Halldór Halldórsson

Árlega halda sveitarstjórnarmenn á Íslandi landsþing undir merkjum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Á morgun þann 23. mars höldum við landsþing á Hótel Natura (Loftleiðir). Þingið hefst kl. 9:30 og stendur allan daginn. Öll 75 sveitarfélögin á Íslandi eiga sína fulltrúa á landsþingum og alltaf er góð mæting.

Lýðræðismál, efling sveitarstjórnarstigsins og notendastýrð persónuleg aðstoð eru meginefni þingsins að þessu sinni. Við þurfum að ræða íbúalýðræði í samhengi við breytingar á sveitarstjórnarlögum og fleira sem er að gerast. Það er ekki allt sem sýnist í þessum málum og oft er umræðan á villigötum.

Í setningarræðu minni á morgun mun ég koma inn á þessu meginefni þingsins en einnig ræða tónlistarskólamálin sem við héldum að við hefðum leyst með samningi við ríkisstjórnina 13. maí í fyrra. Svo reyndist ekki vera því þrátt fyrir hátimbraðar yfirlýsingar fjögurra ráðherra við undirritunina fylgir hugur ekki máli. Fljótlega kom í ljós að endurskoða þurfti forsendur samningsins eins og rætt var um í aðdraganda hans og á undirritunardegi. Þá muna ráðherrarnir skyndilega ekki neitt.

Meira um þetta allt á landsþinginu og svo hugsanlega hér á síðunni seinna.

Leikskólar um allt land halda upp á Dag leikskólans í dag, 6. febrúar og bjóða aðstandendum leikskólabarna, sveitarstjórnarfólki og öðrum áhugasömum um leikskólastarfið að sækja þá heim.

Ísland er eina landið sem hefur veitt leikskólastiginu þann sess í skólakerfinu að skilgreina hann í lögum sem fyrsta skólastigið í skólakerfinu. Á undanförnum áratugum hefur staða  leikskólans í samfélaginu styrkst jafnt og þétt.  Lög og námskrár um leikskóla hafa verið skrifaðar til að tryggja leikskólabörnum sem best náms- og uppeldisskilyrði, menntun starfsfólks færð á háskólastig og faglegar kröfur til starfs leikskóla hafa aukist.  Gerð er mikil krafa til leikskóla og er ekki annað að sjá en að stjórnendur og starfsfólk þeirra standi vel undir þeim kröfum enda er starfsstéttin metnaðarfull.

Dvalartími barna á leikskóla er misjafnlega langur.  Skólaskýrsla Sambands íslenskra sveitarfélaga 2011 sýnir að undanfarin þrettán ár hefur dagleg viðvera barna á leikskóla lengst mjög mikið og stöðugt fleiri börn dvelja í 7-8 klukkustundir eða meira á leikskóla á degi hverjum. Þannig dvöldu 43% leikskólabarna í 7-8 klukkustundir eða lengur árið 1998 en 89% árið 2010.  Þá er aukning í ásókn í þjónustu leikskóla, en árið 1998 sóttu 69% barna á aldrinum 1-5 ára leikskóla en það hlutfall er komið upp í 82% árið 2010. 
Aldurssamsetning leikskólabarna hefur breyst þannig að fleiri börn tveggja ára og yngri dvelja nú á leikskólum en áður.
Mikill meirihluti barna ver daglega meiri tíma með starfsfólki leikskóla en með foreldrum eða öðrum uppalendum.  

Ábyrgð leikskólanna er því mikil og áríðandi að þar starfi gott og vel menntað starfsfólk. Það er því afar gleðilegt að sjá hversu ánægðir foreldrar eru með starfsemi leikskólanna í landinu samkvæmt viðhorfskönnunum. Þar kemur fram að 90-95% foreldra lýsa yfir ánægju sinni með þjónustuna. Sveitarfélögin geta verið stolt af slíkri niðurstöðu. Alltaf má þó gera betur og mikilvægt er að sveitarfélögin og aðrir rekstraraðilar leikskóla hugi vel að umhverfi barnanna og öryggi þeirra í því vinnuumhverfi sem þeim er búið. 

