„Framkvæmdastýra Jafnréttisstofu segir það skjóta skökku við miðað við 40 ára samfellda baráttu kynjanna sé það stjórnmálaafl sem lengstum hafi verið stærst nú fyrst að móta stefnu hvað viðkemur jafnrétti kynjanna. Er þar vísað til jafnréttisstefnu Sjálfstæðisflokksins sem samþykkt á nýafstöðnum landsfundi.“ Skv. Pressunni 1. júlí 2010.

Mér finnst það skjóta mjög skökku við, svo maður notist við sama orðalag og framkvæmdastýra Jafnréttisstofu, sem ákvað að hnýta í Sjálfstæðisflokkinn nú þegar flokkurinn hefur ákveðið að setja sér jafnréttisstefnu. Kristín Ástgeirsdóttir, framkvæmdastýra ákvað að taka þá nálgun á málið að þetta sé nú heldur seint í rassinn gripið hjá Sjálfstæðisflokknum þar sem jafnréttisbaráttan hafi staðið í 40 ár. Ég hélt einmitt að það væri eitt af markmiðum Jafnréttisstofu að fólk væri meðvitað um þessi mál og léti sig þau varða hvort sem það er í dag eða á morgun. Mér þykir helvíti hart að jafnréttisstefna Sjálfstæðisflokkins sé gjaldfelld af Jafnréttisstofu af því að hún kemur of seint.

Samþykkt jafnréttisstefnunnar er mikilvægur áfangi fyrir Sjálfstæðisflokkinn og er ákveðin viðurkenning á því að það sé úrbóta þörf í þessum málum innan flokksins, sem að mínu mati er mikið framfaraskref. Það verður hins vegar að halda því á lofti að Sjálfstæðisflokkurinn hefur haft skoðun á jafnréttismálum í stefnu sinni í gegnum árin þótt hann hafi ekki haft sérstaka jafnréttisstefnu þar til nú.

Hér að neðan má t.d. finna stefnu Sjálfstæðisflokksins í þessum jafnréttismálum sem samþykkt var á Landsfundi flokksins fyrir tæplega 2 árum.

Jafnrétti kostar ekkert.

Sjálfstæðisflokkurinn sér jafnrétti sem eina af grunnstoðum sjálfstæðisstefnunnar. Í því er fólginn sá skilningur að meta eigi einstaklinginn á hans eigin forsendum. Því leggst Sjálfstæðisflokkurinn gegn öllum þeim aðgerðum sem hygla einum á kostnað annars.

Mikilvægt er að allir taki þátt í þeirri uppbyggingu sem framundan er. Tilfinnanlega hefur skort á þátttöku kvenna í stjórnmálum og viðskiptalífi landsins. Þessu þarf að breyta. Sjálfstæðisflokkurinn þarf í öllu sínu starfi, hvort sem er innan flokks eða utan, að tryggja jöfn tækifæri óháð kyni.

Landsfundur vill tryggja jafnan rétt milli allra einstaklinga í landinu. Allir skulu vera jafnir fyrir lögum. Sjálfstæðisflokkur telur sértækar aðgerðir til að auka jafnrétti helst til þess fallnar að auka misrétti milli einstaklinga.

Laun eiga að endurspegla hæfni, ábyrgð, vinnuframlag og frammistöðu launþega. Það er óviðunandi að enn sé við lýði óútskýrður launamunur karla og kvenna. Á þessum vettvangi þurfa ríki og sveitarfélög að fara á undan með góðu fordæmi og tryggja að hvergi í hinu opinbera kerfi líðist óútskýrður launamunur kynjanna.

Sjálfstæðisflokkurinn telur það grundvallaratriði að tryggja jafna stöðu og jöfn tækifæri kvenna og karla. Fæðingarorlofslögunum er meðal annars ætlað að ná þessu markmiði. Á þeim samdráttartímum sem framundan eru telur Sjálfstæðisflokkurinn mikilvægt að tryggt verði að greiðslur úr fæðingarorlofssjóði verði nægjanlega háar til að tryggja að útivinnandi foreldrum sé fjárhagslega mögulegt að vera heima þann tíma sem þau eiga rétt á.  Sjálfstæðisflokkurinn leggur  áherslu á að dagvistunarúrræði standi til boða við lok fæðingarorlofs og hvetur sveitarfélög til að virkja einkaaðila í þeim efnum. Jafnframt verði haldið áfram líkt og mörg sveitafélög undir stjórn Sjálfstæðisflokksins gera að bjóða foreldrum heimgreiðslur sem vilja hafa barn heima við.

