Grímur AtlasonÉg um mig frá mér til mín
Óflokkað | Ummæli (8) Facebook
Það hefði án efa verið athyglisvert að vera á borgarafundinum í Vestmannaeyjum í gær. Þar virðist hafa verið samankomið fólk sem er einnar ákveðinnar skoðunar. Kollektíf hugsun var ekki leiðarstefið nema ef vera skyldi kollektíf hugsun örfárra.
Á fundinum fór sá ágæti maður bæjarstjórinn mikinn. Hann sagði m.a. þetta:
,,Það er akkúrat endastöðin í fyrningarleiðinni að afskrifa Vestmannaeyjar með einu og öllu. Þessi pólitíska stefna – ef hún nær fram að ganga, þá er hún að fyrna samfélagið í Vestmannaeyjum eins og við þekkjum það í dag.“
Fyrna Vestmannaeyjar? Hvaða rugl er þetta? Hvað hefði gerst ef Brim hefði nú keypt Ísfélagið og flutt kvótann til Ólafsvíkur? Hver er að fyrna hvað? Hverja er verið að verja með þessum boðskap?
Útflutningsálagið var einnig tekið fyrir á fundinum og notað sem dæmi um einelti gegn Eyjamönnum. Hvað með fiskvinnsluna sem líður fyrir þetta kerfi? Á Ísland aldrei að verða neitt annað er hráefnisframleiðandi? Nú þegar gengi er lágt og verður um ófyrirséða framtíð er þá ekki ráð að fullvinna vörur og skapa þannig ennþá meiri verðmæti og störf?
Skammsýninni virðast engin takmörk sett. Það er nú þegar búið að fyrna mörg byggðalög í núverandi kvótakerfi. Bæjarstjórar út um allt land eru samt sem áður þessa dagana að verja kerfið. Fyrir vestan, þar sem Flateyri, Þingeyri og Bolungarvík hafa mátt blæða vegna framsals kvótans, standa heimakjörnir pólitíkusar og verja kerfið með kjafti og klóm. Hótanir um að allt fari til fjandans ef kerfinu verði breytt dynja á íbúum. Hann hótaði því sama fyrir alþingiskosningarnar maðurinn sem seldi allan kvótann á Flateyri. Hótunin hafði áhrif og það var kosið í skugga hennar. Það breytti engu – hann seldi samt allt!
Það var einnig rætt um umhverfismál í Eyjum og þar virtust menn á sömu einu skoðuninni. Umhverfisstefna stjórnvalda er píp sem er að stöðva allt. Árangur áfram ekkert stopp var slagorðið fyrir kosningarnar 2007. Þá átti sko að halda áfram að endurfjármagna með nýjum 100 milljarða virkjunum. Núna þegar það kerfi er hrunið kemur framkvæmdastjóri SA og segir stjórnvöld stoppa allt m.a. að virkja neðri hluta Þjórsár. Þetta er með ólíkindum. Víglínurnar voru hreinlega dregnar þarna í Eyjum.
Grímur Atlason @ 22. janúar, 2010
Víglínan var þegar dregin í aðdraganda síðustu kosninga. Þá ákvað samfylking að innkalla veiðiheimildir, og ráðstafa þeim síðan eftir einhverjum óskilgreindum leiðum, sem enginn veit hverjar eru.
Það er í besta lagi broslegt að tala um að Íslendingar verði bara hráefnisframleiðendur með því að flytja út ferskan fisk, í staðin fyrir 9,7 kg. fiskblokkir, sem enda í munni bandarískra fanga eins og gerðist á árum áður.
Menn eiga að flytja fiskinn út þangað sem þeir fá mest verðmæti fyrir hann. Ferskur fiskur er einfaldlega verðmætari en frosinn fiskur. Það eru mörg ár síðan þessi þróun hófst.
Sölumál eru hins vegar allt annar handleggur en kvótakerfið. Undarlegt að ekki nokkrum hafi dottið í hug að vinna meira í þeim málum. EF pólitískum loddurum finnst þeir geta gert sig breiða með því að ræða um sjávarútvegsmál, þá ættu þeir að finna leiðir til að fá hærra verð fyrir fiskinn. Þannig hafa allir það betra. Líklega nær þekking, reynsla og áhugi stjórnmálamanna ekki svo langt að þeir nenni að setja sig inn í þessi mál. Það hljómar betur að öskra sig hása gegn kvótakerfinu, og lofa einhverju sem kannski er aldrei hægt að standa við. Samfylking hefur náð mastersgráðu í þessum gjörningi, en þetta skilar því miður litlum árangri.