Samband íslenskra sveitarfélaga tekur nú þátt í stefnumótunarvinnu til að finna leiðir til þess að efla leikskólana, m.a. með því að auka áhuga á leikskólakennaranámi og jafna hlutfall karla og kvenna sem starfa á leikskólum. Það er áhyggjuefni að nýnemum í leikskólakennaranámi hefur fækkað um 40% frá árinu 2007 og er m.a. þörf á að kanna hvort lög sem samþykkt voru árið 2008 um lengingu kennaranáms hafi aukið á þetta vandamál. Í aðdraganda þeirra lagasetningar taldi sambandið ástæðu til þess að opna í ríkara mæli fyrir raunfærnimat við inntöku í leikskólakennaranámið og auka einnig möguleika ófaglærðs starfsfólks með langa og góða starfsreynslu til þess að sækja sér styttri, hagnýta menntun sem gæfi tiltekin starfsréttindi. Það er enn óbreytt skoðun undirritaðs að þessa tillögu sambandsins hefði átt að nýta betur.

Full ástæða er samt til þess að vekja athygli framhaldsskólanema og atvinnuleitenda á því að leikskólakennaramenntun er nám sem veitir lögvarin starfsréttindi og atvinnumöguleikar eru mjög góðir að námi loknu. Sérstaklega vil ég hvetja unga karlmenn til þess að íhuga þennan valkost þegar þeir velja sér háskólanám. Reynslan sýnir að ungir karlar sem koma til starfa í leikskóla meðfram námi í framhaldsskóla eru líklegir til þess að sækja sér leikskólakennaramenntun eftir jákvæða upplifun af leikskólastarfinu. Sveitarfélögin ættu því að kynna leikskólastarfið betur fyrir bæði piltum og stúlkum, hvetja leikskólastjóra til þess að ráða karlmenn til starfa og bjóða upp á kynningu í grunn- og framhaldsskólum, t.a.m. í tengslum við starfsfræðslu og starfskynningar í efstu bekkjum grunnskóla.

Að lokum vil ég hvetja alla sem koma að málefnum leikskólans, hvort sem það eru stjórnendur, starfsfólk eða foreldrar og sveitarstjórnarfólk, til að vera dugleg að heimsækja leikskólana sína í tilefni dagsins. Undirritaður og Haraldur F. Gíslason formaður Félags leikskólakennara ætla að heimsækja Leikskólann Hof í Reykjavík í tilefni dagsins.

Halldór Halldórsson
formaður Sambands íslenskra sveitarfélaga

Í upphafi árs vil ég óska þess að árið 2012 verði okkur gæfuríkt og uppbyggilegt. Það er jafnframt ósk mín að umræðan í samfélaginu verði áfram gagnrýnin, helst gagnrýnni en verið hefur, en laus við skítkast og upphlaup sem alltof algengt er. Leggjum áherslu á málefnin.

Ég læt nýjasta leiðara minn í Sveitarstjórnarmál hér inn á vefinn. Hann fjallar um atvinnu, atvinnuleysi, félagslega öryggisnetið og mikilvægi þess að nýta tækifærin sem við höfum en erum ekki að nýta nægjanlega vel.

Leiðari desember 2011

Hlynnum arði í jurtagarði,
yndi best er það,
hress í hlýjum klæðum
hrósum landsins gæðum,
hollt er heima hvað.

Svo orti Halla Eyjólfsdóttir á Laugabóli í Ísafirði við Djúp fyrir meira en 60 árum síðan. Hún orti ófá ljóðin sem sum hver fljúga enn eftir að nágranni hennar Sigvaldi Kaldalóns ljáði þeim vængi með lögum sínum.