Við í Hvöt, félagi sjálfstæðiskvenna í Reykjavík sendum frá okkur eftirfarandi ályktun í dag þar sem við fögnuðum nýrri jafnréttisstefnu Sjálfstæðisflokksins. Þetta er mikilvægur áfangi hjá Sjálfstæðisflokknum sem ber að fagna og ákveðin viðurkenning á því að úrbóta sé þörf í þessum málum innan flokksins.

„Hvöt, félag sjálfstæðiskvenna í Reykjavík fagnar nýrri jafnréttisstefnu Sjálfstæðisflokksins sem samþykkt var á Landsfundi flokksins um liðna helgi. Í stefnunni er gert ráð fyrir að Sjálfstæðisflokkurinn starfi á grundvelli einstaklingsfrelsis og jafnréttis í öllum sínum störfum og að einstaklingar búi við jöfn tækifæri óháð kynferði, aldri, trú og stöðu. Lögð er sérstök áhersla á að með því að tryggja jafnrétti kynjanna sé lagður grunnur að velferð einstaklinga, fjölskyldna, atvinnulífs og samfélagsins alls.

Jafnréttisstefnan var unnin í kjölfar ályktunar Landsþings Landssambands sjálfstæðiskvenna um skipan vinnuhóps um samningu á jafnréttisstefnu Sjálfstæðisflokksins. Markmið stefnunnar og úttektar á stöðu kynjanna innan flokksins er að tryggja sem jafnasta þátttöku kynjanna í öllu starfi flokksins.

Jafnréttisstefnan var lögð fyrir Miðstjórn Sjálfstæðisflokksins 23. júní 2010 og samþykkt óbreytt, en meðfylgjandi er stefnan eins og hún var endanlega samþykkt á 39. Landsfundi Sjálfstæðisflokksins. Samþykkt jafnréttisstefnunnar er mikilvægt skref fyrir Sjálfstæðisflokkinn og mun án efa verða til þess að efla störf hans.“

JAFNRÉTTISSTEFNA SJÁLFSTÆÐISFLOKKSINS

1. Sjálfstæðisflokkurinn starfar á grundvelli frelsis einstaklingsins og jafnrétti. Í öllum störfum flokksins skulu einstaklingar fá að njóta sín óháð kynferði, aldri, trú og stöðu.
2. Það er markmið Sjálfstæðisflokksins að stuðla að jafnri stöðu og jöfnum tækifærum einstaklinga óháð kynferði, aldri, trú og stöðu. Sjálfstæðisflokkurinn telur að með því að stuðla að jafnrétti kynjanna sé lagður grunnur að velferð einstaklinga, fjölskyldna, atvinnulífs og samfélagsins alls.
3. Við skipun í nefndir og ráð á vegum Sjálfstæðisflokksins ræður fagþekking og hæfni mestu um val einstaklinga.
4. Miðstjórn er falið að fylgja jafnréttisstefnunni eftir og fylgjast með því að eftir henni sé farið í störfum Sjálfstæðisflokksins. Miðstjórn skal útbúa skýrslu til framlagningar á næsta landsfundi Sjálfstæðisflokksins þar sem metinn er afrakstur stefnunnar í störfum flokksins, bæði innra og ytra starfi. Í skýrslunni skulu einnig lagðar fram tillögur til úrbóta, sé þeirra þörf.
5. Jafnréttisstefnan skal endurskoðuð fyrir næsta landsfund Sjálfstæðisflokksins.

Undanfarna mánuði og ár hafa stjórnmálin tekið miklum breytingum. Mun meiri kröfur eru gerðar til stjórnmálamanna og til ábyrgðar þeirra á verkum sínum. Þessi jákvæða þróun er afleiðing hrunsins en þá varð öllum ljóst hversu mikil völd voru í höndum stjórnmálamanna og hversu mikil áhrif þessir 63 einstaklingar sem sitja á Alþingi geta haft á daglegt líf almennings.

