Gísli Baldvinsson

Eiður Guðnason skrifar góða og beinskeytta grein um útrás núverandi forseta í kosningabaráttu.

Varla er greinin farin í loftið þegar þetta birtist:

Hér má sjá þjóðþekkt fólk sleppa sér – auk annarra minni spekinga. Tók saman nokkur fúkyrði sem komu upp úr kamri Netsins:

Sigurjón Vigfússon · Áskrifandi · Virkur í athugasemdum · Hafnarfjörður
Þetta er alveg ægirlegur sjúkdómur sem Óli hefur smitað Samfylkingarmenn og Eið þar eru allir svo skít hræddir um að hann nái kjöri allir búni að míga á sig og hlandbrunnir í klofinu og míga en og brenna en
hafa samt rænu að drulla yfir hann.
Svara · 3 · Líkar þetta ·

Heimir Fjeldsted · Gerast áskrifandi · Virkur í athugasemdum · Tímakennsla hjá ömmu Ríkey.
Eiður er fæddur og uppalinn jötukrati og ver Þóru fram í rauðan dauðann.
Svara · 23 · Líkar þetta

Rúnar Þór
‘Otrúlegt hvað menn geta lagst lágt,öfundsýkin og minnimáttarkenndin er að drepa alla LITLU kallana i þjóðfélaginu.Herra ‘Olafur Ragnar hefur þó allavega gert GAGN,ég og mitt fólk styður ‘Olaf.
Svara · 19 · Líkar þetta · Vakta Innlegg · fyrir 5 klst. síðan

Haraldur Snorrason · Stýrimannaskólinn
Eiður er nú einn mesti lúði sem Island hefur alið af sér
Svara · 14 · Líkar þetta · Vakta Innlegg · fyrir 9 klst. síðan

Lárus Ingibergsson · Virkur í athugasemdum
Einhver verður að verja þjóðina fyrir þessari ríkisstjórn, treysti Ólafi best til þess. Vona að við fáum aldrei vinstri stjórn aftur í þessu landi( allavegana ekki það fólk sem hana mynda núna ) því fjölskyldur þessa lands mundu ekki lifa það af. Eina réttlætið sem fólk getur búist við í dag og getur átt von á meðan þessi ríkisstjórn er við líði kemur frá Hæstarétti. Jóhanna er einn mesti svikahrappur sem þetta land hefur gefið af sér í stjórnmálum og Steingrímur kemur fast á hæla hennar. Þeir aumu þingmenn sem mynda þessa ríkistjórn undir svikum Jóhönnu og Steingrími eru aumar bleiður og duglausar undirtitlur. Þetta veit Ólafur, en Eiður sem hefur lifað í vellistingum á kostnað þjóðarinnar ver þá sem mata hann.
Svara · 8 · Líkar þetta ·

Takið eftir því að eftir því sem fúkyrðin eru svæsnari, hugnast (læka) það fleirum.

Hvert er þjóðin komin? Allt undir hrammi „sameiningartákni þjóðar“ ?

En enn eitt dæmi um íslenska umræðuhefð. Það er að fara í manninn en ekki umræðuna. Eins og margir vita þá hefur Eiður verið þingmaður, ráð- og sendiherra. Sinnt skyldum fyrir þjóðfélagið. En ég verð samt að sýna aftur smá óklipptan bút þar sem farið er í manninn:

Er ekki komið nóg?

Nú fer vonandi fram þörf umræða um störf og valdsvið forseta lýðveldisins. Ekki út frá þeirri persónu sem nú situr heldur vegna þess stjórnkerfis og stjórnsýslu sem hentar best lýðveldinu.
Út frá sögulegu viðtali við núverandi forseta er ljóst að túlkun og sýn hans á forsetaembættið er á skjön við niðurstöðu Stjórnlagaráðs.
Mig langar til að taka eitt út fyrir sviga en það er staða forseta sem löggjafar- og framkvæmdavalds.

