Þá fara að tæmast dagar mínir á þingi. Dvölin var stutt en í lengra lagi ef miðað er við fyrri reynslu. Eftir einn og hálfan mánuð á þingi er ég nokkuð sátt með mitt framlag þrátt fyrir að tilfinningin sé sú að hlutirnir hafi ekki  þokast mikið áfram á þessum stutta tíma. Þegar ég tók sæti 1. febrúar lá fyrir að rannsóknarskýrslan margumrædda yrði kynnt nokkrum dögum eftir komu mína á þing, en hún hefur ekki enn verið birt sem að ég tel annars vegar vera erfitt fyrir þá sem sitja undir ásökunum og erfitt fyrir þjóðfélagið að bíða  þar sem að flestir vilja ljúka uppgjörinu sem allra fyrst til þess að geta haldið áfram og farið að horfa til framtíðar. Þjóðaratkvæðagreiðslan fór fram þrátt fyrir úrtölur ríkisstjórnarinnar. Íslendingar gáfu skýr skilaboð og þeir höfnuðu samningnum og lýstu því yfir að þeir vildu betri og sanngjarnari samning.

Hvað gerðist annað á meðan ég var á þingi?

1. Atvinnuleysi jókst úr 9% í 9,3%. Rúmlega 15. þúsund einstaklingar eru atvinnulausir og þeim fjölgaði um 321 milli mánaða
2. Umhverfisráðherra tafði orkuframkvæmdir
3. Heilbrigðisráðherra lýsti yfir andstöðu sinni á starfsemi einkaaðila á Ásbrú sem gæti tryggt 300 einstaklingum vinnu
4. Seðlabankastjóri sagði tilgangslaust að gera áætlanir um afnám gjaldeyrishaftanna. Hann sagði að peningastefnumarkmiðið væri breytt, nú væri meginmarkmiðið gengið til skamms tíma og verðbólgumarkmið til langtíma. Hann sagði 510 milljarða vera í jöklabréfum. Hann sagði að þjóðahagsspá væri ekki gerð fyrir ríkisfjármálin heldur eingöngu fyrir peningastefnunefnd – semsagt engin þjóðhagsspá fyrir ríkisfjármálin í landinu.
5. Ég fann eftir lestur nokkurra frumvarpa að hið minnsta fjórar ríkistofnanir eru í farvatninu; Íslandsstofa, Fjölmiðlastofa, Byggingarstofnun og Lýðræðisstofa
6. Icesave – er enn til umfjöllunar en samningar hafa ekki náðst en þokast vonandi í rétta átt
7. Lög um frestun nauðungarsölu var samþykkt þar sem ekki hafði tekist nú einu og hálfu ári eftir hrun hefur ekki tekist að leysa vanda heimilanna með sómasamlegum hætti
8. Ísland var samþykkt sem ríki í aðildarumsóknarferli af ESB, en ekkert breyttist þrátt fyrir öll fyrirheit um annað og engin fagnaðarlæti brutust út
9. Lög um kynjakvóta voru samþykkt
10. Fyrningarleið í sjávarútvegi rædd og ofveiði á skötusel sett í frumvarp

Hvað gerðist sem var jákvætt að mínu mati

Mín upplifun var sú að með öllum þeim nýju þingmönnum sem nú sitja á þingi fylgir breytt hugarfar, breytt hugsun. Fólk er tilbúið til að endurskoða það kerfi sem við búum við. Ég held að þetta sé einmitt rétti tíminn til að fara í endurskoðun á kerfinu eftir það allsherjarhrun sem við höfum gengið í gegnum sem þjóð.

1. Aðgreining ríkisvaldsins, ráðherrar segðu af sér þingmennsku. Breytt tilhögun varðandi skipan dómara
2. Mat á kostum og göllum gjaldmiðilsins og öðrum kostum í gjaldmiðilsmálum
3. Þingsályktun um endurskoðun á ýmsum lögum er tengjast tjáningarfrelsi, upplýsingalöggjöf og fjölmiðlum
4. Sóknaáætlun – fallegt plagg ríkisstjórnarinnar og fyrirheit um bjarta framtíð
5. Frumvarp um frestun nauðungarsölu vegna erlendra lána og flýtimeðferð einkamála sökum réttaróvissu
6. Frumvarp um framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslna
7. Óformlegar umræður um að ráðuneytin yrðu pólitískari, menn tækju með sér einstaklinga inn í ráðuneytin þegar skipt væri um ríkisstjórn og út þegar völdin flyttust til – semsagt t.d. að ráðuneytisstjórar væru pólitískt ráðnir
8. Samstarf allra flokka við Hagsmunasamtök Heimilanna um úrlausnir fyrir heimilin

