Grímur AtlasonAð skjóta sendiboðann – sérstaklega ef hann er danskur
Óflokkað | Ummæli (10) Facebook
Það er pirraður Ögmundur sem birtist okkur í grein á ogmundur.is. Hann er ekki sáttur með þá Mogens Lykketoft og Uffe Elleman Jensen sem voru í danska sjónvarpinu í gær. Uffe og Mogens voguðu sér nefnilega að gagnrýna framgöngu forseta Íslands og almennt vandræðaganginn á Íslandi. Ögmundur fer m.a. alla leið aftur til ársins 1813 til að stinga upp í þá kumpána. Smart.
Það er íslenskur siður að skjóta sendiboðann – sérstaklega ef hann er danskur. Ekki fyrir svo mörgum misserum var gerður al-íslenskur aðsúgur að Lars Christensen greinanda hjá Den Danske Bank. Hann spáði því að fjármálakerfið á Íslandi væri við það að hrynja. Þáverandi menntamálaráðherra Þorgerður Katrín vildi senda Lars í endurmenntun. Hún telur nú eftirspurn eftir henni sjálfri fari vaxandi. Á sama tíma og þetta gerðist sungu Íslendingar, á landsleik Íslands og Danmerkur í Parken, í stöðunni 4-0 fyrir Dani: Vi vil købe Parken.
Er kannski í lagi að stoppa aðeins og hlusta – svona stöku sinnum?
Væri ekki nær Ögmundur að gagnrýna forseta vorn sem segir ráðherra annarra ríkja skrítna? Gæti verið að annað fólk í öðrum ríkjum hafi kannski eitthvað til málanna að leggja? Það er síðan ekki boðlegt að draga fram 200 ára gamla atburði og flétta þeim inn í hið íslenska fíaskó. Hér er á ferðinni varasöm pólitík þar sem löngu liðin saga er notuð til að spila á tilfinningar þjóðar og í leiðinni að stinga upp í andstæðinga sína. Þetta er dans á þjóðernislínu sem aldrei er boðlegt og alveg sérstaklega í tilfelli innanríkisráðeherra!
Sannleikurinn er oft sársaukafullur – en sé hann meðtekinn er von.
Grímur Atlason @ 20. apríl, 2011
Ég veit ekki til þess að Þorgerður Katrín hafi viljað
skikka Lars í endurmenntun Hún lét þessi orð falla um annan mann tveimur árum síðar; sjá hér:
http://www.visir.is/article/20081001/VIDSKIPTI06/961393008
-Þú mátt endilega eyða þessari athugasemd-
margt satt í þessu hjá þér.
en það er orðið pínlegt í íslenskri umræðu hvernig öll rökhugsun fólks stjórnast af viðhorfum þess til ESB, það á bæði við þig og Ögmund.
og það einkenndi IceSave- umræðuna hvað mest
Ögmundur styður lýðskrumsfoirsetann og boðar meira beint lýðræði eins og hræsnarinn mikli Styrmir Gunnarsson. Telur hann sig eiga meira sameiginlegt með Styrmi og náhirðinni en öðru vinstra fólki, líkt og vinur hans Ásmundur Daðason?
Aumingjarnir í VG, vinir Ögmundar, sem brugðust vinstri stjórnmálum út af aukaatriðum og athyglissýki eru sorglegast birtingarmynd heimsku vinstri manna. Ögmundur á sennilega sinn þátt í því.
Maður hélt hann vera ærlegan, og ég trúi að hann sé það, en þetta fólk er að bregðast vinstri stjórnmálum og leiða Sjálfstæðisflokkinn aftur til valda.
Er hægt að hugsa sér meiri heimsku í stjórnmálum, eftir reynsluna af því auðræði sem Sjálfstæðisflokkurinn stendur nú fyrir?
Ég taldi þig hafa hætt að blogga ? Þú ættir að standa við það !
Sæll Grímur.
Þú talar hér um að sannleikanum verði hver sárreiðastur.
Mér sýnist nú að það séu fyrst og fremst þið JÁ ICESAVE“ liðið og ESB sinnarnir sem séuð hvað sárreiðastir og mestu tapararnir. Þið spólið enn í sömu förunum og enn á pirringur ykkar og örvænting eftir að aukast þegar þjóðin endanlega tekur málin í sínar hendur og jarðar ESB umsóknina.