Eftir búsáhaldabyltinguna hefur mikið verið rætt um stjórnmálastéttina og með því gefið í skyn að einstaklingar sem taka þátt í hinum hefðbundnu stjórnmálaflokkum séu ólíkir öðru fólki, séu breyskari, spilltari, undirförlari og hafi oft á tíðum annarleg markmið fyrir þátttöku sinni í stjórnmálum. Á meðan annað fólk sem vill hafa áhrif á þjóðfélagið en gerir það eftir óhefðbundnum leiðum þ.e. utan flokkakerfisins sé laust við alla þessa galla sem fylgi hinum flokksbundnu einstaklingum. Borgarahreyfingin er gott dæmi um þetta. Þegar hún spratt fram var mikið lagt upp úr því að þetta væru bara „venjulegir“ einstaklingar sem vildu vinna fyrir land sitt og þjóð en ekki stjórnmálamenn með annarleg markmið sem stunduðu hrossakaup. Það kom hins vegar á daginn að fulltrúar þessa stjórnmálafls, þessarar hreyfingar voru auðvitað ekkert öðruvísi en aðrir einstaklingar sem tóku sæti á Alþingi. Þau voru alveg jafn breysk, þau stunduðu sín hrossakaup og á endanum sprakk þetta nýja stjórnmálaafl í loft upp vegna svikinna kosningaloforða. Það er ekki hægt að berjast á móti mannlegu eðli, menn eru breyskir hvort sem þeir eru í stjórnmálaflokkum eða ekki.

Það var hins vegar breyting á þessu í kosningabaráttunni fyrir nýafstaðnar sveitarstjórnarkosningar. Þar settu ákveðnir stjórnmálamenn sig á háan stall gagnvart hinu nýja framboði Besta flokksins með því að beita kjósendur hræðsluáróðri. Inntak þess áróðurs var að listamanninum og grínaranum Jóni Gnarr væri ekki treystandi fyrir velferð barna borgarinnar og með því gefið í skyn að hann væri ekki alvöru stjórnmálamaður. Þetta örþrifaráð stjórnmálamannanna í borginni snérist upp í andhverfu sína og vann gegn þeim á endanum. Almenningur hafði fengið sig fullsaddan af meirihlutaskiptum og argaþrasi í borginni af hálfu allra flokka og var tilbúinn til að veðja á jókerinn.

Það á hins vegar eftir að koma í ljós hvort að þessi samfélagslega tilraun borgarbúa verði til þess að stjórnmálin breytist og batni. Þessir nokkru dagar sem liðnir eru frá kosningum gefa ekki tilefni til bjartsýni enda allt ennþá í tómu gríni en það er sjálfsagt að gefa þessu nýja stjórnmálaafli séns á að spreyta sig.

Pistill af Deiglan.com

Þá fara að tæmast dagar mínir á þingi. Dvölin var stutt en í lengra lagi ef miðað er við fyrri reynslu. Eftir einn og hálfan mánuð á þingi er ég nokkuð sátt með mitt framlag þrátt fyrir að tilfinningin sé sú að hlutirnir hafi ekki  þokast mikið áfram á þessum stutta tíma. Þegar ég tók sæti 1. febrúar lá fyrir að rannsóknarskýrslan margumrædda yrði kynnt nokkrum dögum eftir komu mína á þing, en hún hefur ekki enn verið birt sem að ég tel annars vegar vera erfitt fyrir þá sem sitja undir ásökunum og erfitt fyrir þjóðfélagið að bíða  þar sem að flestir vilja ljúka uppgjörinu sem allra fyrst til þess að geta haldið áfram og farið að horfa til framtíðar. Þjóðaratkvæðagreiðslan fór fram þrátt fyrir úrtölur ríkisstjórnarinnar. Íslendingar gáfu skýr skilaboð og þeir höfnuðu samningnum og lýstu því yfir að þeir vildu betri og sanngjarnari samning.

Hvað gerðist annað á meðan ég var á þingi?

