ágúst 2007

Dett einstaka sinnum í svona próf, sérstaklega þegar ég á að vera að gera eitthvað annað. Nú ætti ég annað hvort að vera að lesa Skaðann, Höfuðverkinn, Samkeppnina eða Réttarfarið … nú eða að pakka ofan í tösku en í staðinn tek ég próf.

Samkvæmt kaffiprófinu er ég
Latte!
og samanstend af tvöföldum espresso og flóaðri mjólk.
Hvernig kaffi ert þú eiginlega?

meðfylgjandi er lýsing á Lattekonunni:

Latte!

Þú ert skapstór og íhaldsamur einstaklingur sem lætur ekki bjóða sér hvað sem er. Undir vissum kringumstæðum leyfirðu þér að prófa nýjungar, en þó aðeins að vel athuguðu máli.

Rétt í þessu hringdi Rakel hjá 365. Ég vil taka það fram að Rakel þessi er frábær manneskja og hörkudugleg. Lúsiðinn starfsmaður og allt það.

En þjónustan sem fyrirtækið sem hún vinnur hjá veitir er hörmuleg.

Hún hafði orð á meiðyrðum.

Á heimasíðu minni og Barnalandi.

Ég vil taka það fram að ég nota aldrei síðuna Barnaland. Leit inn á hana núna, til að kanna hvað stæði þar en komst ekki inn fyrir forsíðuna. Svo ég veit ekki hvort einhver umræða um stóra áskriftarmálið er þar í gangi.

En Rakel tjáði mér að klúðrið væri að sjálfsögðu okkar í byrjun og þeim bæri engin skylda til að endurgreiða okkur ofgreidda áskrift okkar. Það skal tekið fram, að í upphafi, þ.e. þegar ég loksins komst í gegnum þjónustuverskviksyndið og eipaði til að ná sambandi við „bara einhvern yfirmann“ samdist okkur um að hluti ofgreiðslu yrði endurgreiddur og rest yrði sem fríáskrift.

Hlutinn var greiddur, deilan stendur um restina, og þar stendur hnífurinn í kúnni. Fríáskriftin hefur látið á sér standa eins og áður hefur komið fram á síðunni.

Við viljum nefnilega ekki þurfa að eyða meiri tíma í þetta shit! Ég hef ekki tíma í þetta og svo sannarlega hefur Grímur hann ekki heldur.

Þess vegna, eftir mörg hundruð mínútur í bið, óskum við eftir að fá þetta bara greitt, því að við erum komin með nóg!

Nóg af því að bíða á línunni eftir starfsmönnum þjónustuvers 365, sem vissulega eru öll hið besta fólk eins og allir starfsmenn þess ágæta fyrirtækis.

En þjónustan í heild sinni er áfram alger hörmung – mér er sama hvort þetta er meiðyrði eða hvað – Þjónusta þjónustuvers 365 er alger hörmung. Ástæða hörmungarinnar er sú endalausa og vonlausa bið sem notendur þurfa að búa við þurfi þeir að notast við þessa þjónustu. Þegar maður þreytist á biðinni er manni tjáð að mæta í næstu skífuverslun! Ástæða hörmungarinnar er líka úrræðaleysi þess sem fyrir svörum verður, því ég hef náð í gegn, en árangurinn hefur lítill verið i þau óteljandi skipti sem ég hef reynt.

Nú bíð ég eftir símtali frá Pétri. Hann hefur líklega leyfi til að endurgreiða mér ofgreiddu áskriftina. Nema kannski þau ætli ekkert að greiða þetta tilbaka. Því eins og hún sagði þá ber þeim engin skylda til þess!

Ég sagði henni söguna af henni Ástu Björg, vinkonu minni í Kaupmannahöfn. Hún og hennar eiginmaður lentu í sama vanda. Í Danmörku. Nema fyrirtækið tók sjálft eftir því að þetta hafði gerst og án tafar endurgreiddi þeim alla upphæðina og vexti að auki. Málið dautt.

Ég er ekkert að biðja um vexti, og hugmyndin um blómvöndinn og konfektkassann er bara hugmynd.