Skoðum fyrst hvað einn stjórnarráðsmaður segir um stöðuna í dag:

Forseti gæti tekið völdin af ríkisstjórn
Forseti gæti virkjað ýmis stjórnarskrárákvæði og tekið völdin af ríkisstjórn í upplausnarástandi vegna þess hversu óskýr stjórnarskráin er. Ákvæði um forsetann í stjórnarskrá rakin til konunga nítjándu aldar, segir Eiríkur Bergmann.

Það sem nýtt er í stöðunni (og túlkun forsetans) að hann er fyrirfram farinn að tala um málskot laga frá Alþingi áður en þau líta dagsins ljós og annað atriði: Núverandi forseti gefur sterklega til kynna að hann muni vísa fleiri málum til þjóðar. Það verður því mat einnar persónu að ákveða þjóðaratkvæðagreiðslu. Þá mun hann hunsa þau ákvæði er fjalla um fjárhagslegar og skattalegar skuldbindingar.

En hver er skoðun Stjórnlagaráðs hvað varðar stöðu forseta?

Óumdeilt er að Alþingi fer í reynd með löggjafarvaldið og ríkisstjórn ber alla meginábyrgð á stjórnarathöfnum. Stjórnlagaráð tekur undir með tillögu stjórnlaganefndar að því leyti að ekki er talin ástæða til að forseti Íslands sé sagður fara með löggjafarvaldið ásamt Alþingi. Í tillögu stjórnlaganefndar er þó áskilinn atbeini forseta að framlagningu stjórnarfrumvarpa.
Samkvæmt frumvarpi þessu fellur sá atbeini niður enda ganga frumvörp beint frá ríkisstjórn til Alþingis. Ætti þá enn síður að vera ástæða til að nefna forsetann sem handhafa löggjafarvalds, enda hefur því sjaldan verið borið við nú á dögum að aðkoma forseta í framlagningu stjórnarfrumvarpa sé þáttur í löggjafarvaldi.7 Þá má nefna að forseta er heimilt að synja lögum staðfestingar og vísa þeim þar með til þjóðaratkvæðis, en sú ákvörðun frestar ekki gildistöku þeirra. Margir fræðimenn hafa skilgreint þá aðgerð sem hluta af löggjafarvaldinu en sú skoðun er fyrst og fremst hugmyndafræðileg ádeila og er engan veginn einhlít.
…Í núgildandi stjórnarskrá er forseti nefndur sem handhafi löggjafarvalds í 2. gr. og því hefur verið haldið fram að staðfesting laga sé þáttur í því valdi forseta. Fátítt er að þjóðhöfðingi sé nefndur sem handhafi löggjafarvalds í stjórnarskrá þótt slíkt fyrirkomulag eigi sér hliðstæðu í dönsku og belgísku stjórnarskránni.
-
Stjórnlagaráð komst að þeirri niðurstöðu að þingræðisleiðinni skyldi fylgt, fyrst og fremst með þeim rökum að þannig er haldið þeirri skipan sem tíðkast hefur og algengust er í nágrannalöndum. Forsetaræði myndi kalla á umfangsmikla kerfisbreytingu sem e.t.v. yrði þá að aðalatriði þegar kæmi að því að taka afstöðu til frumvarpsins í heild og leiddi athygli frá markmiðunum.
Þá eru margar leiðir færar til að styrkja þingræðið til að ná markmiðum Stjórnlagaráðs.
Niðurstaða ráðsins varð sú að fylgja hefðinni – þingræði – og var því starfið eftir það í samræmi við þá niðurstöðu.

Fræðimenn hafa deilt um hvort forseti hafi sjálfstæðan rétt til synjunar eða hvort atbeina ráðherra þurfi til þess. Þrjár synjanir forseta á lagafrumvörpum Alþingis, árin 2004, 2010 og 2011, hafa í reynd fest réttinn í sessi enda hefur synjun forseta í öll þrjú skiptin verið án atbeina ráðherra. Stjórnlaganefnd gerir ekki tillögu um að fella málskotsrétt forseta niður heldur leggur til breytingar við að skýra ferlið, útfæra fresti, málsmeðferð og tiltaka þau mál sem eru undanskilin þjóðaratkvæðagreiðslu.

