Jórunn Frímannsdóttir

Er þetta leiðin?
Bílalán verði ekki meira en sem nemur 110% af markaðsvirði bílsins - allt umfram það afskrifað.

Með þessu móti ætlar háttvirtur Félagsmálaráðherra að hjálpa heimilunum í landinu. Enn og aftur á ekki að fara í almennar aðgerðir, nei, þeir sem eru með bílalán sem ná ekki markaðsvirði bílsins fá engar afskriftir. Ekkert verður gert fyrir þá sem greiddu stóran hlut í sínum bíl og tóku hlutfallslega lítil lán. Þau lán hafa ekki hækkað umfram markaðsverð og því ekki „ástæða“ til að afskrifa. Það fólk fær enga niðurfellingu og skal borga í topp.

Ég veit ekki hvað Árni Páll hefur á móti almennum aðgerðum sem gæta jafnræðis í samfélaginu, en eitthvað er það klárlega. Verður það venjulegt fjölskyldufólk sem mun fá þessar niðurfellingar? Spyr sú sem ekki veit. Ég þekki engan, og þó þekki ég marga sem eru með bílalán sem eru orðin allt of þung að bera. Meðan lánin eru ekki langt umfram markaðsverð bílsins munu þessar aðgerðir ekki breyta neinu.

Hvernig væri að leiðrétta þessi erlendu lán og taka af allan vafa um lögmæti þeirra.  Leiðrétta lánin til samræmis við það að þau hefðu verið tekin sem íslensk lán með vöxtum og verðbótum. Þannig væri jafnræðis gætt – allir fengju eitthvað. Ekki bara þeir sem tóku hlutfallslega stærstu lánin.

Það er í raun afar auðvelt að snúa vörn í sókn á þessum tímum.  En til þess þarf þor og breytta hugsun ráðamanna.

Þetta snýst aðallega um tvennt.

1. Mæta almenningi með réttlátum almennum aðgerðum…

Það er ljóst að svigrúm er til afskrifta og svigrúmið er meira en áður hefur verið látið í veðri vaka. Það verður að fara í almennar aðgerðir, ekki sértækar eins og þessi ríkisstjórn hefur kosið að fara. Sértækar aðgerðir ala á tortryggni og óánægju og það er ekki það sem við þurfum núna. Það þarf að gæta sanngirni í þessum málum og þreföldun skulda vegna hruns á bankakerfi í kjölfar, þess sem ég ætla ekki að ergja sjálfa mig á að tíunda hér, er ekki sanngjörn, sérstaklega ekki á sama tíma og við heyrum endalaust um afskriftir hér og þar og áframhald þeirra aðila sem stuðluðu meðal annars að því að við erum í þeirri stöðu sem við erum í dag. Það er einfaldlega ekki hægt að bjóða upp á þetta.

2. Hitt er að skapa traust…

Það liggja 16hundruð milljarðar á bankareikningum í dag. Þessir peningar þurfa að vera að skapa störf. Til þess að það gerist þurfa fyrirtækin að geta gert áætlanir og hafa til þess forsendur sem standast. Það er ekki traust til þess að ríkisstjórnin muni ekki hreinlega taka ákvarðanir sem kippi fótunum undan öllum áætlunum. Samanber „plön“  um fyrningarleiðina sem setur áætlanir sjávarútvegsfyrirtækja úr skorðum. Hræðsla við breytingar á sköttum og gjöldum er ekki til þess fallin að fólk og fyrirtæki taki af skarið og hrindi nýjum hugmyndum í framkvæmd.

Gylfi Magnússon viðskiptaráðherra segir á mbl.is um innistæður í bönkunum. “Það er mjög mikilvægt að fólk fjárfesti í fleiru en að leggja féð inn á bankareikninga.” – Nákvæmlega það sem stjórnvöld þurfa að vinna að.

Varaformaður Samfylkingarinnar kýs að tjá sig ekki um það hvort hann hafi tekið þátt í þjóðaratkvæðagreiðslunni á laugardaginn. Er eðlilegt að stjórnmálamaður geti ekki gefið upp hvort hann kaus? Það getur alveg verið afstaða að vera heima, en hvort var varaformaðurinn heima eða ekki?  Ég get ekki ímyndað mér að það sé til að auka trúverðugleika hans sem formannsefnis Samfylkingar að geta ekki gefið upp hvort hann fór á kjörstað eða ekki.

Þetta var fyrsta þjóðaratkvæðagreiðsla okkar og vonandi ekki sú síðasta – tímamótakosning sem hefði svo vel getað þjappað okkur enn betur saman.

