Grímur AtlasonAð míga í sauðskinnsskó er gamall vondur íslenskur siður!
Óflokkað | Ummæli (15) Facebook
Andstæðingar Evrópusambandsaðildar Íslands hafa farið mikinn upp á síðkastið. Þeir hafa gengið úr stjórnarliði, fagnað krónunni og bent á aðrar þjóðir fullir heilögum íslenskum anda: „Sjáið bara hvernig fór hjá þeim – þessum þarna ESB löndum!“ Já, það er þjóðleg stemming víða í hornum og Morkinskinna er dregin fram og sögð mamma Hringadróttinssögu og annarra bókmennta svo ekki sé minnst á allar Hollywoodmyndirnar. Ormurinn langi er endurgerður en nú ekki færeyskur heldur íslenskur. Þetta er vondur staður að vera á. Steingrímur Joð hitti naglann ágætlega á höfuðið þegar hann sagði: „Uppgangur þjóðrembu-, sérgæsku- og einangrunarsjónarmiða er nákvæmlega jafn óskemmtilegur hver sem kveikjan kann að vera.“
Hvað er síðan svona frábært við hina íslensku leið? Um mitt ár 2007 var gengisvísitalan um 110 en er í dag 215. Evran hefur styrkst gagnvart krónu um tæp 100% á þessu tímabili. Við búum við gjaldeyrishöft sem koma í veg fyrir algjört hrun þessa gjaldmiðils sem fólk er að fagna. Þrátt fyrir það hefur krónan verið að síga síðustu vikurnar. Verðmæti bankanna felast m.a. kröfum sem ættu með réttu að vera afskrifaðar en eru það ekki svo plúsinn batni í bókhaldinu. Sjávarútvegurinn nær ekki að standa í skilum við lánadrottna sína þrátt fyrir 100% forgjöf í gengisfellingunni. Lánsfé til handa greininni er ekkert og það hefur ekkert með ríkisstjórnina að gera – það er bara ekki hægt að lána gjaldþrota grein peninga. Atvinnuleysið margfaldaðist á einni nóttu – þrátt fyrir að nær allt erlent vinnuafl, sem var hér við störf fyrir hrun, hafi yfirgefið landið. Þetta eru afleiðingar vitleysunnar – mikilmennskubrjálæðisins.
Ísland hrundi en við höfum enn efni á óbreyttri stjórnsýslu – 77 sveitarfélögum og 24 sýslumönnum. Það verður alltaf betri og betri hugmynd að virkja okkur út úr vandanum – klassísk leið við vondum timburmönnum er að fá sér eins og eitt kardóglas. Við setjum okkur enn á háan hest og segjum aðra heimska. Þetta er leiðin sem við fórum – hún er hættulega nálægt því að vera klassísk íslensk lausn: Míga í sauðskinsskóinn til að halda á sér hita!
Það er mér því algjörlega hulið hvernig getur fólk haldið því fram að það skaði Ísland að láta reyna á samninga við Evrópusambandið. Í þeirri stöðu sem við erum í núna getum við ekki leyft okkur að sýna dæmigerða íslenska minnimáttarkennd sem felst í því að við erum best í öllu. Við erum það hreint ekki og okkar leið út úr kreppunni er hvorki gallalaus eða betri en það sem gerist annarstaðar.
Við vitum hreinlega ekkert um hvernig fer – það á bara eftir að koma í ljós. Þangað til skulum við kanna möguleika Evrópusambandsaðildar – það er forheimska að gera það ekki!
Grímur Atlason @ 27. apríl, 2011
Að leggja vegi og gera göng sem viðbrög við núverandi kreppu er að míga í skóinn.
Að auka framleiðslu núna er ekki að míga í skóinn.
Allt skynsamlegt fólk sér að það að sækja um aðild að ESB er ekki skynsamlegt núna þegar landið er í dýpstu kreppu sem það hefur verið í og nú ríður á að byggja landið upp og vinna bug á atvinnuleysi.
ESB-umsóknarferlið tekur mikinn tíma, orku og fjármuni úr stjórnsýslunni sem annars hefðu farið í mun uppbyggileg verkefni sem er uppbygging á þeim bráða vanda sem landið er í.
