeins benda á þessi augljósu hagsmunatengsl.
Ég er alveg undrandi á þessum málflutningi frá þér Lára Hanna? Mér finnst Hreyfingin og hópurinn í kringum Ögmund Jónasson og Lilju Mósesdóttur vera það besta á Alþingi. Okkar besta von um að unnið sé að heilindum að réttlæti fyrir þjóðina. Ég er persónulega er ekki hrifin af Jóni Haukssyni og finnst hann vera ekkert nema málpípa Samfylkingarinnar. En hvernig er með þig Lára Hanna, ert þú gengin í Samfylkinguna?
Þegar maður tekur að sér að fara fyrir hóp eða leiða lista í framboði þá undirgengst maður ábyrgð. Ábyrgð á því að sætta mismunandi sjónarmið og halda saman hópnum og hugsjónum hans. Þetta er oftar en ekki frekar erfitt og þarfnast mikillar víðsýni og vilja til að geta gengið upp
Þennan vilja og víðsýni hafa þeir þingmenn sem kenna sig við hreyfingu bara alls ekki Þeim verður víst ekki um kennt,það þarf félagslegan þroska og getu til að gera þetta
Sagan
Þessir þingmenn sem um ræðir voru kosnir á þing undir merkjum Borgarhreyfingarinnar. En það kom því miður strax í ljós á fyrsta degi eftir kosningar að fólkið innan BH hefði auðvita átt að velja betur
Þremenninarnir gátu ekki sætt sig við rétt kjörna stjórn BH og neituðu að vinna með þeim þó sérstaklega Herberti formanni enda hafði Þór Saari að undirlagi Birgittu sinnar viljað fá formannsstólinn nokkrum vikum áður En þeir draumar hans voru stoppaðir af með vilja þeirra er stóðu að stofnun BH og það var Birgittu,Saari og frú ekki að skapi
Næsta mál hjá þessum ágætu talsmönnum lýðræðis var að krefjast þess að haldinn yrði aukaaðalfundur BH og eins og Birgitta Saari og frú orðuðu það svo vel” til þess að kjósa starfhæfa stjórn “
Í júní 2009 var kosin ný stjórn BH og buðu þau Þór og Margrét Truggvadóttir sig fram en fengu ekki kosningu. Þeim til mikilar gremju fékk Herbert afgerandi stuðning í formannsembætið og einnig Lilja Skaftadóttir til varaformanns Þetta gátu okkar ágætu nýkjörnu þingmenn ekki sætt sig við, og gátu ekki unnið með þessari stjórn heldur. Létu því á næstu mánuði öllum illum látum og linti þeim látum ekki fyrr en þeim tókst að hrekja nánast alla lýðræðiskjörna stjórn BH frá. Og þar sem Þór og Margrét höfðu fengið nokkur atkvæði í áðnurnefndu stórnarkjöri og náð inn sem varamenn (og þegar var búið að hrekja nógu marga réttkjörna frá í stjórn BH) fengu þau sæti sem stjórnarmenn
Og það var stjórn BH með Þór og Margréti í broddi fylkingar sem ákváð að hafa aðlalfund BH þar sem að sjálfsögðu átti að kjósa stjórn enda alltaf gert á slíkum fundum
Til þess að gera langa og leiðinlega sögu stutta þá urðu þessir ágætu þingmenn undir í öllum lýðræðislegum kosningum á þessum fundi. Ný stjórn var kosin og ný lög samin þvert á vilja Birgittu,Saari og frú
Þetta gátu þessir þremenningar sem kenna sig við hreyfingu ekki þolað. Lýðræðislegar kosningar og meirihluti vinnur “nei nei nei” sögðu þau öll þrjú í kór og til varð hreyfingin.Með copy/paste stefnuskrá BH . Hreyfingin undarlegt samansafn af enn undarlegra liði sem sagðist og segist enn eiga byltinguna og allar hugsjóninar ,en geta bara því miður ekki unnið eftir svokölluðum reglum um lýðræði heldur þarf að stofna sérstaklega utan um sig flokk, kjósa sjálfan sig í stjórn og setja sjálfan sig sem formann. Svona á að vinna að lýðræði er það ekki ??
Birgitta, Saari og Frú mikil er ábyrgð ykkar þið sitjið umboðslaus á þingi í nafni flokks sem var ekki til þegar kosið var Þið hafið ekkert fylgi nema nokkra kverúlanta og ber þá helst að nefna Högna nokkurn sem að sem hér að ofan hefur búið til afrekslista um ykkar ágæti Það er gott að eiga góða að
Gunnar Sigurðsson
Égskalsegjykkurþað! svo ég vitni nú í hana ömmu mína.
Á dauða mínum átti ég von en ekki að þessi örstutti pistill minn gæti misskilist jafnherfilega og sumir virðast gera þótt margir séu hér með mjög góð innlegg. Ég er vænd um skítamokstur og spyrt við Samfylkinguna í nokkrum athugasemdum, en botna nú ekkert í hvað þessi orð mín koma henni við!
Margar athugasemdir virðast frekar eiga heima við pistil Jóhanns en þennan.
Í pistlinum segist ég hafa íhugað afleiðingar örlaga Borgarahreyfingar/Hreyfingar fyrir framtíðina og hvernig þingmennirnir hafa staðið sig á þingi. Ég dæmi þingmennina ekki fyrir eitt eða neitt en ég hrósa þeim ekki heldur. Ég fylgist með þeim úr fjarlægð – horfi, les og hlusta, ekki síst á málflutning „venjulega“ fólksins – og þar á ég við Péturs og Páls, Jóns og Gunnu. Og ég hef tekið eftir að mjög margir eru á svipaðri skoðun og Jóhann þótt hann sé mun afdráttarlausari í sínum málflutningi en flestir sem ég hef heyrt í.
