febrúar 2009

Mig langar til að bjóða Íslandshreyfinguna velkomna í Samfylkinguna. Það ber ekki mikið á milli hjá þessum tveimur hreyfingum og ég finn þegar ég tala við fólk sem var þar fyrir síðustu kosningar að þarf fer fólk með sterka og skýra framtíðarsýn í huga.

Umhverfismál, jafnrétti og skýr stefna í utanríkismálum með aðildarviðræðum í forgrunni. Þannig birtis þessi hópur mér, en vissulega er margt margt fleira sem fer vel á með þessum hópum.

Nú þurfa félagshyggjumógúlar að standa saman. Það er gríðarlega mikilvægt að við höldum velferðarstjórninni við völd í landinu áfram eftir kosningar. Án hennar þá þykist ég fullviss um að hagur almennings verður fyrir borð borinn. Hagur einkavina og auðmanna situr í forgrunni hjá þeim sem stýrðu þessu landi um tæplega tveggja áratuga skeið – og það breytist seint þó að fronturinn breytist, enda .. ekki líklegt að Bjarni Ben verði auðmönnunum óþægilegur..

Hlakka til að starfa með ykkur kæru vinir.

Hvernig er það, ætlar enginn fjölmiðill að skoða hvaða fólk er á bakvið þau félög sem fengu milljónirnar frá Gulla í Heilbrigðisráðuneytinu?

Ætlar enginn að benda á það að formaður Fjölnis í Grafarvogi, þ.e. ekki Gulli sjálfur því hann var formaður þar til fyrir þremur árum, heldur sá sem er þar núna,  fékk tæpar 11. milljónir í ráðgjafakaup.

Svo fékk varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins tæpa 1.5 milljón fyrir að semja tvö lagafrumvörp fyrir ráðuneytið. Er þetta kannski alvanalegt í stjórnkerfinu? Ef svo er – erum við þá ekki komin með massíva sparnaðarleið í kerfinu þegar starfsmenn ráðuneytanna fara jafnvel sjálfir að vinna í þessum málum í vinnutíma sínum… á launum hjá okkur.

Kannski hefur Gulli, þegar allt kemur til alls, gert okkur mikinn greiða, því hver veit nema við getum fundið fleiri svona pytti í ráðuneytunum þar sem taka má til.. hlakka til að sjá það.

Það hefur farið nokkuð öfugt ofan í mig umræða undanfarinna daga um fulltrúa Hafnfirðinga á alþingi.

Ágætis þingmaður Samfylkingar, Gunnar Svavarsson,  tók þá ákvörðun eins og nokkrir aðrir þessa dagana, að halda ekki áfram störfum á Alþingi. Hann segir þetta hafa verið ánægjulegan tíma og allt það og kveður sáttur.

En nú hefur hins vegar farið af stað mögnuð umræða um að finna verði „verðugan fulltrúa Hafnfirðinga“ í stað Gunnars.

Kjördæmaskipanin á Íslandi er klárlega barn síns tíma sem við verðum að einhenda okkur í að afnema við fyrsta tækifæri, enda býður hún upp á kjördæmapoterí þingmanna sem vilja láta kjósa sig aftur á þing óháð því hvað þeir hafa fram að færa.

Og núna er talað um nauðsyn þess að fundinn sé „verðugur fulltrúi Hafnfirðinga“ á lista Samfylkingar – og þá virðist sem þeir einir komist í þann flokk sem fæðst hafa sem karlmenn, séu miðaldra og sprottnir upp úr bæjarmálapólitíkinni.

Til framboðs núna eru margir mætir einstaklingar. Þórunn Sveinbjarnardóttir fulltrúi Hafnfirðinga, búsett í Garðabæ, fyrrverandi umhverfisráðherra er gríðarlega öflugur stjórnmálamaður esm sýnt hefur að hún stendur í lappirnar þrátt fyrir mikinn þrýsting eins og sást í síðustu ríkisstjórn, Árni Páll Árnason, fulltrúi Hafnfirðinga, búsettur í Reykjavík, sem boðið hefur sig fram til embættis varaformanns flokksins, líka mjög öflugur þingmaður og expert í evrópumálum. Katrín Júlíusdóttir fulltrúi Hafnfirðinga, búsett í Kópavogi, býður sig fram í 2 sæti, öflug sömuleiðis og svo nýliðarnir sem hafa boðið sig fram – Íris Björg, fulltrúi Hafnfirðinga, búsett í Mosfellsbæ, verkefnisstjóri og innflytjendasérfræðingur, Amal Tamimi, sem allir þekkja, fulltrúi Hafnfirðinga, búsett í Hafnarfirði, Valgerður Halldórsdóttir, baráttukona úr Sól í straumi og fulltrúi Hafnfirðinga á listanum, búsett í Hafnarfirði og Sara Dögg skólastjóri í Hafnarfirði.. enn einn fulltrúi Hafnfirðinga og búsett í Hafnarfirði… nú er ég líklega að gleyma einhverjum, en þarna eru klárlega nokkrir fulltrúar Hafnfirðinga.. þó hvorki séu þeir kjörnir fulltrúar í bæjarfélaginu né af karlkyni.