En er ekki fyrirtak Grímur að fá einmitt skýra víglínu í þessu máli? Almennt launafólk á Íslandi, og þar með taldir sjómenn, ættu að fara að velta þessari svokölluðu verkalýðsforystu úr sessi. Hún hefur sýnt æ ofan í æ að hún er ekkert nema kjölturakki Samtaka Atvinnulífsins. Að sjómenn skuli standa með fólkinu sem misnotar þá, sægreifunum, er ótrúlegt. Sjómenn, ekki fremur en almennt launafólk á enga sameiginlega hagsmuni með yfirstétt Íslands. Hvort sem kvótakerfið helst eða ekki, verður alltaf að veiða fiskinn í sjónum. Sjómenn munu gera það eftir sem áður. Þeir eru ómissandi, sægreifarnir mega éta það sem úti frýs. Sjómenn ættu að gera sér grein fyrir þessari staðreynd.
„fullvinna vörur og skapa þannig ennþá meiri verðmæti og störf“
Hvernig fullvinnslu ertu að tala um? Viltu setja allan fisk í rasp eða ostasósu og flytja út í bökkum. Ef þú getur ekki bakkað svona setningu þá ertu litlu betri en Sveinbjörn hérna úr 107 Reykjavík sem ekkert veit um sjávarútveg nema það sem hann les í DV.
Þessi svokallaða landvinnsla gerir ekkert annað en rýra hráefnið að gæðum. Við þurfum að leggja áherslu á að koma fisknum í heilu lagi með sem skjótustum hætti á erlendan markað, það gefur hæsta verðið fyrir okkur sem drögum hann úr sjó. Svo þarf um leið og kvótinn er innkallaður að setja lög sem skilja milli veiða og vinnslu, svo sjómenn fái sem hæst verð fyrir aflann. Banna allar togveiðar, hverju nafni sem nefnast, innan við 50 sjómílur. Gefa veiðar innan 50 mílna frjálsar en eingöngu krókaveiðar.
Er fullkomlega sammála Grími í þessu. Þetta með unninn vs ferskan fisk, jú það er rétt að maður fær hærra verð fyrir nýjan fisk og að hann er betri en unnin fiskur, en það er kreppa allstaðar og það að kaupa rándýran ferskan fisk er ekki efst á lista hjá fólki þessa dagana. Þaraðauki er ekki hægt að horfa framhjá þeirri staðreynd að það töpuðust fullt af störfum í framleiðslu þegar íslendingar fóru að selja fiskinn beint upp úr sjónum. Svo ekki sé talað um hvernig kvótakerfið hefur rústað minni byggðum. Grímur nefnir vestfirðina, það sama er hægt að segja um austfirðina, en jú auðvitað þau fengu bara álver í staðinn hjúkket…
Different students try to find the essay thesis about this good post. If they know about your supreme theme, they will credibly order the dissertation.
Það er hrikalegt þegar sveitastjórnarmenn huga ekki að atvinnuvegum sem er í byggðalaginu, fiskvinnsluhús hér áður firr voru öll rekin með tapi og var ríkið meira og minna í að aðstoða þau. Ég bí í Dalabyggð sem er landbúnaðarhérað og langar mig til að minna Grím sveitastjóra að sláturhúsið á staðnum stendur autt hvers vegna firrir nokkrum árum störfuðu þar 15 manns allt árið um kring. Atvinna hér ætti firrst fremst að snúast um landbúnað.
Stóra hugsanavillan í málflutningi útvegsmanna er sú að þeir láta eins og það verði enginn fiskur veiddur eftir að þjóðin tekur aftur til sín kvótann sem hún á. Og sjómennirnir stökkva á vagninn án þess að hugsa.
Auðvitað fá útgerðirnar að veiða áfram en bara undir nýjum formerkjum. Hún getur ekki farið með fiskinn í sjónum sem sina einkaeign, veðsett hann til andskotans þannig að hann lendi í höndunum á erlendum vogunarsjóðum eða bönkum sem fjármögnuðu ruglið sem var í gangi á þeim bæ.