Erfiðri eiginfjárstöðu byggðasamlagsins Strætó bs. hefur verið snúið umtalsvert við…

Hópur sem kallar sig Vive hefur undanfarna mánuði unnið að því að kortleggja hvernig bæta má þjónustu við einstaklinga í heimahúsum. Vive stendur fyrir virkari velferð og hef ég verið svo lánsöm að fá að taka þátt í starfi hópsins. Guðjón Sigurðsson hafði forgöngu um að setja þessa vinnu af stað ásamt Evald Krog og Sigursteini Mássyni. Oddur Ástráðsson var svo fenginn til þess að verkstýra vinnunni. Virkari velferð snýst fyrst og fremst um það að bæta þjónustu við einstaklinga í heimahúsum. Í vinnu hópsins var horft til þess hvernig sambærileg þjónusta er veitt á hinum Norðurlöndunum en þar er þjónustan í miklu ríkari mæli en hér á forsendum notandans sjálf, svokölluð notendastýrð þjónusta.  

En hvað er notendastýrð þjónusta?

Með notendastýrðri þjónustu getur einstaklingur sem þarf á þjónustu að halda t.d. vegna öldrunar, fötlunar eða sjúkdóms, ákveðið sjálfur hverjir þjónusta hann, hvenær og hvar. Hann fær sjálfur valdið til þess að forgangsraða sinni þjónustu.  

Til þess að geta tekið upp notendastýrða þjónustu hér á landi í auknum mæli þurfum við að skilgreina betur forsendur, tíma og kostnað vegna þjónustunnar. Þjónustuþörf hvers einstaklings þarf að meta á hans forsendum, veita honum tækifæri til að ráða til sín aðstoð, búa heimili sitt þannig að þar sé nægilega gott aðgengi og aðgangur að tækjum og tólum til að lifa sjálfstæðu lífi.  

Með notendastýrðri þjónustu fær hver og einn  aðstoð sem hámarkar virkni viðkomandi í daglegu lífi. Við sem þurfum ekki á þjónustu að halda erum vön því að geta ákveðið sjálf minnstu hluti okkar daglega lífs, hvað við viljum gera, hversu virk við viljum vera og hvenær. Það hafa hins vegar ekki allir þennan möguleika í okkar núverandi kerfi. Við í Vive hópnum viljum að velferðarkerfið miði að því að hámarka lífsgæði og sjálfsákvörðunarrétt hvers og eins sem þarf á stuðningi að halda og að það verði gert með því að tryggja hverjum einstaklingi þá aðstoð sem hann þarf á að halda til að lifa sínu lífi með eins miklum lífsgæðum og einstaklingnum er unnt að njóta. Við viljum tryggja einstaklingnum raunverulegt val um þjónustu. Það felst ekki raunverulegt val í því að þurfa að flytja inn á stofnun til að fá þá aðstoð sem þar býðst og það felst ekki raunverulegt val í því að þurfa að vera heima ef einstaklingurinn kýs frekar að þiggja þjónustuna á stofnun. Sama á við um þjónustu sem veitt er heima ef hún er veitt á forsendum annarra en þeirra sem aðstoðina þurfa, það er ekki notendastýrð aðstoð.  

Það er markmið okkar sem komum að starfi Vive hópsins að velferðarkerfið breyti um stefnu í átt að persónulegri notendastýrðri aðstoð. Með slíkri breytingu á hugsun og framkvæmd í kerfinu eykst þátttaka fatlaðra og aldraðra í samfélaginu. Það eru aukin lífsgæði fyrir fatlaða jafnt sem ófatlaða og við verðum öll ríkari af því að samfélagið okkar sé fjölbreyttara, vinnustaðirnir fjölbreyttari og um leið skemmtilegri. Það eiga ekki að vera forréttindi að alast upp í samvistum við fatlaða eða aldraða, það á að vera hluti af lífi sérhvers manns.

Þessi grein birtist í Morgunblaðinu í dag

Strætó bs. fékk viðurkenningu fyrir góðan árangur í forvarnamálum á forvarnaráðstefnu VÍS og Vinnueftirlitsins sem haldin var 4. febrúar. Með markvissu átaki á síðastliðnum árum hefur Strætó bs. tekist að draga verulega úr tjónum og  bæta til muna öryggi farþega sinna og starfsmanna. 