1. Atvinnuleysi jókst úr 9% í 9,3%. Rúmlega 15. þúsund einstaklingar eru atvinnulausir og þeim fjölgaði um 321 milli mánaða
2. Umhverfisráðherra tafði orkuframkvæmdir
3. Heilbrigðisráðherra lýsti yfir andstöðu sinni á starfsemi einkaaðila á Ásbrú sem gæti tryggt 300 einstaklingum vinnu
4. Seðlabankastjóri sagði tilgangslaust að gera áætlanir um afnám gjaldeyrishaftanna. Hann sagði að peningastefnumarkmiðið væri breytt, nú væri meginmarkmiðið gengið til skamms tíma og verðbólgumarkmið til langtíma. Hann sagði 510 milljarða vera í jöklabréfum. Hann sagði að þjóðahagsspá væri ekki gerð fyrir ríkisfjármálin heldur eingöngu fyrir peningastefnunefnd – semsagt engin þjóðhagsspá fyrir ríkisfjármálin í landinu.
5. Ég fann eftir lestur nokkurra frumvarpa að hið minnsta fjórar ríkistofnanir eru í farvatninu; Íslandsstofa, Fjölmiðlastofa, Byggingarstofnun og Lýðræðisstofa
6. Icesave – er enn til umfjöllunar en samningar hafa ekki náðst en þokast vonandi í rétta átt
7. Lög um frestun nauðungarsölu var samþykkt þar sem ekki hafði tekist nú einu og hálfu ári eftir hrun hefur ekki tekist að leysa vanda heimilanna með sómasamlegum hætti
8. Ísland var samþykkt sem ríki í aðildarumsóknarferli af ESB, en ekkert breyttist þrátt fyrir öll fyrirheit um annað og engin fagnaðarlæti brutust út
9. Lög um kynjakvóta voru samþykkt
10. Fyrningarleið í sjávarútvegi rædd og ofveiði á skötusel sett í frumvarp

Hvað gerðist sem var jákvætt að mínu mati

Mín upplifun var sú að með öllum þeim nýju þingmönnum sem nú sitja á þingi fylgir breytt hugarfar, breytt hugsun. Fólk er tilbúið til að endurskoða það kerfi sem við búum við. Ég held að þetta sé einmitt rétti tíminn til að fara í endurskoðun á kerfinu eftir það allsherjarhrun sem við höfum gengið í gegnum sem þjóð.

1. Aðgreining ríkisvaldsins, ráðherrar segðu af sér þingmennsku. Breytt tilhögun varðandi skipan dómara
2. Mat á kostum og göllum gjaldmiðilsins og öðrum kostum í gjaldmiðilsmálum
3. Þingsályktun um endurskoðun á ýmsum lögum er tengjast tjáningarfrelsi, upplýsingalöggjöf og fjölmiðlum
4. Sóknaáætlun – fallegt plagg ríkisstjórnarinnar og fyrirheit um bjarta framtíð
5. Frumvarp um frestun nauðungarsölu vegna erlendra lána og flýtimeðferð einkamála sökum réttaróvissu
6. Frumvarp um framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslna
7. Óformlegar umræður um að ráðuneytin yrðu pólitískari, menn tækju með sér einstaklinga inn í ráðuneytin þegar skipt væri um ríkisstjórn og út þegar völdin flyttust til – semsagt t.d. að ráðuneytisstjórar væru pólitískt ráðnir
8. Samstarf allra flokka við Hagsmunasamtök Heimilanna um úrlausnir fyrir heimilin

Ég held að við alþingismenn gætum nýtt tímann betur. Hlutirnir gerast alltof hægt. Það er ótækt að rúmlega 21. þúsund einstaklingar séu í vanskilum og 7.600 stefni í vanskil. Það að tæplega 10% vinnuaflsins sé án atvinnu er sorgleg staðreynd sem verður að breyta. Það er óásættanlegt að einstaklingar, fyrirtæki og heimili þurfi að búa við gjaldeyrishöft. Jafnframt er óásættanlegt að ríkisbáknið sé að þenjast út og ríkisstarfsmönnum sé að fjölga á þessum samdráttartímum. Fólkið í landinu má ekki við meiri skattahækunum og það getur ekki staðið undir meiri samneyslu. Við erum öll sammála um að þetta ástand er ekki það sem við viljum bjóða íslenskri þjóð upp á. Við þurfum að vera stærri en flokkarnir sem við erum fulltrúar fyrir, við þurfum að rísa upp úr þeim skotgröfum sem við höfum grafið okkur í. Við þurfum að sýna frammá að við erum hæf til þess að leysa þennan gríðarlega vanda sem við okkur blasir. Þetta eru ekki deilumál flokkanna á milli. Heldur snýst þetta um að tryggja grundvallarþarfir. Til þess að við getum horft framtíðina björtum augum þá þurfum við að leysa úr þessum vanda. Við þurfum að endurskapa hér þjóðfélag sem veitir fólki von og trú á að Ísland sé staður sem ákjósanlegt er að búa á.

Mitt mat eftir þessa áhugaverðu og krefjandi 40 daga er að hlutirnir þokast allt of hægt áfram. Við hljótum að geta gert betur.