Ég held að við alþingismenn gætum nýtt tímann betur. Hlutirnir gerast alltof hægt. Það er ótækt að rúmlega 21. þúsund einstaklingar séu í vanskilum og 7.600 stefni í vanskil. Það að tæplega 10% vinnuaflsins sé án atvinnu er sorgleg staðreynd sem verður að breyta. Það er óásættanlegt að einstaklingar, fyrirtæki og heimili þurfi að búa við gjaldeyrishöft. Jafnframt er óásættanlegt að ríkisbáknið sé að þenjast út og ríkisstarfsmönnum sé að fjölga á þessum samdráttartímum. Fólkið í landinu má ekki við meiri skattahækunum og það getur ekki staðið undir meiri samneyslu. Við erum öll sammála um að þetta ástand er ekki það sem við viljum bjóða íslenskri þjóð upp á. Við þurfum að vera stærri en flokkarnir sem við erum fulltrúar fyrir, við þurfum að rísa upp úr þeim skotgröfum sem við höfum grafið okkur í. Við þurfum að sýna frammá að við erum hæf til þess að leysa þennan gríðarlega vanda sem við okkur blasir. Þetta eru ekki deilumál flokkanna á milli. Heldur snýst þetta um að tryggja grundvallarþarfir. Til þess að við getum horft framtíðina björtum augum þá þurfum við að leysa úr þessum vanda. Við þurfum að endurskapa hér þjóðfélag sem veitir fólki von og trú á að Ísland sé staður sem ákjósanlegt er að búa á.

Mitt mat eftir þessa áhugaverðu og krefjandi 40 daga er að hlutirnir þokast allt of hægt áfram. Við hljótum að geta gert betur.

Það eru auðvitað alltaf næg tilefni til þess að fara í Stykkishólm, enda einn fallegasti bær landsins í einu fallegasta bæjarstæði landsins – Bærinn við eyjarnar – eins og hann er gjarnan kallaður. Svo ekki sé nú minnst á ágæti Hólmara sem þar búa og Snæfell einu besta og öflugasta körfuboltaliði landsins, sem á einmitt heimaleik um helgina. Einhverjum kann að finnast þetta hlutdrægt mat, enda skrifar hér einstaklingur sem sleit barnsskónum í Stykkishólmi. Ég hef ekki minnst á sundlaugina frábæru, eða göngu í Súgandisey eða göngu í nágrannasveitarfélöginu Helgafellssveit þar sem hægt er að ganga upp á hið helga Helgafell og óska sér. Hver vill ekki láta drauma sína rætast í dag? Á svæðinu eru hið minnsta þrjú áhugaverð söfn sem hægt er að heimsækja;  Norska húsið, Vatnasafnið, Eldfjallastafnið og reyndar líka bókasafnið. Trúarlífið í Stykkishólmi er líka einstakt og skoðunarvert, þar er katólsk kirkja og hvítasunnukirkja og tvær gullfallegar ríkiskirkjur. Öll þjónusta er við hendi, veitingahús og gististaðir og margt fleira. Ekki má gleyma öllum fallegu gömlu húsunum sem hafa verið endurgerð fyrir tilstilli góðra manna.  Ég mæli með Stykkishólmi, ekki bara um helgina, heldur allt árið um kring.