Á ráðstefnunni töluðu fyrir hönd Strætó bs. þau Steindór Steinþórsson, deildarstjóri akstursdeildar, og Bergdís Eggertsdóttir verkefnastjóri. Þau sögðu frá atvikaskráningu, sem unnið hefur verið markvisst að hjá fyrirtækinu síðastliðið ár og sýndu fram á mælanlegan árangur skráningarinnar. Umtalsverðir fjármunir hafa sparast á síðastliðnum árum eftir að farið var að taka með markvissum hætti á forvarnamálum í góðu samstarfi við VÍS.

Fjöldi tjóna á árinu 2006 var 304, árið 2007 voru tjón 297, árið 2008 voru tjón komin í 268 og 2009 hrapaði tjónafjöldinn niður í 197, sem verður að teljast frábær árangur.  Það er gamana ð því hvað hægt er að ná góðum árangri með samstilltu átaki og ljóst að allir starfsmenn Strætó bs. eiga þátt í þessum árangri. Viðurkenning sem þessi er mikilvæg hvatning til að gera enn betur.

Hjá fyrirtækinu starfar öflug öryggisnefnd og umbótahópur, hvort tveggja skipað almennum starfsmönnum og stjórnendum fyrirtækisins. Öryggisnefndin hefur m.a. lokið vinnu við ítarlegt áhættumat alls fyrirtækisins. Búið er að ljúka úrlausnum 75,2% allra þeirra ábendinga sem starfsmenn komu á framfæri í matinu. Umbótahópurinn greinir áhættuþætti í umferðinni og gatnakerfinu og vinnur að úrbótum.

Með tilkomu atvikaskráningar eru upplýsingar um öll tjón og tjónaaðstæður kortlagðar á mun nákvæmari hátt en áður. Um leið gefast meiri möguleikar á áhættugreiningu og eftirfylgni til úrlausna. T.d. hefur atvikaskráningin vakið athygli öryggisnefndar og umbótahóps á ákveðnum stöðum þar sem mikill fjöldi tjóna á sér stað og ákveðnum aðstæðum sem ber að varast. Í framhaldinu hefur verið hægt að vinna markvissar með vagnstjórunum, bæði sem einstaklingum og hóp, að fækkun tjóna. Virk upplýsingamiðlun til starfsmanna og stjórnenda hefur leitt til þess að allir vinna saman að sameiginlegu markmiði, sem er meira öryggi fyrir starfsmennina og minni kostnaður fyrir fyrirtækið.

Til hamingju með þennan frábæra árangur

Kæru félagar, 

Prófkjör Sjálfstæðisflokksins er í dag. Ég hvet alla flokksbundna sjálfstæðismenn til að taka þátt í að stilla upp sterkum og sigurstranglegum lista fyrir kosningarnar í vor.  Ég býð mig fram í þriðja sæti listans og vonast eftir þínum stuðningi.

Opið hús er á kosningaskrifstofunni í Ingólfsstræti 1a (gegnt Íslensku Óperunni, hægra megin við Næsta bar) og hér er aðstaða til að horfa á leikinn á stjórum skjá.  Gos, kaffi, vöfflur og góða skapið.

Baráttukveðja,

Jórunn

Við sem búum hér í höfuðborginni vitum hvernig það er að komast á milli staða í þungri umferðinni á morgnana og seinnipartinn. Oft sitjum við í bílum okkar og hugsum um hvað þessum tíma er illa varið. En hvers vegna veljum við að ferðast með bíl borgarendanna á milli með öllum þeim tilkostnaði bæði tíma og peningum sem raun ber vitni. Mörgum hreinlega dettur ekki í hug að hægt sé að komast til og frá vinnu eða til og frá skóla með öðrum hætti en einmitt í bílnum. 

En það er öðru nær, við höfum val í Reykjavík um að ferðast milli staða með öðrum hætti. Við getum valið að hjóla eða ganga og við getum tekið strætó.  Nú kunna margir að hugsa að það sé allt of langt að ganga og það sé svo mikið af brekkum að það sé ómögulegt að hjóla og enn aðrir hugsa að þetta strætókerfi sé nú svona og svona og það gangi aldrei að taka strætó. En einhverjir og vonandi margir hugsa með jákvæðum hætti til þess að skoða aðrar leiðir. Það eru þeir sem mig langar að höfða til með þessari grein.

