Gísli Baldvinsson

Mér er sagt að nú sé búið að gera moggabloggið torfærulegt og sjálfur moggabloggarinn horfinn af blogginu. (morgunbladid.blog.is)
Þeir sem eftir sitja hnjáfalla og biðja um aðgengilegra blogg. Ég er viss um að þeir séu velkomnir á Eyjuna.

Hitt er verra að sögur segja mér að nýr skattskilningur sé upplagður frá ritstjórnarbúrinu í Hádegismóum.
Hádegismóar tala nú um nýjan skatt en ekki breytingar á lögum sem fela í sér lægri skatt af afskriftum.

Í því sambandi er rétt að benda á að afskriftir hafi ALLTAF verið
skattskyldar.  Hér er ekki um nýjan skatt að ræða.  Heldur er verið að
minnka hugsanlegan skatt sem fyrirtæki og einstaklingar geta lent í
auk þess sem ákveðinn hluti verði skattfrjáls.
Afskriftir hafa ALLTAF verið skattskyldar.  Eftirgjöf skulda er alltaf skattskyld.

Ríkisstjórnin er með tillögum sínum að minnka þennan skatt sem hefur verið og er EKKI um nýjan skatt að ræða.  Eins og segir í fréttinni þá er talað um breytingar á skattlagningu afskrifta.

Mogginn hinsvegar setur þetta svona upp og það er athyglisvert.  Þar ræður sameiginlegt markmið Morgunblaðiðsins og Sjálfstæðisflokksins að koma stjórninni frá og tala niður aðgerðir ríkisstjórnarinnar.

Aðalatriðir er að í tillögum ríkisstjórnarinnar er gert ráð fyrir að hóflegar skuldbreytingar verði skattfrjálsar en stórfelldar niðurfellingar skattlagðar – kannski svíður síðara atriðið sárt einhverja þá sem að Mogganum standa?

Ég fæ ekki betur séð að með frestun útgáfu rannsóknarskýrslunnar séu brot á þessum lögum.

Þá er því haldið fram að frestun útgáfunnar sé kostnaðarsöm:

Skýrslan gæti tafið Icesave
Ekki hefur enn verið boðaður fundur samninganefnda Íslands, Bretlands og Hollands um Icesave, en nefndirnar hafa ekki hist síðan 5.mars.
stjórnmál Ekki hefur enn verið boðaður fundur samninganefnda Íslands, Bretlands og Hollands um Icesave, en nefndirnar hafa ekki hist síðan 5. mars, daginn fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna. Fulltrúar nefndanna hafa þó átt í samskiptum sín á milli.

Samkvæmt heimildum Fréttablaðsins er væntanleg skýrsla rannsóknarnefndar Alþingis ofarlega í huga margra. Telja sumir hagsmunum Íslendinga best borgið með því að samið verði áður en hún kemur, þar sem í skýrslunni geti verið upplýsingar að finna sem dragi upp enn dekkri mynd af tilkomu Icesave-reikninganna og þætti stjórnmálamanna.

Þá hafa heimildarmenn blaðsins nefnt að Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, vilji bíða skýrslunnar áður en hann tekur ákvörðun sem styggt gæti bakland hans.

Strandað hefur á Bretum og Hollendingum að setjast að samningaborðinu á nýjan leik. Telja sumir að þeir telji óþarft að semja áður en skýrslan kemur út, nema tryggt verði að gengið verði endanlega frá samningunum fyrir þann tíma. Skýrslan muni skekja pólitískt bakland hérlendis og gæti því haft áhrif á niðurstöðuna.- kóp

Þá eru ýmsir þættir í frosti:

Enn meiri samdráttur í spilunum
Efnahagsmál Dragist samningar um Icesave enn á langinn má gera ráð fyrir að atvinnuleysi, auk samdráttar landsframleiðslu og fjárfestingar, verði mun meira en Seðlabankinn hefur gert.

Efnahagsmál Dragist samningar um Icesave enn á langinn má gera ráð fyrir að atvinnuleysi, auk samdráttar landsframleiðslu og fjárfestingar, verði mun meira en Seðlabankinn hefur gert ráð fyrir í spám sínum.