Nú á þessum mestu samdráttartímum er lítið hugað að samdrætti eða niðurskurði hjá ríkinu. Í farvatninu eru þrjár nýjar ríkisstofnanir. Í þremur stjórnarfrumvörpum sem nú liggja fyrir Alþingi er gert ráð fyrir að eftirtöldum stofnunum verið komið á fót; Byggingarstofnun, Fjölmiðlastofu og Íslandsstofu. Það er óumdeilt að markmið og megintilgangur þessara þriggja frumvarpa er gott, en því miður þá getum við ekki á okkur blómum bætt, ef blóm má kalla. Á þessum erfiðu tímum getum við ekki fjölgað ríkisstofnunum frekar, sem nú telja vel á þriðja hundrað,  við ættum í raun að vera skera niður ríkisútgjöld. Álögur, skattar og ýmis önnur gjöld hafa verið hækkuð talsvert undanfarið, neysluvörur hafa hækkað 50%, laun hafa lækkað, kaupmáttur hefur rýrnað, lán hafa hækkað, atvinnuleysi fer vaxandi og ráðamenn eru að íhuga hvort að Háskóli Íslands geti boðið upp á nám yfir sumartímann. Hins vegar þegar kemur að því að setja á fót nýja ríkisstofnun og fjölga ríkisstarfsmönnum þá er ekkert hik á ráðherrum ríkisstjórnarinnar. Það er vaðið áfram þrátt fyrir að ekki sé gert ráð fyrir Fjölmiðlastofu á fjárlögum svo dæmi sé tekið, en gert er ráð fyrir að kostnaðurinn verið um 40 milljónir á ári + 3,5 milljónir vegna stofnkostnaðar. Það er nauðsynlegt að haft sé í huga áður en ríkisstarfsmönnum verður fjölgað enn frekar að það eru skattgreiðendur sem standa undir samneyslunni. Fjármagnið kemur frá þeim og það ber stjórnmálamönnum að fara vel með.

Byggingarstofnun

Ef fyrirkomulag vegna stofnsetningar Byggingarstofnunar er skoðað kemur í ljós að fjármálaráðuneytið gerir verulegar athugasemdir við hvernig staðið er að fjármögnunum þessarar nýju stofnunnar:

Gert er ráð fyrir að tekjurnar, sem teljast vera lögþvingaðar ríkistekjur, renni til reksturs Byggingarstofnunar. Fjármálaráðuneytið telur það ekki vera heppilegt fyrirkomulag. Að mati ráðuneytisins ættu tekjur sem kveðið er á um í lögum og teljast til ríkistekna að renna í ríkissjóð og ákvörðun um fjárheimildir verkefna að vera tekin í fjárlögum.

Ekki er gert ráð fyrir Byggingarstofnun á fjárlögum heldur er tekinn mjög mikill snúningur á ótengdum gjöldum sem ríkið rukkar nú þegar vegna annarra ótengdra mála, en þar má nefna ofanflóðagjald sem verður lækkað til þess að hægt sé að hækka annað gjald sem heitir brunavarnargjald, en því nafni verður breytt í Byggingarstofnunargjald. Það fer lítið fyrir gangsæi við stofnsetningu þessarar stofnunar og kostnaðarins sem til fellur vegna breytinganna, sem upplýsist hér með að er um 189 milljónir.

Íslandsstofa

Hvað varðar Íslandsstofu þá er ekki gert ráð fyrir að þessi nýja stofnun muni hafa í för með sér nein útgjöld fyrir ríkissjóð, en þegar betur er að gáð og tekjurstofn Íslandsstofu skoðaður má sjá að gert er ráð fyrir sérstöku markaðsgjaldi, framlagi af fjárlögum, þjónustuþóknun, þjónustusamningum osfrv.  Þannig að það er nú ekki allskostar rétt að þetta sé skattgreiðendum að kostnaðarlausu.

Það liggur fyrir að mikil vinna hefur farið í undirbúning stofnanna þriggja og líkt og áður hefur komið fram að þá er tilgangurinn góður, en er ekki tímabært að við förum að velta fyrir okkur öðrum leiðum og nálgunum. Gætum við ekki látið þessi markmið verða að veruleika án þess að setja fleiri ríkisstofnanir á fót og fjölga ríkisstarfmönnum? Er ekkert svigrúm innan ráðuneytanna sjálfra? Það störfuðu að meðaltali 21.800 einstaklingar hjá ríkinu á síðasta ári eða um 12% af öllu vinnuafli á Íslandi sem telur tæplega 180. þúsund einstaklinga. Væri ekki hægt að leggja einhverjar stofnanir niður á móti, sameina og með einhverjum hætti nýta þá opinberu starfsmenn sem starfa nú þegar hjá ríkinu.

Glæsilegur listi Sjálfstæðismanna í Reykjavík fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2010 var kynntur í gærkvöldi á aðalfundi Varðar, fulltrúaráðs Sjálfstæðisfélaganna í Reykjavík. Á listanum er að finna fjölbreyttan hóp samansettan af hæfileikaríku og kraftmiklu fólki sem er tilbúið til þess að vinna fyrir Reykjavík. Jafnframt var Steingrímur Sigurgeirsson kjörinn nýr formaður og með honum ný stjórn.

