júní 2008

Vil ég taka það fram að þetta var ekki ég, þó ég viti að margir halda að ég sé hinn mesti hrakfallabálkur þegar kemur að gönguferðum í kringum höfuðborgina. Líklega er það rétt… en þetta var samt ekki ég.

Fór annars í fyrsta lögformlega hjólatímann í dag. Mikið stuð. Önnur hver keila á milli, og fáar felldar. Drap ekkert á hjólinu, eða jú.. einu sinni…. en… datt ekkert og já… helst að hjálmurinn væri of þröngur enda höfuðstór og..já…. usss… þetta er stuð….

Og nei, ég ætla ekki að fá mér vespu!

Datt inn á síðuna samferða.net áðan. Þar er fólk ýmist að auglýsa laus sæti á ferðum sínum eða óska eftir fari á milli staða. Allt til að nýta tóma bíla.

Algjör snilld og takk fyrir þetta þið sem haldið þessu úti.

Fórum í unaðslega Jónsmessunæturgöngu í kvöld með hópi fólks hér í Bolungarvíkinni fögru. Gengið inn í Syðridal og sest þar niður við lítinn bálköst.

Já ég veit.. jónsmessunótt var í gær, þetta er tímamismunurinn sjáið til…. við erum hér fyrir vestan.

Og svo var endað í pottinum, því sundlaugin var opin lengur í tilefni göngu. Dásemdin ein, og börnin núna algerlega steinsofnuð með tungu út á kynn, dugleg og þreytt í fótunum sínum.

Mikið rosalega er fagurt hér fyrir vestan. Þetta er ekkert venjulegt svæði.

Vorum annars hörku dugleg í dag. Máluðum sökkul og skyggnið yfir útidyrum og húsið breyttist í höll.

Og núna sitjum við og borðum snakk og drekkum kók og Valur tapaði fyrir Eff Há í vítaspyrnu…

… lífið gerist ekki mikið betra…en… reyndar snýst það ekkert um fótboltann og Val… ekki þannig sko… bara þetta… ganga og sund og kók og svona… stuð…

Fiskar: Þeir peningar sem stjórna heiminum eru í vösum einhverra annarra en þín núna. Þú ert kominn með áætlun fyrir þína peninga, og skalt halda þig við hana.

… uuu… er einhver til í að segja mér hvert planið er…

Ég verð að viðurkenna það að ég er algjör byrjandi í fjallgöngu hér í kringum Reykjavíkina. Hef tekið nokkra toppa að undanförnu og í morgun var ferðinni heitið upp á Vífilsfell.

Ferðin byrjaði brösuglega, því ritstjórinn toppaóði hafði leitt mig í allan sannleika um hvernig ég skyldi koma mér áleiðis. Ég hlýddi líklega ekki því að ég var í tómu tjóni að leita að rétta veginum að bílastæðinu. Lenti í miðri námu, fór tilbaka… upp að þorlákshafnarafleggjara (jú ég veit hvaða fjall Vífilsfell er, var að leita að vegi sko og endaði þarna) snéri við og fór svo út af aðalbraut hjá litlu kaffistofunni. Lagði bílnum hjá einhverju torfærusetri og gekk af stað.

Ég held að vandi minn liggi í því að ég geng alltaf bara af stað.

Því að allt í einu var ég komin inn á miðja torfærubraut og hafði ekki hugmynd um hvernig ég átti að komast af henni. Það vildi mér til happs að torfæruunnendur sváfu frameftir á þessum fallega sunnudegi og ég varð því ekki undir torfæruhjóli í upphafi göngu minnar á Vífilsfellið.

Jæja… að fjallinu komst ég þó á endanum. Fór aðeins vinstra megin og svo… upp.

Ég held að vandi minn liggi í því að ég geng alltaf bara af stað… (hafið þið heyrt þennan áður)

Hálf drap mig í grjótskriðu… hálfdrap mig aftur.. og aftur… og endaði fimm metrum frá toppnum. Gafst þar upp.