Hver á að taka mark á þessum gömlu dönsku ESB refum sem voru mjög ómálefnalegir, auk þess að sýna þjóð okkar ekkert annað en argasta dónaskap og lítilsvirðingu með því að tala svona um þjóðkjörinn forseta okkar.
Það myndi eitthvað heyrast í Dönum ef að gamlir íslenskir stjórnmálamenn myndu tala svona illa um einskis nýtt kóngapakkið þeirra.
Að bera saman drottninguna og Ólaf er svo hlægilegt og sýnir hvað þessir afdönkuðu öldanir eru út á þekju………….
Aldeilis sammála þér Grímur. Ég var farinn að gera mér von að landinn væri farinn að sjá að sér þegar Christensen var sérstaklega boðið til landsins til að úttala sig um efnahagshorfur. En, nei, íslendingar þola ekki að sjá sjálfan sig í spegli.
Svolítið týpískt upplaupið í kringum orð danskra um forseta vor. Að sjálfsögðu eru þau túlkuð á allra versta veg, sem siður er á landinu þegar danir fjalla um íslensk mál. „Galinn eða geðveikur forseti“ er túlkunin og vandlætingin er mikil á þessum orðum. Ég efa þó ekki að Uffe, Mogens sem og flestir ráðamenn sem þekkja málvöxtu, eru þeirrar skoðunar um að þjóðaratkvæðagreiðslan um Icesave, var gals manns verk. Málið er bara, að hvorki Uffe eða Mogens, sem vert er að nefna eru fyrrum ráðamenn og geta sagt hvað þeim sýnist eða nokkur annar hefur sagt það beinum orðum (svo ég viti). Þeir sögðu að það væri „tosset“ í merkingunni að það væri glæfralegt/óábyrgt. – Ef ætlunin hefði verið að kalla forsetan „galinn“ hefðu orð sem „gal“, „fjols“, „tåbe“ eða jafnvel „idiot“ verið notuð. Það myndu þessum heiðursmönnum aldrei detta í hug að segja.
Svo er það að sjálfsögðu athygglisvert að aðdáendur forseta vors, sem og þeir sem minna er hrifnir af gjörðum hans, eru tiltölulega sammála um túlkunina á orðum Mogens og Uffe. Það segir kannski meira en sumir yrðu hrifnir af.
Algerlega er ég sammála efni og inntaki þessa pistils, Grímur. En við skulum nú ekki fara frammúr okkur. „Hann spáði því að fjármálakerfið á Íslandi væri við það að hrynja.“ Við skulum hafa hugfast að hrunið sem Lars Christiansen var ekki á næsta leyti heldur gerðist það eftir 2 1/2 árum eftir spána, og þá ekki fyrr en nokkrir danskir bankar voru farnir á hliðina, nokkuð sem Lars sá ekki fyrir, og að Leman Brothers, sem enginn sá fyrir að færi, var orðinn gjaldþrota.
En það breytir ekki því; þessi málflutningur Ömma er skelfilegur.
Jakob Bjarnar Grétarsson: Þú nefnir að Lars Christiansens hafi sagt í 2006 að fjármálakerfið á Íslandi væri við það að hrynja. Það er náttúrulega spurning hvernig maður skilgreinir „við það að…“. En að sjálfsögðu gat hann ekki spáð fyrir þeirri tæru snilld fjármálasnillinga okkar að ræna Breta og Hollendinga milljörðum og teygja þannig dauðastíð fjármálakerfisins um nokkur ár.
Þú nefnir svo, að fyrir hrun, hafi nokkrir Danskir bankar fallið. – Bankar breyta nafni, eru keyptir og seldir og stundum yfirteknir. Á hverju ári fara semsagt og koma bankar sem önnur fyrirtæki í Danmörku. En ég man ekki eftir neinum banka í Danmörku sem féll á þessum árum. Einn staðbundin smá-sparisjóður féll í árslok 2008 og tiltölulega lítill banki „Roskilde bank“ fór á hausinn 2009. Minni mitt er þó ekki óskeikult enda bankamál ekki mikið áhugaefni hjá mér.