Þetta orti Halla í tilefni af erfiðum tímum, fjárskorti, vöruskorti og fátækt sem var víða mikil á þeim tíma. Þó langt sé síðan eiga þessi orð einstaklega vel við í dag og ávallt. Við erum nefnilega rík af landsins gæðum og eigum að vera stolt af því og nýta okkur það þó þjóðin hafi orðið fyrir áfalli og sé enn að vinna sig út úr því.

Við getum gert enn betur úr okkar landsins gæðum og megum ekki verða of kreddufull varðandi nýtingu sjálfbærra náttúruauðlinda okkar. Tækifærin eru þrátt fyrir allt mjög mikil í þessu landi. Það er einstakt í okkar tilfelli að okkar gæði getum við nýtt að svo miklu leyti með sjálfbærum hætti, framleitt orku, nýtt fiskistofna og skapað innlend verðmæti í ríkari mæli en við gerum í dag. En um leið og þetta er sagt skulum við hafa hugfast að í því tilliti erum við ekki eyland. Við þurfum markað fyrir okkar vöru, ferðalanga frá öðrum löndum, viðskiptavini af öllum toga. Þess vegna eru okkar hagsmunir ekki síður en nágranna okkar í öðrum löndum að vel gangi hjá þeim.

Frekari verðmætasköpun er okkur svo mikilvæg vegna þess að enn vantar of marga vinnu og enn erum við að sjá þörfina fyrir félagslega aðstoð aukast. Sveitarfélög hafa lagt sig fram við að halda félagslega netinu, öryggiskerfinu okkar, þéttriðnu þrátt fyrir efnahagsleg áföll. Liður í því er samkomulag um átak fyrir atvinnulausa á næsta ári. Samkomulagið kemur í veg fyrir hugmyndir ríkisvaldsins um að fella fólk af atvinnuleysisskrá í 3 mánuði árið 2012. Samband íslenskra sveitarfélaga barðist gegn þeim hugmyndum enda þarf atvinnulaust fólk atvinnuúrræði en ekki neyðaraðstoðina sem fólgin er í fjárhagsaðstoð sveitarfélaganna. Við þurfum að koma fólki út á atvinnumarkaðinn. Átakið ,,Til vinnu” er aðferð til þess en hún er tímabundin og við verður að taka sjálfbært atvinnulíf sem bætir við sig starfsfólki vegna aukinnar verðmætasköpunar. Til að það geti orðið verðum við að nota þau tækifæri sem Ísland býr yfir íbúum þess til heilla.

Ég sendi sveitarstjórnarfólki, fjölskyldum þess og landsmönnum öllum hugheilar jóla- og nýárskveðjur með þökkum fyrir gott samstarf á árinu 2011.

Nú sit ég sveitarstjórnarþing Evrópuráðsins í Strasbourg. Þau eru haldin tvisvar á ári. Ísland á þrjú sæti í þessum hluta Evrópuráðsins (The Congress of Local and Regional Authorities of the Council of Europe). Mér finnst umræðan mjög oft merkilega lík því sem við þekkjum á Íslandi um mörg mál. Í morgun hefur staðið yfir umræða um samskipti ríkis og sveitarstjórnarstigs. Hver ræðumaðurinn á fætur öðrum, frá ótal löndum í Evrópu, hefur staðið hér upp og lýst yfir vandamálum vegna kreppunnar og um leið vandamálum í samskiptum við ríkisvaldið.

Og hver eru þessi vandamál í samskiptum við ríkisvaldið. Jú því er lýst með svipuðum hætti og ég lýsti í setningarræðu minni á Fjármálaráðstefnu sveitarfélaga í síðustu viku. Það snýst mikið um vald ríkisins og skort á samráð um fjölmörg mál. Það snýst um viðhorf og skort á virðingu fyrir kjörnum fulltrúum á sveitarstjórnarstiginu.