Frétt um kynningu á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík

Framboðslisti Sjálfstæðisflokksins

1     Hanna Birna Kristjánsdóttir, borgarstjóri
2     Júlíus Vífill Ingvason, borgarfulltrúi
3     Kjartan Magnússon, borgarfulltrúi
4     Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir, borgarfulltrúi
5     Gísli Marteinn Baldursson, borgarfulltrúi
6     Geir Sveinsson, framkvæmdastjóri
7     Áslaug Friðriksdóttir, framkvæmdastjóri
8     Jórunn Frímannsdóttir, borgarfulltrúi og hjúkrunarfræðingur
9     Hildur Sverrisdóttir, lögfræðingur
10    Marta Guðjónsdóttir, varaborgarfulltrúi og kennari
11    Björn Gíslason, slökkviliðsmaður
12    Jón Karl Ólafsson, forstjóri
13    Rúna Malmquist, viðskiptafræðingur
14    Árni Helgason, lögmaður og formaður Heimdallar
15    Sveinn H Skúlason, framkvæmdastjóri
16    Ingibjörg Óðinsdóttir, mannauðsstjóri hjá SKÝRR
17    Óskar Örn Guðbrandsson, framkvæmdastjóri Styrktarfélags krabbameinssjúkra barna
18    Pawel Bartoszek, stærðfræðingur og kennari við Háskólann í Reykjavík
19    Jarþrúður Ásmundsdóttir, sérfræðingur
20    Þorbjörn Jensson, rafvirki
21    Magnús Júlíusson, verkfræðinemi
22    Nanna Kristín Tryggvadóttir, háskólanemi
23    Helga Steffensen, brúðuleikhússtjóri
24    Sindri Ástmarsson, útvarpsmaður og nemi
25    Ragnhildur Pála Ófeigsdóttir, sérkennari
26    Brynhildur Andersen, húsmóðir
27    Margrét Kr. Sigurðardóttir, viðskiptafræðingur og fjármálastjóri mæðrastyrksnefndar Reykjavíkur
28    Sigurbjörn Magnússon, hæstaréttalögmaður
29    Unnur Arngrímsdóttir, danskennari
30    Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson, forseti borgarstjórnar

Í hóp atvinnulausra – enn fjölgar atvinnulausum á Íslandi. Nú eru rúmlega 15. þúsund manns atvinnulausir og þeim fjölgaði um 321 milli mánaða. Þetta er grafalvarlegt mál. Enn eru flestir atvinnulausir í aldurshópnum 25-29 ára. Þetta er sami aldurshópurinn og er að flýja Ísland. Það er 15% atvinnuleysi á Suðurnesjum og þar standa einkaaðilar og bíða eftir því að fá frið til að skapa 300 störf, en heilbrigðisráðherra stendur í vegi fyrir því. Við þurfum aðgerðir í atvinnumálum og það strax!

Skýrsla Vinnumálastofnunar um stöðu á vinnumarkaði

Ég fékk til mín þrjá bandaríska prófessora í heimsókn í dag á Alþingi frá Lehigh university. Þessi háskóli og afburðanemendur á hans vegum hafa á undanförnum árum tekið fyrir ákveðið land og gert fjölþætta rannsókn í samstarfi við The Martindale Student Associates programm á opinberri stefnu landsins í helstu málaflokkum. Þegar rannsókninni er svo lokið er efni hennar gefið út í skýrslu sem kallast e. Perspectives on Business and Economics.

Síðastliðið ár var Nýja Sjáland fyrir valinu og þar voru eftirfarandi viðfangsefni rannsökuð og gefin út í skýrslu:

