Georg Brynjarsson

Almennt er litið svo á að helsta ástæða vaxtamunar milli Íslands og til dæmis evrusvæðisins sé áhættuálag. Til þess að komast hjá verðbólguáhættu þurfa óverðtryggðar skuldbindingar annaðhvort að vera til skamms tíma eða bjóða upp á tíðar vaxtabreytingar. Báðar þessar leiðir kalla á hærra áhættuálag vegna verðbólguáhættu eða lausafjárskortsáhættu. Í þessari grein rek ég ástæður þess að kröfur um afnám verðtryggingar gætu verið ákall um lausafjárvanda heimila um þessar mundir. . . . lesa meira

Causal relationships are difficult to establish in the social sciences, but an attempt can be made. The failure of introducing effective regulatory and supervisory frameworks led to an unsustainable expansion of the Icelandic banking system. The banking system’s failure to self-regulate can be traced to the lack of experience of those put in charge of the banks . . . lesa meira

Á undanförnum tveimur áratugum hefur verið talsverður raunvaxtamunur á milli hins íslenska peningamarkaðar og þeirra Evrópsku, hvort sem um er að ræða skammtíma- eða langtímavexti. Þessi vaxtamunur hefur orðið til þess að upptaka evru hefur verið nefnd sem ein megin röksemd þess að Ísland eigi að gerast aðili að Evrópusambandinu. Á þessu tímabili hefur vaxtamunurinn nær undantekningalaust verið jákvæður, það er hærri vextir á Íslandi en á samanburðarsvæðunum. lesa meira