júní 2007

Það er svo gaman að velta fyrir sér umræðum sem urðu vegna færslu minnar á blogginu um hvað þyrfti marga þjóna í 250 manna veislu. Ýmsar getgátur voru uppi um hvað ég væri að fara að halda upp á. Sú skemmtilegasta fannst mér þegar ég var spurð hvort ég væri komin á miðjan aldur!

Auðvitað er miður aldur afstætt hugtak.

Ef ég verð sjötug þá er ég vissulega komin á miðjan aldur.

Ef ég verð fimmtug þá er ég bara á síðasta þriðjungi ævinnar.

En verði ég níræð er ég rétt skriðin inn á annan þriðjung ævinnar.

Ég er þrjátíu og fimm.

og miklu miklu yngri en Grímur! svo það sé alveg á hreinu.

p.s. þetta með kúl lúkk… á alls alls ekki við síðuna mína… mér finnst fátt kúl við hana… mér finnst eyjan og myndirnar kúl.

Mætt á eyjuna. Kúl lúkk á þessu. Takk fyrir myndina af mér – mér finnst ég nú allt of töff á þessari mynd. Vissi ekki að ég væri svona kúl. Líklega er þetta meira aumingjagæska hjá snillingnum Halldóri.

Helgin var þrusugóð á Kaffi Edinborg. Vann hér um bil stanslaust frá því á föstudagsmorgunn og til sunnudagsmorguns. Vinnustundirnar á þessu tímabili urðu 40! Enda var frúin frekar framlág í gær. Þurfti að vinna smá í gær. Staðurinn var á einhvern hátt timbraður eftir þessa þrusuveislu sem haldin var á staðnum á laugardag. 250 oddfellóar, auk annara gesta, margra unaðslegra Rúvara meðal annars. Gaman að hitta þau. Verst að ég var að vinna allan tímann og gat því ekkert talað við þau. En þetta var eitthvað dásamlega heimilislegt.

Rúvarar eru upp til hópa gott fólk. Átti góða tíma í Efstaleitinu, þó að um tíma hafi þeir líka verið nett frústrerandi. Það hefur verið viðvarandi húsasótt í Efstaleitinu sem lýsir sér aðallega í því að hampa ekki þeim sem vel gera. Gott dæmi er Jónas Jónasson sem hefur verið með vinsælasta útvarpsþátt allra tíma í aldarfjórðung eða svo. Er einhver að tala um það í Efstaleitinu? Hrós er vandfundið þarna innandyra, því miður, því að þarna eru samankomnir eðal fagmenn í útvarpsmennsku. En kannski hefur þetta breyst. Vonandi.

Í dag er sól og blíða. Líka og gær og hinn og hinn. Ég er mikill sólarunnandi. Elskana. Takk sól fyrir að skína á okkur.

Í 250 manna veislu……

Ákvað bara að deila með ykkur áhyggjum mínum.

Fleira var það ekki í dag – veriði sæl

Erna Gísladóttir er eina konan sem hlýtur náð stjórnmálaflokka til að sitja í bankaráði Seðlabanka Íslands. Karlarnir eru 6. Það þarf enginn að segja mér að það séu ekki fjölmargar konur hæfar til setu í ráðinu.

Ég þoli ekki þetta sjitt. Hvað varð um jafnréttið? Ég er grautfúl út í minn flokk. 100% fulltrúa samfylkingar í bankaráði Seðlabankans eru karlar. 100%!

Ég býð mig hér með fram til setu í bankaráði Seðlabanka Íslands.

… nei ég er ekki horfin, týnd og tröllum gefin, heldur er bara svo brjálað að gera að ég hef engan tíma fyrir blogg.

Vil samt segja frá því að á laugardaginn kemur, 16. júní er ætlunin að hafa kvennatjútt á Kaffi Edinborg, eftir kvennahlaupið. Segi meira frá því á morgun – þegar ég hef ákveðið endanlega hvernig það á að vera. Dömufrí semsagt í meira lagi og svo opnað fyrir alla síðar um kvöldið.

meira seinna.

Hlustaði á kvöldfréttir útvarps í kvöld. Fylltist söknuði enn og aftur. Nú ætla ég að vera alveg hræðileg og gagnrýna kollegana. Ég sakna nefnilega bakgrunns í fréttunum. Ég sakna þess að hlusta á fréttamenn sem eru eldri en tvævetur í fréttunum. Ég er orðin leið á öllu þessu nýja fólk sem er jújú.. alveg ágætlega flinkt í sínu, en ekkert meira en það. Ég er orðin svo leið á því að finna það þegar fréttamenn vita ekki lengra í málefnum stundarinnar en síðasta kortérið sem það vann fréttina sem það flytur. Hvað varð um fréttamannaprófið? Er það hætt? Hvað varð um það að bera virðingu fyrir þeim sem kunna fagið? Er það líka hætt? Það er ekki nóg að geta googlað alla skapaða hluti, því ef þú veist ekki að hverju þú leitar, af hverju þú ert að missa, þá getur þú ekki googlað það til að dýpka fréttina þína.

Ég sakna gömlu rúv fréttanna, með fullri virðingu fyrir fréttamönnum Rúv. Fréttatímanna þegar maður hafði á tilfinningunni að fréttamennirnir vissu hvað þeir fjölluðu um, gagnrýndu og spurðu svo þeirra spurninga sem hjá þeim vöknuðu. Ég sakna Brodda, ég sakna Hildar, Hjördísar og Siggu Árna en ég sakna Bjargar Evu mest allra. Hvar í ósköpunum er hún? Hvað hefur orðið um hana? Af hverju er hún ekki mest notaði fréttamaður landsins? Var hún of aðgangshörð við póltitíkusana? Var hún ekki nógu þægileg við þá stjórnarherra sem hún spurði? Hún var þingfréttamaður sem hafði fylgst með lengur en bara undanfarnar vikur. En hvar er hún núna? Ég vil fá Björg Evu til að segja mér hvað er að gerast. Ég nenni ekki að hlusta á þessa fréttatíma þar sem stjórnarherrum og frúm og öðrum viðmælendum er leyft að tala út án nokkurrar gagnrýni, hvar í flokki sem þeir standa. Björg Eva, hvar ertu?