Mig grunar að ég hafi farið vitlausa leið…

jæja.. hér eru myndirnar..  af hinum dauðvona göngugarpi og hlíðinni sem ég ákvað að ganga upp…

Ef ég hefði mætt þessari konu á fjallinu, þá hefði ég hringt á neyðarlínuna… hún er greinilega alveg að missaða….

Er að spá í hvort þú sért ekki til í að taka okkur starfsfólkið með til útlanda kæri Jón Ásgeir. Nú þegar þú hefur ákveðið að taka öll fyrirtækin þín og skrá þau í útlöndum… þá vildi ég bara stinga upp á því að þú tækir mig með. Er alveg til í svæði þar sem maturinn er ódýrari, sólin skín lengur og tannlæknakostnaður barna er greiddur með skattpeningum mínum. Ég get alveg unnið á einhverri grískri eyju. Skrifað greinar og bara hringt í viðmælendur í stað þess að hitta þá.

… þetta er bara svona pæling.

Annars má segja að þú hafir nú sent stjórnvöldum svo stórt fokkmerki að það verði skýjað fram á haust.

Fór með Ástu Júlíu og Arnald upp á Úlfarsfell. Var alveg eins búin að búa mig undir að þau myndu ekki drífa á toppinn en það var nú eitthvað annað. Um leið og við komum af sléttlendinu hættu þau að röfla um að þau væru þreytt í fótum og fóru að klifra. Það var auðvitað aðalfjörið og þess vegna ekkert mál upp á topp. Rjóð í vöngum fengu þau svo kvöldmatinn á toppnum. Falleg og dugleg bara.

Vífilsfellið er næst. Búin að velja. Ef ritstjórinn segir manni að fara á Vífilsfellið þá gerir maður það. Kannski á morgun eftir vinnu bara… ef ritstjórinn leyfir… (veit þú ert að lesa þaddna)

Fór í dásamlegan göngutúr í gærkvöldi. Sönnunargögnin eru hér… þetta er svona „I was there“ mynd… hef hana aðeins minni… enda pínu undarleg þar sem ég er sjálf að taka myndina… þessi.. svona skökk… ætli ég sé inni mynd…mynd….

Síminn með þessa mögnuðu myndavél….. jebbs… meira í kvöld og á morgun og hinn.. endilega sendið mér hugmyndir og vegvísi að góðum eftirvinnu gönguferðum. Fjöll algjört skilyrði.. að þessu sinni. Hef einhverja þörf fyrir svona sigra þessa dagana. Að vera á toppnum.. hehe

Það er svo margt undarlegt í henni pólitík í dag. Verð að taka undir grein Árna Páls í Fréttablaðinu þar sem hann undrast orð Sigurðar Kára. Sigurður var að hneykslast á því að Ingibjörg Sólrún hefði tjáð sig um Baugsmálið. Líkti því við það að menntamálaráðherra væri að tjá sig um umhverfismál. Í fyrsta lagi finnst mér ekkert að því að menntamálaráðherra tjái sig um umhverfismál ef henni sýnist svo. Ef hún væri spurð um ákveðna þætti í umhverfismálum finnst mér algjör skylda hennar að segja hug sinn. Annað er fáránleg. Hún er ekki kosin af þjóðinni til að vera menntamálaráðherra. Hún er kosin af þjóðinni til að vera þingmaður. Þingheimur kýs svo ráðherrana eftir ákvörðun leiðtoganna. Í öðru lagi hefði mér fundist í meira lagi óeðlilegt ef Ingibjörg hefði kosið að tjá sig ekki um niðurstöðu Hæstaréttar. Hvers vegna? Jú vegna þess að hún var spurð, og meira að segja varð ég hundfúl yfir því að hún skyldi hika í fyrstu og óska eftir því að fá að tjá sig um þetta hálfu degi síðar eða svo. Það var öllum ljóst að niðurstaða var á leiðinni og mér hefði fundist eðlilegra að hún væri bara tilbúin með það sem hún vildi segja um málið. Við vissum að þetta færi á ákveðinn veg. Hún gat verið tilbúin með tvö svör. Það vissu allir að Geir og Ingibjörg yrðu spurð og þetta mál hefur verið af þeirri stærðargráðu í samfélaginu að það hefði verið fáránlegt af henni að tjá sig ekki. Þá fyrst hefði ég látið í mér heyra. Í þriðja lagi spyr ég eins og Árni Páll. Hvað er að óttast? Er eitthvað í þessu máli sem er svona óþægilegt að það má ekki ræða? Birgir Ármannsson sagði í útvarpinu í morgun að þetta væri spurning um að sýna tillitssemi við samstarfsflokkinn. Tillitssemi? Er þetta eitthvað mál? Er þetta eitthvað sem samstarfsflokkurinn þarf að skammast sín fyrir? Hvernig stendur á því að unga liðið reynir ekki að diffra sig frá þessu máli í stað þess að flækja sig í því? Undarlegt bara.

