Grímur AtlasonSamtök örfárra – SA
Óflokkað | Ummæli (5) Facebook
Samtök atvinnulífsins hafa farið mikinn sl. misseri. Kvótaarmurinn hefur tekið öll völd innan samtakanna eftir stutt Evrópuflört nokkurra villuráfandi sauða. Samtökin haga sér í reynd eins og stjórnmálaflokkur og það vantar eiginlega bara að þau tilkynni framboð í öllum kjördæmum í næstu kosningum. En merkilegt er það – því mikill minnihluti „félagsmanna“ SA hafa hag af þessari stefnu samtakanna.
Auglýsingaherferð SA um hina svokölluðu „Atvinnuleið“ og fjárausturinn í hið gjaldþrota Morgunblað afhjúpar fyrir hverja SA er að berjast og hverja þau verja. Milljarðarnir, sem Samherji og stóru kallarnir innan kvótakerfisins rúlla á hverju ári, eru svo sannarlega eitthvað til að berjast fyrir. Það er því sameiginlegt hagsmunamat þessara aðila að setja eins og 3 milljarða í baráttuna á hverju ári. Óbreytt kosningakerfi, óbreytt stjórnarskrá, óbreytt kvótakerfi, óbreytt stjórnarráð, krónur en ekki evrur og Sjálfstæðisflokkinn í stjórnarráðið: Þetta eru markmiðin!
Hagur þorra skjólstæðinga SA samræmist hins vegar ekki þessari stefnu sem forystan rekur. Stefna SA snýst um völd og peninga og hagsmuni örfárra einstaklinga. Áróðursmaskínan snýst og snýst og þjóðinni er talið í trú um að eitthvað sem heitir atvinnuleiðin sé töfralausnin. Ekki aðeins er þetta töfradrykkur þjóðarinnar – hann er aðeins í boði hjá Samtökum atvinnulífsins og flokki þeirra. Þetta er sama formúlan (hugsanlega sykurlaus) sem sömu aðilar buðu þjóðinni í síðustu stöðnun og þeirri þar á undan. En keisarinn er alveg jafn allsber í dag og áður.
Við eigum í stríði. Innbyrðis rifrildi og ósamstaða félagshyggjufólks verður þessum baráttusamtökum sérhagsmunanna að vopni. Mantran um farsæld og græna haga – komi þjóðin frelsurunum aftur til valda – hljómar álíka vel og smálán okurlánarafyrirtækjanna. Bara eitt SMS og allar áhyggjurnar fyrir bí. Segja það nógu oft – þá er það satt.
Mikið væri nú gott ef Ögmundur og félagar settu bann við áfengisauglýsingum á ís og einbeittu sér að banni við lygaþvælu hagsmunasamtaka kvótagreifa og annarra sérgæskufyrirbæra. Þar fara auglýsingar sem eru beinlínis hættulegar æsku þessa lands!
Grímur Atlason @ 1. maí, 2011
Það hlýtur að liggja í augum uppi að SA eru samtök mun færri aðila en t.d. ASÍ. Staðreyndin er einfaldlega sú að atvinnurekendur eru mun færri en launþegar. Það þarf engan snilling til að sjá þetta.
Nú er bara að láta kné fylgja kviði og framkvæma það sem sagt er. Ég er tilbúinn. Er hræddur um að stjórnin geri þetta ekki almennilega því þetta þarf að gera til frambúðar svo greinin geti búið við stöðugleika og menn viti að hverju er gengið. Enga hreppapólitík ekkert klúður. Leigja auðlindina út til hæstbjóðanda(50 miljarðar takk á ári) og lata einyrkja hafa forgang og innkoma verður þannig maximeruð og það á að gera þetta strax við höfum ekki tíma til að bíða lengur.
Flottur!
Akkúrat Grímur, þú ert með þetta. Fílefldur, risinn upp frá dauðum.
Ég við þakka þér góða grein, Grímur. Rétt er það, að það er fámennishópur, sem hefur dregið SA á tálar. Og Vilhjálmur hefur lagt til hina nýju „orðfærafræði“ – atvinnuleiðin. Í beinu framhaldi af nefnd Jóns Bjarnasonara, sem ræddi um „samningaleiðina.“ Hún byggðist á sátt við nefndina og LÍÚ, en ekki þjóðina. Og svo var Vilhjálmur náttúrulega að ræða um fjárfestingaleiðina, en svo endar allt með gömlu leiðinni, verkfallsleiðinni. Vilhjálmur var búinn að draga Gylfa Arnbjörnsson allt of langt og þegar sá síðari áttaði sig á því, þá sá hann bara verkfallsleiðina.8