Í pistlinum tók ég sérstaklega fram tvennt:
1. Ég er stundum innilega sammála Jóhanni og stundum mjög ósammála – en hann vekur mig alltaf til umhugsunar.
2. Ummæli Jóhanns um Hreyfinguna vöktu mig einmitt til umhugsunar – og þá einkum vegna þeirrar fullyrðingar
að aldrei aftur verði gerð bylting á Íslandi. Mér fannst þetta ógnvekjandi ummæli í ljósi núverandi stöðu þjóðmála.
Þetta eru stór orð sem mér fannst vert að vekja umræðu um. Og það gleður mig mjög að sjá (lesa) hve margir segjast til í fleiri byltingar – ekki veitir af.
Ég hef áður gagnrýnt það, að þingmenn Hreyfingarinnar hafi eignað sér Búsáhaldabyltinguna. Þeir eiga ekkert meira í henni en ég, þið hin sem tókuð þátt í henni, Hörður Torfa, Gunnar Sigurðsson, Heiða B. Heiðars og allir hinir sem lögðu sitt af mörkum. Enda er af og frá að einhver einn hópur geti eignað sér fjöldaaðgerðir eins og áttu sér stað fyrir ári þar sem fólki úr öllum áttum, frá öllu hinu pólitíska litrófi, á öllum aldri var svo herfilega misboðið og svo lengi að það lét til skarar skríða.
Hvort þingmenn Hreyfingarinnar hafi sinnt grasrótarstarfi veit ég ekki. Þeir hafa alltént aldrei talað við mig, enda hef ég ekki skipt mér af innanbúðarstarfi neinna stjórnmálahreyfinga eða -flokka.
Hver hefur eflaust sína sögu að segja um þróun mála hjá Borgarahreyfingunni Gunnar Sigurðsson. Hér er ein sem mér finnst líka ansi góð: http://hreyfingin.blog.is/blog/hreyfingin/entry/951322/
En ég er þess nokkuð viss að hugmynd Láru Hönnu hafi ekki verið að láta þessa færslu fara að snúast um að gamlar þrætur taki sig upp aftur.
Sagan er eins og hún er skrifuð en ekki eins og hún gerðist. Það veit leikstjórinn.
Ég vil taka það fram að ég á Búsáhaldabyltinguna. Ég á hana bara ekki einn.
Ég er nú svo bjartsýnn að vona að félagi Jóhann hafi rangt fyrir sér. Það er ekki fullreynt með eitthvað stjórnmálaafl utan fjórflokkinn þó vissulega sé fullreynt með þau Birgittu, Þór og Margréti. Við getum ekki og megum ekki láta þrjá einstaklinga koma í veg fyrir það að hægt sé að ná fram pólitískum og lýðræðislegum umbótum.
Borgarahreyfingin er enn til og er sem fyrr opin fyrir allt það fólk sem vill láta gott af sér leiða og starfa eftir stefnu X-O. Þá hefur Borgarahreyfinigin tekið á leigu húsnæði sem stendur öllum til boða sem vilja vinna að samfélagslegum verkefnum, hvort sem það er undir merkjum Borgarahreyfingarinnar eða ekki.
Er Jóhann Hauksson Samspillingarpenni?
Ekki ætla ég að fullyrða það. Þekki manninn ekki nægilega til þess. En hins vegar skrifar hann og mælir (t.d. í Silfrinu)á þann veg. Honum finnst sjálfsagt að við borgum skuldir fjárglæframanna sem Samspillingin í þessari Ríkisstjórn og þeirri fyrri (Hrunstjórninni) vildi ekki vísa á og hefur gerst sek að hlífa og jafnvel hylma yfir með bankaleyndar lögum.
Hann virðist einnig vera hluti af ESB áróðursherferð Samspillingar, og einnig finnst honum Þráinn Bertelsson vera frábær, sem snúist hefur beint á bæn til Samspillingar, og virðist nú fylgja öllum málum þeirra í atkvæðum á Alþingi. Þvert á þá stefnu sem hann var kosinn á þing fyrir.
Er hann hlutlaus fréttamaður?
Hvað varðar fullyrðingar hans um að Hreyfingin hafi eiðilagt framtíðar framboð grasróta, þá er það einmitt sú fjarstæðukenda hugvilla sem 4flokka samspillingin vill planta í hugarfylgsni þjóðarinnar. Svo að samspillingin geti þrifist áfram.
Það er jú engum nema okkar eigin þjóð að kenna hvaða flokkar eru við völd. Hún kaus.
Hvet landsmenn einungis til að rifja upp og bera saman kosningaloforð og árangur allra flokka.
Og þar stendur Hreyfingin sannarlega framar 4flokka samspillingunni.
Jóhann virðist hafa fallið djúpt í fjórflokkahjólförin samanber það sem Daði Ingólfsson segir í athugasemd hjá Jóhanni. „Ég er ósammála nánast hverri einustu setningu hér af þeirri einföldu ástæðu að mér finnst „flokksagi“ vera af hinu vonda. Jóhann talar sem sannur fylgismaður status quo, að pólitíkin hingað til hafi bara virkað eðalfínt, td. að vera „stjórntækur“ og „að kvika ekki“ sé eitthvað eftirsóknarvert í sjálfu sér. Þannig var landinu stjórnað öll hrunárin. Við þurfum gengsæja stjórnsýslu, og í því felst að sjá hvað er að gerast inni í flokkunum – því þeir eru og hafa aldrei verið sammála um nokkurn hlut innbyrðis, og það er gott – en verður að sjást.“
Það er einmitt gamla orðfærið og kerfið sem brást og Borgarahreyfingin var tilraun til að gera hlutina öðruvísi. Þegar reynt var að þröngva BH í farveg og kerfi hefðbundins stjórnmálaflokks af hópi félags- og stjórnarmanna þá sagði stór hluti félagsmanna, allir þingmennirnir og nærri helmingur fundarmanna á landsfundi nei.