Þórarinn G. Pétursson, aðalhagfræðingur Seðlabankans, benti á það þegar kynnt var ákvörðun peningastefnunefndar bankans um vexti á miðvikudag, að í síðustu hagspá bankans, Peningamálum, sem út komu í janúar, væri að finna vísbendingu um hvers væri að vænta í umfangi samdráttarins, dragist enn að Icesave leysist. „Sem dæmi má nefna að tefjist stórframkvæmdir fram á seinni hluta næsta árs og verði önnur fjárfesting á þessu ári um 10 prósentum minni en gert er ráð fyrir, gæti fjármunamyndun dregist saman um fjórðung á þessu ári og landsframleiðsla um 5 prósent. Atvinnuleysi yrði jafnframt hátt í tveimur prósentum meira í lok ársins en gert er ráð fyrir í grunnspánni,“ segir í Peningamálum, en grunnspá bankans gerði ráð fyrir tiltölulega skjótri úrlausn Icesave-mála.

Það er því ljóst að allur dráttur á lausn þessara mála og útgáfu skýrslunnar kostar.

Björn Valur Gíslason þingmaður Vg bendir á beint samband við tafir á
lúkingu Icesave og aukningu atvinnuleysis í bloggi sínu hér fyrir
neðan og leiðir að því líkur að um 3000 manns gætu verið atvinnulaus
nú vegna tafarinnar.:

„Á bak við hvert 1% atvinnuleysi eru 1.700 – 1.800 manns, venjulegt fólk, fjölskyldufólk sem þarf á atvinnu að halda til að framfleyta sér og sínum. Talið er að rekja megi 1,5 – 2% atvinnuleysisins beint til þess að Icesave-málið er enn óleyst. Sé það rétt erum við að tala um að um eða yfir 3.000 manns séu án atvinnu af þeim sökum. Í því ljósi eru ræður stjórnarandstæðinga um aukna atvinnu í besta falli móðgun við þetta fólk, salt í sár þeirra atvinnulausu en þó fyrst og síðast grátlegur vitnisburður um veruleikafirringu þeirra sem slíkar ræður halda.

Hún er mikil ábyrgð þeirra sem hafa lagt sig alla fram um að koma í veg fyrir samkomulag um lausn Icesave-deilunnar.“

Fisk- og hafvísindi byggja á athugunum og getgátum. Og nú eru vátímar. Sigmundur Ernir Rúnarsson hvetur til þess að auka aflaheimildir:

Auknar aflaheimildir
Skrifað þann 17. Mars, 2010

Þeim sjónarmiðum vex ásmegin að auka beri aflaheimildir til að mæta samdrætti í atvinnu- og efnahagslífi landsmanna. Sjálfum finnst mér það sjálfgefið að reyna þessa leið, enda eru gríðarlegir hagsmunir í húfi. Ég hef talað fyrir henni innan þings, svo og skrifað í þessa veru – og tel reyndar að fjöldi þingmanna úr öllum flokkum sé hér sama sinnis. Eðlilegt er að láta reyna á vilja Alþingis í þessu efni. Það er nú eða aldrei.

Þau tíðindi berast úr fjölmörgum byggðum landsins að togurum verði brátt lagt vegna þröngrar kvótastöðu. Það felur í sér að fiskvinnsluhúsum með hundruðum, ef ekki þúsundum starfsmanna, verður lokað í að minnsta kosti tvo mánuði á sumri komanda með tilheyrandi áhrifum á gjaldeyrisöflun þjóðarbúsins. Þess utan takmarkar þetta mjög sumarvinnu ungra námsmanna, sem margir hafa reitt sig á fiskvinnslu á sumrin.

Hér er ekki verið að ganga á útsæðið. Hlusta ber á helstu fiskifræðinga landsmanna, sem eru sjómenn sjálfir og skipsstjórnendur. Þeir eru almennt þeirrar skoðunar að hafið umhverfis Íslands sé kröggt af þorski. Mörgum þykir líka tilhlýðilegt að reyna grisjunarleiðina, sem farin hefur verið með góðum árangri í Barentshafi, svo dæmi sé tekið. Altént er 30-40 þúsund tonna aukning þorskvóta á þremur árum vel innan áhættumarka.

Þeirri skoðun hefur verið hreyft að rík andstaða sé við auknar aflaheimildir innan þingflokks Samfylkingarinnar. Það hef ég ekki orðið var við. Þvert á móti hafa þingmenn flokksins úr suðurkjördæmi, norðvesturkjördæmi og norðausturkjördæmi talað fyrir því að skoða þessa leið, sem nú um stundir skiptir sköpum fyrir þjóðarbúið. Hér reynir því fyrst og síðast á sjávarútvegsráðherra sem getur breytt einni reglugerð. Og hver vika er dýrmæt …

-SER.