Sumt af því sem hér hefur verið sagt gæti ég tekið undir en sem betur fer eru gleðilegar undantekningar varðandi þessi samskipti. Ég tel að nýsamþykkt sveitarstjórnarlög muni hjálpa okkur í því sambandi. Þar skiptir t.d. miklu máli að nú er lagaskylda að meta afleiðingar laga og reglugerða á fjárhag sveitarfélaga.

Sumir sem tóku til máls hér í morgun sögðu að samskipti ríkis og sveitarfélaga væru pólitískt vandamál og vandamál hugarfarsins. Ég vona að við séum á réttri leið á Íslandi með þessi samskipti eins og ég sagði á Fjármálaráðstefnunni.

Á morgun, 13. október kl. 10:00 verður árleg fjármálaráðstefna sveitarfélaganna sett. Fulltrúar sveitarfélaganna hringinn í kringum landið koma til tveggja daga ráðstefnu til að fjalla um stöðu sveitarfélaganna, stöðu ríkissjóðs, fjárlög, fjárhagsáætlanir og framtíðarhorfur. Það er áhugavert fyrir fjölmiðlafólk að fylgjast vel með fjármálaráðstefnunni og þeim upplýsandi erindum sem þar verða flutt. Oft er fjallað um rekstrarstöðu sveitarfélaga í fjölmiðlum og þarna gefst upplagt tækifæri til að fá mikið af upplýsingum á tiltölulega stuttum tíma.

Að öllu jöfnu hafa sveitarstjórnarmenn verið ánægðir með fjármálaráðstefnur, telja að þær skili miklum upplýsingum og leggi þannig inn í þá miklu vinnu sem nú stendur yfir í sveitarfélögunum við fjárhagsáætlun ársins 2012.

Hefð er fyrir því að fjármálaráðherra ávarpi fjármálaráðstefnu og taki þátt í umræðum. Af og til kemur forsætisráðherra líka með ávarp og það mun forsætisráðherra okkar gera á morgun.

Mörg áhugaverð erindi verða flutt, m.a. um stöðu sveitarfélaganna í dag og getu þeirra til að ná skuldum niður fyrir 150% markið á næstu 10 árum eins og skylt verður skv. nýsamþykktum sveitarstjórnarlögum. Staða sveitarfélaganna er mjög misjöfn og því er sérlega áhugavert að fylgjast með erindi á borð við þetta þar sem tölulegar staðreyndir eru bornar á borð. Þær sýna að staða íslenskra sveitarfélaga er vel viðráðanleg þegar á heildina er litið.

Ýmis fyrirtæki og einstaklingar hafa fengið ákveðna lagfæringu mála sinna vegna erlendra lána en það hefur ekki átt við um sveitarfélögin sem eru að takast á við þau mál eftir bestu getu. Þegar hrunið verður er ríkissjóður því sem næst skuldlaus en því miður voru sveitarsjóðir margir hverjir mjög skuldsettir eftir mikla uppbyggingu og fjárfestingu í þeim sveitarfélögum. Fyrir hrun kölluðum við það vaxtarsveitarfélög. Þegar þetta er haft í huga er ekki óeðlilegt að við þurfum að gefa okkur tíma til að ná fyrri stöðu með niðurgreiðslu skulda og verulega aðhaldi í rekstri.

Aukinn hagvöxtur myndi hjálpa sveitarfélögum og þjóðfélaginu öllu við að komast hraðar út úr núverandi ástandi.

Neðanritað er leiðari sem ég skrifaði í síðasta tbl. Sveitarstjórnarmála.

Í lok júlí afhenti stjórnlagaráð forseta Alþingis frumvarp til stjórnskipunarlaga. Rétt eins og skoðanir hafa verið skiptar um skipan stjórnlagaráðs verður án efa hart deilt um ýmsar þeirra tillagna sem settar eru fram í skjalinu, t.d. um náttúruauðlindir og um hlutverk forseta Íslands.