Hér takast á stálin stinn. Núverandi forseti telur að samkvæmt núverandi stjórnarskrá sé hann sjálfstæð eining löggjafar- og framkvæmdavalds. Hann geti rekið sjálfstæða utanríkisstefnu og geti/eigi að hafa skoðanir á almennu dægurþrasi. Sé á mannamáli ekki sameiningartákn.

En hvað segir Stjórnlagaráð um þetta?

Skiptar skoðanir voru innan Stjórnlagaráðs um hvort forseta bæri að hafa með höndum pólitískt hlutverk eða verkefni. Fram komu sjónarmið um að jafnvel væri mikilvægara nú en oft áður að forseti væri fyrst og fremst sameiningartákn og þjóðarleiðtogi á sviði menningar og gilda. Hins vegar var talið að þarna á milli gætu verið hlutverk „öryggisventils“ og ýmis eftirlitshlutverk, þ.e. eftirlit með öðrum valdþáttum og stjórnsýslu. Þá kom jafnframt til tals að forseti Íslands gæti gegnt samhliða embætti forseta Alþingis.

Vissulega skiptar skoðanir um pólitíska stöðu forsetans, en ekki verður betur séð en að miðað við þær tillögur ráðsins að þar sé hafnað hinum pólitíska forseta.

Meir að segja Sjálfstæðisflokkurinn er að rumska og átta sig á því að ef þeir komast til valda að ári, sé ekki vænlegt að fást við núverandi forseta með óbreyttri stjórnarskrá.
Það eru því tveir kostir fyrir sjálfstæðismenn: Styðja annan „þægara forsetaefni“ eða taka þátt í að girða forsetann inni í sterkari stjórnarskrárgirðingu.

En nú þurfa stjórnarráðsfólk að koma fram ásamt forsetaframbjóðendum og ræða málin.
Helst vildi ég sjá slíka málstofu auglýsta á næstunni.

Mig langar á næstunni að fjalla um forsetaembættið á næstunni en fyrst að einni staðhæfingu sem sem núverandi forseti setti fram.

Ólafur Ragnar Grímsson, forseti Íslands, veittist harkalega að fréttastofu Ríkisútvarpsins og mótframbjóðanda sínum, Þóru Arnórsdóttur. í einkaviðtali í þættinum Sprengisandi á Bylgjunni í morgun. Sagði Ólafur Ragnar í drottningarviðtalinu að Svavar Halldórsson, eiginmaður Þóru, hefði fjallað um forsetaembættið á meðan framboð Þóru væri í undirbúningi og með framsetningunni hefði Svavar reynt að gera sig tortryggilegan. Fordæmdi forsetinn fréttastofuna fyrir þessi vinnubrögð. Sagði hann að þótt Þóra hefði á þeim tíma ekki verið búin að gefa upp framboð sitt hefði það verið í fullum undirbúningi.

Hér á forsetinn við frétt sem vakthafandi fréttamaður, jú mikið rétt, Svavar Halldórsson flutti. Þetta er 20. mars s.l. en Ólafur Ragnar staðhæfir að framboðið hefði verið í fullum undirbúningi. Þetta er einfaldlega rangt og get ég staðfest það ásamt þeim mörgu sem stofnuðu síðuna Betri kost á Bessastaði. Sjálfur átti ég langt samtal við Þóru á þessum tíma þar sem ég hvatti hana sannarlega að íhuga framboð. Á þessum tíma var mikið hik á Þóru enda á tímamótun í ífi sínu þar sem framboð rímaði ekki við stöðuna.
Hún tók sér svo langan frest fram að páskum (tvær vikur) þar sem hún íhugaði þessa hvatningu. Það er svo ekki fyrr en á öðrum degi aprílmánaðar, í dymbilvikunni að dregur til tíðinda.

Það er því afar ósanngjarnt af forsetanum að væna Svavar Halldórsson um óheilindi tveim vikum fyrr.
Hitt atriðið sem forsetinn nefnir er að: „og með framsetningunni hefði Svavar reynt að gera sig tortryggilegan.“

Hvar má sjá þess dæmi? Gjarnan mega aðrir glöggir lesendur benda mér á slíkt enda hefur forsetinn aldrei svarað rafrænum spurningum sem ég hef sent til hans eða embætti hans.