ESB-umsóknin kostar allt frá 2,5 – 5,0 mia.króna. Peningar sem betur fara í annað í staðinn fyrir að eyða peningum í „kanna möguleika ESB-aðildar“.
Meirihluti þjóðarinnar lítur svo á að forgangsröðunin sé röng hjá ríkisstjórninni, þ.e. að leggja svona mikla áherlsu á þetta ESB-mál.
Aftur á móti lítur fólk sem er vinstrameginn við miðju svo á, að ESB-aðild muni færa valdahlutföllin í landinu þeim í hag.
Það lítur svo á, að með ESB-aðild, þá muni það sem þetta fólk skilgreinir sem „gömlu valdaelítuna“, það er fólk sem tengist Sjálfstæðisflokknum, verða áhrifa- og valdalaust.
Hinir nýju valdahafa muni því verða embættisfólk á vegum ESB og þetta miðju-vinstrafólk ætlar að tilheyra þessum nýja embættismannahópi.
Venjulegt fólk skilgreinar embættismenn á vegum ESB sem skriffinna eða skrifræðisfólk, en þetta er samnefnari yfir fólk sem er á jötunni hjá ESB í Brussel og tilheyrir ESB-valdaelítunni.
Þetta fólk ákveður örlög lands og þjóðar, hvað það megi gera, hvernig og hvenær og af hverju, með tilskipunarvaldi sínu sem Alþingi verður að sjá um að framkvæma.
Hvort er svo skynsamlegra?
Að byggja landið upp og vinna sig út úr kreppunni (sá leið sem ríkisstjórnin virðist ekki ætla að fara)?
….eða….
Að leggja ofuráherslu á að komast í ESB og sjá hvort að þeir geti hjálpað okkur og þá fyrst að fara að gera eitthvað í atvinnu- og efnahagsmálum (sú leið sem að ríkissjtórnin virðist ætla að fara)?
Sigurgeir Ólafs: ESB umsóknin kostar okkur ekki neitt ef við nýtum þá styrki sem í boði eru. Hún skapar bara störf ef eitthvað er.
En þjóðrembupúkarnir viljið auðvitað ekki sjá svona „mútur“ heldur kjósið að væla um kostnað í staðinn…
Framúrskarandi grein.
Kærar þakkir.
Bloggið er þá eftir allt saman boðlegt hugsandi fólki.
Hver hefði trúað því?
En rétt skal vera rétt.
Það er ekki rétt að erlenda vinnuaflið sé allt farið.
Útlendum ríkisborgurum hefur ekki fækkað svo mjög hér á landi.
Það má t.d sjá á vef Hagstofunnar.
En margir þeirra eru án atvinnu.
@Rósa! Þeim fækkar samt stórum. Sbr gögnum um aðflutta umfram brottflutta erlenda ríkisborgara:
2007 5.299
2008 1.621
2009 -2.369
2010 -431
Þarna sést t.d. að fjölgun ársins 2008 er gengin til baka tvöfallt nærri því.
Auk þess ber að nefna að það er stór hópur erlendra ríkisborgara og nýrra Íslendinga sem vinna störf sem Íslendingar vilja hvorki heyra eða sjá. Því verða hér alltaf stórir hópar fólk bara hér þess vegna. Svona eins og störf við ræstingar, fiskvinnslu og fleira.
Frábær pistill og sannur. Það furðar engan að þeir aðilar sem hafa getað „keypt“ sér gengi krónunnar, sjálfum sér og sínum til hagsbóta en almenningi til stórskaða, vilji umfram allt að ekki verði gengið í ESB. Fyrir okkur sem ekki höfum spillta stjórnmála og eða fjármálamenn á okkar snærum er hreinlega lífsnauðsynlegt að þjóðin gangi í sambandið. Gleymdu svo ekki að unga og menntaðasta fólkið okkar er farið eða ætlar sér að fara héðan vegna ömurlegs ástands, sem núverandi ríkisstjórn hefur sett punkinn yfir ii í formi greiða við peningaöflin. Ekkert hefur breyst og ekkert mun breytast. Það er líka innileg von mín að við inngöngu í ESB losum við landið við afdankaða og spillta stjórnmálamenn Samfylkingarinnar, sem ætla sér feit embætti í Brussel. Guð viti á gott og það er fín leið að hreinsa landið af þeirri óværu – nóg er nú fyrir.
