Grímur AtlasonÓflokkað | Ummæli (10) | Facebook
19 þingmenn úr öllum flokkum, nema Sjálfstæðisflokknum, hafa lagt fram frumvarp til laga um að landið verði gert að einu kjördæmi. Þetta er eitt mikilvægasta málið sem liggur fyrir þinginu núna. Rót vanda okkar Íslendinga liggur einmitt í þeirri hugmynd Hriflunnar, sem enn er við lýði, að hafa mismunandi vægi á atkvæðum manna eftir því hvar þeir eiga lögheimili.
Ef landið hefði orðið að einu kjördæmi þegar Héðinn Valdimarsson lagði það til árið 1927?:
Værum við enn að burðast með kvótakerfi í sjávarútvegi og landbúnaði?
Hefðum við gefið bankana og aðrar ríkisstofnanir samkvæmt helmingaskiptakerfinu?
Hefðum við fengið nokkra seðlabankastjóra í röð sem áttu í eðlilegu umhverfi að starfa við eitthvað allt annað?
Væru stofnanir ríkisins fullar af flokksgæðingum?
Hefði uppbygging samgöngukerfisins út um allt land tekið mið af hagsmunum fárra á kostnað heildarinnar?
Hefðu vonlaus og tilgangslaus verkefni út um allt land fengið brautargengi?
Væri auðlindir landsins skiptimynt auðmanna?
Væru glórulausar ríkisstofnanir út um allt land?
Hefði niðurskurðurinn verið flatur?
Hefði vefurinn brúðkaup.is fengið peninga frá sjávarútvegsráðherra? (Óteljandi önnur dæmi í flestum ráðuneytum).
Eða:
Værum við með þingmenn sem hugsuðu heildrænt um allt landið til lengri tíma í stað þess að horfa eingöngu til næsta prófkjörs í sínu kjördæmi?
Værum við með lífvænleg sjálfbær samfélög um allt land?
Værum við með jafnvægi í úthlutun fjármuna á öll svæði landsins eftir þörfum?
Væri skorið niður þar sem þarf og má skera niður?
Ættum við auðlindir (til sjávar og sveita) sem fengju að njóta vafans?
Værum við laus við þennan endalausa ríg milli landsbyggðar og höfuðborgar?
Það verður að taka á þessari meinsemd íslensks samfélags. Þúfnahugsunin eyðileggur og hamlar allri framþróun. Hún tekur ekki mið af hag heildarinnar – hún horfir aðeins til hagsmuna örfárra. Byggðastefna á Íslandi hefur liðið fyrir þessa sérhagsmunastefnu – þvert á það sem stuðningsmenn núverandi kjördæmaskiptingar halda fram. Það er ekki síst hagur landsbyggðarinnar að Hrfilan verði sett á hilluna ásamt öðrum úr sér gengnum hugmyndum.
Þrátt fyrir að ég bindi vonir við að núverandi þing taki á þessu máli þá óttast ég að þúfnaþingmenn úr öllum flokkum standi þessu þjóðþrifamáli fyrir dyrum. Það er ekki þeirra hagur að breyta kerfinu. Þeir og smákóngavinir þeirra út um allt land misstu þannig spón úr aski sínum. Það kæmi þannig ekki á óvart að málinu yrði þvælt í botnlanga einhverrar nefndar – hvaðan það ætti aldrei afturkomu auðið. En þá mun ég standa á Austurvelli og krefjast réttlætis!
Grímur Atlason @ 17. mars, 2010
Óflokkað | Ummæli (17) | Facebook
Bændablaðið er ríkisstyrktur fjölmiðill sem dreift er út um allt land – lesendum að kostnaðarlausu. Þessi fjölmiðill er stundum ágætur og ýmislegt gott þar að finna. Það hefur reyndar dregið úr því merkilega þar upp á síðkastið og meira farið fyrir einstrengingslegum og staglkenndum áróðri. Í þessum fjölmiðli er þannig að finna einkar harða afstöðu gegn hugsanlegri aðild Íslands að Evrópusambandinu. Leiðarar, greinar og „fréttir“ eru uppfullar af „rökum“ um óágæti þess að Ísland gangi í þetta arma samband.
Blaðið sem kom út 11. mars sl. er þar engin undantekning. Umfjöllun um ESB er að finna á blaðsíðum: 1, 2, 6, 7, 8, 10, 13, 14, 15, 16, 17, 22 og 25. Blaðið er samtals 32 blaðsíður en af þeim eru 4 heilsíðuauglýsingar auk smærri auglýsinga sem draga úr fréttaefni í blaðinu. Það er óhætt að fullyrða að lítið fari fyrir málefnalegri umfjöllun um ESB og hugsanlega aðild Íslendinga að sambandinu. Á forsíðu hvetur t.d. blaðamaður lesendur í „frétt“ að lesa greiningu blaðsins á umsögn framkvæmdastjórnar ESB um landbúnað á Íslandi. Hlutleysið er ekkert – það er bara grímulaus áróður.
Tilgangurinn helgar meðalið eins og eftirfarandi „forsíðufrétt“ Bændablaðsins frá 24. september sl. er til vitnis um: „Þegar hringt er í íslensku stjórnsýsluna þessa dagana er yfirleitt sama svarið gefið alls staðar: Nei, ég hef ekkert getað sinnt þessu, ég er á kafi í spurningalistanum frá Evrópusambandinu!“ Alveg hreint dásamlegt! Þetta er eiginlega alveg makalaust blað!
Í blaðinu má einnig finna grein um illsku ESB gagnvart smáþjóðum – sem á væntanlega að þýða að sambandið muni kafsigla okkur. Dæmið sem greinahöfundur tekur er Grikkland og samskipti þess við ESB síðustu vikurnar vegna ástandsins þar. Greinahöfundur hefur greinilega ekki kynnt sér forsögu málsins. Hvernig gjörspilltir stjórnmálamenn í Grikklandi komust í sjóði ESB og ríkisins á kostnað almennings – sem þó eins og á Íslandi framlengdi alltaf umboð þeirra í kosningum.
Leiðari formanns bændasamtakanna er eins og alltaf hressandi – en það fer ekki mikið fyrir rökstuddum yfirlýsingum. Alltaf teknar afbakaðar myndir úr samhengi við raunveruleikann.
Hagfræðingur Bændasamtakanna skrifar reyndar ágæta grein þar sem hann sýnir fram á með tölum að á árunum 1995 til 2005 hafi innflutningur landbúnaðarvara aukist í Svíþjóð og Finnlandi. Ástæðan á auðvitað að vera innganga þjóðanna í ESB. Þetta er hins vegar ekkert víst. Það væri t.d. fróðlegt að sjá sambærilegar tölur frá Íslandi. Það kæmi mér ekki á óvart að sjá mikla aukningu á íslandi sem þó gekk ekki inn í neitt Evrópusamband á þessum árum. Spurningin er síðan hvaða áhrif „hnattvæðingarinnar“ almennt hefur haft í Svíþjóð og Finnlandi. Það rýrir trúverðugleikann að festa alltaf Evrópusambandið í neikvæðri merkingu þess orðs við öll umfjöllunarefni.
Það er þreytandi að hlusta á þessa úrtölukóra endalaust. Ég botna ekkert í því að þessi fjölmiðill skuli vera ríkisstyrktur. Er nauðsynlegt á tímum bloggs og vefmiðla að setja peninga í áróðursbleðil sem þennan?
Grímur Atlason @ 12. mars, 2010
