Grímur AtlasonÉg!
Óflokkað | Ummæli (23) Facebook
Ég krefst þess að fá að flytja út allt það kindakjöt sem mér sýnist!
Ég hafna því að hingað sé flutt nokkuð sem gæti bitnað á þeim örfáu sem ég starfa fyrir!
Mér er slétt sama um verslun og þjónustu nema hún tengist Kaupfélagi Skagafjarðar!
Ég er á því að allir aðrir en fólk á Stór-Skagafjarðarsvæðinu borgi brúsann!
Ég er Jón Bjarnason!
Grímur Atlason @ 19. júlí, 2011
Snilld – satt
Ég vissi strax í annarri línu hver „ég“ var.
Verzlunarkerfið er of dýrt-af hverju dregur verzlunin ekki úr kostnaði?
19. júlí 2011 klukkan 07:17
Haraldur Benediktsson, formaður Bændasamtakanna skrifar grein í Fréttablaðið í dag, þar sem hann víkur m.a. að því, sem hann kallar „dýru verzlunarkerfi“ á Íslandi og segir m.a.:
„Athygli vekur að verð á heimilis- og raftækjum er 53% hærra hér en meðaltalsverð Evrópuríkjanna, en líklega eigum við ekki von á því að SVÞ (Samtök verzlunar og þjónustu.Innskot E-vakt)kvarti sérstaklega yfir því. Að sama skapi kemur í ljós að útgjöld heimilanna til kaupa á fötum og skóm eru um 36% yfir meðaltali og samgöngur og farartæki eru 18% dýrari hérlendis en að meðaltali i Evrópulöndunum. Ekki er hægt að kenna þar um tollvernd fyrir íslenzkan landbúnað. Um útgjöld heimilanna í heild má örugglega segja margt og án efa mætti lækka þau með betri og hagkvæmari verzlun á Íslandi. Við búum við dýrt verzlunarkerfi og sama er að segja um flutninga til landsins.
Góð grein.
En í grein Haraldar er snyrtilega skautað framhjá styrkveitingum til landbúnaðar.
Hvernig ætli verðið væri ef landbúnaðarvörur væru ekki niðurgreiddar hressilega af skattgreiðendum?
Jón hefur verið í óvenju miklu stuði ef hann hefur getað sagt allt þetta í einu viðtali.
Heyr, heyr!
Málflutningur Jóns Bjarnasonar er með algjörum ólíkindum.
Fullkomið hneyksli er að maðurinn gegni þessu embætti.
Það fólk sem styður þennan mann ber mikla ábyrgð.
Sæll félagi,
Þú er að rangnefna Kaupfélagið. Það heitir réttu nafni
Kaupfélag Skagfirðinga.
Vandamálið er ekki bara landbúnaður. Bankar fá 0,6% fyrir að skipta erlendum alvörumyntum í krónur. M.v. ca. 450 milljarða innflutning þá fá Bankar ca. 2,7 milljarða í skatt af þessu. Meira en helmingur af því sem sauðfjárbændur fá. Enginn segir neitt við því og þá sí síður þeim 2,5%-3,5% vaxtamun sem er hér og er margfalt stærra mál en landbúnaðurinn.
Er vandamálið með raftækin ekki svokallað vörugjald sem Steingrímur leggur á innflutning.
Ég hef ekkert á móti því að landbúnaður sé styrktur – hann er okkur mikilvægur. Ég tel hins vegar eins og ég hef áður á bent að núverandi kerfi bitni ekki síst á bændum sjálfum. Hvers vegna að greiða styrki til bænda sem síðan greiða þá í greiðslu á kvótum sem bankar lána fyrir?
Tollavernd er síðan annar kapítuli. Með núverandi fyrirkomulagi munum við eyðileggja samkeppnishæfni okkar. Þeir sem aldrei keppa verða undir þá loks þeir þurfa að keppa. Dæmin eru út um allt…
Ég vil aðeins benda á varðandi verslun hér á landi. Þegar verslun kaupir eitthvað úti kostar það X mikið. Á það bætist við kostnaður við flutning.
Síðan kemur tollur ofan á það þegar varan kemur til landsins, mismikil % eftir vöruflokki.
