febrúar 2007

Þá er langt liðið á þennan dag í Brussel. Magnað hvað er hægt að kenna manni margt á einum degi. Ég hef svei mér lært fullt.

Byrjuðum daginn í EFTA stöðvum. Þar mætti okkur hópur fræðara – Sendiráðsstarfsmenn, skrifstofustjórar og framkvæmdastjórar, bara til að fræða okkur.

Er miklu nær um EFTA og EES samninginn og auk þess ESB.

Svo fórum við á Evrópuþingið. Fengum þar þrusufyrirlestur frá finnskum fræðingi sem kynnti fyrir okkur fyrirkomulagið á evrópuþinginu. Magnað. Ég t.d. vissi ekki að innan Evrópuþingsins væru átta pólitískar grúppur. Held að því sé eins farið með marga hér. Margir lifa nefnilega í þeirri trú að þingið skiptist bara í þessi 27 lönd og hvert land berjist fyrir sínu. En nei. Þarna eru átta „flokkar“ sem starfa samkvæmt því.

Svo þegar fyrirlestri lauk var okkur boðið á þingpalla. Læddumst þar inn, heyrðum að þar var einhver kona í pontu, og okkur brá heldur betur þegar við sáum hver þar var á ferð. Jónína Bjartmars!!! Að halda tölu! Ótrúleg tilviljun. Halldór Blöndal að skoða loftið og Sigurður Kári að masa úti í sal, skellandi sér á lær í hrókasamræðum undir ræðu Jónínu. Þetta sáum við HR ingarnir. Fjör. Jónína stóð sig vel… held ég… Amk fékk ég engan aumingjahroll yfir tungumálakunnáttu hennar.

Heyrði svo í einum sem einu sinni starfaði í utanríkisráðuneytinu. Hann hafði verið að vinna utan í samningu á stórri rannsókn, greinargerð, skýrslu um Evrópusambandið fyrir utanríkisráðuneytið og loksins komst niðurstaða í málið. Einmitt á þeirri stundu var skipt um ráðherra, einmitt þegar átti að vinna út frá skýrslunni. DO var mættur og henti allri vinnunni. Starfsfólkið sem unnið hafði að þessu sleitulaust varð auðvitað hálf miður sín yfir þessum vinnubrögðum. DO hafði bara engan áhuga á að kynna sér niðurstöðuna eða framhald vinnunnar. Svo hann henti bara öllu heila klabbinu.

Óskar frændi minn sem skrifar í athugasemdir talar um Evrópusambandið. Svo að ég ákvað bara að skella mér í musteri Evrópusambandsins. Er mætt til Brussel til að heimsækja hinar og þessar stofnanir EB. Þingið og EFTA og fleira gott á næstu dögum, hlýða á fyrirlestra og … vitrast. Skal segja ykkur allt þegar þessu er lokið. En þangað til er ég á því að aðild okkar að þessari samkomu sé ekki til hins verra heldur þaðan af síður til þess að við höfum eitthvað að segja um allar þær reglugerðir og lagasetningar sem við þurfum hvort sem er að taka upp gegnum EES.

Brussel er ekki falleg borg – í rigningu – af tuttugustu og sjöttu hæð. En útsýnið er samt heillandi. Það er alltaf eitthvað heillandi við það að vera svona hátt uppi. Deili herbergi með tveimur eðal jussum, en það kallast okkar ágæti vinkvennahópur í lagadeild HR.

Jón Valur Jensson spyr hver styrki ferð mína til Brussel.

Ég nýt velvilja eiginmanns míns, Gríms Atlasonar í hvívetna. Eins velvilja barna minna og ófæddra barnabarna við að fara í þessa ferð. Að öðru leiti greiði ég fyrir ferð mína með launum mínum, en ég hef starfað við leiklistarkennslu meðfram mínu námi við HR.

Nei ég er ekki Vinstri græn, ekki Grímur heldur. Dóttir mín, unglingurinn Snærós er hins vegar stoltur meðlimur þar, og þrumaði m.a. á opnun landsfundar VG um helgina.

Ég skipta fimmta sæti fyrir Samfylkingu í NV kjördæmi.

þá er það ljóst.

Sat í gær glimrandi ársfund Kvennahreyfingar Samfylkingarinnar. Hafi einhver efast um samstöðu kvenna í flokknum þá hefði sá hinn sami átt að vera þarna í gær. Gargandi stemning, frábær skilaboð sendum við út í samfélagið um það sem við viljum styðja Ingibjörgu Sólrúnu í að gera þegar hún verður orðinn forsætisráðherra.