Vonandi kemst umræðan á hærra plan. Það er algjörlega nauðsynlegt að við einblínum ekki á eitt sveitarfélag öðru fremur þegar um stór kjördæmi er að ræða, ekki frekar en horft er á ákveðin hverfi í henni Reykjavík. Þingmenn kjördæmisins hljóta að vera yfir það hafnir að hygla bara sínu bæjarfélagi heldur sinna öllum jafnt, hvort sem þau heita Kópavogur, Garðabær, Mosfellsbær eða Seltjarnarnes.. nú eða Hafnarfjörður.

Þessi frétt er algerlega mögnuð. Hvernig er hægt að segjast hafa rétt fyrir sér svo langt sem það nái líkt og Geir virðist gera. .

Hvað þýðir það eiginlega?

Þýðir það – „ég hef rétt fyrir mér þar til annað kemur í ljós?“

eða „ég hef rétt fyrir mér þangað til einhver kemst að því að ég hef ekki rétt fyrir mér?“

eða „ég hef rétt fyrir mér – þó að allir viti og ég líka að ég hafi rangt fyrir mér.. ?“

Þetta er mér algjörlega hulin ráðgáta…

Verð að benda á þessa frétt og fagna ákaft félögum í Suðrinu.

Hef verið … hugsi.. (understatement of the year) yfir kjördæmaþingi í NA kjördæmi sem fram fór í gærkvöldi.

Þess vegna verð ég að fagna því að Suðrið ætli að tryggja jöfn hlutföll kynja í efstu tveimur. Það hefur ekkert upp á sig að vera með 40/ 60 reglu varðandi kynin ef um er að ræða efstu tíu sætin.

Það eru auðvitað sætin sem eiga möguleika inn á þing sem skipta máli.  Ekki efstu fimm.. eða efstu tíu.

Þegar rökin um hæfileika vs. kyn koma svo fram vil ég segja eitt.

Í síðustu þingkosningum komst engin kona í þau níu sæti sem eru fyrir NV kjördæmi á alþingi. þrjár konur komust í þau tíu sæti sem eru í Suðrinu, engin fyrir samfylkingu.. ekki einu sinni fyrsti varamaður.

Það þarf enginn að segja mér að karlar í þessum kjördæmum – allir með tölu – séu svona miklu frambærilegri en þær konur sem þar búa.

Með þessum orðum er ég ekki að kasta rýrð á þá menn sem þarna eru. Alls ekki. Ég er bara að benda á staðreyndir. Rannsóknir Auðar Styrkársdóttur m.a. sýna fram á að prófkjör gagnast konum verr en körlum. Af hverju veit ég ekki, en þetta er engu að síður staðreynd.

Svo ef við ætlum að hafa opin prófkjör – þá verðum við amk að tryggja það að jöfn hlutföll séu tryggð. Hið nýja Ísland verður að heyra raddir beggja kynja í jöfnum hlutföllum, svo mikið er víst.

Svo.. takk félagar í Suðri fyrir að hafa haft þetta að leiðarljósi. Ég mun berjast fyrir ykkur fram í rauðan dauðann.

Margir eru á framboðsbuxunum þessa dagana.

Sumir finna fyrir eftirspurn – aðrir ekki – en langar samt fram..

Jón Baldvin átti stórleik í dag. Hann, líkt og Davíð telur að sinn tími í pólitík sé runninn upp að nýju

Með fullri virðingu fyrir Jóni, sem ég tel ágætan kall og hafa gert margt gott í stjórnmálum hérna í denn – þá er ég ekki viss um að hann sé sú nýliðun sem við séum að bíða eftir að eigi sér stað í íslenskum stjórnmálum…

… en þetta er nú bara svona mín tilfinning.. ef mig skyldi kalla….

Þvílík hryllileg hörmung var hann Geir Hilmar í þessu viðtali á BBC. Er eiginlega ennþá hálf máttlaus eftir að hafa asnast til að horfa á þetta. Það eru nokkrir punktar sem standa upp úr.

1. Það tapaði enginn Íslendingur sparnaði sínum í bönkunum.