Hann er ekki einn um þessa skoðun því Framsýn- stéttarfélag skorar á sjávarútvegsráðherra að auka nú þegar við þorskkvóta á yfirstandandi fiskveiðiári.

Framsýn- stéttarfélag skorar á sjávarútvegsráðherra að auka nú þegar við þorskkvóta á yfirstandandi fiskveiðiári þar sem margt virðist benda til þess að mun meira sé af fiski í sjónum en rannsóknir sýna. Ljóst er að fjöldi báta mun stöðvast á næstu vikum vegna kvótaleysis með tilheyrandi atvinnuleysi meðal sjómanna og fiskvinnslufólks.

Um þessar mundir eru um 17.000 manns á atvinnuleysisskrá, sem er ekki bara ömurlegt fyrir þá sem ráfa atvinnulausir um stræti og torg, heldur kostar atvinnuleysið ríkissjóð um 25 milljarða á ári miðað við stöðuna eins og hún er í dag, segir á álytkun félagsins.

Að mati Framsýnar er því full ástæða til að ígrunda það mjög gaumgæfilega hvort ekki sé rétt að taka tillit til frétta af mikilli fiskgengd í kringum landið og auka kvótann tímabundið í samráði við hagsmunaaðila.  Góð veiði undanfarið bendir til þess að mun meira sé af þorski í sjónum en mælingar Hafrannsóknarstofnunnar sýna. Ekki þarf að fara mörgum orðum um þýðingu þess fyrir þjóðarbúið að aflinn verði aukinn, ekki síst í ljósi efnahagsástandsins og þess mikla atvinnuleysis sem er viðvarandi í þjóðfélaginu, segir ennfremur í ályktuninni, sem samþykkt var á stjórnar- og trúnaðarmannaráðsfundi Framsýnar í morgun.

Má að minnsta kosti skoða þennan möguleika? Sjávarútvegsráðherra er boðið að svara hér enda nefndar vika á Alþingi.

Loksins, loksins, skrifaði Kristján Albertsson í bókadómi um Laxness.  Það má alveg endurtaka þau orð eftir viðburði dagsins.

Ríkisstjórnin kynnti í dag nýjar aðgerðir vegna skuldavanda heimilanna, vel á annan tug nýrra úrræða sem m.a. styrkja samingsaðstöðu lántakenda gagnvart lánadrottnum. Meðal þess helsta er stórbætt greiðsluaðlögunarfrumvarp sem veitir fleirum rétt á greiðsluaðlögun og stofnun sérstaks embættis umboðsmanns skuldara sem verður talsmaður lántakenda gagnvart lánardrottnum.

Frá upphafi banka- og gjaldmiðilshrunsins í október 2008 hefur ríkisvaldið gripið til viðamikilla aðgerða til að bæta erfiða stöðu skuldsettra heimila. Aðgerðirnar eru einhverjar þær umfangsmestu sem gripið hefur til vegna skuldavanda sem steðjar að heimilum. Þetta eru almennar aðgerðir sem nýtast öllum og sértækar aðgerðir sem beinast að þeim sem verst standa.

Nú þegar hafa um 60-80 þúsund manns notið úrræðanna og áður en árið er liðið er reiknað með að hækkaðar vaxtabætur og útborganir séreignarsparnaðar vegna úrræða ríkisstjórnarinnar nemi um 40 milljörðum króna.

Ríkisstjórnin kynnir nú fjölmargar nýjungar sem bætir stöðu lántakenda enn frekar. Meðal þess helsta eru:

- Sérstök úrræði fyrir þá sem eru tekjulágir eða hafa orðið fyrir tímabundnu tekjufalli
- Úrræði fyrir fólk með tvær eignir
- Enn lægra hámark á dráttarvexti
- Við nauðungarsölur verður markaðsvirði eigna dregið frá kröfu
- Fólki gert kleift að búa í húsnæði í 12 mánuði þrátt fyrir nauðungarsölu/gjaldþrot
- Hámarksfjárhæðir innheimtukostnaðar takmarkaðar enn frekar
- Reglur um niðurfellingu skattkrafna endurskoðaðar
- Hóflegar skuldbreytingar skattfrjálsar
- Stórfelldar niðurfellingar skattlagðar
- Dregið úr vægi verðtryggingar

Eigum við ekki að gleðjast? Hvar sem í flokki við stöndum?