Það er eðlilegur gangur í alvöru lýðræði og frekar slæmt að Jóhann Hauksson sem ég tel glöggan fjölmiðlamann, sjái þetta ekki. Þetta var allt rækilega útskýrt í blaðagreinum og bloggskrifum okkarí Hreyfingunni í kringum landsfundinn. Hreyfingin hefur haldið baráttunni áfram með öllum þeim verkfærum sem tiltæk eru, það hefur Bogarahreyfingin líka gert á sínum vettvangi.
Stjórnvöldum var velt úr sessi og þótt Samfylkingarmaðurinn Jóhann Hauks. hafi efasemdir um framhaldið þá höldum við samt áfram ótrauð.
Annað mikilvægt þarf að leiðrétta en það er að þingmenn Hreyfingarinnar hafi eignað sér Búsáhaldabyltinguna, það höfum við aldrei gert og ég skora á þig Lára Hanna að leiðrétta það. Hreyfingin er hins vegar afkvæmi hennar (eitt af mörgum) sem er allt annað mál og við værum ekki þar sem við erum án hennar.
Mætið að Sólon á fimmtudag kl. 20:00 á opinn kynningarfund Hreyfingarinnar, og sjá.
Það er ekki hægt að setja samansemmerki á milli hugtaka eins og fylgja sameiginlegri stefnu, vera stjórntækur (vera tilbúinn til málamiðlanna) og svo Ástæður fyrir Hruni. Þær eru aðrar.
Kæra Lára Hanna. Ég má til með að taka undir með Þór Saari.
Ég hef aldrei séð eða heirt Þingmen Hreyfingarinnar „Eigna sér“ Búsáhaldabyltinguna. nema síður sé.
Gæturðu ekki rökstutt þetta nánar?
Held að Lára Hanna sé aðeins að vísa til þess að í kosningabaráttunni vitnuðum við ítrekað í að við værum afsprengi Búsáhaldabyltingarinnar. Margir skyldu það sem svo að við værum þar með að eigna okkur hana. Það er bara misskilningur.
Að Búsáhaldabyltingunni komu gríðarlega margir ólíkir hópar, m.a. voru þar mjög framarlega róttæklingar frá t.d. VG og sérstaklega UVG sem höfðu sig mikið í frammi, en koðnuðu svo sorglega mörg niður þegar að VG settist í ríkisstjórn.
Allir þurfa aðhald utan frá, róttækt aðhald. Líka „okkar“ fólk, hver sem þau eru.
@ Guðmundur
19.1 2010 kl. 09:45
Rétt hjá þér:
„Það er einn grundvallarveikleiki í þessum orðum Jóhanns. Nefnilega það að “búsáhaldabyltingin” var ekki bylting. Jú, stjórnin fór frá, en annað breyttist ekki. Ég myndi í það minnsta ekki kalla það byltingu nema hún hefði í för með sér einhverjar grundvallarbreytingar. Ef hér hefði komið utanþingstjórn, stjórnlagaþing haldið og ný stjórnarskrá samþykkt í kjölfarið hefði kannski verið hægt að tala um byltingu. Kosningarnar komu hins vegar of snemma (ég held að fyrri ríkisstjórn hafi alveg verið með það á hreinu og gert það af ásettu ráði). Ef utanþingsstjórn hefði verið sett á hefði grasrótin fengið meiri tíma til að skipuleggja sig og ná vopnum sínum, en í staðinn var þetta kapphlaup um að koma upp framboði og finna fólk á lista án þess að vandað væri nægilega til verka, einfaldlega af því að tíminn var svo naumur.“
Mér fannst alltaf frekar einkennilegt að hópur fólks teldi sig geta starfað að pólitískum markmiðum á einhvers konar ópólitískum grunni. Enda sannaði það sig að þetta fólk gat í raun ekki starfað að sínum markmiðum því þau höfðu engan pólitíska hugmyndafræði til grundvallar. Hvað stóð Borgarahreyfingin fyrir annað en breytingu? En í hvaða átt skyldi breyta hefur verið mér algerlega hulið.
Byltingar munu verða aftur. En þær munu vonandi hafa aðeins meira innihald og loforð um svör en það sem þessi hópur lagði fram.
Eiginlega er mér nú um megn að skilja flest það sem fram hefur komið í umræðum ykkar hér ágæta fólk. Sennilega engum um að kenna nema skilningleysi mínu. Mér hefur ekki tekist að koma auga á neitt sem styður þá afdráttarlausu niðurstöðu að Hreyfingin- fulltrúar sem vissulega náði kjöri á vegum Borgarahreyfingarinnar hafi brugðist þjóðinni í einhverjum efnum með störfum sínum á Alþingi. Hárrétt hinsvegar að hreyfingin hefur þjösnast gegn grasrótinni sem beitti þeim fyrir sig og hafa varla lengur bakland til að endurnýja umboð sitt.
Það er sannarlega ámælisvert. En hvernig þau hafa lokað öllum hliðum fyrir nýrri byltingu fólksins, það kem ég ekki auga á.
Má ég minna á að á Alþingi sitja 59 fulltrúar fjórflokksins svonefnda. Hefur fjórflokkurinn þá sannað – loksins- að hann sé besti kosturinn- betri kostur en að gera enn eina tilraun?
Mér finnst þingmenn Hreyfingarinnar hafa unnið betra starf á Alþingi á stuttum tíma en flestir fulltrúar fjórflokksins. Mér sýnist þetta óreynda fólk hafa unnið störf sín málefnalega á vinnustað.
