Annars – liggur mér þetta á hjarta;

Vonbrigði kjörtímabilsins:

Ögmundur Jónasson – einleikur hans gaf Flokknum byr í seglin.

Surprise kjörtímabilsins:

Ólína Þorvarðardóttir – kom á óvart með hetjulegri baráttu gegn sægreifunum.

Sakna: Kidda sleggju – ég er ekki sammála honum í öllu en hann hefur skrifað með vönduðum hætti um LÍÚ og fl. Þessi maður ætti að vera á þingi.

Takk síðan fyrir að hafa ekki tjásukerfið þitt mengað af fésbók.

Guðsteinn.

Þess vegna urðu ástarbréfin til þegar þessir fábjánar voru búnir að ryksuga bankana inna frá og bankarnir þeirra þurftu að biðja Seðlabankann að hlaupa undir bagga og snara út 300 mia.kr.

Vegna þessara fábjána þarf þjóðin að búa við skerta velferð, háa skatta og atvinnuleysi.

Þessu gleymir þú viljandi, vegna þess að það hentar þér betur, því „hafa skal það sem betur hljómar“, sem er aðalsmerki vinstrimanna.

„Málfundafélagið Óðinn og verkalýðsráð Sjálfstæðisflokksins völdu Davíð Oddsson, fyrrverandi formann flokksins, ræðumann landsfundar flokksins um helgina.“

Betra en Monty Python!

Pylsugerðarmaðurinn hefur ekkert til saka unnið, svo hann verðskuldi að lofsorð ræningjanna á hann séu lögð í munn þeirra sem þú hefur í huga. (Vissulega tók hann þátt í borgaralegri handtöku á ræningjunum, en það var nú „all in the game“ eins og öllum var ljóst.)

Ég reyndi að finna heppilegri línu í „litteratúrnum“. Það skásta sem mér datt í hug var upphrópun Míröndu í Ofviðrinu eftir Shakespeare, „Vænn er mannheimur! Veröld ný og góð með slíku fólki!“ (How beauteous mankind is! O brave new world, that has such people in’t.)

Annars takk fyrir gott yfirlit. Bestu kveðjur.

Landsfundur Sjálfstæðisflokksins var miklu betri en landsfundir Samfylkingarinnar og VG þar sem ekkert markvert gerðist og menn voru sammála um á halda í völdin eða deyja ella.

Þetta var nú meiri halelúja-samkoman hjá trúarsamtökunum „Samfylkingunni“ þar sem Evra er guðinn og ESB er himnaríkið.

Allt virðist slétt og fellt á yfirborðinu, allir sammála og allir vinir.

Og bæði formaðurinn og varaformaðurinn fengu Rússneska kosningu.

Það er eitthvað að í Samfylkingunni þegar enginn þorir að bjóða sig fram gegn sitjandi formanni sem fyrir löngu er kominn síðasti söludagur á, eða gegn sitjandi varaformanni sem allir eru sammála um að sé algjörlega mislukkaður pólitíkus sem verður að hafa hægt um sig og láta lítið bera á sér.

Er foringjaræðið í Samfylkingunni svona mikið og flokkræðið, að enginn þorir að vera með aðrar skoðanir eða að bjóða sig fram til ábyrgðar og trúnaðarstarfa?

Það komu engar hugmyndir fram í landsfundinum, enginn framtíðarsýn, engar lausnir að atvinnuuppbyggingu eða aðrar lausnir á aðsteðjandi málum.

Alltaf þessir sömu innihaldslausu frasar sem einkenna Samfylkinguna og fólk hefur fengið sig full satt á.

Samfylkingin minnir einna mest á Sovéska kommúnistaflokkinn, þar sem enginn þorir að vera með aðrar skoðanir en þær sem flokksforystan setur.

Jóhann minnir einna helst á Bresnjeff gamla, aldurhniginn, stöðnuð og án sýnar á framtíðina eða veruleikann. Lokar algjörlega á þetta og skynjar ekki raunveruleikann né staðreyndir lífsins á Íslandi.

Dagur B. minnir einna helst á Konstantín Chernenko, sauðtryggur kerfis-preláti, sem þorir ekki að láta á sér kræla svo hann falli ekki í ónáð.

Eina núverandi markmið Samfylkingarinnar er að halda völdum valdanna vegna, líkt og gamli Sovéski kommúnistaflokkurinn sálugi.

Hvað landsfund VG varðar, nenni ég ekki að eyða orðum á. Þetta var ein sorgarsamkunda.