Ég vil bara peningana mína tilbaka. Þetta þarf ekki að vera flókið. Er það? Ef ég skulda þeim þá fæ ég intrum á svæðið – ef þeir skulda mér fæ ég að bíða á línunni hjá þjónustuverinu og borga morðfjár í símakostnað.

Það er kannski vegna hluta eins og þessa sem ég fór í lögfræðina.

Lofaði að leyfa ykkur að fylgjast með. Hér er bréfið loksins komið… og farið :

Sæl vertu Rakel

Nú höfum við gengið götuna löngu í von um leiðréttingu mála okkar hjá fyrirtæki þínu, 365 miðlum, með litlum árangri og ómældu erfiði.

Því hefur það orðið niðurstaða okkar að segja upp allri áskrift á stöðvum sem fyrirtækið býður upp á, og óska jafnframt eftir leiðréttingu á ofgreiddri áskrift. Þetta ferli hefur kostað okkur gríðarlega mikinn tíma og mikla fjármuni þegar beðið hefur verið svara, annars vegar þjónustuvers fyrirtækis þins sem og annarra starfsmanna þess. Því óskum við eftir því að þetta verði lagfært hið snarasta. Ljóst er að áskrift í ágústmánuði hefur meira og minna dottið niður og því óskum við eftir því að fá hann endurgreiddan að fullu.

Eftirstöðvar inneignar okkar hjá 365 miðlum má leggja inn á reikning í banka XXX – höfuðbók 26 og reikningsnúmer XXX. Kennitala reikningseiganda er XXXX.

Með von um skjót viðbrögð.

Helga Vala Helgadóttir
Bolungarvík

Það er til marks um það hversu hörmulega illa ég stend mig í neytendavaktinni að núna, klukkan 14.43 er ég enn áskrifandi að stöðvum 365. Ég nenni ekki að taka slaginn, hringja, bíða á línunni í mörg hundruð mínútur til þess eins að slást um það hvort ég fái ofgreidda áskriftina endurgreidda.

Ef ég þyrfti bara að hringja og segja: „UPP“ þá væri ég búin að því.

En þið skulið ekki halda að ég ætli að gefa eftir eina krónu af því sem ég hef greitt.

Auðveldara skrifað en gert. Leyfi ykkur að fylgjast með.

Jæja.. þá kemur það.

Sigurvegari ársins í hörmulegri þjónustu er án efa 365 miðlar og þeirra fúla áskriftarþjónusta!

Sigraði fyrirtækið nokkra keppinauta en þó er ljóst að þvílíkir yfirburðir í hörmungarþjónstu eru einsdæmi og komust keppinautarnir aldrei með tærnar þar sem 365 hefur hælana.

Hvað gerði fyrirtækið svo til að hljóta þessa nafnbót? Ef þið hafið tíma þá lesið áfram, því sagan er löng.

Við hjónin höfum verið í rokna áskrift að ýmsum stöðvum frá því síðastliðið haust. Frá því um áramót höfum við greitt tvöfalda áskrift að stöðvum 365. Þetta gerðist því að við greiddum bæði í gegnum Visa, eitthvað símasvonasjónvarpsdót og líka með greiðsluseðli, hvort í sínu lagi.

Þessu komumst við að í vor.

Þá hófust tilraunir okkar til að fá þetta leiðrétt. Það var gert með því að hringja linnulaust í þjónustuver 365 í u.þ.b. tvo mánuði, með tilheyrandi endurtekningum á sögunni, með því að láta ítrekað segja við okkur „við munum hafa samband við ykkur án tafar“ án árangurs.

Það var ekki fyrr en ég eipaði á einn starfsmann þjónustuversins um að ég bara yrði að fá samband við einhvern yfirmann þarna að ég loksins fékk að heyra að það væri því miður ekki hægt, hann gæti ekki gefið mér samband heldur yrði hann að „láta einhvern hafa samband við mig“ að ég ákvað að hringja annað. Ég hringdi í skiptiborð 365 með andateppu og sagði að ég ætlaði ekki að leggja á fyrr en ég næði samband við einhvern yfirmann!!! ekki þjónustuver heldur YFIRMANNNNN!!!!