Almenningssamgöngur
Nýlega gerðu nemar í Listaháskóla Íslands verkefni um strætó. Þessir nemar unnu verkefnið með þeim hætti að þau prófuðu að nota strætó, ferðuðust hinar ýmsu vegalengdir með vögnunum og fóru yfir kosti og galla kerfisins. þau báru kerfið líka saman við það sem gerist annars staðar og lögðu loks mat sitt á það eftir að hafa öðlast reynslu við notkun þess. Það er skemmst frá því að segja að niðurstaðan kom skemmtilega á óvart. Þau töldu leiðakerfið gott og þjónustuna yfir höfuð góða. Stærsti hnjóður kerfisins að þeirra mati var sá að það vantar salernisaðstöðu fyrir farþega á biðstöðvum. Auðvitað var fleira sem mátti betur fara og margt er hægt að gera betur, en það kom þessum nemum verulega á óvart hvað kerfið er yfir höfuð gott.

Göngu- og hjólasamgöngur
Göngu- og hjólasamgöngur hafa verið verulega bættar í höfuðborginni síðustu árin og get ég með sanni mælt með þeim ferðamáta. Sjálf hjóla ég mikið og fer á tímabilum allra minna ferða á hjóli,einkum að vori og sumri.  Það er auðvelt að ganga og hjóla í Reykjavík og stígakerfið okkar virkar vel og hægt er að taka hjólið með sér í strætó þegar pláss er í vagninum fyrir það. Sumum finnst óþægilegt að ganga eða hjóla til vinnu, svitna og þurfa að skipta um föt. Sjálf hjóla ég í þeim fatnaði sem ég er þann daginn, en sturtuaðstaða er i boði á mörgum vinnustöðum í dag sem auðvelda fataskipti.  

Hvernig sem íbúar kjósa að fara sinna ferða milli staða í höfuðborginni er ljóst að allir möguleikar hafa bæði kosti og galla. Sjálfri finnst mér t.d. frelsið sérstaklega þægilegt við hjólið.

Ég vil hvetja íbúa Reykjavíkur til að prófa þá ólíku samgöngumáta sem borgin okkar hefur upp á að bjóða. Fyrstu tilraunir má t.d. gera um helgar, í góðu veðri eða þegar vegalengdir á áfangastað eru stuttar.  Strætó, hjól og ganga eru ódýrir, vistvænir og líkamsvænir ferðamátar sem geta komið þér skemmtilega á óvart.

Velferðarsvið Reykjavíkurborgar og félags- og tryggingamálaráðuneytið munu ganga til samninga um að Reykjavíkurborg taki að sér ábyrgð og framkvæmd á þjónustu við geðfatlaða sem Svæðisskrifstofa málefna fatlaðra í Reykjavík hefur sinnt fram til þessa. Tillaga þess efnis var samþykkt samhljóða í velferðarráði Reykjavíkur í gær. Samþykktin er í samræmi við viljayfirlýsingu sem undirrituð var af félagsmálaráðherra og borgarstjóra í lok ágúst 2008.

Frá þeim tíma hafa aðilar unnið að þarfagreiningu og skilgreiningu samningsáherslna. Jafnframt hefur verið unnið að innleiðingu þjónustusamnings milli Reykjavíkurborgar og ráðuneytisins um uppbyggingu íbúðakjarna fyrir geðfatlaða sem undirritaður var samhliða viljayfirlýsingunni í ágúst 2008. Í samræmi við þann þjónustusamning hefur borgin undanfarna mánuði sett á fót átta íbúðakjarna fyrir geðfatlaða og verða tveir þeir síðustu teknir í notkun í þessum mánuði. Uppbygging kjarnanna og innleiðing þjónustu á þeim hefur tekist framar vonum, en áhersla er lögð á sjálfstæði og virkni einstaklinganna sem þar búa.

Samkvæmt fyrirhuguðum samningum milli ríkis og borgar verður þjónusta við geðfatlaða í Reykjavík veitt frá einni hendi í nærumhverfi. Markmiðið er að færa þjónustuna nær notendum, út í samfélagið og stuðla þannig að virkni fólks í eigin umhverfi. Í samvinnu við geðsvið Landspítalans verður áhersla lögð á samfélagsþátttöku og að einstaklingum gefist kostur á að fá þjónustuna heim í stað þess að fá hana á stofnunum. Áhersla verður jafnframt lögð á að geðfatlaðir geti átt kost á búsetu í einstaklingsíbúðum. Yfirfærsla á þjónustu við geðfatlaða til borgarinnar er liður í heildaryfirfærslu þjónustu við fatlaða frá ríki til sveitarfélaga. Með yfirfærslunni verður nærþjónusta við alla Reykvíkinga á einni hendi.

Í dag ætlum við að hafa opið hús milli 17 og 19 á kosningamiðstöðinni okkar.
Við erum að Ingólfsstræti 1a, gegnt Íslensku Óperunni. 
Léttar veitingar í boði.

Allir velkomnir