• Introduction
  by Ambassador Roy Ferguson
• Fueling the Future of New Zealand’s Electricity
  by Eileen Mazzochette
• New Zealand’s Commercial Fishing Industry: Too Many Fish in the Sea?
• by Kenneth Blanchette
• The Greenest Grape: New Zealand’s Commitment to Sustainable Winegrowing
  by Caitlyn Kennedy
• Child Welfare in New Zealand
  by Toni Marraccini
• New Zealand as a Global Competitor
  by Jonathan Ripa
• Venture Capital in New Zealand: A Struggling Enterprise
  by Ashley Fry
• The Folly of Looking Only in the Mirror
  by Ashley E. Pritchard
• New Zealand as an English Farm for the Chinese?
  by Stuart D. Schnabolk
• New Zealand as a Biracial Nation: How the Springbok Tour of 1981 Helped Revive Maori Culture
  by Elizabeth G. Boig
• Financing a Revolution: New Zealand’s Strategy to Eliminate Poverty in the South Pacific
  by Katherine A. Ginda
• New Zealand’s Brains: Who They Are and Where They Migrate
  by Andrew Schweitzer

Þessir prófessorar voru einmitt í þessum erindagjörðum í dag en þeir hafa áhuga á láta úrvalsnemendur sína rannsaka Ísland.  Nemendurnir munu koma til Íslands og dveljast hér í skamman tíma til að afla sér upplýsinga um viðfangsefni sitt. Gert er ráð fyrir að rannsóknin sem verður margþætt muni m.a. og jafnvel að einhverju leiti snúast um eftirfarandi þætti:

1. Sjálfbæra þróun
2. Heilbrigðiskerfið
3. Jarðvarma og endurnýjanlega orkugjafa
4. Stefnu Alþjóðagjaldeyrissjóðsins gagnvart Íslandi
5. Samfélagsleg viðbrögð við krísu
6. Greining á bankahruninu
7. Menntakerfið
8. Þjóðerniskennd varðveitt í tónlist (e.Nationalism Preserved in Music)
9. Staða gjalmiðilsins (e. Currency Volatility)
10. Evrópusambandið ofl.

Það verður spennandi að sjá niðurstöður þessara rannsókna.

Það eru skýr skilaboð sem komu frá íslensku þjóðinni í fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslunni í langan tíma. Rúmlega 90% hafna samningnum sem samþykktur var á Alþingi í lok desember. Niðurstaðan sýnir svo ekki verður um villst að Íslendingar vilja betri og sanngjarnari samning. Nú er það okkar stjórnmálamanna að sjá til þess að svo verði. Það er brýnt hagsmunamál allra Íslendinga að ljúka þessum samningum sem allra fyrst og að viðunandi niðurstaða fáist í málið.

Hvet fólk til að fara á kjörstað og kjósa nei á morgun laugardaginn 6. mars og sýna Bretum og Hollendingum að við Íslendingar stöndum saman þegar á reynir.

Upplýsingar um kjörstað eftir kennitölu

Það er óumdeilt að viljinn til að efla hlut kvenna í forystusveit atvinnulífsins er til staðar í viðskiptalífinu. Samstarfssamningur margra helstu aðila viðskiptalífsins og fulltrúa allra stjórnmálaflokka, sem eiga sæti á Alþingi, sýnir svo að ekki verður um villst að viðskiptalífinu er veitt umboð til að leiða þetta brýna hagsmunamál án þess að til lagalegra þvingana komi af hálfu löggjafans.

Það skýtur því skökku við að nú tæpu ári eftir undirritun samningins að í dag hafi verið samþykkt breyting á lögum um hlutafélög og lögum um einkahlutafélög þar sem komið er á kynjakvóta í stjórnum fyrirtækja á almennum markaði.

Valdboð er ekki rétta leiðin

Valdboð er ekki rétta leiðin til að auka hlut kvenna í stjórnum fyrirtækja. Það er ekki hlutverk ríkisins að hlutast til um það hvaða einstaklingar sitja í stjórnum fyrirtækja á frjálsum markaði. Það er hins vegar nauðsynlegt að mannauðurinn verði nýttur til fulls þannig að kraftar beggja kynja fái notið sín í atvinnulífinu. Framboð af hæfum, vel menntuðum og reynslumiklum konum sem fyrirtæki hefðu hag af að fá til liðs við sig er til staðar.

Konur nýti fjármagn sitt til að styrkja stöðu sína

Hins vegar má færa rök fyrir því að konur þurfi með markvissari hætti að nýta fjármagn sitt meðal annars til að tryggja sér stjórnarsæti og stofna fleiri fyrirtæki þar sem að staðreyndin er sú að fjármagn hlutahafa, þekking á rekstri og reynsla ræður mestu um val í stjórnir fyrirtækja.