Þó skoðanir séu skiptar innan stjórnar Sambands íslenskra sveitarfélaga um þörf þess að endurskoða stjórnarskrána og niðurstöðu stjórnlagaráðs þá var að sjálfsögðu fylgst með störfum þess og þá einkum mótun ákvæða um sveitarfélögin.  Fulltrúar sambandsins og stjórnlagaráðs funduðu sérstaklega um þau ákvæði og var það tækifæri nýtt til þess að kynna þær áherslur á sjálfsstjórnarrétt sveitarfélaga sem fram koma í Evrópusáttmála um sjálfsstjórn sveitarfélaga. Einnig var rætt um megináherslur í frumvarpi til nýrra sveitarstjórnarlaga, sem nú liggur fyrir Alþingi.

Í sjöunda kafla frumvarps að nýrri stjórnarskrá er að finna mun ítarlegri ákvæði um sveitarfélögin en í gildandi stjórnarskrá. Sveitarfélögin fá því umtalsvert meira vægi og sterkari stöðu gagnvart ríkisstjórn og Alþingi í stjórnarskránni ef tillögur stjórnlagaráðs ná fram að ganga. Nýmæli koma fram í 106. og 108. gr. frumvarpsins. Í fyrrnefnda ákvæðinu er kveðið á um svonefnda nálægðarreglu og hljóðar greinin svo: Á hendi sveitarfélaga, eða samtaka í umboði þeirra, eru þeir þættir opinberrar þjónustu sem best þykir fyrir komið í héraði svo sem nánar skal kveðið á um í lögum. Síðarnefnda greinin fjallar um samráðsskyldu ríkisins við sveitarfélögin og hljóðar hún svo: Samráð skal haft við sveitarstjórnir og samtök þeirra við undirbúning lagasetningar sem varðar málefni sveitarfélaga.

Það sem einkum vantar upp á að evrópusáttmálinn geti talist að fullu innleiddur hér á landi er að sveitarfélög geta ekki borið undir dómstóla meint brot gegn sjálfsstjórnarréttinum, sbr. 11. gr. sáttmálans. Á þetta atriði var sérstaklega bent í erindi sambandsins til stjórnlagaráðs en stjórnlagaráð virðist ekki hafa gert sér grein fyrir mikilvægi þessa og leggur ekki fram tillögur að breytingum í frumvarpinu.

Það hlýtur að vera sameiginlegt markmið sveitarstjórna um land allt að sjálfsstjórnarrétturinn verði viðurkenndur á sem gleggstan hátt í nýrri stjórnarskrá, þótt jafnframt verði að virða þá skoðun sem fjölmargir hafa lýst, að stjórnskráin sé ágæt eins og hún er. Sambandið mun því væntanlega árétta framangreind tvö atriði í umsögn sinni til Alþingis og fylgja þeim sjónarmiðum eftir við þau tækifæri sem gefast á komandi mánuðum og misserum. Svo er að sjá hvernig Alþingi vinnur úr framkomnum hugmyndum stjórnlagaráðs. Þar og síðan hjá þjóðinni liggur valdið til breytinga á stjórnarskrá, stjórnlagaráð hefur einungis stöðu ráðgefandi nefndar í stjórnarskrármálinu.

Það er fagnaðarefni að fleiri hjúkrunarheimili verði byggð á næstu misserum hér á landi. Víða hefur verið barist fyrir bættri aðstöðu þeirra sem þurfa að dvelja á hjúkrunarheimili. Sveitarfélög hafa lagt fram áætlanir og beiðnir um fjármagn frá ríkinu til byggingar hjúkrunarheimila og til rekstrar þeirra. Þetta er verkefni sem ríkið á skv. lögum að sinna þó sveitarfélögin eigi að koma að því í litlum mæli. Þrátt fyrir að þetta sé verkefni ríkisins eru mörg dæmi þekkt um að sveitarfélög hafi orðið að taka á sig stærri hluta rekstrar en reiknað er með vegna þess að ríkið heldur sig við fastar og fyrirfram ákveðnar fjárhæðir en sveitarfélögin klára svo málið þrátt fyrir að í raun sé það ekki þeirra hlutverk.