Það eina sem virðist fara í forsetann er að sjálfur segist hann ætla einungis að bjóða sig fram til skemmri tíma en fjögur ár.
Því hefur hann þó breytt enda slíkt ekki í anda embættisins.

Það er því sárlegt að forsetinn sem forseti stigur niður af palli réttlætis, sanngirnis og sannleika, og veifar röngu tré en öngu.

Ólafur Ragnar Grímsson hóf leðjuslaginn – því miður.

Eitt er að skilgreina muninn á frambjóðendunum til forseta – annað að hjóla í manninn.
Ólafur gerir meir en það. Hann hjólar í hjónin.

Þetta eru ein ósmekklegustu ummæli sem ég hef heyrt í upphafi kosningabaráttu áður en ljóst er hver sé áherslumunur frambjóðenda.

Styrmir Gunnarsson hafði rétt fyrir sér. Leðjan sullast frá Ólafi.

En viljum við svona kosningabaráttu um Bessastaði?

Á blaðsíðu 33 í Fréttarblaðinu í dag er auglýsing. Reyndar get ég ekki með neinu móti séð hana á rafrænan hátt þrátt fyrir dauðaleit.
En ef menn flétta blaðvænt að auglýsingunni þá hljómar hún einhvern vegin svona:

HVAÐ HÖFUM VIÐ GERT YKKUR?

Á ÞESSI FJÖLSKYLDA AÐ LÍÐA FYRIR ÞAÐ AÐ
FYRIRVINNAN SÉ SJÓMAÐUR?

…

og síðar. . .

ÞESARI AÐFÖR AÐ SJÓMÖNNUM

MÓTMÆLUM VIÐ!

Þegar nánar er rýnt í þessa heilsíðu auglýsingu kemur í ljós að hér er verið að mótmæla „arfavitlausu fiskveiðifrumvarpi“. Talað er um „náðarhögg frá ríkisstjórninni“ og fleira í þá átt.

Meðfylgjandi á myndinni er mynd af fjölskyldu með hund.

Nú er það svo að leiðir manna eiga ekki saman um viss mál. Það er vitað að útgerðarmenn eru ósáttir við hvaða breytingu sem er á fiskveiðistjórnunarkerfinu. En þessi auglýsing gengur of langt.

Í landinu eru fleiri fjölskyldur sem þiggja laun í íslenskum krónum. Í landinu eru fjölskyldur sem meðal annars líða fyrir rangar fjárfestingar í útgerðinni.

Það sárast er að þessa auglýsingu kostar verkalýðsfélag.

Hvert er umræðan komin?

Engin furða að Fréttablaðið skammist sín fyrir auglýsinguna.

Barack Obama er fyrsti forseti Bandaríkjanna til að viðurkenna rétt samkynhneigðra til að ganga í hjónaband en varaforseti Bandaríkjanna, Joe Biden, sagði fyrr í vikunni að hann sæi ekkert að því að samkynhneigðir gengu í hjónaband.

Í framhaldi af yfirlýsingu forsetans þá bárust honum einnig líflátshótanir.

Þá er þessi frétt einnig athyglisverð:

Á miðvikudaginn samþykktu 60% kjósenda að koma á banni gegn hjónaböndum samkynhneigðra í stjórnarskrá ríkisins.
Norður-Karolína er síðasta ríkið í suðurríkjum Bandaríkjanna sem samþykkir slíkt bann. Nú eru hjónabönd homma, annars vegar, og lesbía, hins vegar, bönnuð í 31 ríki Bandaríkjanna.

Þannig eru brotin mannréttindi í 2/3 ríkjum Bandaríkjanna. Ef það hefur farið fram hjá einhverjum þá þekkjast svona fordómar hér á landi. Ein útvarpsstöð heimilar a.m.k. einum pistlahöfundi að messa um „kynvillu“ í hverri viku.

Hvernig væri að ræða við forseta Bandaríkjanna um mannréttindabrot í heimalandi hans ef hann ætti leið um?