Það eru auðvitað alltaf næg tilefni til þess að fara í Stykkishólm, enda einn fallegasti bær landsins í einu fallegasta bæjarstæði landsins – Bærinn við eyjarnar – eins og hann er gjarnan kallaður. Svo ekki sé nú minnst á ágæti Hólmara sem þar búa og Snæfell einu besta og öflugasta körfuboltaliði landsins, sem á einmitt heimaleik um helgina. Einhverjum kann að finnast þetta hlutdrægt mat, enda skrifar hér einstaklingur sem sleit barnsskónum í Stykkishólmi. Ég hef ekki minnst á sundlaugina frábæru, eða göngu í Súgandisey eða göngu í nágrannasveitarfélöginu Helgafellssveit þar sem hægt er að ganga upp á hið helga Helgafell og óska sér. Hver vill ekki láta drauma sína rætast í dag? Á svæðinu eru hið minnsta þrjú áhugaverð söfn sem hægt er að heimsækja;  Norska húsið, Vatnasafnið, Eldfjallastafnið og reyndar líka bókasafnið. Trúarlífið í Stykkishólmi er líka einstakt og skoðunarvert, þar er katólsk kirkja og hvítasunnukirkja og tvær gullfallegar ríkiskirkjur. Öll þjónusta er við hendi, veitingahús og gististaðir og margt fleira. Ekki má gleyma öllum fallegu gömlu húsunum sem hafa verið endurgerð fyrir tilstilli góðra manna.  Ég mæli með Stykkishólmi, ekki bara um helgina, heldur allt árið um kring.

Nú á þessum mestu samdráttartímum er lítið hugað að samdrætti eða niðurskurði hjá ríkinu. Í farvatninu eru þrjár nýjar ríkisstofnanir. Í þremur stjórnarfrumvörpum sem nú liggja fyrir Alþingi er gert ráð fyrir að eftirtöldum stofnunum verið komið á fót; Byggingarstofnun, Fjölmiðlastofu og Íslandsstofu. Það er óumdeilt að markmið og megintilgangur þessara þriggja frumvarpa er gott, en því miður þá getum við ekki á okkur blómum bætt, ef blóm má kalla. Á þessum erfiðu tímum getum við ekki fjölgað ríkisstofnunum frekar, sem nú telja vel á þriðja hundrað,  við ættum í raun að vera skera niður ríkisútgjöld. Álögur, skattar og ýmis önnur gjöld hafa verið hækkuð talsvert undanfarið, neysluvörur hafa hækkað 50%, laun hafa lækkað, kaupmáttur hefur rýrnað, lán hafa hækkað, atvinnuleysi fer vaxandi og ráðamenn eru að íhuga hvort að Háskóli Íslands geti boðið upp á nám yfir sumartímann. Hins vegar þegar kemur að því að setja á fót nýja ríkisstofnun og fjölga ríkisstarfsmönnum þá er ekkert hik á ráðherrum ríkisstjórnarinnar. Það er vaðið áfram þrátt fyrir að ekki sé gert ráð fyrir Fjölmiðlastofu á fjárlögum svo dæmi sé tekið, en gert er ráð fyrir að kostnaðurinn verið um 40 milljónir á ári + 3,5 milljónir vegna stofnkostnaðar. Það er nauðsynlegt að haft sé í huga áður en ríkisstarfsmönnum verður fjölgað enn frekar að það eru skattgreiðendur sem standa undir samneyslunni. Fjármagnið kemur frá þeim og það ber stjórnmálamönnum að fara vel með.

Byggingarstofnun

Ef fyrirkomulag vegna stofnsetningar Byggingarstofnunar er skoðað kemur í ljós að fjármálaráðuneytið gerir verulegar athugasemdir við hvernig staðið er að fjármögnunum þessarar nýju stofnunnar:

Gert er ráð fyrir að tekjurnar, sem teljast vera lögþvingaðar ríkistekjur, renni til reksturs Byggingarstofnunar. Fjármálaráðuneytið telur það ekki vera heppilegt fyrirkomulag. Að mati ráðuneytisins ættu tekjur sem kveðið er á um í lögum og teljast til ríkistekna að renna í ríkissjóð og ákvörðun um fjárheimildir verkefna að vera tekin í fjárlögum.