Það er kreppa í landinu.

Það er að segja hjá hjá all mörgum en virðist ekki vera hjá öllum. Ég furðað mig á fréttu s.s. að tíu sýniseintök af 6 miljón króna bílum seldust upp á korteri, uppselt á tónleika á 20 mínútum þar sem miðinn kostaði frá 7 til 15 þúsund. Hvað með þetta? :

Rannsaka hundraða milljarða skattsvik
Bankarnir ráku svart hagkerfi þar sem hagnaður upp á hundruð milljarða var ekki talinn fram til skatts. Tuttugu manna teymi mun rannsaka málið. Mjög brýnt er að fá heimild til kyrrsetningar sem fyrst, segir skattrannsóknarstjóri.
Viðskipti Bankarnir trössuðu að veita skattayfirvöldum upplýsingar um hundraða milljarða hagnað þúsunda einstaklinga upp til skatts á árunum fyrir hrun.

Bankarnir trössuðu að veita skattayfirvöldum upplýsingar um hundraða milljarða hagnað þúsunda einstaklinga upp til skatts á árunum fyrir hrun. Forsætisráðherra talar um að þar hafi verið rekið svart hagkerfi. Stjórnvöld hafa ákveðið að leggja skattayfirvöldum til aukið fé til að koma á fót tuttugu manna teymi sérfræðinga sem rannsaka eiga málið og reyna að endurheimta féð.
–
Stefán lýsti í samtali við Ríkisútvarpið í gær óánægju með vinnubrögð skilanefnda föllnu bankanna, sem hefðu engin mál sent skattayfirvöldum til rannsóknar frá hruni þrátt fyrir að fullt tilefni hafi verið til og að sú skylda hafi raunar hvílt á nefndunum. Þá hafi einnig verið erfitt að nálgast upplýsingar frá nefndunum. stigur @frettabladid.is

Getur verið að það búi margar þjóðir í þessu landi? Getur verið að með svindli og lítillri þátttöku í samfélagssköttunum sé til þjóð sem sé ekki með kreppu?

Svo er það þjóðin sem telur að ekki eigi að styrkja menningu. Er það kannski sama þjóðin?

Ég bý með þjóð þar sem er kreppa. Ég geri líkt og Rögvaldi gáfaði. Velti hverri krónu fyrir mér og er orðinn ansi glúrinn að vita hvar ódýrasta þvottaefnið fæst.

Í stuttu máli. Ef „bankarnir“ (af hverju ekki að segja starfsmenn?) „trössuðu“ að veita skattayfirvöldum upplýsingar um  „um hundraða milljarða hagnað þúsunda einstaklinga“ á þá ekki bankarnir=viðkomandi starfsmenn sekir? Verða þeir ekki ákærðir líkt og undanstungumennirnir?

Hvað eru margar þjóðir í þessu landi?

Menn geta deilt um málefni. En ekki fara yfir strikið. Sá þessa frétt en tek fram að ég kaupi ekki Morgunblaðið:

Kristján Þór: Steingrínur J. á að segja af sér, er sjálfum sér og öðrum til ama

Kristján Þór Júlíusson, þingismaður Sjálfstæðisflokksins, telur að Steingrímur J. Sigfússon, fjármálaráðherra, eigi að segja af sér. Í grein í Morgunblaðinu í dag lætur Krisján Þór í ljós þá skoðun sína að Steingrímur sé  þreyttur maður, sjálfum sér og öðrum til ama, og eigi að víkja.

Kristján Þór bendir á að fjármálaráðherra sæti gagnrýni frá fjölmörgum aðilum, einkum vinnumarkaðinum, svo sem frá BSRB, Samtökum iðnaðarins, Samtökum atvinnulífsins og ASÍ.

“Hvað veldur því að ríkisstjórnin bregst ekki við þessum áköllum? „Ég er orðinn þreyttur á þessu kjaftæði“ segir Steingrímur J. Sigfússon fjármálaráðherra. Fullkomin uppgjöf blasir við. Það er úrræðalaus maður og ekki til varðstöðu fallinn sem þannig talar. Þreyttur maður leggur ekki eyrun við því sem við hann er sagt. Þreyttur maður er sjálfum sér og öðrum til ama. Þreyttur maður gerir sjálfum sér og öðrum best með því að víkja,” skrifar Kristján Þór.

