október 2009

Hef fengið mikil viðbrögð við þeirri færslu sem var hér síðast. Færslan snérist um heimilisofbeldi og var vísað á síðu sem sett var í loftið í síðustu viku. Sú síða var kynnt sem síða fyrir fólk sem vildi opna umræðu um heimilisofbeldi, og er það gott. Það er ástæða þess að ég setti link á hana.

Engu að síður hef ég verið beðin um að taka þetta út, vegna þess að aðilar telja sig þekkjast á gögnum máls. Það var ekki ætlun mín.

Síðan sem ég setti inn inniheldur engin nöfn, og algerlega vita vonlaust fyrir mig sem konu út í bæ að vita um hvaða fólk er að ræða, enda er það ekki aðalatriði málsins að mínu mati.

En… eftir stendur umræðan sem ég vil halda á lofti sem snýr að heimilisofbeldi, sem aldrei, aldrei á að lifa í leynd innan fjögurra veggja heimila.

Engu að síður hef ég tekið þá ákvörðun að fjarlægja síðustu færslu, einfaldlega vegna þess að ég kæri mig ekki um að blandast frekar inn í þessa deilu þessara fyrrum hjóna. Ég þekki þetta fólk ekkert, og ætla mér ekki að kynna mér þetta tiltekna mál frekar.

En… áfram mun ég berjast gegn heimilisofbeldi hvers konar, hvort sem fólk telji „ástæðu“ fyrir ofbeldinu eða ekki. Sjálf tel ég aldrei nokkurn tímann vera ástæðu fyrir heimilisofbeldi, hvort sem ofbeldið beinist gegn börnum eða fullorðnum. Þess vegna mun ég ekki þagna þegar umræðan beinist að heimilisofbeldi.

Hann Flosi vinur minn hefur nú kvatt okkur. Kynntist þeim Lilju þegar ég var smá stubbur, þau í Tjarnargötunni, ég á Suðurgötu. Garðarnir liggja saman, og þó að maður þyrfti að klífa hvönnina og rabbarbarann upp í axlir, þá var samt greiðfært yfir til Flosa og Lilju.

Þeim flutti ég fréttir af því sem var að gerast í fjölskyldunni minni og skólanum. Þau fengu að heyra allt það sem á daga okkar dreif, allt slúðrið og meira til.

Gjaldið sem þurfti að greiða til að fá góða sögu var eins og ein .. tvær sneiðar af möndluís og kannski horkók.

Því Flosi drakk horkókið – sem einhverjir aðrir myndu kalla TAB (altso… maður verður svo horaður af því)

og þarna sat maður löngum stundum og spjallaði við þau. Þvílíkar dásemdarverur. En Flosi hefði varla verið svona frábær ef hann hefði ekki átt svona ótrúlega konu. Lilja er líklega besta manneskja sem ég hef kynnst á lífsleiðinni. Æðruleysið er algjört og brosið úti um allt. Lukkunnar pamfíll varstu Flosi!

Á þessum árum var lenskan að eiga minningarbók, sem börn fengu bekkjarsystkini sín til að skrifa í. Lifðu í lukku en ekki í krukku, lifðu vel og lengi en ekki í fatahengi… mundu mig, ég man þig, alla tíð og tíma… osfv.

Og Flosi skrifaði í mína, ekki lifðu í lukku, heldur vísu, sem ég ætla að birta hér, til að sýna hversu brjálæðislega örlátur hann var og mikill húmoristi… eða húmör… isti….

Um Helgu Völu

Einn ég sit og hugsa um það með hönd undir kinn
hvort Helga Vala hljóti ekki að fara að líta inn
Því hún kom ekki í fyrradag og hún kom ekki í gær
ég Helgu Völu sakna bara allveg niðrí tær.

Jú, Helga Vala birtist og henni býð ég inn
svo hugleiðum við ástandið og ræðum þjóðmálin
Við fáum okkur kökur á kostulegum prís
og kannski líka mjólkurglas og soldinn rjómaís.

Og svo þegar Helga Vala hefur sagt mér allt
um hagi sína og krakkanna, þá fáum við okkur malt
svo kveður Helga Vala mig og heim til Skúla fer
og hundraðþúsundmilljón sinnum betur líður mér.

Elsku Lilja mín, Óli og Beta, Anna og Bjarni, innilegar samúðarkveðjur til ykkar allra.

Flosi minn, farvel min ven.

Það er alveg hreint magnað hvernig sumum sérhagsmunagæslumönnum hefur tekist að blotta sig síðasta sólarhringinn.

LÍÚ tryllist yfir því að félagsmálaráðherrann skuli benda á þá augljósu staðreynd að allir, já allir hér á landi verði að taka þátt í þeirri uppbyggingu sem á sér stað eftir að landið fór á hliðina. Við ætlum að byggja hér upp sterkt, en ekki síður réttlátara samfélag sem ekki er bara stýrt af auðvaldinu og vinum þeirra.