2. Þegar Seðlabankastjóri og Forsætisráðherra tala saman um efnahagsmál telur Geir það vera einkasamtal tveggja vina sem ekki má vitna í.

3.  Geir talaði aldrei – ekki einu sinni – við Gordon Brown eftir að hann skellti hryðjuverkalögunum á okkur. Hann gerði s.s. enga tilraun til að fá manninn til að taka þetta tilbaka.

4. Geir fer illa að skrökva á öðru tungumáli en móðurmálinu. Það verður einhvern veginn ennþá augljósara. Þar var líka átakanlega augljóst hvað blaðamanninum var orðið um megn að hafa manninn áfram þarna – honum fannst þetta greinilega álíka vandræðalegt og okkur hérna í stofunni…

Nú þegar líður að kosningum fara flokkarnir að velta fyrir sér hvaða leið sé best við val á fulltrúum á listana. Svo virðist sem prófkjör verði leiðin sem valin verður í öllum flokkum, opin eða lokuð í bland.

Það er nú einu sinni svo að prófkjör eru .. lýðræðislegust en þau eru meingölluð.

Það kostar nefnilega heilmikla peninga að taka þátt í prófkjörum. Að minnsta kosti hér á höfuðborgarsvæðinu.

Meðalmaðurinn hér á höfuðborgarsvæðinu eyddi nokkrum milljónum í prófkjörsbaráttuna fyrir síðustu kosningar. Nú eru komnar reglur um hversu mikið megi styrkja hvern og einn, hvernig sem fara á að því að fylgjast með hvað hver fær. Vissulega eru tímarnir þannig að kannski þarf ekkert að hafa áhyggjur af þessu, því það eru jú fá fyrirtæki að fara að styrkja fólk í prófkjörsbaráttu en – það er flókið að fylgjast með þessu.

Stjórnmálamenn stofna nefnilega bara félög utan um sig, og það er í raun algjörlega vonlaust að fylgjast með hvað hver og einn eyðir í svona baráttu. Ég ásamt fleiri blaðamönnum Mannlífs skrifuðum grein um þessi „leynifélög“ stjórnmálamannanna okkar síðastliðið sumar. Sum félögin voru algjörlega uppi á borðum og gátum við fengið allar þær upplýsingar sem við vildum, bókhald, reikninga og hvaðeina. Önnur voru meira á huldu. Ekkert uppi á borði, loðið hvort greidd hefðu verið laun úr kassanum. Óljóst hveru miklu hafði verið eytt eða hvort eitthvað hefði safnast.

Eitt var þó ljóst. Það er ekkert mál að dreifa félögum sem þessum á marga staði. Ábyrgðarmenn viðkomandi félaga voru oft og tíðum vinir og vandamenn, en stundum stjórnmálamennirnir sjálfir. Félögin voru stundum skráð á sama heimilisfang og viðkomandi en stundum bara einhvers staðar úti í bæ.

Ein vinkona mín, sem hyggur jafnvel á framboð, á ágætlega stæða foreldra. Hún var stödd með góðu fólki og var umræðuefnið prófkjör og auglýsingakostnaður. Hún var spurð að því hvernig baráttan leggðist í hana. Hún sagði prófkjör einhvern veginn ekki vera sinn tebolla. Kostnaðurinn væri meiri en góðu hófi gegndi og stemningin eitthvað sem henni líkar ekki. Þegar umræðan fór að snúast um auglýsingar og reglur varðandi þær kom svarið… „eru foreldrar þínir ekki með einkahlutafélag? er þá ekki hægt að skrá allan svona kostnað á það félag.. og enginn veit neitt… “

Veit ekki hvort þetta er það sem við viljum. Hvernig á að gera þetta svo að þetta verði allt uppi á borði – gegnsætt og fyrir alla? Hvernig eiga prófkjörin að fara fram, núna þegar fyrirtækin eru á vonarvöl og fáir styrkir í boði? Verður framboð þá bara fyrir þá efnameiri? Eða jafnvel bara fyrir þá sem kunna að fela styrki eða auglýsingakostnað?

Held það verði að laga allar svona reglur. Við höfum fengið nóg af spillingu í bili takk og það bara verður að vera uppi á borði hvernig fólk við fáum í framboð og hvort einhverjir hafi hreinlega kostað þá á þing.

Þessi kona er bara frábær. Mikið finnst mér hún skemmtileg – en hún er ekki bara skemmtileg, hún er nefnilega alveg ferlega klár. Ég vil svona konu á þing. Hún hugsar í lausnum og er ekkert í hinni pólitísku refskák.

Dorrit á þing!

Þetta verk er eftir Þorkel Harðarson, Kela snilling…. stal því (hann sendi mér það reyndar)  og set hér inn…