En ég skil Sigurð vel þegar hann ávítar vinnubrögð þeirra gagnvart sínum fyrri félögum og vissulega er það hlutverk þeirra (okkar því ég kom til liðs við Borgarahreyfinguna) að leggja til annarar atlögu eftir að hafa kallað þetta fólk til fundar og uppgjörs. Það þarf nefnilega aðra byltingu.
“…….pólitísk reynsla þeirra sem reyndu að fylgja “byltingunni” var engin og því erfitt fyrir þau að mæta þarna þrjú úr sitthvorri áttinni með afdankaða fyllibyttu og ofvirka einstaklinga innan BH í farteskinu sem byrjuðu daginn eftir kosningar að væna þau um að ætla að vera að fela sig fyrir þeim og ætla að vinna gegn þeim…..”
Heiða, þetta var nákvæmlega svona og hefur ekkert með mig að gera og það er klárlega staðreynd að þú nærist á hatri þínu á þinghópi Hreyfingarinnar það kemur varla blogg frá þér um einhverskonar pólitík nema að þú nagir þau á einhvern hátt í leiðinni.
Komið þið sæl öll!
vaknaði ekki gamall þrætudraugur sem ég ætla ekki að skipta mér af þótt mér sé málið skilt. Hins vegar vil ég benda á eftirfarandi:
Lára Hanna er ekki að ásaka Hreyfinguna, Borgarahreyfinguna né nokkurn annan svo ég geti skilið um að vera byltingarböðull, eingöngu að velta fyrir sér orðum Jóhanns. Látum hana nú njóta sannmælis. Fáir (ef einhverjir) hafa staðið sig betur í að halda til haga ýmsu sem aðrir vilja grafa.
Þá vil ég benda á þá rökvillu sem fellst í því að „saga Borgarahreyfingarinnar“ komi í veg fyrir að nýjum framboðum takist að bjóða fram, öðlast trúverðugleika og komast á þing. Mér finnst menn tala eins og gjörvalla lýðveldissöguna hafi verið fjölmörg lítil framboð sem hafi unnið glæsta sigra en nú sé loku skotið fyrir að slíkt geti endurtekið sig. Ef við skoðum stjórnmálasögu síðustu áratuga hafa oft verið fimm flokkar á þingi en langoftast hefur verið um klofningsframboð eða sérframboð að ræða sem hefur átt rætur í aðrar stjórnmálahreyfingar. Á það t.d. við um Þjóðvaka, Frjálslyndaflokkinn og Borgaraflokkinn. Helsta undantekningin á þessu ástandi er árið 1983 þegar tvö ný framboð komu fólki á þing, Bandalag jafnaðarmanna og Kvennalistinn. BJ átti reyndar rætur í Alþýðuflokknum og hafði Vilmundur áður starfað fyrir hann. Kvennalistinn átti sér svo rætur í kvennaframboð til sveitarstjórna og í rauðsokkuhreyfinguna og aðrar kvennahreyfingar.
Það er ekkert sem bendir til þess að Hreyfingin eða þingmenn hennar standi í veg fyrir frekari byltingum á Íslandi. Byltingar verða þegar fólki ofbýður og ákveður að sætta sig ekki við óbreytt ástand. Íslendingar hafa verið seinþreyttir til byltinga. Fyrir tvöhundruð árum framdi Jörundur Hundadagakonungur valdarán á Íslandi. Það gerði hann einkum með því að hengja upp tvo miða í miðbæ Reykjavíkur og mælast til þess að Danir héldu sig innan dyra (svo hratt sé hlaupið yfir sögu). Íslendingar kærðu sig kollótta og ypptu svo aftur öxlum þegar Danir náðu völdum aftur.
Frekari lýðræðisumbætur, ný framboð, byltingar, hugarfarsbreytingar og siðbætur eru undir fólkinu í landinu komin. Þeirra er valdið og ábyrgðin.
Bestu fáanlegar,
Margrét
Ég get ALLS EKKI tekið undir þessi orð Jóhanns um að þróun Hreyfingarinnar hafi tryggt að aldrei framar verði gerði bylting hérlendis. Mér finnst Hreyfingunni gert of hátt undir höfði með að hafa slík áhrif.
Þegar búsáhaldabyltingin gerðist sýndi það mér að almenningur geti risið upp ef honum sýnist. Það hættir ekki að vera möguleiki í framtíðinni. Þá létum við ekki bjóða okkur að ríkisstjórnin sæi sér stætt á að sitja áfram eins og ekkert hefði í skorist.
Nú vantar sárlega aðra byltingu sem stígur á bremsuna gagnvart spillingaröflum þessa lands.En verkefnið er svo stórt og spillingin svo samofin stjórnmálaflokkum og stjórnsýslu að mér vissulega hrýs hugur við.
Margrét, gott og vel en þú verður að játa að hvaða hópar/samtök sem er sem að láta sér detta í hug að bjóða fram til alþingis, sérstaklega ef þeir eiga ekki uppruna sinn í 4.flokknum, eiga eftir að fá í hausinn: „Mannstu eftir BH og brotthlaupnu þingmönnunum, ég ætla ekki að styðja framboð þar sem ekki er nein trygging fyrir samstöðu.“
Ekki það að sá þröskuldur sé óyfirstíganlegur, en hann er vissulega til staðar. Skaðinn er skeður að því leyti.
Sæll Pétur,
Þegar ég var í okkar stuttu og snörpu kosningabaráttu, safnaði undirskriftum á Selfossi og Reykjanesbæ og talaði við fólk sagði það einmitt gangi ykkur vel EN smáframboð komasta aldrei áfram, Flokkur mannsins, Lýðræðishreyfingin, Borgarahreyfingin eða hvað þetta heitir allt, þetta er allt dauðadæmt.