Virðing Alþingis hefur m.a. minnkað vegna þess að pólitískir vindhanar sitja þar. Ein helsta dramadrottningin í þeim leik er reyndar innanríkisráðherra.

En fleiri eru þarna. Ég hef fengið í hendur yfirlit stjórnmálaflokkana um skoðun og stefnu þeirra í stjórnarráðsmálinu, því máli sem stendur fast í stjórnarandstöðunni sérlega sjálfstæðismönnum:

Flestir stjórnmálaflokkar hafa ályktað um breytingar á ráðuneytum, oft stofnun atvinnuvegaráðuneytis.   Í stjórnmálaályktun Samfylkingarinnar frá apríl 2007 kemur fram að flokkurinn vilji „endurskoða Stjórnarráð Íslands og stofna eitt atvinnuvegaráðuneyti.“ Þingflokkur Samfylkingarinnar lagði einnig fram þingsályktun um stofnun atvinnuvegaráðuneytis á 131. löggjafarþingi 2004-2005. Í stefnuskjali Vinstri hreyfingarinnar græns framboðs, Græn framtíð, frá árinu 2006, segir m.a. „Úrelt skipan mála innan Stjórnarráðsins má ekki lengur standa í vegi fyrir nauðsynlegum áherslubreytingum hvað snertir fjármagn og tilfærslu verkefna milli ráðuneyta. Jafnhliða mikilli eflingu umhverfisráðuneytisins þarf að huga að tilfærslu verkefna milli annarra ráðuneyta og hugsanlegri fækkun þeirra, meðal annars með uppbyggingu eins atvinnuvegaráðuneytis.“ Í skýrslu stjórnarráðsnefndar Framsóknarflokksins sem lögð var fram á flokksþingi hans 2007 eru lagðar til róttækar breytingar á Stjórnarráðinu. Sem rökstuðning fyrir breytingunum er m.a. vísað til brota úr skýrslu SUF frá árinu 2002 þar sem bent er á að skipan ráðuneyta eftir einstökum atvinnugreinum sé barn síns tíma … „þegar það tíðkaðist að ríkisvaldið gripi til sértækra aðgerða ríkisvaldsins til að vernda tilteknar atvinnugreinar. Þessi skipan á hins vegar illa við þegar leitast er við að móta almenna atvinnustefnu þar sem ekki á að hygla hagsmunum tiltekinnar atvinnugreinar framar annarri.“ Í landsfundarsamþykkt Sjálfsstæðisflokksins frá því apríl 2007 segir m.a. „”Brýnt er að fækka ráðuneytum enda væri hagræðing í efsta lagi stjórnsýslunnar öðrum stofnunum, sem neðar eru, gott fordæmi. Auðvelt væri að fækka ráðuneytum töluvert, t.d. með sameiningu í eitt atvinnuvegaráðuneyti og eitt velferðarráðuneyti.”  Þá var segir í ályktun landsfundar Sjálfstæðisflokksins um vísinda og nýsköpunarmál árið 2009. „Stytta boðleiðir í málefnum nýsköpunar með sameiningu atvinnuvegaráðuneyta“

Hvað er þá málið? Er einungis verið að breyta nöfnum á ráðuneytum eins og ágæt þingkona Framsóknarflokksins nefnir?

Hvað segir hin málefnalega Siv Friðleifsdóttir á fyrra hausti:

Unga fólkið í Framsóknarflokknum segir ráðuneyti atvinnuveganna vera börn síns tíma og það beri að sameina þau í eitt atvinnuvegaráðuneyti og það hefur faktískt verið stefna Framsóknarflokksins hin seinni ár. Hins vegar hef ég vissan skilning á því að hagsmunasamtök þessara atvinnugreina, sjávarútvegsins, landbúnaðarins, iðnaðarins o.s.frv., eru í mjög miklum samskiptum við ráðuneytin og hafa byggt upp ákveðin tengsl þar inn og stundað þar ákveðinn lobbíisma, ef svo má kalla, hagsmunagæslu. Það er bara ósköp eðlilegt og ég skil alveg að þau óttist allar breytingar….