Ekki er gert ráð fyrir Byggingarstofnun á fjárlögum heldur er tekinn mjög mikill snúningur á ótengdum gjöldum sem ríkið rukkar nú þegar vegna annarra ótengdra mála, en þar má nefna ofanflóðagjald sem verður lækkað til þess að hægt sé að hækka annað gjald sem heitir brunavarnargjald, en því nafni verður breytt í Byggingarstofnunargjald. Það fer lítið fyrir gangsæi við stofnsetningu þessarar stofnunar og kostnaðarins sem til fellur vegna breytinganna, sem upplýsist hér með að er um 189 milljónir.

Íslandsstofa

Hvað varðar Íslandsstofu þá er ekki gert ráð fyrir að þessi nýja stofnun muni hafa í för með sér nein útgjöld fyrir ríkissjóð, en þegar betur er að gáð og tekjurstofn Íslandsstofu skoðaður má sjá að gert er ráð fyrir sérstöku markaðsgjaldi, framlagi af fjárlögum, þjónustuþóknun, þjónustusamningum osfrv.  Þannig að það er nú ekki allskostar rétt að þetta sé skattgreiðendum að kostnaðarlausu.

Það liggur fyrir að mikil vinna hefur farið í undirbúning stofnanna þriggja og líkt og áður hefur komið fram að þá er tilgangurinn góður, en er ekki tímabært að við förum að velta fyrir okkur öðrum leiðum og nálgunum. Gætum við ekki látið þessi markmið verða að veruleika án þess að setja fleiri ríkisstofnanir á fót og fjölga ríkisstarfmönnum? Er ekkert svigrúm innan ráðuneytanna sjálfra? Það störfuðu að meðaltali 21.800 einstaklingar hjá ríkinu á síðasta ári eða um 12% af öllu vinnuafli á Íslandi sem telur tæplega 180. þúsund einstaklinga. Væri ekki hægt að leggja einhverjar stofnanir niður á móti, sameina og með einhverjum hætti nýta þá opinberu starfsmenn sem starfa nú þegar hjá ríkinu.

Glæsilegur listi Sjálfstæðismanna í Reykjavík fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2010 var kynntur í gærkvöldi á aðalfundi Varðar, fulltrúaráðs Sjálfstæðisfélaganna í Reykjavík. Á listanum er að finna fjölbreyttan hóp samansettan af hæfileikaríku og kraftmiklu fólki sem er tilbúið til þess að vinna fyrir Reykjavík. Jafnframt var Steingrímur Sigurgeirsson kjörinn nýr formaður og með honum ný stjórn.

Frétt um kynningu á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík

Framboðslisti Sjálfstæðisflokksins

1     Hanna Birna Kristjánsdóttir, borgarstjóri
2     Júlíus Vífill Ingvason, borgarfulltrúi
3     Kjartan Magnússon, borgarfulltrúi
4     Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir, borgarfulltrúi
5     Gísli Marteinn Baldursson, borgarfulltrúi
6     Geir Sveinsson, framkvæmdastjóri
7     Áslaug Friðriksdóttir, framkvæmdastjóri
8     Jórunn Frímannsdóttir, borgarfulltrúi og hjúkrunarfræðingur
9     Hildur Sverrisdóttir, lögfræðingur
10    Marta Guðjónsdóttir, varaborgarfulltrúi og kennari
11    Björn Gíslason, slökkviliðsmaður
12    Jón Karl Ólafsson, forstjóri
13    Rúna Malmquist, viðskiptafræðingur
14    Árni Helgason, lögmaður og formaður Heimdallar
15    Sveinn H Skúlason, framkvæmdastjóri
16    Ingibjörg Óðinsdóttir, mannauðsstjóri hjá SKÝRR
17    Óskar Örn Guðbrandsson, framkvæmdastjóri Styrktarfélags krabbameinssjúkra barna
18    Pawel Bartoszek, stærðfræðingur og kennari við Háskólann í Reykjavík
19    Jarþrúður Ásmundsdóttir, sérfræðingur
20    Þorbjörn Jensson, rafvirki
21    Magnús Júlíusson, verkfræðinemi
22    Nanna Kristín Tryggvadóttir, háskólanemi
23    Helga Steffensen, brúðuleikhússtjóri
24    Sindri Ástmarsson, útvarpsmaður og nemi
25    Ragnhildur Pála Ófeigsdóttir, sérkennari
26    Brynhildur Andersen, húsmóðir
27    Margrét Kr. Sigurðardóttir, viðskiptafræðingur og fjármálastjóri mæðrastyrksnefndar Reykjavíkur
28    Sigurbjörn Magnússon, hæstaréttalögmaður
29    Unnur Arngrímsdóttir, danskennari
30    Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson, forseti borgarstjórnar