Það var það ekki og er það ekki. Borgarahreyfingin varð ekki til fyrr en 9 vikum fyrir kosningar, ég gekk ekki til liðs við hana fyrr en 4 vikum seinna og eiginleg kosningabarátta stóð í tvær – þrjár vikur. Á þessum tíma og á þeirri keyrslu sem við vorum á vannst ekki tími til að stilla saman strengi almennilega. Samkomulag var um að leggja allan ágreining til hliðar fram yfir kosningar og sameinast um örfá og einföld stefnumál. Það var gert en þar beið hann (ágreiningurinn) þolinmóður og hafði ekki farið neitt.
Stjórnmálaafl sem sett er fram til mótvægis við hefðbundna, rótgróna stjórnmálaflokka verður alltaf og á að vera tilraunaafl. Sumar tilraunir heppnast, aðrar ekki. Þá stendur maður bara á fætur og reynir aftur. Það höfum við í Hreyfingunni gert og það mun almenningur vonandi gera líka.
Og svo því sé haldið til haga lít ég frekar svo á að við höfum verið hrakin í burtu en hlaupist á brott. Allt snýst þetta um mannleg samskipti og þau verða að byggja á trausti, virðingu og jafnræði. Ef þau gera það ekki hjóta menn að endurskoða sambandið.
Þung undiralda í flutning i Jóhanns BH er vissulega vonbrigði miðað við væntingar ,góða er þau hafa ekki enn selt sig inní aðra flokka og eru að þroskast í hlutverkum sínum.
Merkilegt með þingmenn sem skera sig úr og standa á sannfæringu sinni er úthrópaðir,rægðir,ásakaðir um persónutruflanir eða lasleika´. Hr fréttahaukur þú rænir mig ekki voninni HOPE íslíngar HOPE Þetta mun taka tíma en látum gott gerast annars erum við ekki verðug
Það verður að viðurkennast að það er fyrir sumum engin óskastaða að BH er orðin B og H. Ég hef hins vegar fylgst vel með störfum Hreyfingarinnar frá upphafi og bendi bara á upptalningu Högna Sigurjónssonar hér að ofan til áréttingar um hvort þau hafi verið að vinna vinnuna sína.
Hvorki B né H eru eða voru byltingin, þau eru eins og svo margir aðrir hópar í mesta lagi einhversskonar afkvæmi hennar.
Raunveruleg bylting er reyndar þegar algerlega er skipt um stjórnvöld eins og gert var í Frakklandi á sínum tíma og öll yfirstéttin gerð höfðinu styttri, ég held að það standi ekki til.
Það vita það allir sem þekkja sögu svona ástands að það er önnur raunverulegri bylting í uppsiglingu, hún er hvorki B né H, hún bara gerist af reiðum almenningi landsins eins og sú síðastliðna. Það hefur ekkert með Borgara-Hreyfinguna að gera, en hefur allt með spillta elítu þessa lands að gera.
Fyrir þá sem vilja kynna sér og tjá sig.
Hreyfingin – Opin kynningarfundur
Tilraunastjórnmál, flatur strúktúr, róttæk skynsemi og lýðræðisumbætur
Hreyfingin heldur opinn kynningarfund n.k. fimmtudagskvöld, 21. janúar kl. 20 á efri hæðinni á Kaffi Sólon, Bankastræti 7a.
Fjallað verður um sögu og tilurð, stefnuskrá, samþykktir, grasrótarstarf og starf þinghópsins og gestum gefst færi á að koma spurningum og ábendingum á framfæri.
Fundarstjóri, Baldvin Jónsson
Dagskrá
1. Hreyfingin og tilraunastjórnmál, Margrét Tryggvadóttir
2. Stefnuskráin, Þór Saari
3. Samþykktir (lög) Hreyfingarinnar, Daði Ingólfsson
4. Grasrótin, Jón Þór Ólafssson
5. Starf þinghópsins, Þórður Björn Sigurðsson
Spurningar úr sal
Umræður
Hér neðan er Stefnuskrá Hreyfingarinnar.
Hún er góð og gild og nýtari að mínu mati en hinna flokkana því að við erum enn í lýðræðis og stjórnarkreppu þeirri sem spillingarflokkarnir komu okkur í. Og kreppan grundvallast á. Að mínu mati verður ekkert lýðræði hér, eða breitingar á spillingunni eða jafnrétti þegnanna fyrr en megin punktar lýðræðisbreytinga þeirra, sem stefnuskráin krefst hafa náðst í gegn.
Takið sérstaklega eftir Icesave fyrirvöronum sem t.d. þráinn B. hefur nú svikið þvert í gegn. Og bíða svara umheimsins. Því stefna annara flokka er óljós.
Takið eftir lýðræðisumbótonum sem allir flokkar lofuðu meira og minna en Hreyfingin er eina aflið sem staðfastlega hefur unnið í, og 4flokka samspillingin hefur jafn harðan kveðið niður. Eins og t.d. nýsamin lög um þjóðaratkvæðagreiðslur, sem varð að einnota bastarði. Lög um nýja stjórnarskrá sem hafa dagað uppi í nefnd. Og fl.
Á meðan Hreyfingin vinnur samviskusamlega að þessari stefnuskrá, eins og hún hefur gert síðan hún fór á þing. Og 4flokka samspillingarklíkan er söm við sig, þurfum við ekki að óttast örlög hennar. Eða annara lýðræðislegra, þjóðhollra framboða.
Stefnuskrá Hreyfingarinnar
Stefnuskrá Hreyfingarinnar er sú hin sama og þingmenn Hreyfingarinnar buðu sig fram undir merkun Borgararhreyfingarinnar til að hrinda í framkvæmd fyrir nýafstaðnar kosningar.