Þetta var að því að ég best veit 10. júlí. Þarna hafði ég reynt að ná sambandi frá því í maí!

Þarna fékk ég samband við Rakel, sem mér skilst að sé alltaf í vinnunni, m.a. í morgun. Hún er að ég held þjónustustjóri eða einhver svona stjóri á áskriftadeildinni. Ekki þó deildarstjóri því að hún heitir Anna. Ég talaði við hana í gær!

Rakel sagði mér að þessu yrði kippt í liðinn. Hún þyrfti bara að fá leyfi og svona hér og þar og þetta yrði lagað. Ég þyrfti bara að bíða smá. Ég var alveg róleg, enda vorum við með stöðvarnar inni og allt í þokkalegum málum. Rakel hringdi svo, nokkru síðar og baðst afsökunar á töfinni, bað um reikningsnúmer því að fyrirtækið ætlar að greiða okkur hluta til baka og láta okkur svo fá hluta í „fríáskrift“ sem er auðvitað ekkert fríáskrift því að við höfum jú greitt fyrir hana. Ég sagði henni að okkur væri nett sama hvernig þetta yrði gert, bara að þetta yrði gert. Málið dautt… hélt ég.

Í byrjun ágúst detta svo allar stöðvar út, nema þær sem Grímur hafði keypt aukalega, þ.e. íþróttastöðvarnar. Ég hringi nokkrum sinnum í blessað þjónustuverið, bíð í kortér tuttugu mínútur í hvert sinn eftir því að svarað verði, og svo svarar stúlka sem er algerlega miður sín og lofar að kippa þessu í lag. Þetta var líklega föstudaginn 10. ágúst.

Þá helgi höfðum við engar stöðvar. Eftir helgina hafði ég aftur samband. Sagði farir mínar ekki sléttar, að þetta væri aftur dottið út og þá var mér sagt að hún hefði greinilega ekki gert það sem hún sagðist hafa gert. Þessu yrði kippt í liðinn.

Ekkert bólaði á stöðvunum.

19. ágúst er ég stödd í REykjavíkinni og reyni við þjónustuverið, þegar ég hef beðið í 25 mínútur á línunni ákveð ég að fara í Skífuverslun á Laugavegi, eitthvað sem ég get ekki gert þegar ég er heima í Bolungarvík. Þar mætir mér eðalvestfirðingur sem segir mér að engin ´“fríáskrift“ sé inni og því ekki nema von að það sé allt læst. Hann segist geta skellt inn neyðaropnun en sú opnun dugi bara í 5 daga. Ég læt það duga í bili, og hjóla svo í að tala við fyrirtækið eftir helgina.

Geri nokkrar tilraunir til að ná í RAkel sem er alltaf í vinnunni. Hún er alltaf í vinnunni, en bara alltaf svo upptekin svo að ég náði ekki í konuna.

Á föstudag náði ég svo loksins í Önnu deildarstjóra. Hún segir að feillinn liggi í því að Rakel hafi klikkað á að setja ágúst mánuð inn. „Fríáskriftin“ sem við vorum notabene búin að borga!!! er bara inni frá september. Ég benti henni á hversu fáránleg þjónusta þetta væri og að ég skildi bara ekkert í því hvers vegna fyrirtækið væri ekki búið að gefa okkur blómvönd eða risastóran konfektkassa. Hún sagðist vilja gefa okkur „fríáskrift“ í nóvember. Nú skal það tekið fram að við höfum þegar þarna er komið við sögu enn ekki neina áskrift í ágústmánuði svo að í raun höfum við þegar greitt fyrir áskriftina í nóvember!

Nú rann upp laugardagurinn 24. ágúst. „Fríáskriftin“ er dottin inn. Eftir að hafa eytt líklega um 30 klukkustundum í að bíða í símanum hjá 365 og tilheyrandi kostnaði við það.

Þá var ætlunin að horfa á fótboltann.