Gáfulegt að miða hreyfinguna á gengi við það þegar evran var í 85 kr.? Þá var gengi krónunnar ALLT OF VEIKT. Hvaða heilvita manni dettur í hug að miða við eitthvað gengi þegar það var í algjöru ójafnvægi? Eru þetta einhverjir töfrar hjá Grími? Áróður kannski? Vanþekking? Veit það ekki, en í öllu falli er svona samanburður ekki honum til framdráttar.
hvaðan fær Grímur þær upplýsingar að sjávarútvegurinn standi ekki í skilum? Eftir því sem ég kemst næst þá hafa skuldir sjávarútvegsins einmitt lækkað. Skuldir sjávarútvegsins eru ca. 3% af heildarskuldum íslenskra fyrirtækja. Ætli það séu ekki einhverjar aðrar greinar en sjávarútvegur sem eiga í meira basli með að standa í skilum þessa dagana?
Það er vissulega rétt hjá Grími að atvinnuleysi hefur hér aukist. Það var kannski óumflýjanlegt þegar allt hrundi. Það sem fólki hins vegar svíður er að bráðum verða liðin þrjú ár síðan allt fór í steik, en atvinnuleysið heldur bara áfram að aukast. Verður ekki að skrifa hluta vandans á stjórnvöld? Það eru þau sem leggja leikreglurnar. Þær hafa ekki beint verið skrifaðar fyrir þá sem vilja hasla sér völl og hefja rekstur hér á landi?
Það er löngu búið að samþykkja að eyða nokkrum milljörðum í að láta á það reyna að semja við ESB. Það var sá úldni sokkur sem VG þurftu að troða fyrir vit sér til að komast að völdum. Allt er fallt hjá vinstri mönnum að vanda!!!!!
Það vita auðvitað allir að ESB aðild verður samþykkt. ESB og Össur munu einfaldlega pumpa þeim fjármunum sem til þarf svo meirihluti náist, sama hvað það kostar. Það verða ráðnir 100 túlkar á seyðisfirði til að kaupa það pleis upp. Einhverjir fá vinnu annars staðar í boði ESB, kjallarinn í utanríkisráðuneytinu verður fylltur af gangandi blýantsnögurum til að einhver atkvæði náist út á basementið í ráðuneytinu o.s.frv. Þetta eru þekkt meðul. Grímur þarf ekkert að óttast. Eftir 3-5 ár og nokkrum tugum milljarða síðar verður búið að þræla þessu í gegn með góðu eða illu.
Það er mjög ósanngjarnt að meirihluti þjóðarinnar þurfi að verjast þessari esb aðlögun, sem ekki var kosið um og hann bað ekki um. Verst er að það er verið að breyta ýmsum lögum; þrengja að einkaflugmönnum, banna allan andskotann og nú síðast má ekki hafa almenniilegan hita í heitu pottunum vegna nýrrar esb reglugerðar. Svei ykkur landsölufólki!!!!!!!!!!!!!!
Brjánn;
Hvaðan hefur þú það að ESB-umsóknin kosti okkur ekki neitt?
Við fáum einhverja styrki frá ESB, en þeir styrkir dekka ekki nema ca. 10% af heildarkostnaðinum við umsóknina.
Svo á eftir að „leyfa þjóðinni að kjósa um samninginn“ eins og það hljómar alltaf svo fallega. Slík konsning ein og sér kostar 300 mio.kr.
Og svo kostar það að vera í ESB.
Þessir 200-300 aðilar úr hinni nýju ESB-valdaelítu sem mestmegnis mun samanstanda af Samfylkingarliði, fær á bilinu 80.000 – 120.000 EUR í laun á ári, skattfrjálst, fyrir utan ferðir og uppihalda sem greitt er af Íslenskum skattgreiðendum.
Þetta er heildar starfsmannakostnaður fyrir okkur upp á um 30 mio.Eur. á ári eða um 4,8 mia.kr. á núverandi gengi.
Og svo þurfum við að borga til sameiginlegra sjóða ESB. Það eru sennilega fjárhæðir sem eru 10 sinnum hærri eða um 40-50 mia.kr. á ári fyrir okkur.