Við bara verðum að fara að lofta út úr stjórnarráðinu. Hrútalyktin þar er orðin ægileg. Peningahyggjan hefur tröllriðið samfélaginu allt of lengi á kostnað fólksins. Ungir sem aldnir eru aukastærð í íslensku samfélagi og ef börnin þyrftu ekki umönnun, ef atvinnulífið þyrfti ekki að treysta á báða foreldrana,  þá værum við líka að horfa upp á tveggja ára biðlista í skólum og leikskólum landsins. Atvinnulífið er í algjörum forgangi. Fjölskyldan bíður.

En nú verðum við að fá að komast að. Eldri borgarar bíða í tvö ár eftir viðundandi úrræðum. Fá á efri árum að búa í herbergjum með bláókunnugu fólki þegar það loks kemst inn, býr við smánarlífeyri og þar fram eftir götunum. Stjórnvöld telja okkur trú um að fimmtíu stunda vinnuvika sé dyggð, en það er auðvitað ekkert nema þrælkun. Hver ætlar að gera eitthvað vitrænt með fjölskyldunni eftir tíu tíma vinnudag?

Stjórnvöld nota skattkerfið eingöngu til að hvetja fólk til að vinna meira????? Er það einmitt það sem við þurfum? Að vinna meira? Ljóst er að framleiðnin hjá okkur er ekki meiri en þeirra sem hafa tíu tímum skemmri vinnudag. Við erum í 19 sæti þegar kemur að framleiðni OECD ríkja. Við erum í þriðja sæti yfir þá sem vinna mest í sama hópi. Þá á eftir að taka inn í myndina hversu mikil atvinnuþáttaka er hér á landi. 

Við verðum að lofta út – senda ríkisstjórnina í kærkomið frí. Við verðum að gera það fyrir fólkið í landinu. Fyrir foreldra okkar og börn. Fyrir okkur sjálf.

Ég sá hvers Ingibjörg var megnug í ráðhúsinu, sem og Steinunn Valdís þegar hún tók af skarið, mörgum sjálfstæðismönnunum til mikillar armæðu, og hækkaði laun lægstu stétta borgarinnar. Ég veit að Ingibjörg mun standa við orð sín þegar hún sagði að hún vildi fjölga konum í stjórnunarstöðum. Þetta gerði hún hjá borginni, og nú átta mánuðum eftir kosningar hefur kvenstjórnendum fækkað verulega, eða þær á leið út.

Ég veit að það skiptir máli að rödd beggja kynja heyrist sem víðast. Við erum ekki eins. Það skiptir líka máli að rödd karla heyrist – einmitt vegna þess að við erum ekki eins. Við þurfum bara ekki að hafa áhyggjur af því að karlarnir komist ekki að. Þeir eru á öllum póstum.

Ég veit að þessi velferðarmál verða að komast á dagskrá ekki seinna en núna.

Þess vegna verður sigurinn sætur í vor – þegar Samfylkingin verður með í að mynda velferðarstjórn að liðnum kosningum. Við eigum það svo sannarlega skilið íslenska þjóðin. 

Mogginn er kominn í baráttuna. Þetta málgagn Sjálfstæðisflokksins síðustu hundrað árin eða svo er samt við sig. Það er það góða við moggann. Fyrir þá sem þetta vita. Fyrir hina má segja að þetta sé móðgun við blaðamenn landsins, þ.e. að kalla hörmungina sem beið manns á forsíðu blaðsins í gær „fréttaskýringu“

Mikið var þetta góður dagur. Ég er mjög ánægð með forystu Bændasamtakanna. Ég ætla að senda þeim bréf. Til hamingju Ísland. Til hamingju allir hinir sem fengu við þetta tækifæri að hugleiða klám og afleiðingar kláms. Til hamingju líka allir þeir sem náðu í huga sínum að skilgreina klám frá fallegu og góðu kynlífi, erótík og annari fegurð. Klám er allt annað mál. Það er margt ljótt sem leynist í kláminu, hvort sem okkur líkar betur eða verr. Mýtan um hamingjusömu hóruna er löngu dauð.