En nei… þá er búið að taka hann út! Það er semsagt búið að strauja út áskriftina okkar að fótboltarásunum!

og þá var hringt í 5156100 og beðið í 38 mínútur á línunni. Drengur svarar og fær að heyra alla sólarsöguna. Hann óskar eftir því að ég bíði á línunni á meðan hann hringir í Rakel, hún er reyndar ekki í vinnunni heldur heima hjá sér, en þó alltaf í vinnunni.

Þegar ég var búin að bíða í 75 mínútur lagði ég á.

Klukkustund síðar hringir drengurinn í mig! Eitthvað sem ég átti satt að segja ekki von á. Rakel er heima að reyna að laga þetta. Vonandi gengur það, leikurinn reyndar búinn en vonandi dettur fótboltinn inn.

Núna er klukkan 18.29 og Rakel og drengurinn líklega hætt í vinnunni.

Við erum enn ekki komin með stöðvarnar sem við borguðum fyrir inn í sjónvarpið okkar.

Hvað ætli símtal dagsins hafi kostað okkur? Geta starfsmenn 365 kannski sagt mér það?

Eru æði misjafnir. Sumir gera eiginlega meiri skaða en gagn. Sú var amk reyndin með ákveðinn upplýsingafulltrúa ákveðinnar stóriðju um margra ára skeið. Þegar hann sagði óánægju verkamanna vegna slæms aðbúnaðar stafa af almennu kvenmannsleysi á svæðinu?????

En nú held ég að Síminn sé að eignast einn sem kemst nærri hinum.

Í gær ákvað Síminn að rjúfa allt samband Bolungarvíkur við umheiminn í tvær klukkustundir.

Þetta var í nótt svo að samskiptalega séð skiptir þetta engu eða amk litlu máli.

En upp á öryggi bæjarbúa skiptir þetta töluverðu máli.

Það virtist upplýsingafulltrúinn ekki skilja. Hún sagði þá hafa haft samband við stóru fyrirtækin í bænum, og jafnframt neyðarlínuna.

Slökkviliðsstjóri bæjarins vissi ekki af þessu fyrr en undir kvöld þegar hann las um þetta á mbl. Hann hafði rakleitt samband við Neyðarlínuna sem vissi ekkert um málið. Bæjaryfirvöld vissu heldur ekkert um málið. Ef eitthvað kæmi upp á þá myndi viðkomandi því reyna 112 án árangurs og eina leiðin til að hafa samband til að ná í hjálp var að aka inn á Ísafjörð!

Í stað þess að biðjast afsökunnar á því að Síminn hafi gert upp á bak í þessu máli, að Síminn hafi ekki áttað sig á öryggisþætti sínum, þá fer upplýsingafulltrúinn að delera um ástarvikuna og aðkomu símans í henni, að gera bæjarbúum kleift að kela í ró og friði????

Var þetta eitthvað djók? Gerir upplýsingafulltrúinn sér s.s. ekki grein fyrir því að ef staðurinn er sambandslaus er heldur ekki hægt að ná sambandi við slökkvilið, sjúkralið eða lögreglu ef eitthvað kemur upp á? Það er kannski ráð að kynna fyrir upplýsingafulltrúanum að síminn er öryggistæki en ekki bara til að slúðra í við vinina.

Fyrir ári síðan flutti fjölskyldan til Bolungarvíkur. Þetta var á fimmtudegi í ástarvikunni. Daginn eftir hélt fjölskyldan í Bónus og varð Arnaldur, sá yngsti, fyrir því að detta beint á munninn, á hornið á búðarkörfu og kýla upp á sér aðra framtönnina. Tannlæknarnir voru kallaðir út og allir upp á sjúkrahús. Ákveðið var að aðhafast lítið, heldur bíða og sjá hvort tönnin kæmi ekki bara aftur. Hún kom, smá skörðótt en kom þó þrátt fyrir að útlitið væri svart á þeim tíma.