Í hóp atvinnulausra – enn fjölgar atvinnulausum á Íslandi. Nú eru rúmlega 15. þúsund manns atvinnulausir og þeim fjölgaði um 321 milli mánaða. Þetta er grafalvarlegt mál. Enn eru flestir atvinnulausir í aldurshópnum 25-29 ára. Þetta er sami aldurshópurinn og er að flýja Ísland. Það er 15% atvinnuleysi á Suðurnesjum og þar standa einkaaðilar og bíða eftir því að fá frið til að skapa 300 störf, en heilbrigðisráðherra stendur í vegi fyrir því. Við þurfum aðgerðir í atvinnumálum og það strax!

Skýrsla Vinnumálastofnunar um stöðu á vinnumarkaði

Ég fékk til mín þrjá bandaríska prófessora í heimsókn í dag á Alþingi frá Lehigh university. Þessi háskóli og afburðanemendur á hans vegum hafa á undanförnum árum tekið fyrir ákveðið land og gert fjölþætta rannsókn í samstarfi við The Martindale Student Associates programm á opinberri stefnu landsins í helstu málaflokkum. Þegar rannsókninni er svo lokið er efni hennar gefið út í skýrslu sem kallast e. Perspectives on Business and Economics.

Síðastliðið ár var Nýja Sjáland fyrir valinu og þar voru eftirfarandi viðfangsefni rannsökuð og gefin út í skýrslu:

• Introduction
  by Ambassador Roy Ferguson
• Fueling the Future of New Zealand’s Electricity
  by Eileen Mazzochette
• New Zealand’s Commercial Fishing Industry: Too Many Fish in the Sea?
• by Kenneth Blanchette
• The Greenest Grape: New Zealand’s Commitment to Sustainable Winegrowing
  by Caitlyn Kennedy
• Child Welfare in New Zealand
  by Toni Marraccini
• New Zealand as a Global Competitor
  by Jonathan Ripa
• Venture Capital in New Zealand: A Struggling Enterprise
  by Ashley Fry
• The Folly of Looking Only in the Mirror
  by Ashley E. Pritchard
• New Zealand as an English Farm for the Chinese?
  by Stuart D. Schnabolk
• New Zealand as a Biracial Nation: How the Springbok Tour of 1981 Helped Revive Maori Culture
  by Elizabeth G. Boig
• Financing a Revolution: New Zealand’s Strategy to Eliminate Poverty in the South Pacific
  by Katherine A. Ginda
• New Zealand’s Brains: Who They Are and Where They Migrate
  by Andrew Schweitzer

Þessir prófessorar voru einmitt í þessum erindagjörðum í dag en þeir hafa áhuga á láta úrvalsnemendur sína rannsaka Ísland.  Nemendurnir munu koma til Íslands og dveljast hér í skamman tíma til að afla sér upplýsinga um viðfangsefni sitt. Gert er ráð fyrir að rannsóknin sem verður margþætt muni m.a. og jafnvel að einhverju leiti snúast um eftirfarandi þætti:

1. Sjálfbæra þróun
2. Heilbrigðiskerfið
3. Jarðvarma og endurnýjanlega orkugjafa
4. Stefnu Alþjóðagjaldeyrissjóðsins gagnvart Íslandi
5. Samfélagsleg viðbrögð við krísu
6. Greining á bankahruninu
7. Menntakerfið
8. Þjóðerniskennd varðveitt í tónlist (e.Nationalism Preserved in Music)
9. Staða gjalmiðilsins (e. Currency Volatility)
10. Evrópusambandið ofl.

Það verður spennandi að sjá niðurstöður þessara rannsókna.

Það eru skýr skilaboð sem komu frá íslensku þjóðinni í fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslunni í langan tíma. Rúmlega 90% hafna samningnum sem samþykktur var á Alþingi í lok desember. Niðurstaðan sýnir svo ekki verður um villst að Íslendingar vilja betri og sanngjarnari samning. Nú er það okkar stjórnmálamanna að sjá til þess að svo verði. Það er brýnt hagsmunamál allra Íslendinga að ljúka þessum samningum sem allra fyrst og að viðunandi niðurstaða fáist í málið.