Um þessar mundir er umræða um þá ákvörðun ríkisstjórnarinnar að heimila nokkrum sveitarfélögum að byggja hjúkrunarheimili. Þetta er ánægjuleg ákvörðun og ekki að heyra annað en að flestir ef ekki allir séu ánægðir með að bæta eigi aðstöðu á þessum stöðum. Hins vegar hefur verið umræða um aðferð ríkisins við fjármögnun þessara hjúkrunarheimila. Ég talaði sjálfur um þetta í viðtali í sjónvarpinu þann 17. september sl.

Tilefni þessarar umræðu er sú staðreynd að ríkið er að fara sömu leið og sum sveitarfélög fóru fyrir nokkrum árum og var mjög gagnrýnd. Þ.e. að láta annan byggja og skuldsetja sig en greiða framkvæmdina til baka á ákveðnum árafjölda. Nokkur sveitarfélög gerðu þetta með samningum við fyrirtækið Fasteign sem þau áttu jafnframt hlut í og greiddu leigu til þess fyrirtækis en áttu ekki eignirnar. Þessi sveitarfélög sýndu skuldbindingu ekki með öðrum hætti í ársreikningi en með athugasemdum. Þessu var svo breytt hjá sveitarfélögunum og gert skylt að birta skuldbindinguna með öðrum skuldum í efnahagsreikningi.

Hins vegar er ríkið ekki að gera þetta og það hefur verið gagnrýnt. Ég kalla þetta tvískinnung í viðtalinu 17. september. Þó aðferðin sé gagnrýnd og bent á þennan tvískinnung, þ.e. að annars vegar voru sveitarfélögin gagnrýnd og reglum breytt en sömu aðferð og gagnrýnt var að sveitarfélögin notuðu er svo beitt ríkismegin. Ég get ekki merkt í þessari gagnrýni að nokkur vilji vinna gegn því að hjúkrunarheimili verð byggð eins og t.d. Björn Valur alþingismaður er að tala um í nýlegum skrifum sínum. Það er einungis verið að tala um aðferðina við fjármögnun og hvernig ríkið færir skuldbindinguna í sínum reikningum.

Þó frumvarp að sveitarstjórnarlögum sé unnið í nánu samráði ríkis og sveitarfélaga er það ekki óumdeilt. Breytingar hafa verið gerðar í meðförum Alþingis og þó samstarfið við samgöngunefnd þingsins sé ágætt koma inn nýjar áherslur frá þingmönnum, áherslur sem við á sveitarstjórnarstiginu erum ekkert alltaf sammála.  Endanlega niðurstöðu löggjafarvaldsins verðum við auðvitað að sætta okkur við.

Dæmi um mál sem ekki er samstaða um meðal sveitarstjórnarmanna eru tillögur í frumvarpinu um fjölgun fulltrúa. Þetta hefur mest áhrif í Reykjavík eins og fram hefur komið. Í umræðum í stjórn Sambands íslenskra sveitarfélaga hafa komið fram efasemdir um þessa breytingu en við höfum þó ekki lagt fram breytingatillögu enda stjórnin ekki sammála varðandi þetta atriði.

Persónuleg afstaða mín er neikvæð gagnvart þessari breytingu. Ég tel að fjöldi fulltrúa eins og hann er skilgreindur í núgildandi sveitarstjórnarlögum sé nægjanlegur.

