júní 2009

Færslur ritaðar í júní 2009.

1. Skuldabréf Sigurjóns sem við öll sáum, er ekki það sama og var síðar þinglýst, segir Sigurður G. Guðjónsson. Gætum við fengið að sjá það svart á hvítu hvaða skuldabréfum var þinglýst, hvernig vexti þau bera og já jafnvel hvort um er að ræða mörg önnur viðlíka skuldabréf þar sem Sigurjón hefur lánað sjálfum sér milljónatugi á vöxtum sem almenningi bjóðast alls ekki? Gætum við einnig fengið að vita hvers vegna sömu mistökin voru gerð aftur hér. Var þessu fólki treystandi til að stýra heilum banka, þegar þeir geta ekki útfyllt tvö skuldabréf skammlaust? Gætum við einnig fengið að vitað hvort eins sé hagað hjá öðrum banka“stjórum“ sem unnu hjá gömlu bönkunum. Má vera að alls konar svona misskilningur.. mistök eða hvaða nöfnum sem þetta kann að nefnast fyrirfinnist víða meðal þeirra.

Þetta er ekki hnýsni – þetta snýst um peningana mína, og þína, sem virðast vera að renna í vasa einhverra sem „eru bara svo ótrúlega frumlegir í viðskiptalegri hugsun sinni“

2. Nú er verið að bera fólk út úr húsum sínum víða um borg og land. Hvernig má það vera að sumir (les. Hannes Smárason) fá að búa áfram í sínum húsum þó að bankinn hafi haft hann í sinni eigu um nokkurt skeið? Skal ekki eitt yfir alla ganga?

3. Er ekki möguleiki á að við fáum erlenda aðila til að starfa í skilanefndum bankanna, einmitt til að koma í veg fyrr alls konar persónuleg tengsl manna, ýmist við eigin gjörðir, eins og þegar innri endurskoðendur gömlu bankanna eru við störf í skilanefndum?????, eða persónuleg tengsl skuldara við skilanefndaraðila.

4. Afléttum leyndinni af ICESAFE núna! þetta er ekkert flókið – þetta verður að gerast núna því það er fjarstæða að vera að ræða þetta ef enginn veit raunverulega hvað er inni í dílnum. Sama má segja með ESB – það er fjarstæða að rífast út af samningi sem við vitum ekki hvernig mun hljóða – sömu rök – fáum dílinn upp á borð – rífumst svo.

5.  Það að verða að borga Icesafe skuld er ekki bara hörmulegt – heldur líka hryllilegt, ósanngjarnt og glatað! En… við höfum í raun um tvennt að velja. Að stimpla okkur út úr alþjóðlegu starfi, missa algjörlega okkar tiltrú á alþjóðavísu hvað varðar viðskipti og hvaðeina, með því að borga ekki það sem við erum því miður skuldbundin að gera, eða borga þennan fjára, selja eigur LÍ á hæsta mögulega verði – og eins sækja eigur þeirra sem högnuðust á þessu æs seif- og já.. láta þessa aðila taka þátt í uppbyggingunni með okkur! Því miður þá er það þannig að ef við ætlum að fara dómstólaleiðina þá er það á forsendum þeirra sem kröfurnar eiga á okkur. Bretar og Hollendingar geta því dregið það von úr viti að hefja þann leiðangur, já í ár eða áratugi, og þá verður líklega lítið eftir af okkur hér á landi á meðan beðið er með að aflétta gjaldeyrishöftum, á meðan hryðjuverkalög hvíla á okkur og svör hafa ekki fengist við spurningunni.. eiga Íslendingar að standa við þessar skuldbindingar. Tvennt getur komið út úr slíkum leiðangri. Að við eigum ekki að borga þetta allt, eða að við eigum að borga þetta. Ef við höfum, stórskaðað okkur með biðinni, sett landið endanlega á hausinn, og fáum svo þá niðurstöðu að við eigum að borga þetta (eins og flestir virðast vera sammála um) þá höfum við ekki marga kosti í hendi.

6. Ég óska eftir því að þingmönnum verði gert skylt að birta upplýsingar um tengsl sín. Þeir eiga ekki að komast upp með að dissa reglur þingsins og segja bara.. jah.. ég hef engin fjárhagsleg tengsl.. mig grunar að það verði að skilgreina ítarlega fyrir einstaka þingmönnum hvað felst í hugtakinu hagsmunir og tengsl.. jafnframt legg ég til að þingheimur allur, já og jafnvel sveitastjórnarliðar margir hverjir fái kennslu í því hvað getur flokkast sem spilling í nútíma samfélagi…

7. Til að létta lundina… í lokin mæli ég með Júpitersballi á NASA við Austurvöll annað kvöld. Tryllt gleði fram á nótt með þessu unaðslega bandi..

Hrunið

verð að segja að ég hlakka mikið til að hlaupa út í búð og lesa bók Guðna Th. Jóhannessonar sagnfræðings um hrunið. Var svo heppin að heyra í honum á fundi um daginn, fjalla um hrunið… og fyrir og eftir.. og held þetta sé hin .. athyglisverðasta bók.. svo ekki sé meira sagt….

Ef ég mætti lifa lífi mínu á nýjan leik,
mundi ég á því skeiði reyna að láta mér verða á fleiri mistök.
Kappkostaði ekki að vera fullkominn, heldur slakaði á;
færi oftar heimskulega að ráði mínu en ég hef gert til þessa;
tæki í raun fátt alvarlega,
hirti mig miður.
Ég tefldi oftar á tvær hættur, færi fleiri ferðir, horfði
oftar á sólsetrið, klifi fleiri fjöll, synti fleiri fljót.
Ég færi til fleiri staða en ég hef áður komið á, æti
meiri ís og minni baunir, glímdi við fleiri raunveruleg vandamál og færri ímynduð.
Ég var einn þeirra manna, sem lifði hverja
ævistund skynsamlega og rækilega; átti auðvitað
hamingjustundir.
Yrði mér afturhvarfs auðið, reyndi ég að einskorða mig við góðu
stundirnar. En lífið er, skyldirðu ekki vita það, sett saman
úr þeim, þessum stundum; og tapaðu nú ekki af þeirri
stund sem yfir stendur.
Ég var einn þeirra, sem fór hvergi án hitamælis,
hitabrúsa, regnhlífar og fallhlífar; ef ég ætti að
lifa að nýju, ferðaðist ég léttar búinn.
Mætti ég lifa á nýjan leik, legði ég upp berfættur
snemma vors og gengi áfram allt til haustloka.
Ég færi fleiri ferðir með hringekjunni, horfði
oftar á sólina rísa og léki mér við fleiri börn,
ef ég ætti enn líf fyrir höndum.
En sjáðu til, ég er áttatíu og fjögurra ára og veit,
að ég er að dauða kominn.

Jorge Luis Borges