Ég sé að hér er hv. þm. Eygló Harðardóttir í salnum, þingmaður Framsóknarflokksins, en hún sat einmitt í nefnd flokksins sem skoðaði sérstaklega skiptingu Stjórnarráðsins og umbætur á Stjórnarráðinu og lagði síðan ákveðnar tillögur til flokksþingsins enda bað flokksþingið árið 2005 um það. Flokksþing 2007 og 2009, flokksþingið 2009 var nú eftir bankahrunið, samþykktu bæði þá stefnumótun sem kom frá nefndinni sem hv. þm. Eygló Harðardóttir sat í.

Gott og vel. Má vera að þingmenn vilji forgangsraða en er ekki frumvarp um Stjórnarráð full rætt?

Hvað segja sjálfstæðismenn? Hvað sögðu þeir á því herrans ári 2007:

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, varaformaður Sjálfstæðisflokksins, lýsti áhyggjum af innri vanda Framsóknarflokksins í hádegisviðtalinu á Stöð tvö og andstöðu meðal framsóknarmanna við endurnýjun stjórnarsamstarfs. Hún telur einsýnt að farið verði í endurskipulagningu Stjórnarráðsins og atvinnuvegaráðuneyti sameinuð. . .
Þorgerður vill að tækifærið nú verði notað til að sameina ráðuneyti.

Í hádegisviðtalinu nefndi hún sérstaklega sameiningu landbúnaðarráðuneytis og sjávarútvegsráðuneytis og jafnvel einnig iðnaðarráðuneytis.

Er þetta ekki gott dæmi um vindhana í stjórnmálum?

Mér hefur þótt stjórnarmeirihlutinn taka linlega á málþófi sjálfstæðismanna sem stundum lokka framsóknarmenn í þann leik.
Og nú hafa sjálfstæðismenn tekið frumvarp um breytingu á stjórnarráði í gíslingu. Eins og ég sé þetta þá hefði hvaða mál sem er orðið gísl sjálfstæðismanna. Þá er öllum ljóst að stóru málin sem bíða afgreiðslu eru góð gíslaefni.
En nú hefur þingmaður stigið fram og fengið nóg.

Sigríður Ingibjörg Ingadóttir alþingismaður skrifar málefnalega grein og varar við:

Með því að stunda málþóf um fjölda ráðuneyta hefur verið settur nýr mælikvarði um málþóf á Alþingi. Stjórnarandstaðan leikur sér að eldi. Hér eftir verður málþóf réttlætanlegt um hvaða mál sem er, jafnvel fjárlög. Ég skora því á þingmenn stjórnarandstöðunnar að hugsa sig um tvisvar áður en málþófi um fjölda ráðuneyta verður fram haldið. Þingmenn stjórnarflokkanna verða einnig að hugsa með gagnrýnum hætti um þingstörfin enda eru margir þeirra börn hinnar illræmdu málþófshefðar. Málþóf um fjölda ráðuneyta er sjúkdómseinkenni, undirliggjandi er sjúkdómur sem takast þarf á við.

Vilja menn þetta ástand? Ekki er víst að sjálfstæðismenn verði utan stjórnar um alla framtíð og þá koma nýir flokkar með excel skjölin sín og þæfast.

Ég er sammála Sigríði Ingibjörgu að fyrr en síðar muni Alþingi Íslendinga standa í björtu báli.
Þingræðið ónýtist.

Vil ég nú biðja málþófsmenn að sjá að sér.

Davíð Oddson [nú fjölgar gúggltilvitnunum í hann] byggði sér minnismerki. Eitt við Tjörnina, sem er bara þokkalegt mannvirki, og Perluna sem skilar ekki þeim arði sem ætlast var til.

En nú vill kirkjan byggja.

Ég fæ ekki betur séð að þetta eigi að verða hátimbrað minnismerki, enn ein kirkjan á staðnum.
Torfi Kr. Stefánsson bloggar um fréttina:

Með þessari samþykkt Kirkjuráðs um að byggja eftirlíkingu af miðaldakirkju er enn verið að skuldb[y]nda sig fjárhagslega – þ.e. með því að kosta gerð deiliskipulags.  Þetta þýðir að þjóðkirkjan mun leggja fram umtalsvert fé (deiliskipulag sem þetta er ekki ókeypis) áður en nokkrir aðrir aðilar þurfa að gera það – og byrjar þannig á verki sem í raun er alls ekki vitað hvort nokkurn tímann verði að veruleika.