Ný sveitarstjórnarlög hafa verið í vinnslu í u.þ.b. tvö ár. Samvinna var milli ríkis og sveitarfélaga við vinnslu frumvarpsins og höfðu sveitarstjórnarmenn tækifæri til þess á fleiri en einu landsþingi Sambands íslenskra sveitarfélaga að gera tillögur að breytingum og koma á framfæri athugasemdum. Nýttu sveitarstjórnarmenn sér þetta vel sem og athugasemdaferlið eftir að málið var komið til Alþingis.

Þó Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn hafi vissulega beitt sér gagnvart ríkisstjórninni gagnvart skuldum almennt, þ.á.m. skuldum sveitarfélaga þá var öllum ljóst að skuldir yrðu að lækka hjá mjög mörgum sveitarfélögum. Til þess þurfti ekki heilt efnahagshrun og AGS. Sem dæmi má nefna að í mars 2007 undirrituðu Samband íslenskra sveitarfélaga og fjármálaráðuneytið yfirlýsingu um aðgerðir til að lækka skuldir sveitarfélaga og að þau myndu setja sér strangari fjármálareglur en eru í núgildandi sveitarstjórnarlögum. Þetta var í mars 2007 eða einu og hálfu ári fyrir hrun, ríkissjóður nánast orðinn skuldlaus en skuldir sveitarfélaga höfðu farið vaxandi vegna mikilla framkvæmda og vaxtar í mörgum þeirra en í öðrum vegna erfiðleika og fólksfækkunar.

Það er ekki annað að heyra en að sveitarstjórnarfólk vítt og breitt um landið sé tiltölulega sátt við að setja þrengri ramma um fjármál sveitarfélaga og margir hafa kallað eftir því lengi vel. Jafnframt gerum við okkur öll grein fyrir því að það tekur tíma að ná skuldum í þetta jafnvægi, frumvarpið var með sex ára aðlögunartíma en sérstök nefnd sem vann tillögur um fjármálareglur talaði um 10 ár. Ég tel 10 ár vera lágmarkstíma til að ná þessu fram og tel að í sumum tilfellum þurfi jafnvel lengri tíma en það.

Áður en hátíðardagskrá 17. júní og sérstök afmælisdagskrá vegna 200 ára ártíðar Jóns Sigurðssonar hófst á Hrafnseyri í dag, var útskrift á vegum Háskólaseturs Vestfjarða.

Annað árið í röð útskrifast mastersnemar úr Haf- og strandsvæðastjórnun sem kennd er á Ísafirði við Háskólasetur Vestfjarða. Námið er alþjóðlegt og allt kennt á ensku (e. Coastal and Marine Management). Að þessu sinni útskrifuðust 13 nemar af 20 sem voru í náminu í vetur. Í fyrra voru 10 nemar en það var fyrsti árgangurinn í mastersnámi við Háskólasetur Vestfjarða.

Útskriftin var hátíðleg og einkar ánægjuleg. Útskrift á Hrafnseyri þann 17. júní er einkar heppilegur vettvangur að mínu mati.

Þá undirstrikar útskriftin mikilvægi þess að byggja upp menntastofnun á borð við Háskólasetur Vestfjarða hér fyrir vestan. Mikilvægt er að vel takist til við að byggja áfram upp í tengslum við mastersnámið. Á borðum stjórnar Háskólaseturs Vestfjarða eru klárar tillögur um næstu skref í þeim málum.

Forsætisráðherra tilkynnti í ræðu sinni á Hrafnseyri í dag um prófessorsstöðu við Háskóla Íslands sem verður tileinkuð Jóni Sigurðssyni. Ætlunin er að staðan verði á Ísafirði eða nágrenni við Fræðasetur Háskóla Íslands. Hvernig sem það verður útfært er þetta ánægjuleg ákvörðun og vonandi munu Háskólasetur Vestfjarða sem er kennslustofnun og Fræðasetur Háskóla Íslands á Vestfjörðum eiga gott samstarf um þessi mál sem og önnur.

Gleðilegan þjóðhátíðardag.