Annað sem mér finnst undarlegt í pólitíkinni í dag eru viðbrögð Gísla Marteins við oddvitasætisúthlutun í borginni. Þetta var greinilega framkvæmt undir borði. Villi hafði ekki samráð við hina, enda hefði þá líklega ekkert gerst. Það var jú heila málið að þessir þrír aðilar gátu ekki unnt hinu að setjast í þetta sæti, hvorki nú né í október síðastliðnum. Þess vegna er staðan eins og hún er. En þegar búið er að taka ákvörðun um þetta og koma með þetta í fjölmiðlum á hann auðvitað að hafa vit á að segjast bara styðja þetta allt. Þegar hann er spurður um leiðtogann í næstu kosningum hefði hann bara átt að passa. Það er eitthvað svo fáránlegt að sýna okkur borgarbúum hvað hann er spældur og hvað hópurinn er sundurlaus. Við höfum ekkert við það að gera. Hann hefði getað svarað með því að hann væri bara ánægður með Hönnu Birnu og það væru mörg verk að vinna, það væri langt í kosningar og hugurinn væri bara ekkert á þeim núna… eða eitthvað. En að láta í það skína, korteri eftir að búið er að setja nýjan oddvita yfir hópnum að hann ætli að hjóla í hana að ári liðnu er fáránlega taktlaust. Kannski ætti GMB að fá sér nýjan ráðgjafa.

Jæja, Hæstiréttur hefur kveðið upp dóm. Staðfestir niðurstöðu héraðsdóms í Baugsmálinu. Jeminn eini. Þetta er nett vandræðalegt allt saman. Þyngsti dómurinn er yfir Tryggva tónlist Jónssyni sem fær 12 mánuði í skilorð. Jón Ásgeir 3 mánuði í skilorð. Hvað má ætla að séu margir tugir milljóna sem hafa farið í þetta mál? Hvað ætli margir hafi eytt tíma í að vinna þetta mál hjá ákæruvaldinu?

Þetta er alveg ferlegt allt saman og enn og aftur fær maður á tilfinninguna að annarlegar hvatir hafi ýtt þessu máli úr vör. Ég hef tröllatrú á ákæruvaldinu og fyrst ekki var hægt að færa sönnur á meira en þetta þá var þetta nú ekki eins viðamikið svindlerí og ýjað hefur verið að. Nóg hefur nú verið rannsakað maður minn og ég er ekki á því að hægt sé að rökstyðja þessa niðurstöðu með því að verjendur sakborninga hafi bara fengið svona mikinn pening. Að sakborningar væru svona ríkir og þess vegna sé þetta svona. Það er ákæruvaldsins að sanna sök og ef engin er sökin þá er ekkert við því að gera. Peningar leysa ekkert úr því.