Þar ofan á kemur liðurinn Vörugjöld. Vörugjöld eru liður sem var settur á þegar við gengum í EES og máttum ekki kalla þetta toll. Tollur og vörugjöld eru oft ca 30% ofan á vöruverð.
Þegar þetta er komið bætist við 25.5% virðisaukaskattur.
Smá flutningskostnaður innanlands og er varan komin inná gólf í versluninni. Þá getum við bætt við álagningunni. Hún þarf að vera nóg til að borga kostnaðinn, fjármagnskostnað, húsnæði og laun að ógleymdum einhverjum hagnaði til að það borgi sig að standa í þessu.
Mér finnst það mjög vinsælt í umræðunni að úthúða verslunum fyrir okur og villimennsku en það er mjög sjaldan sem það er gert af einhverjum sem hefur vit á hvað hann er að tala um. Mér finnst þessi ummæli Haraldar Benediktssonar virka þannig. Annaðhvort er þetta tekið úr samhengi eða hann hefur ekki þekkingu á verslunarrekstri.
Ágæta fólk
Þið sem lifið og starfið „fyrir sunnan“ eruð ekki þess umkomin á skilja hinn einfalda sannleika sveitahéraðanna. „Kaupfélaginu mínu allt“ – sama á hverju dynur.
Jón Bjarnason er maður hins einfalda sannleika og lifir einfaldlega eftir bókstafnum „Kaupfélagi Skagfirðinga allt“
KS hefur undir dyggri forystu Þórólfs Gíslasonar – má alræðisvaldi yfir mjólkurframleiðslu í landinu MS – náð til sín miklu af sauðfjárslátrun á Íslandi og er stór handhafi kvóta til fiskveiða við Ísland.
Jón stendur með sínum manni og er slétt sama um annað.
Það er ömurlegt að fylgjast með því hvernig sveitafólki og launamönnum hefur verið haldið niðri í efnahagslegu tilliti undanfarna áratugi af sterkum Kaupfélögum eins og KS.
Meðallaun á Norðurlandi vestra eru þau lægstu á landinu
Ég sé ekki alveg vandamálið í landbúnaðinum varðandi styrki, ESB o.fl. Er sjálfur bóndi en nýt engrar beingreiðslna né niðurgreiðslna. Framleiði lambakjöt, grænmeti en hef einnig smá ferðaþjónustu o.fl. Til hvers að hafa greiðslumark? Einu sem græða eru þeir sem fengu kvóta gefins í upphafi, bankinn græðir rest!! Eins í mjólkinni. Varðandi ESB þá má alveg flytja hér inn vörur ef fólk vill það, munar ekki mjög miklu í verði þegar upp er staðið. Flytjum bara lambakjöt út eins og verið er að gera núna þ.e. sem selst ekki innan lands, þetta er lúxusvara. Mjólkin mun alltaf njóta fjarlægðarverndar. Að lokum hef ég trú á íslenskum neytendum en treysti því að þeir skilji að ég geti ekki framleitt mat hér noðrurfrá á sama verði og sunnar. Mér dettur samt ekki í hug að þiggja beingreisðlur frá ríkinu til að framleiða mat í landann. Það þarf að vinda ofan af þessu kerfi hægt en örugglega. Hvort það er gert í gegnum ESB er mér sama um. Ég hins vegar vill krónuna burt og að því leytinu til vil ég í ESB.
Stórkostlegt að draga umræðu um verð á raftækjum inn í umræðu um búvörur!
Sýnir hve röklausir svokallaðir hagsmunaaðilar eru.
Hér í athugasemdakerfinu er líka farið að draga inn þóknun af gjaldeyrisviðskiptum! Einstaklega hlægileg umræða.
Rökin eru semsé: Það þarf ekkert að breyta í okkar kerfi á meðan verð á raftækjum og þóknun banka helst óbreytt!!
Ég man þá tíð að ég hafði samúð með sjónarmiðum bænda. Sú tíð er liðin. Bændasamtökin draga víglínu sína svo gróflega að ekki er hægt að finna til nokkurrar samkenndar lengur.
Menn í Bændahöllinni ættu aðeins að hugsa sinn gang.