… Hér virðist því vera jafn bratt af stað farið og með byggingu Þorláksbúðar, nema að hér er um miklu viðameira verkefni að ræða og skuldbindingar meiri en hvað Búðina varðar.

Auk þess má benda á kvartanir yfirmanna þjóðkirkjunnar vegna bágrar fjárhagstöðu hennar og yfirlýsingar verðandi biskups um nauðsyn þess að fækka starfsmönnum og leggja niður kirkjur vegna fjárskorts!

Hér skal tekið undir þessa skoðun.

Hefði ekki verið vitrænna að byggja búðir fyrir börn eða ungmenni sem minna mega sín? Hefði það ekki verið nær rótum kristni?

Björn Bjarnason fyrrum dómsmálaráðherra og blaðamaður kemur oft með sérkennilegar fréttaskýringar.

Eftir að Ögmundur Jónasson innanríkisráðherra tók ákvörðun með vísan til íslenskra laga í nóvember 2011 hóf Huang Nubo að flytja óhróður um Íslendinga og íslensk stjórnvöld í Kína.

Hvar má sjá þess merki?
Varla geta menn lesið það út úr því vðtali sem Björn vísar til.

Föstudaginn 4. maí 2012 ræddi ríkisstjórn Íslands drög að samkomulagi við Huang Nubo. Samkomulagið var gert án vitundar Ögmundar Jónassonar innanríkisráðherra. Í kínverskum fjölmiðlum hreykti Huang Nubo sér af því að hafa sniðgengið Ögmund og lét eins og þar með væri hann kominn á beinu brautina til Grímsstaða.

Í fyrsta lagi hefur ekkert samkomulag verið gert og í öðru lagi þá er ríkisstjórn Ísland ekki fjölskipað vald eins og Ögmundur áréttaði þegar hann hafnaði sölu Grímsstaða. Og. .

Thordur Hilmarsson, managing director of the agency, is optimistic the deal will go through.
„We are working according to Icelandic law and hopefully the outcome will be satisfying for both parties,“ Hilmarsson told Icelandic media.

Eitthvað hefur heimildarhæfileikinn raskast þarna.

Vil gjarnan vísa í fleiri sem hafa haft fyrir því að kynna sér málin:

Halldór Björnsson · Virkur í athugasemdum · Vinnur hjá Icelandic Meteorological Office
Ég er búinn að vera að þusa um þetta á Eyjunni og víðar, en Ögmundur fellur fyrir lélegri fréttamennsku Eyjunnar, og Egill Helgason spanerar svo silfri á það í kjölfarið. Með gúgli má á örskotstund finna frétt China Daily (http://www.chinadaily.com.cn/cndy/2012-05/05/content_15215343.htm) en í henni yrðir Núbó ekkert á innanríkisráðherra, né hans ráðuneyti. Það kemur hinsvegar fram að hann vilji að byggingarlóðin („core construction area“) sé leigð út til 99 ára. Sem líklega þýðir að hann þekki ekki íslenska reglur um lóðarréttindi, því ef hann byggir þarna hótel ætti bæjarfélagið að geta séð til þess að hann haldi yfirráðarétti yfir lóðinni eins og hver annar húseigandi meðan húsið stendur. Þetta eru þau réttindi sem við öll sem ekki búum á eignarlóðum höfum.
Þetta er því aðallega frétt um lélega fréttamennsku Eyjunnar, tækifærismennsku ráðherra og almenna leti við að leita frumheimilda (t.d. að gúgla „china daily iceland“)….

Tilgangur minn er einfaldlega að benda á þá staðreynd að menn fara ekki rétt með í þágu málstaðsins. Tilgangurinn helgar meðalið.

Skerpum á gagnrýnni hugsun og látum ekki gamla hugsun í stjórnmálum villa veg okkar til betri umræðna.