Við fáum eitthvað tilbaka í formi styrkja, en nettókostnaðurinn af aðild fyrir okkur mun verða 12-15 mia.kr. á ári.
Það er ekki rétt hjá Grími að sjávarútvegurinn sé á hausnum, en hann mun örugglega gera það ef af þjóðnýtingaráformunum núverandi ríkisstjórnar á kvótanum verður að veruleika.
Við erum að tala um þjóðnýtingu á borð við þá sem Robert Mugabe gerði á jörðum hvítra bænda í Zimbawe, og heppnaðist svona „einstaklega“ vel.
Fullyrðingar hans um stöðu sjávarútvegsins eru argasta bull og lýsa vanþekkingu hans á greininni.
Grímur og fækkar sveitarfélögunum og sýslumönnunum ef við göngum í Evrópusambandið?
Það verður þá einhvað minna um vinnu fyrir atvinnubæjarstjóra eða hvað?
Af hverju eigum við að vera að gera tilraunir með það sem við vitum alveg hvað er. Við kunnum enn að lesa og jafnvel á erlendum tungumálum um alskonar Lissabóna og Mastríkt samkomulög og kanski eru einhverjir sem sjá að það er einhvað sem hentar ekki okkuar þjóð.
Og afhverju Grímur þurfum við að þyggja allt að utan hefur þú meiri trú á embættismönnum í Brussel, en þeim sem eru hér jafnvel hálfatvinnulausir, til að breyta því sem breyta þarf. Kanski að við ættum að lækka vexti, leggja niður lífeyrissjóði, setja kvótann á uppboð eða bara leggja hann alveg niður og leyfa veiðar eins og áður fyrr. Er nokkuð vit í þessum reiknilíkönum um veiðimennsku hvort sem þau eru búin til á Íslandi eða einvherstaðar í Evrópu hver segir að við getum veitt síðasta þorkinn ég held hann fari fyrr af miðunum vegna annara ástæðna og vegna bágra lífskilyrða. Og eitt gætum við sparað okkur í kreppunni það eru milljónirnar sem fara í þessar sýndarviðræður eða aðlögun að einhverju sem meirihluti Íslendinga veit að hann langar ekkert í. Til hvers eigum við að leyfa minnihlutanum að ráða? Kanski af sömu ástæðum og við áttum að segja JÁ við meiri skuldsetningu, af því það er svo gott að eyða aur þó við eigum hann ekki.
Nei Grímur hættu þessu bulli og að saka þá sem eru á öndverðri skoðun við þig um þjóðrembu eða heimsku eins og að pissa í skóinn sinn, það eru ekki málefnalegar umræður.
Sigurður Haraldsson
Sjávarútvegurinn á Íslandi er skuldsettur. Það er eins með eignir hans og eignir bankanna – þær líta talsvert betur út á pappírunum en í raunveruleikanum. Kvótaverð þarf að vera hátt til að hægt sé að standa undir veðsetningunum. Þetta eru engin geimvísindi – en það er allt í lagi að segja annað. Og við fögnum auðvitað afskriftunum sem góðir menn í greininni njóta – það hefur væntanlega ekkert með stöðuna á bankareikningnum að gera.
Menn míga áfram í skóinn sinn ef þeir greina ekki hvað stendur í greininni eins og Sigurður Haraldsson gerir. Ég bendi á að það sé heimskt að láta ekki reyna á samning við ESB. Ég bendi á hvaða leið við höfum farið til þessa og að við séum enn með 24 sýslumenn og 77 sveitarfélög – þar hefur ekkert breyst. Hvar segi ég að allt þetta breytist ef við förum í ESB? Ég bendi á að það sé skynsamlegt að hlusta á aðra – svona til tilbreytingar. Það er ekki vottur af hroka sem felst í því.
Varla heldur Grímur Atlason því fram að með því að fækka sveitarfélögum sé automatiskt búið að ná fram hagræðingu? Fékk hann þessa formúlu hjá Árna Sigfússyni? Reykjanesbær var sameinaður úr þremur skuldlitlum sveitarfélögum með miklar eignir fyrir einhverjum 15 árum síðan. Núna er Reykjanesbær tæknilega gjaldþrota með 45 milljarða skuld, sumtaf því fallið á eindaga og ekki verið greitt af lánum í rúmt ár. Eignir eru á reiki þar sem búið er að selja þær inn í einhver félög sem hafa síðan farið á flipp.