Einstrengingsleg umræða um óbreytt kerfi hefur aldrei verið bændum til góðs þó svo að starfsmenn Bændahallarinnar sleiki útum. Furðulegt að bændur nái ekki að kveikja á perunni. þeir eru og hafa alltaf verið fórnarlömb valdaklíkunnar í Bændahöllinni.
GS1.
Þakka þér fyrir pistilinn. Það væri óskandi að fleiri bændur væru á sömu skoðun.
Jón Bjarnason = fullkomið flokkshross. Þvílíkt kraftaverk sem það yrði að gera það mögulegt að losna við svona kóna/kónur. Jón mun ekki skora hátt í persónukjöri a la stjórnlagaráð.
Það er greinilega ástæða til að nefna að í hinum vestræna heimi eru niðurgreiðslur til neytenda hluti af verðmynduninni. Þetta eru ekki styrkir eða ölmusa til bænda heldur tilraun stjórnvalda, allstaðar til að halda matælaverði niðri. Markaðsöflin eru talin óæskileg inn á þennan markað vegna gróðasjónarmiða og græðgi. Vegna þess að allir þekkja hvað gerist þegar matarverð verður þeim launalægstu óviðráðanlegt. Þessu vilja þjóðir geta stjórnað með pólitískum hætti.
Grímur „samkeppnishæfni“ sakleysislegt orð sem hefur verið m.a. notað til að blekkja almenning. Dæmi um það er alþjóðlegi kjötmarkaðurinn þar sem suður-ameríka er með mikla yfirburði. Enda geta fáir keppt við það ofbeldi sem þar er stundað til að halda öllum kostnaðarþáttum í lágmarki. Forystumenn í verkalýðfélögum teknir af lífi og bændur flæmdir burt af jörðum sínum svo ég nefni eitthvað.
Og geimið heldur áfram.
Nú erum við komin til Suður-Ameríku til að réttlæta hið íslenska einokunar-landbúnaðarkerfi.
Mörður kemur með góðan punkt inn:
„Forysta bænda og landbúnaðarráðherra vilja nýta sér kosti frjálsrar verslunar í útlöndum, en koma í veg fyrir að neytendur nýti sér kosti frjálsrar verslunar á Íslandi“
Einhliða einokun að vanda.
Kristni þykir sjálfsagt að íslenskir skattgreiðendur greiði niður kjöt sem selt er á erlendum mörkuðum! Er ekki nóg að niðurgreiða íslenska kjötið, (jafnvel þó maður borði það ekki)?
Smá athugasemd til viðbótar.
Bændur búa við ákveðna sérhagmuni.
Bönkum eru tryggðir sérhagmuni og sértekjur vegna krónunar.
Krónan kostar ca. 2,5-3,5% auka vextir fyrir almenning.
Þingmenn og þingmenn hafa sérhagmuni af lífeyriskerfinu.
Sjávarútvegurinn hefur hag af núverandi kvótakerfi og lágu gengi krónunar.
Engu má breyta því allir eru að berjast við að halda sínum sérhagmunum.
Þessu þarf að breyta með einhverskonar sátt milli hagsmunahópa.
Við búum við efnahagskreppur, gjaldeyriskreppu og stjórnmálakreppu.
Hvað er til ráða?
Ég hef eigöngu verið að benda á að við erum hluti af alþjóðlegu kerfi varðandi verðmyndun á matvælum og þurfum að hreyfa okkur í samræmi við það.
Kristinn:
Ertu til í að berjast á móti því að íslenskir skattborgarar niðurgreiði kjöt fyrir fólk í öðrum löndum?
Já eða nei?
jæja segir maður sem tabaði fyrir Jóni
Páll Þór já ég get verið þér sammála um það, en legg áherslu á að það er mikilvægt að standa vörð um íslenska framleiðslu.
Ég hef verið að reyna að benda á að þröngir hagsmunir verslunar og þjónustu eru kanski ekki það besta fyrir neytendur í hinu stóra samhengi. Einnig þetta með Suður-Ameríku, þá skiptir það máli þegar talað er um frjáls viðskipti eða samkeppnissjónarmið að glóbal hugmyndafræðin hefur verið notuð til að kúga fram einokun á mörkuðum með undirboðum. Þessi undirboð eru fengin fram með því að brjóta mannréttindi virða ekki lágmarkslaun og öðrum ólöglegum aðgerðum.
ESB áróður.