Þessi helgi verður nú heldur betur skemmtileg. Eins og ég hef áður komið að þá verður Kvennahreyfing Samfylkingarinnar með ársfund sinn á laugardag, og svo verður opinn fundur eftir ársfundinn, nákvæmlega klukkan fimm á hótel loftleiðum. Þar á ég að tala um Kvennabaráttuna…. ekki fyrr heldur nú. Það sem er að skemmta mér svo mikið núna, er að á næstum sama tíma verður stúlkan mín hún Snærós að opna landsfund VG í Reykjavíkinni. Magnað. Við mæðgurnar á sama tíma, í sitt hvorum flokknum, að þruma yfir heilum hópi. Jamm ég á eina stúlku sem á tólf ára afmælisdaginn sinn gekk í VG. Það var eftir að hún hafði beðið Ólaf Ragnar Grímsson að skrifa ekki undir Kárahnjúkareglurnar eins og hún kallaði lögin. Hún benti honum á að þeir sem væru að samþykkja þau væri lið sem yrði allt löngu farið þegar þetta landsvæði væri komið í auðn, en hún og hennar börn væru eftir, og þau ættu að fá að erfa landið óspillt. Þetta var vorið 2003. Um haustið varð hún tólf ára og gekk þá í VG.

Og nú, fimmtán ára en hún ein þeirra sem á að flytja erindi á opnuninni. Frábært – mig langar að fylgjast með, vera fluga á vegg. En ég fæ bara vini mína innan VG til að segja mér hvernig stúlkan stóð sig.

Anna vinkona mín setur inn athugasemd og óskar eftir því að ég kalli ekki höfuðborgina sora.

Það skal sagt hér að þetta er ekki sagt vegna núverandi meirihluta í borginni.

Þetta er bein tilvitnun í meistara Megas – Í höfuðborgarsoranum… af plötunni fram og aftur blindgötuna… og er alltaf notað af okkur hjónum.

Þannig að það sé á hreinu, þá var ég ekki að tala illa um höfuðborgina. Og já … ég leyfi mér að hafa skoðun á þeirri ágætu borg þó ég búi ekki þar, en mér var bent á það hér á athugasemdakerfinu um daginn að Reykvíkingar kærðu sig ekki um mínar skoðanir á því sem gert er í borginni. Mér er alveg hjartanlega sama. Þetta er jú höfuðborgin mín! Þess vegna er mér ekki sama hvernig er haldið á spilum þar. Ég greiði fasteignagjöld í borginni minni, ég á dóttur og stjúpdóttur sem ganga í skóla í borginni minni, móður sem þar býr sem og tvo bræður sem þar búa með sínum fjölskyldum.

Þess vegna hef ég áhuga á því sem þar gerist. Ég má hafa áhuga á því. Ég má líka hafa skoðun á því.

Þá er það frá…..

En Anna…. Megas er snillingur.

og þvílík fegurð. Hún gekk af stað í skólann sinn í nýrri úlpu frá ömmu Beggu og ömmu Björk og afa Einari, nýjum glimmerbuxum frá mömmu og pabba og nýjum Sollu stirðu bol og sokkum frá Ömmu Unni.

Hrikalega stolt stúlkan gekk hér út, sæl yfir því að vera ekki lengur fimm. Hún byrjaði í sex ára bekk síðastliðið haust, eftir kyrfilegt mat fagfólks á þessari duglegu stúlku sem virðist hafa erft hæðina frá mömmunni sinni…. eða nei…pabba… já líklega pabba. Hún er mjög dugleg, flink og klár og góð og blíð, og greinilega var hún extra ánægð í dag með að vera ekki lengur fimm.

Ásta Júlía er fiskastúlka. Hún er viðkvæmt blóm. Undir þessu blómi blundar fól, frekt lítið fól. Fallegt fól. Sem er bæði ofur samviskusöm og húðlöt þegar kemur að skyldustörfum.

Ásta Júlía bjó til óskalista yfir það sem hún vildi hafa í afmælinu, einn hlutur á hvern miða og svo afhenti hún móður sinni listann, miðahrúguna, full nákvæmni. Á listanum stóð: Terta, Kaka, Nammi, Góg (coke) sbræd (Sprite), lagrís, abelsín, rjmaterta og eitthvað fleira. Fallegt. Hún er nú dugleg hún Ástan mín. Ég er mjööög stolt af henni.

Um komandi helgi verður Ársfundur Kvennahreyfingar Samfylkingarinnar. Dagskráin er hér og er von á fjörugum umræðum. Ég ætla því í höfuðborgarsorann til að mæta þessum vinkonum mínum. En fyrst… opnun kosningaskrifstofu á Ísafirði. Á Silfurtorginu.

Grjóthrunið ætlar að spila.  Hér sjást Grímur og Lýður en þeir eru sko fleiri í bandinu – það er bara svo hrikalega óskýr mynd svo að þessi fer með. Tryllt stuð. Þetta er á föstudagskvöldið. Klukkan 2030 og allir velkomnir. Nóg að gera í góðum flokki með skemmtilegu fólki. Jájá… þetta verður fjör.