Gripið verði þegar í stað til neyðarráðstafana í þágu heimila og fyrirtækja
1. Alvarleg skuldastaða heimilanna verði tafarlaust lagfærð með því að færa vísitölu verðtryggingar fram fyrir hrun hagkerfisins (til janúar 2008). Höfuðstóll og afborganir húsnæðislána lækki til samræmis við það. Raunvextir á verðtryggðum lánum verði að hámarki 2–3% og afborgunum af húsnæðislánum megi fresta um tvö ár með lengingu lána. Skuldabyrði heimila vegna gengistryggðra íbúðalána verði lagfærð í samræmi við verðtryggð íbúðalán. Í framhaldinu verði gert samkomulag við eigendur verðtryggðra húsnæðislána um að breyta þeim í skuldabréf með föstum vöxtum og verðtryggingarákvæði í lánasamningum verði afnumin.
2. Leitað verði leiða út úr myntvanda Íslands með myntbandalagi við aðrar þjóðir eða, ef þess þarf, einhliða upptöku annars gjaldmiðils.
3. Boðin verði víðtæk aðstoð við atvinnulausa um allt land með það að markmiði að aðstoða þá í að nýta atvinnuleysið sem tækifæri.
4. Skuldsett fyrirtæki verði boðin til sölu og tilboðum aðeins tekið ef ásættanlegt verð fæst. Annars verði starfsfólkinu leyft að taka yfir fyrirtæki. Skuldir eigenda verði ekki felldar niður sjálfkrafa en veita má hagstæð lán eða breyta skuldum lífvænlegra fyrirtækja í hlutafé í eigu ríkisins frekar en að afskrifa skuldir.
5. Halla á ríkissjóði verði mætt með endurskoðun skattkerfisins, m.a. með fjölgun skattþrepa, hátekjuskatti og breytingum á virðisaukaskatti, frekar en niðurskurði í heilbrigðis- og velferðarþjónustu. Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn fái ekki að taka yfir stjórn á landinu.
6. Strax verði hafist handa við að meta heildarskuldir þjóðarbúsins og að því loknu gert upp við lánardrottna eftir bestu getu. ICESAVE-reikningar Landsbankans og aðrar skuldir bankanna erlendis verði ekki greiddar fyrr en álit óháðra sérfræðinga liggur fyrir um skyldur Íslands, m.t.t. þess að sennilega hafi verið um svikamyllu að ræða en ekki eðlilega bankastarfsemi. Rannsakað verði hvað varð um allar færslur á reikningum bankanna erlendis sem og lánveitingar þeirra til tengdra aðila, fjármunirnir sóttir og þeim skilað til eigenda. Stjórnendur og eigendur bankanna verði gerðir ábyrgir fyrir því sem upp á vantar. Samið verður við grannþjóðirnar um það sem út af stendur m.t.t. neyðarástands efnahagsmála á Íslandi og reynt að fá þær skuldir niðurfelldar. Samhliða því verði gefið loforð um að 2% af VLF Íslands renni til þróunaraðstoðar á ári í tíu ár til að sýna góðan vilja Íslendinga til að verða ábyrg þjóð meðal þjóða.
Landsmenn semji sjálfir sína eigin stjórnarskrá
1. Þjóðaratkvæðagreiðsla fari fram um mál sem varða þjóðarhag óski 7% þjóðarinnar þess. Sama skal gilda um þingrof.
2. Bera skal alla samninga sem framselja vald undir þjóðaratkvæðagreiðslu.
3. Rofin verði öll óeðlileg hagsmunatengsl milli viðskiptaheims og þingheims.
4. Viðurkenna skal þau sjálfsögðu mannréttindi að vægi atkvæða í alþingiskosningum verði jafnt, sbr. 21. gr. Mannréttindayfirlýsingar S. Þ., enda sé það í samræmi við hugmyndir um aukið vægi þjóðaratkvæðisgreiðslu um einstök mál. Það er augljóst að ekki gengur að láta suma landsmenn hafa meira vægi en aðra í þjóðaratkvæðagreiðslu.
5. Fjöldi þingmanna miðist við fjölda á kjörskrá og verði hlutfallið 1/4000. Það er í samræmi við algengt hlutfall hjá öðrum þjóðum sem við berum okkur saman við. Þetta myndi þýða örlitla fækkun þingmanna frá því sem nú er en hægfara fjölgun í framtíðinni með vaxandi fólksfjölda.
6. Kjördæmaskipan verði endurskoðuð og kjördæmum á suðvesturhorninu fækkað úr þremur í eitt.
7. Tryggð verði skipting valdsins milli löggjafarvalds og framkvæmdavalds, m.a. með því að ráðherrar sitji ekki á þingi.
8. Ráðherrar, þingmenn og æðstu embættismenn framkvæmdavaldsins gegni embætti í mesta lagi í átta ár eða tvö kjörtímabil samfellt.
9. Fyrstu málsgrein 76. greinar stjórnarskrárinnar verði breytt til samræmis við Mannréttindayfirlýsingu S. Þ. um réttinn til lífskjara sem nauðsynleg eru til verndar heilsu og vellíðan. 76. gr. verði á þessa leið eftir breytingu: „Öllum skal tryggður réttur til grunnlífskjara sem nauðsynleg eru til verndar heilsu og lífsviðurværi þeirra sjálfra og fjölskyldu þeirra. Grunnlífskjör teljast vera nauðsynleg næring, hreint vatn, klæði, húsnæði, læknishjálp og félagsleg þjónusta, svo og réttur til öryggis vegna atvinnuleysis, veikinda, fötlunar, fyrirvinnumissis, elli eða annars sem skorti veldur og menn geta ekki við gert.“ Öllum skal tryggður í lögum réttur til almennrar menntunar og fræðslu við sitt hæfi. Börnum skal tryggð í lögum sú vernd og umönnun sem velferð þeirra krefst.