Þá segir Kristján Þór að skoðanasystkin Steingríms J., þ.e. þau sem telji ákall um úrbætur „marklaust tal“, séu örugglega enn færri en þau 1,8% þjóðarinnar sem greiddu atkvæði með samningi hans um Icesave.

Greinin gengur sem sagt út á þá skoðun þingmannsins að þingmaður úr sama kjördæmi og hann sé þreyttur og „öðrum til ama“.
Það kann að vera að menn séu settir í land vegna þreytu.

Sannarlega hefur reynt á fjármálaráðherra og hrunverkið mikið. En ef ætti að taka mark á fyrrverandi bæjastjóra Akureyrar þá þyrftu ýmsir aðrir að fara heim í sveitina en smalamaðurinn þindarlausi frá Gunnarsstöðum.

Þá er helst að finna hjá áhöfn Sjálfstæðisflokksins.

Öðru hvoru þarf að minna á nokkrar þætti sem vilja gleymast.

• Grundvallaratriðið er að þjóðarbúið fari að afla meiri erlends
  gjaldeyris en það þarf að nota. Til skamms tíma koma þungir gjalddagar erlendra lána og samdráttur í efnahagslífinu í veg fyrir að slíkur jöfnuður milli gjaldeyrisöflunar og gjaldeyrisútgjalda náist. Í bili þarf því annað hvort að auka aðgengi að erlendum gjaldeyri með endurfjármögnun skulda eða draga mjög hratt úr þjóðarútgjöldum.
• Í efnahagsáætlun stjórnvalda er gert ráð fyrir ákveðnum samdrætti þjóðarútgjalda en að erlendar skuldir verði einnig endurfjármagnaðar í samvinnu við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og vinaþjóðir. Samhliða er gripið til aðgerða sem skapa traust annarra þjóða á að Ísland verði í stakk búið til að afla meiri gjaldeyris en það eyðir þegar að endurgreiðslu kemur innan fárra ára. Þess vegna tekur efnahagsáætlunin til margra þátta.
• Ef mæta ætti gjaldeyrisþörfinni til skamms tíma með niðurskurði
  þjóðarútgjalda einum saman þýddi það gífurlega hraðan samdrátt og lífskjaraskerðingu til viðbótar við það sem orðið er, frekari gengisfellingu og skattahækkanir, niðurskurð ríkisútgjalda, harðari gjaldeyrishöft og mögulega innflutningshöft til viðbótar.
• Munurinn á þessum leiðum felst í því að samkvæmt efnahagsáætluninni er stefnt að hagvexti og verðmætasköpun í opnu hagkerfi og viðskiptum við aðrar þjóðir. Samdráttarleiðin felur í sér mun meiri einangrun og stýringu útgjalda með höftum og er því hafnað af flestum.

Afhverju samstarf við AGS?
Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn er hvorki góðgerðastofnun né saklaus af
mistökum í fortíðinni. Hann er samt eina stofnunin sem nýtur
alþjóðlegrar viðurkenningar við lausn á alvarlegum gjaldeyriskreppum
sem hinn alþjóðlegi lánveitandi til þrautavara. Aðkoma hans með
ítarlegri efnhagsáætlun í samráði við viðkomandi ríki er því jafnan
forsenda þess að aðrar þjóðir taki þátt með lánveitingum. Traustið er
það sem mestu skiptir.
Fyrsta útgáfa efnahagsáætlunarinnar birtist í Viljayfirlýsingu
þáverandi fjármálaráðherra og seðlabankastjóra til AGS frá því í
nóvember 2008. Áætlunin hefur svo verið kjarni efnhagsstefnu tveggja
ríkisstjórna og þannig notið beins eða óbeins stuðnings fjögurra
stærstu flokkanna á Alþingi.