Hver man ekki eftir því að bankarnir á Íslandi voru allir sameinaðir? Það var nauðsynlegt til að ná hagræðingu. Sú hagræðing skilaði sér í að á innan við tíu árum eftir sameiningu voru bankarnir ALLIR komnir lóðbeint á hausinn, og búnir að draga allt þjóðarbúið niður með sér. Það var nú öll hagræðingin.
Í jafn litlu landi er ekki víst að stærðarhagkvæmni skili sér.
Greinilegt að Grímur hefur engin rök varðandi sjávarútveginn og meinta skuldsetningu hans. Hann talar um að allt líti betur út á pappírum en í raunveruleikanum. Hvað hefur hann fyrir sér í þeim málum? Hvað með afskriftir? Ætli margir í sjávarútveginum afskrifi ekki tæki og tól mun hraðar en ending þeirra segi til um? Þannig sé staðan í raun mun betri en pappírarnir segja til um?
Það er broslegt þegar Grímur fer að bera saman eignir banka annars vegar, sem eru oftar en ekki eignir sem þeir hafa tekið upp í skuldir, og svo hins vegar sjávarútvegsins hins vegar, sem eru eignir sem eru að skila miklum tekjum á hverjum degi. Það er himin og haf á milli eignasafna banka og sjávarútvegsfyrirtækja.
Þessi grein hjá Grími var ekki mjög góð.
Frábær grein, en því miður duga röksemdir ekki fyrir sannan íslending. Hann steypir bara og hækkar svo tóninn ef með þarf.
Já, Grímur, svona stór grein eins og sjávarútvegurinn er náttúrulega með skuldir, en heildarskuldir hans eru 450 mia.kr.
Mikið af þessum skuldum er tilkomið vegna fjárfestinga, t.d. kaupum á kvóta, svo ekki er mikið um gjafakvóta í greininni.
Þó hafa einungis um 9 mia.kr. af þessum 450 miö.kr. verið afskrifaðir. Útgerðin hefur að öðru leyti staðið við sitt, hvað sem málunum líður og aðrir segja.
Höfum í huga á skuldugasti maður Íslandssögunnar skuldar rúmlega 1.000 mia.kr. og hefur víst fengið mikið af því afskrifað og komist upp með að fara sínu fram í viðskiptalífinu þrátt fyrir allt og er í raun ósnertanlegur af yfirvöldum þrátt fyrir vafasama fjármálagerninga.
Ef kvótinn verður gerður upptækur af stjórnvöldum eins og þau boða í anda Mugabe, þá er næsta víst að margar útgerðir munu fara á hausinn þannig að mikið af þessum 450 miö.kr. verður aldrei greiddur.
Þessar skuldir munu þá falla á lánveitendur, banka og fjármálastofnanir, og að lokum lenda á þjóðinni.
Að taka kvóta af þeim útgerðum sem hafa keypt hann dýrum dómum, oftast með skuldsetningu, er svona svipað og að taka húsnæði af fólki sem það hefur keypt með lánum frá Íbúðalánasjóði (sem það stendur í skilum af), og ætla svo að benda þessu fólki á að það geti bara endurleigt þetta húsnæði í samkeppni við annað fólk.
Umræða um sjávarútvegsmál sem rekin er áfram af hatri vinstrimanna á þeim sem hafa selt aflaheimildir og efnast.
Hið furðulega er að hatrið beinist ekki að þeim mönnum heldur allt öðrum, þeim sem keyptu aflaheimildirnar til þess að reka áfram sín fyrirtæki og veita fólki atvinnu. Þeim sem halda þorpum sínum gangandi og eru þar stærsti atvinnurekandinn.
Þessir menn eru af óskiljanlegum ástæðum hengdir á kross hvenær sem færi gefst af því að þeir er útgerðarmenn sem ráða yfir kvóta.
Hver eru rök þín fyrir því að það geri Ísland að vondum stað að gefa út íslensk fornrit (eins og t.d. Morkinskinnu)? Og að rannsaka uppruna gamalla kvæða?