10. Allar náttúruauðlindir verði í þjóðareigu og óheimilt að framselja þær nema tímabundið og þá aðeins með viðurkenndum gagnsæjum aðferðum þar sem fyllsta jafnræðis og arðs er gætt.
Trúverðug rannsókn á íslenska efnahagshruninu fari af stað undir stjórn óháðra erlendra sérfræðinga og fari fram fyrir opnum tjöldum. Frysta skal eignir grunaðra auðmanna STRAX meðan á rannsókn stendur
1. Tafarlaust verði sett í gang opinber rannsókn undir stjórn erlendra sérfræðinga á hruni íslenska efnahagskerfisins. Samhliða því verði sett lög sem leyfa ógildingu allra fjármálagerninga undanfarinna tveggja ára, þ.m.t. gerninga skilanefnda bankanna, og í undantekningartilfellum lengra aftur í tímann ef sýnt þykir að um óeðlilega gjörninga hafi verið að ræða.
Lögfest verði fagleg, gegnsæ og réttlát stjórnsýsla
1. Ráðningar og skipanir í embætti og þ.a.l. uppsagnarfrestur allra embættismanna sé í samræmi við það sem almennt gerist hjá stjórnendum á vinnumarkaði. Nánari útfærsla verður gerð í samráði við Kjararáð.
2. Tiltekinn minnihluti þingmanna geti boðað til þjóðaratkvæðagreiðslu um lagafrumvörp sem Alþingi hefur samþykkt.
3. Hæfi umsækjenda um störf hæstaréttar- og héraðsdómara verði metið af hlutlausri fagnefnd skipaðri af Alþingi eftir tilnefningu Hæstaréttar. Ráðherra beri að velja dómara úr hópi þeirra sem fagnefndin telur hæfasta.
4. Ráðið verði í stöður innan stjórnsýslunnar á faglegum forsendum.
5. Fastanefndir þingsins verði efldar. Nefndarfundir verði almennt haldnir í heyranda hljóði. Gerð verði krafa um að fastanefndir afgreiði öll mál og skili niðurstöðu innan ákveðins tíma.
6. Settar verði siðarreglur fyrir alþingismenn, ráðherra og æðstu embættismenn framkvæmdavaldsins og til þess ætlast að þeir m.a. geri grein fyrir öllum eignum og skuldum, stjórnarsetu í fyrirtækjum og upplýsi jafnharðan um allar breytingar á þessu sviði. Þingmenn, ráðherrar og embættismenn beri ábyrgð á gjörðum sínum.
Lýðræðisumbætur STRAX
1. Stjórnlagaþing fólksins í haust
2. Persónukjör í alþingiskosningum
3. Afnema 5% þröskuldinn
4. Þjóðaratkvæðagreiðslur
5. Ný framboð fái sama tíma í fjölmiðlum og sama stuðning og aðrir stjórnmálaflokkar
Hreyfingin leggur sig niður og hættir störfum þegar þessum markmiðum hefur verið náð eða augljóst er að þeim verður ekki náð.
Mara ég er ekki reið. En ég er frekar pirruð á þeim djúpu hjólförum sem fjórflokkurinn hefur markað sér. Það er beinlínis hættulegt lýðræðinu að menn geti nánast verið áskrifendur að atkvæðunum, alveg sama hvernig þeir standa sig. Það ætlar svo sem enginn að verða þannig, en vald spillir og sér í lagi ef menn komast að því að þeir komast upp með hvað sem er. Það sýnir slímseta fyrrverandi ríkisstjórnar að er ekki gott. Þess vegna er mikilvægt að fólk reyni að refsa sinum mönnum ef þeir standa sig illa. Og það þarf að vera meira flökkufylgi en er í dag, til að lýðræðið virki. Eitt af þessu vandamáli er að það er erfitt fyrir ný öfl að marka sér sess. Þó þar sé fólk sem vill vel og vill virkilega breyta samfélaginu til betri vegar.
Lýðræðið kostar, en við viljum samt hafa það. Í dag er spillingin svo mikil og yfirgengileg og ekki má á milli sjá hverjir eru spilltastir. Þess vegna er mikilvægt að hleypa nýju blóði í stjórnmálin. Það verður ekki gert með því að reyna endalaust að bola út nýjum framboðum og fólki sem vill breyta.
Ég vil taka fram að ég er þakklát Láru Hönnu fyrir hennar mikla og góða framlag hér á blogginu, mér finnst hún hafa staðið sig alveg frábærlega vel. Það er bara í þetta sinn sem einhvernveginn sló mig, að mér fannst hún taka undir með Jóhanni að Hreyfingin hefði gert út af við byltingar á Íslandi í framtíðinni. Þegar mér finnst þvert á móti að margt gott hafi komið einmitt vegna þess að þarna blésu ferskir vindar um Alþingishúsið og við fengum smjörþefinn af hvernig fólk hagar sér þar.
Jóhann er að blanda saman tveimur ólíkum hlutum í raun. Borgarahreyfingin/Hreyfingin er ein af fjölmörgum afleiðingum byltingar en ekki orsök hennar heldur framboð sem spratt upp á hinu pólitíska sviði.
Byltingar sem slíkar munu aldrei taka mið af því hvernig einhverju framboði gekk í kosningum og sögu þess heldur er bylting sprottin upp úr reiði sem sprettur upp úr umhverfi þar sem fólki finnst það vera beitt óréttlæti, þar sem því finnst sparkað í sig af valdhöfum svo mikið að það kemur að þeirri stund að fólkið segir nú er nóg komið og bítur til baka, eða öðrum hlutum.