Er önnur leið en samstarfið við AGS?
Já. En án fjármögnunar stóreflds gjaldeyrisvaraforða og aðgengis að
erlendu lánsfjármagni væri leiðin að draga enn úr þjóðarútgjöldum til
að eiga gjaldeyri fyrir erlendum útgjöldum. Til þess þarf að lækka enn
gengi krónunnar, hækka skatta eða skera meira niður í ríkisútgjöldum.
Ljóst er að slíku fylgdi veruleg lífskjara- og velferðarskerðing auk
þess sem gjaldeyrishöft yrðu varla afnumin í náinni framtíð. Raunar er
líklegra að herða þyfti gjaldeyrishöftin enn frekar og ekki er
útilokað að grípa þurfi til innflutningshafta til að verjast skorti á
erlendum gjaldeyri. Hættan er að slíkt rekstrarumhverfi og einangrun
landsins myndi auka frekar en draga úr einhæfni atvinnulífs með
tilheyrandi landflótta.

Það er gott og blessað að kalla til sérfræðinga um efnahagsmál. Ef þeir eru erlendir þá hafa þeir minni þekkingu á þessu örhagkerfi sem hér er. Umræður úti í heimi er á þann veg að þetta gæti verið ágætis „tilraunabúr“ fyrir ýmsar hagkenningar.

Íslendingar hafa ekki efni á því að vera efnahagslegar tilraunamýs fyrir „sérfræðinga“.

Yfirleitt er orðið bónus tengt lágvöruverslun. En ekki í bönkunum:

Bankarnir vilja blása lífi í bónuskerfi starfsmanna

Skilanefndir bankanna bjóða bankastarfsmönnum þreföld laun fyrir vistaskipti. Í skoðun er að taka upp bónuskerfi í bönkum. Mikilvægt er að þeir einir fái bónus sem eiga hann skilið, segir viðskiptaráðherra.
Þreifingar eru um að taka aftur upp bónuskerfi í Arion banka, Íslandsbanka og Landsbanka, samkvæmt heimildum Fréttablaðsins.

„Sem eiga það skilið“.  Veifað var yfir flugumferðarstjórum frumvarpi til laga um bann gegn verkföllum. Þá rifjaðist upp að slíkt hefur ekki gerst í 6 ár. Það var einmitt í verkfalli grunnskólakennara sem væntanlega áttu ekki skilið hærri laun.

Skoðum fréttina áfram:

Flestir starfsmenn skilanefnda eru með hagfræði- eða viðskiptafræðimenntun. Miðgildi (letrbr. gb) mánaðarlauna viðskipta- og hagfræðinga nam 581 þúsund krónum í fyrra, samkvæmt kjarakönnun Félags viðskiptafræðinga og hagfræðinga, sem gerð var í fyrrahaust. Þetta var átta prósenta hækkun milli ára.

Þá eru heimildir fyrir því að skilanefndir hafi freistað starfsmanna nýju bankanna með allt að þrisvar sinnum hærri launum.

Bankarnir hafa verið tregir til að upplýsa um launakjör. Arion banki og Íslandsbanki vísa í að upplýsingarnar muni koma fram í væntanlegum ársreikningi. Samkvæmt upplýsingum frá Landsbankanum eru meðallaunin um 480 þúsund krónur. Ásmundur Stefánsson bankastjóri er með 1,5 milljón króna í laun á mánuði. Samkvæmt heimildum Fréttablaðsins eru framkvæmdastjórar bankans með um eina milljón króna á mánuði. – jab

Þarna kemur við sögu bankastjóri sem eitt sinn var forseti ASÍ. Forsetar ASÍ eiga að veifa gunnfána þeirra sem minna mega sín. Hann er langt komin út fyrir þær lendur.

Ég dekkti orðið „miðgildi“. Það getur nefnilega verið hagstæðara að nota það tölfræðiorð í stað meðaltals þegar þarf að fela launamun.

Ég get ekki séð að það þurfi að kynda á ný undir græðgishugsuninni í bönkunum.

Önnur frétt laumaðist inn í morguninn sem fékk auðvitað litla athygli:

Tekjubilið breikkaði
Tekjubil á Íslandi breikkaði á árunum 2003 til 2008 samkvæmt lífskjararannsókn Hagstofunnar. Hlutfall þeirra sem eru undir         lágtekjumörkum hélst hinsvegar nær óbreytt. Hagstofan notar svokallaðan Gini-stuðul sem mælir hversu jafnt heildartekjur skiptast milli landsmanna. Stuðullinn væri 0 ef allir hefðu jafnar tekjur en hefur hækkað sem þýðir að tekjurnar dreifðust ójafnar árið 2008 en áður. Hagstofan ber einnig saman kaupmátt tekjuhæsta fimmtungs landamanna og þeirra sem eru í tekjulægsta fimmtungnum. Munurinn á  þessum hópum var rúmlega þrefaldur árið
2003 en var hann rúmlega fjórfaldur árið 2008. (rúv)

Er árið 2007 runnið upp aftur?