Dagur að kveldi kominn. Eða eigum við að segja að nóttu kominn. Klukkan er eitt og ég var að klára að senda eitt SMS um hlut sem vantar… Hlut.. ahaha…. einmitt.

Stólarnir og borðin eru semsagt enn í Hollandi, en staðgenglarnir eru komnir upp, ekki næstum eins fallegt en gerir sitt gagn.

Glösin eru líka komin, takk þjónustufulltrúi og takk þið tveir sem pökkuðuð öllum glösunum.

Leirtauið er hins vegar ekkert komið, né heldur hnífapörin. Það kom í ljós í dag að þetta er allt enn á kontórnum hjá manninum sem afgreiddi mig með þetta. En hann er samt snilli, því hann ætlar að brjótast inn á skrifstofuna sína á morgun, pakka því allra nauðsynlegasta og koma því í flug í fyrramálið. Þetta er auðvitað bara fyndið. Hnífapör, leirtau og allt lausadót í eldhúsið er semsagt í Reykjavík.

Glösin eru hrein og komin á sinn stað.

Bjórinn er orðinn kaldur og Hermann snillingur hjá Vestfirskum Verktökum, og eigandi Kaffi Edinborgar keypti fyrsta bjórinn. Ískaldur og á uppsprengdu verði. Hann fær sko engan fjandans afslátt hjá mér. Engan klíkuskap væni! En það þótti vænlegra að selja fyrsta bjórinn á laugardegi en á mánudegi. Laugardagur til lukku og allt það.

Það er þreytt fólk sem fer til hvílu núna, en sælt.

Grímur og börnin litlu hafa hins vegar verið í allan dag í sjómannadagsgleði í Bolungarvíkinni, sæl og glöð.

Senn koma stóru börnin, bæði sú næst elsta og sú elsta. Snærós er að útskrifast úr Hagaskólanum sínum á þriðjudag og er að verða menntskælingur. Rúllaði upp Samræmdu eins og henni er lagið. Hún og María ætla að vinna hér í sumar, inni á Ísafirði í garðyrkju. Það verður gott að fá þær, já og þær allar, Eva kemur líka fljótt eftir að hennar Melaskóla lýkur.

En nótt og nótt… langur og strangur dagur á morgun. og hinn.. og hinn… og hinn.. og hinn….

Vorum mættar snemma niður í Edinborg mæðgurnar, ég og sú næst yngsta sem nú er komin í sumarfrí. Dásamlega fallegur dagur og heitt eins og á góðum sumardegi í henni Danmörku svei mér þá.

Nettur skjálfti, margt að gera en samt bjartsýn þarna í morgunsárið.

Núna þegar ég er komin heim, fjórtán tímum síðar, hef ég engar áhyggjur. Það á eiginlega bara eftir að þrífa staðinn. Ég átti nú frekar von á því að við yrðum í þessum sporum annað kvöld. En nei, þetta virðist vera komið bara.

Nokkur áföll síðustu sólarhringa:

1. Stólar og borð staðarins eru ennþá í Hollandi! Staðgenglar verða notaðir næstu daga, auðvitað ekki næstum því jafn flott, en það verður að opna, þýðir ekkert að láta þetta fara í taugarnar.

2. Glösin sem keypt voru, og áttu að koma í dag voru hreint ekkert á leiðinni. Þau voru ekki einu sinni tilbúin til flutnings hvað þá meira. Smá flipp, smá tuð, smá urr, smá skilningur á öllu en töluverð ýtni og viti menn, glösin eru farin af stað, og koma í fyrramálið.

3. Mjólkin sem átti að koma í dag, kom í gær og var sett inn á gólf í Edinborgarhúsinu, mitt í sagið og málninguna. Minnir mig á það að koma við í Bónus næst til að kaupa mjólk.

Þetta er nú ekki neitt neitt. Hef núna aðallega áhyggjur af því að eiga ekki nóg af brennsa í veislu iðnaðarmanna og aðstandanda hússins á sunnudagskvöldið. Það er sko nóg til af bjór, en ætli það vilji margir léttvín.

Líka þarf að redda bökkum undir matinn. Má vera hvað sem er sagði kokkurinn snjalli – sem er i senn kokkur og afbragðs hjálparkokkur. Hefur verið ómetanlegur í aðstoðinni síðustu daga. Skál fyrir Dagbjarti Hetti!

… arg.. á eftir að pikka inn matseðilinn og prenta. Vell.. annað kvöld er gott kvöld til að gera slíkt. Á reyndar að vera að sinna embættiserindum hér í Víkinni fögru enda sjómannadagur en því miður kæri eiginmaður. Ég er ekki betri eiginkona en svo að ég er bara alltaf svo upptekin þegar þú þarfnast mín þér við hlið. Í staðinn býð ég öllum bæjarbúum að koma í kaffi Edinborg, já og Edinborgarhúsið allt á sunnudaginn klukkan 14. Þá verður opnað.

Best líklega að fara að halla sér, enda þjálfun í fyrramálið í kaffibarþjónsku (nýyrði). Hlakka bara til, en missi þá af kappróðri og fjöri. Vell, svona er lífið bara.