Að sumu leyti finnst mér búsáhaldabyltingin ekki enn náð markmiðum sínum um breytingar til frambúðar og hvort það tiltekst er eingöngu sögunnar að dæma, en hún náði sínum þremur skammtímamarkmiðum: knýja fram kosningar, að losna við hústökuliðið úr Seðlabankanum, að losna við vonlausa stjórnendur Fjármálaeftirlitsins og að losna við vanhæfa ríkistjórn.
Takk fyrir Lára Hanna að koma með þessa athugasemd.
Ég kaus Borgarahreyfinguna, vegna þess að ég hélt að fólkið, sem gaf kost á sér í framboð meinti eitthvað af því sem það sagði fyrir kosningar !
Því miður hefur þetta fólk bara notað sömu vinnubrögðin og aðrir hafa boðið okkur upp á !
Að vera á launum sem alþingismaður virðist ekki geta breytt neinu, sömu vinnubrögðin sama hvaða flokksherbergi þú átt sæti !
Bylting verður ekki hér á landi næstun áratugina !
Hvað vannst með búsáhaldarbyltingunni ?
Hafið þið séð eitthvað breytast ?
Nei, því miður og jafnvel má kenna vinnubrögðum kosina alþingismanna Borgarahreyfingarinnar um að ekkert hafi breyst !
Þingmenn sem komust inn á þing og töluðu um að vera ekki með hrossakaup, ekki selja sannfæringu sína og styðja það að fólkið í landinu fengju að kjósa um ESB aðild sviku öll þessi loforð stuttu eftir að þau settust í stólana. Hérna koma þau svo og reyna og vona að fólk sé með gullfiskaminni. Þvílíkt og annað eins lið, hvernig er samviskan hjá fólki sem gengur svona hressilega á bak orða sinna?
Þingmennirnir fjórir geta enn gert góða hluti, hvað sem segja má um það sem á undan er gengið. Þau hafa stefnumálin til að vinna að. Ríkisstjórnin hefur í tvígang frestað að lögfesta persónukjör og tvisvar sinnum að setja lög um stjórnlagaþing. Flokkarnir vilja í raun hvorugt sjá. Sennilega þarf að fara niður á Austurvöll og krefjast þess á ný. Hvaða aðrar kröfur ætti að setja þar fram?
Alveg sammála Valur B.
Hún hlítur að vera hrikalega svört samviska 4flokka samspillingargengisins sem enn og aftur svíkur vilja þjóðarinnar að fá þjóðaratkvæðagreiðslur í lög og í stjórnarskrána.
Gleymum því aldrei, að 4flokkurinn blokkeraði frumvarp Hreyfingarinnar (og Sigmundar Ernis + Þráinn B):
http://www.althingi.is/altext/138/s/0005.html
Fyrsta alvöru frumvarpið sem fjallar um þjóðaratkvæði og færir valdið til fólksins. Með því að hluti þjóðarinnar geti farið fram á þjóðaratkvæðagreiðslu sem og 1/3 Alþingis. Sem er algjörlega bráðnauðsynlegt meðan Löggjafarvaldið er ekki aðskilið frá Framkvæmdavaldinu og sætir nauðgunum og þvingunum þess. Á meðan framkvæmdavaldið heldur uppi pólitísku ofbeldi og neyðir löggjafavalið til að samþykkja lög. Og hefur beinlínis hindrað stjórnarskrána og lýðræðislegan framgang þar. Með Pólitísku umsátri um atkvæði og sannfæringu alþingismanna.
Skoðum t.d. Jóhönnu og Ríkisstjórnina. Mjög aðkallandi er að klára þessar lagagreinar um Þjóðaratkvæðagreiðslur í eitt skifti fyrir öll. Meðal annars vegna Icesave, komandi kosninga um ESB (stjórnin sveik jú þjóðina um að fá að velja hvort við vildum fara í viðræður eða ekki, vonandi fáum við að kjósa um inngöngu eður ei). Og t.d. Kvótalögin.
Jóhanna sá sér ekki fært að styðja sitt eigið gamla frumvarp sem lá í nefnd inni á Alþingi (sem átti ekki einusinni að vera bindandi), heldur bjó til nýtt, einnota sem er eingöngu fyrir Icesave. Er þetta traust Ríkisstjórnar til þjóðarinnar? er þetta lýðræðisást og kosningaloforð Gránu og Steingríms. Nei öðru nær.
Vanhæf ríkisstjórn! sem hefur brotið fleiri kosningaloforð en Hrunastjórn Samspillingar og Sjálfstæðisflokksinns.
Hvort sem að fólk er tilbúið að horfast í augu við það eða ekki, þá hlýtur það að vinna gegn nýjum framboðum þegar að eitt slíkt framboð springur upp í beinni útsendingu eftir kosningar þegar að alvaran hefst. Sérstaklega þegar um er að ræða framboð sem hefur í raun mikið byrjunarfylgi (sem að ég held að flokkur mannsins hafi t.d. ekki haft). Hver svo sem ástæðan er fyrir því að allt fór upp í loft (sjá tuð hér að ofan). Punktur.
Eftir að hafa lesið öll ummælin hér á undan þá er ég ÞVÍ miður farin að hallast á að Jóhann Hauksson hafi haft rétt fyrir sér. Í næstu kosningum verður þá boðið upp á framboð frá Hreyfingunni og líka Borgarahreyfingunni og verða stefnuskrárnar eins? Fólkið sem kosið verður á þing, verður það þarna fyrir sjálft sig eða verður það þarna fyrir þá sem kusu þá ?? Ef það kemur upp ágreiningur hjá þessu fólki, ætlar það að sitja áfram á þingi í nýjum flokki eða „óháðir“ eða að segja af sér þingmennsku og láta varamann taka við ??? Því miður þá finnst mér meira hafa verið eyðilagt en byggt upp með þessum nýja stjórnmálaöflum, því held ég að JH hafi haft rétt fyrir sér
Rita ummæli