Hélt að ég myndi aldrei skrifa slíka fyrirsögn en nú er hún komin:

Fagna því að ESB-umsókn sé í eðlilegum farvegi

Stjórn SUF, Sambands ungra framsóknarmanna, fagnar því að umsókn Íslands um aðild að Evrópusambandinu sé í eðlilegum farvegi eftir að framkvæmdastjórn Evrópusambandsins ákvað að mæla með því við leiðtoga sambandsins að hafnar verði aðildarviðræður við Íslendinga.

„Ferlið heldur því áfram þrátt fyrir Icesave deilu og mikilvægt er að Ísland mæti til viðræðna með reisn, og gefi aldrei eftir í Icesave málinu vegna umsóknarinnar,“ segir í ályktun stjórnar. „Um er að ræða þróun Evrópusamstarfs til framtíðar og ber að vanda til verka.“

Framsóknarmenn segja einnig að ef til aðildarviðræðna kemur muni reyna á íslensku samninganefndina að „verja íslenska hagsmuni í samræmi við ályktun flokksþings Framsóknarflokksins frá 2009 um aðildarviðræður að Evrópusambandinu.“

Ég hef vissu fyrir því að þingmenn sama flokks muni ályktun flokksins 2009. Það er nú ekki svo langt síðan.

Enn ögrar formaður Sjálfstæðisflokksins.
Ein barnaþula segir:

Hnífur og skæri er ekki barna meðfæri. Breyta mætti þessu upp á Bjarna Benediktsson: Pólitísk færi er ekki Bjarna meðfæri.

Viðtal er við Bjarna í Fréttablaðinu í dag. Þar segir (eftir að hann er búinn að sparka duglega í ríkisstjórnina):

Þjóðirnar greinir á um hve háan kostnað Bretar og Hollendingar bera af lántökum og útgreiðslu lágmarkstryggingarinnar til reikningseigenda. Ber mikið í milli. Bjarni telur ekki koma til greina að semja um grundvallaratriði málsins en vísa kostnaðarágreiningnum í gerðardóm.

„Ég held að annaðhvort semji menn eða þetta fari allt fyrir dómstóla. Spurningin sem þá fer til dómstóla verður sú hvort ríkinu beri skylda til að veita ábyrgð á innstæðutryggingasjóðnum. Ég hef enga trú á að við getum tapað því dómsmáli.“

Áfram reynt en annars í dóm
Hann gerir þó athugasemdir við framkomu stjórnvalda í Bretlandi og Hollandi í garð Íslendinga. „Ýmis ummæli ráðherra í þessum tveimur löndum hafa ekki farið fram hjá okkur. Þeir tala til okkar af ótrúlegum hroka og sýna okkur mikið yfirlæti. Þeir gera meira að segja lítið úr formanni íslensku samninganefndarinnar á opinberum vettvangi. Þetta er engin framkoma gagnvart okkur.“ Mikillar hörku gæti einnig innan samninganefnda ríkjanna.

Er ég ósanngjarn í garð Bjarna? Hvað segir fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokksins, Þorsteinn Pálsson í sama blaði:

Samstaða um hvað?

Bretar og Hollendingar gerðu kröfu um aðild stjórnarandstöðunnar að samningunum. Fyrir vikið er sú óvanalega staða uppi að formaður Sjálfstæðisflokksins getur í stjórnarandstöðu tekið frumkvæðið og mælt fyrir um málamiðlun.

Ríkisstjórnarflokkarnir gætu ekki annað en kyngt henni. Fáir yrðu til að andmæla. Að vísu er líklegt að Framsóknarflokkurinn og Hreyfingin leggist á þá sveif. Tillaga þeirra um að slíta samstarfinu við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn bendir til þess.

Núverandi formaður Sjálfstæðisflokksins er því miður hvorki frumkvæðismiðaður né með pólitískt nef.

Látum við óvita hafa eldspýtur? Eða Bjarna hafa völd?