Í gær var ástarvikan sett hér í Víkinni. Rétt upp úr kvöldmat voru Ásta Júlía og Arnaldur úti að leika á hjólunum sínum með Hildi, góðri vinkonu sinni. Farið var niður Höfðastíginn, við skólann, og brunað niður, eða það var amk ætlunin. Stúlkurnar áttu að byrja og litli bróðir að fylgjast með hvernig átti að gera þetta. En steinn varð á vegi Ástu sem endasentist beint á andlitið með þeim afleiðingum að nýju fullorðinstennurnar tvær í efrigóm skutluðust báðar úr. Andlitið hruflað og bólgið og gómurinn tannlaus.

Aftur var brunað til þeirra heiðursmanna, tannlæknanna á Ísafirði. Önnur tönnin fannst, hin fór líklega í mallann.

En Ásta Júlía hetjan okkar er ótrúlega dugleg, þrátt fyrir frekar hrörlegt útlit. Í dag fá öll kaffihús heimsins að bíða. Allt fær að bíða á meðan stúlkunni er strokið.

En spurning hvort við verðum að heiman, næst þegar ástarvikan gengur í garð….

Hverjum finnst smart af Búnaðarbankanum… eða KB banka… eða Kaupþingi banka … eða bara Kaupþingi að halda upp á afmælið sitt þ. 17. ágúst með stórtónleikum á Laugardalsvelli. Eru þeir kannski þeir einu sem gera sér ekki grein fyrir að daginn eftir eru árlegir menningarborgarstórtónleikar sem hálf þjóðin hefur mætt á undanfarinn áratug eða svo?

Stórkostlegt að fylgjast með göngunni niður laugaveginn. Því miður bara á netinu, vorum að spá í að bruna í bæinn en hættum svo við. Núna langar mig mikið að vera með.

Það er frábært að sjá samstöðuna með réttindabaráttu samkynhneigðra. Takk fyrir Stöð tvö að leyfa okkur að horfa á. Mér fannst gott að sjá Bjarna Karlsson í fullum skrúða í göngunni. Það er nefnilega ákveðið statement að mæta með kragann. En auðvitað er mest um vert að allt þetta fólk skuli stolt ganga saman niður laugaveginn, hvort sem er í hópi samkynhneigðra eða aðstandenda. Þetta hefur hreint ekki alltaf verið svona.

Man eftir sögu af góðvini foreldra minna, sem fæddur er fyrir miðja síðustu öld. Hann hætti sér í ferð um land og kom tilbaka með mölbrotnar tennur og stórslasaður. Ástæðan, jú hann var hommi. En hann gafst ekki upp, sem betur fer. Ég held við verðum öll að þakka þeim baráttuljónum sem hafa komið okkur á þennan stað sem við erum á í dag.

Vissulega vildi ég óska þess að kirkjan væri með okkur í nútímanum, en það er kannski ekki við því að búast. Á meðan svo er, er hún ekki mín kirkja. Þetta hef ég sagt áður og segi enn. Minn Guð mismunar ekki fólki. Hvorki eftir kynhneigð né öðru. Þess vegna skil ég ekki af hverju mannfólkið notar hans nafn í fordómum sínum.

Ég ætla að taka undir með Agli og kvarta yfir því að við séum farin að stytta sumarið óþarflega mikið.

Hvers vegna láta allir eins og sumarið sé búið nú þegar ágústmánuður er rétt að byrja. Dagurinn í dag var t.d. með þeim betri veðurlega séð og ekkert sem benti til þess að sumarið væri búið, jah… nema kannski fokkíngs enski boltinn sem byrjaður er að rúlla.

Þegar ákveðið var að stytta sumarfrí skólabarna var ekki ákveðið að stytta sumarið. Við þurfum hins vegar að venja okkur á það að börnin okkar byrja ekki á haustin í skólanum heldur á sumrin. Síðsumars ef við eigum að vera nákvæm. En ekki á haustin!

Kannski hljómar þetta örvæntingarfullt. Kannski skapast örvænting af því að ég er alveg að komast í sumarfrí. Byrja reyndar sjálf í skólanum eftir viku, en ég ætla sko svo sannarlega að njóta sumarfrísins í botn.

svo í guðanna bænum hættið að tala um að sumarið sé búið… SUMARIÐ ER RÉTT AÐ BYRJA!!!