Þingmenn vita sem er að við kjósendur vitum lítið um þeirra störf nema þeir séu duglegir að skrifa greinar (sem við lesum kannski ekki) eða þeir fái óskipta athygli fjölmiðla. Margir þingmenn eru áreiðanlega ekki að velta þessu daglega fyrir sér og vinna sín störf með heildarhag þjóðarinnar að leiðarljósi. Kannski verða þeir endurkjörnir – kannski ekki.

En svo eru einhverjir þingmenn sem eru mjög meðvitaðir um að þeir þurfa að skora í fjölmiðlum – helst daglega og þá er um að gera að setja fram djarfar tillögur sem vekja athygli og umtal. Skítt með hvort það gagnast þjóðinni eða heildarhag.

Ég hef á tilfinningunni að þannig sé það með tillögur um ofurskatt á laun yfir einni milljón eða einni komma tveimur milljónum. Það eru kölluð ofurlaun sem verði að skattleggja með ofurskatti. Vissulega eru 1,2 m.kr. há laun, ekki síst í samanburði við lægstu laun en það verður að horfa á þetta í samhengi.

Hvað með einstaklinga sem hafa verið að byggja upp fyrirtæki í fjöldamörg ár og nánast þurft að borga með sér í uppbyggingarferlinu en geta núna loksins greitt sér góð laun? Á að taka 80% af þeim í skatt? Hvað með þá sem hafa menntað sig í fjöldamörg ár og safnað skuldum vegna þess? Á að taka 80% af þeim í skatt? Hvað með lækna? Á að taka 80% af þeim í skatt? Hvað með sjómenn sem komast í þokkalegur tekjur sum árin en ekki önnur? Á að taka 80% af þeim í skatt?

Þessi umræða er í boði alþingismanna á hinu háa Alþingi sem ná trúlega ekki alveg upp í 1,2 m.kr. á mánuði. Þeir telja sig væntanlega örugga með endurkjör.