Ég get alveg skilið að þau emji, því þau hafa jú stjórnað hér öllu áratugum saman. En nú verður því að ljúka, því við erum að byggja upp nýtt Ísland – land fyrir fólkið í landinu en ekki sérhagsmunaseggi og einkavini þeirra.

Allt, allt of lengi hafa þessir aðilar stundað hræðsluáróðurstæknina „ef þú gerir ekki allt sem ég vil þá er ég farinn“. Þetta hafa útgerðirnar gert út um allt land og svona hefur stóriðjan hagað sér líka. Alltaf að hóta. En núna, virðist sem loksins séu komin hér stjórnvöld sem þora að neita að taka þátt í þessum dansi. Það er kominn tími til að við fáum jafnvægi í okkar samfélag. Jafnvægi milli þeirra sem græða og þeirra sem vinna. Við eigum öll að vinna saman að því að koma landinu aftur á lappirnar – og þá eru útgerðarkóngar og álrisar ekki undanskildir…

Takk Árni Páll fyrir hugrekkið.

Er að lesa um hrunið í skólanum. Varð hugsað til þessa bréfs staff_letter_150208_-_final

Þarna fullvissa Landsbankamenn viðskiptavini sína um ríkisábyrgðina vegna Icesave.

Í viðtali við bestu vinkonu aðal í blaði aðal sagði aðal ( nei nei.. þetta var flókið, í viðtali við Agnesi Bragadóttur í Morgunblaðinu sagði Davíð Oddsson í júlímánuði 2009:

Ég sagði á fundi sem við í Seðlabankanum áttum með Halldóri J. Kristjánssyni og Sigurjóni Þ. Árnasyni, bankastjórum Landsbankans, snemma árs 2008, þar sem þeir reifuðu þau sjónarmið Landsbankans að ríkið bæri ábyrgð á Icesave-skuldbindingum bankans: Þið getið útaf fyrir sig sett Björgólf Guðmundsson á hausinn, og þið eruð sjálfsagt komnir langleiðina með það, en þið hafið ekkert leyfi til að setja íslensku þjóðina á hausinn. Á þessum fundi í Seðlabankanum var ítrekuð sú afstaða Seðlabankans að Landsbankinn gæti ekki safnað peningum endalaust erlendis og við þá söfnun skapaðist sjálfkrafa ríkisábyrgð á Íslandi, ríkisábyrgð sem ekki einn einasti alþingismaður hefði hugmynd um að verið væri að búa til.

Er að velta fyrir mér, hver er ábyrgð Seðlabankans? Hefðu þeir fulltrúar hans sem sátu fundinn ekki átt að vara viðskiptavini Landsbankans við þessum loforðaflaumi bankamanna erlendis? Þetta bréf var ekki komið, en ljóst var að þetta var það sem bankinn hélt fram, ekki bara erlendis heldur einnig í samtali við forsvarsmenn SÍ.

Ef það var ekki ætlun ríkisins að ábyrgjast þetta, átti þá ekki að benda á það að þarna sigldi einkafyrirtæki út um víðan völl undir fölsku flaggi? Hefði SÍ ekki átt að benda á það? Hvers vegna var það ekki gert?

Nei, nú bara verð ég að tjá mig. Mér finnst alveg eðlilegt að neita að samþykkja afbrigði við þingsköp þegar frumvörp eru lögð fyrir án nokkurs aðdraganda, í málum sem skipta þjóðina miklu.

Nú er búið að leggja Icesave málið, sem vissulega skiptir okkur gríðarlegu máli, fyrir alþingi. Til að hægt væri að ræða málið fljótt og örugglega, sem án efa er það sem allir vilja, þurfti að samþykkja afbrigði frá þingskaparlögum sem segir að ekki megi ræða málið fyrr en tveimur nóttum eftir dreifingu frumvarpsins.

Nú er ekki eins og Icesave málið sé nýtt af nálinni, né að það sé ekki þingheimi kunnugt. Þess vegna skil ég ekki hvers vegna stjórnarandstöðu þingmenn treystu sér ekki til að ræða þetta mál í dag.

Get því miður ekki séð þetta öðruvísi en svo að hér hafi stjórnarandstaðan enn einu sinni dottið í sandkassaleikinn margfræga….  amk þar til ég sé málefnanleg rök fyrir því að ákveðið var að draga það í einn sólarhring að ræða þetta mál málanna síðustu vikur og mánuði!

Má ég fara fram á það kæru þingmenn að þið hættið þessu nú, farið að horfa yfir flokkslínurnar eins og óskað hefur verið eftir, og klárið dæmið. Við þörfnumst fagmennsku á Alþingi!