Kynjakvóti sendir röng skilaboð til kvenna

Setning laga sem þessara sem felur í sér kynjakvóta stjórnarmeðlima í fyrirtækjum felur í sér frelsiskerðingu fyrir fyrirtæki og eigendur þeirra og sendir röng skilaboð til kvenna sem vilja ná árangri í viðskiptalífinu. Konur þurfa hvorki né vilja meðgjöf í viðskiptalífinu.

• Vigdís Finnbogadóttir varð ekki fyrsta þjóðkjörna kona heims til að veraða forseti í krafti kynjakvóta, ef svo hefði verið held ég að máttur hennar í embætti hefði verið minni.
• Jóhanna Sigurðardóttir fyrsti kvenforsætisráðherra Íslands varð ekki forsætisráðherra vegna kynjakvóta hún komst þangað á eigin verðleikum.
• Rannveig Rist er forstjóri Alcoa vegna eigin verðleika ekki kvóta.

Hvað með þessar konur og margar fleiri af hverju hafa þær náð árangri? Ekki var það kynjakvóta að þakka.

Ég er alveg til í að tala um kvóta í sjávarútvegsmálum, en ekki þegar kemur að konum og körlum.

Kynin dregin í dilka

Ég vil ekki draga kynin í dilka. Það er mitt mat að farsælast sé fyrir þjóðfélagið að konur og karlar vinni saman að heill þess hvort sem er á almennum markaði innan fyrirtækja eða hjá hinu opinbera.

Mér þykir ótækt að löggjafin sé að setja lög um kynjakvóta þar sem hinu opinbera hefur gengið mjög illa að framfylgja þeim reglum sem löggjafin hefur sett þeim hvað varðar kynjahlutföll í stjórnum opinberra stofnanna og fyrirtækja, nefndum, og ráðum.

Upphaflegt markmið jafnréttisbaráttunnar

Jafnréttisbaráttan snérist upphaflega um það að kynferði ætti ekki að skipta máli – að konur ættu ekki að þurfa að þola misrétti fyrir það að vera kvenkyns og líta ætti á einstaklingsins sjálfs en ekki kynferðis hans.

Í dag snéri Alþingi þessu á haus. Nú er kynferðið aftur orðið að aðalatriði og það í lögum.

Nú hefur fyrirtækjum verið gert skylt að velja í stjórnir sýnar á grundvelli kynferðis frá og með 2013 og það mun það vissulega leiða til þess að hlutföll kynjanna verða jafnari, en það er ekki á réttum forsendum.

Jafnrétti snýst um jafnan rétt og jöfn tækifæri.

Í gær átti ég orðastað við sessunaut minn á Alþingi Oddnýju G. Harðardóttur, formann menntamálanefndar, um sumarannir við Háskóla Íslands í tilefni bréfs sem okkur þingmönnum barst í gær frá námsmanni við HÍ. Námsmaðurinn upplýsti okkur um það að ekki stæði til að bjóða upp á lánshæf námskeið í Háskóla Íslands í sumar. Jafnframt lýsti hún því að þessi staða hefði vakið örvæntingu meðal námsmanna, sérstaklega þeirra sem ekki hafa bakland í fjármálum og þeirra sem þurfa að standa í skilum með húsnæðis- og önnur lán.

1000 stúdentar nýttu sér sumarannir

Á síðastliðnu ári var boðið upp á sumarannirnar fyrir nemendur Háskóla Íslands. 1000 nemendur nýttu sér námið og náðu sér í dýrmætar einingar yfir sumartímann. Þessir stúdentar hefðu að öðrum kosti líklegast verið atvinnulausir, enda atvinnuhorfur í þjóðfélaginu heldur daprar þá og ekki í sjónmáli að þær batni í náinni framtíð.

Það var góð ákvörðun hjá menntamálaráðherra síðastliðið sumar að forða stúdentum frá aðgerðarleysi og bjóða upp á sumarannir við Háskóla Íslands. Sumarannirnar voru svar við bágu atvinnuástandi – þar sem gripið var til aðgerða til varnar stúdentum.

Réttur stúdenta til atvinnuleysisbóta afnuminn

Fyrir liggur að réttur námsmanna til atvinnuleysisbóta hefur verið afnuminn og horfur á atvinnu fyrir námsmenn eru mjög litlar, en aldurshópurinn 20-34 ára er einmitt stærsti aldurshópurinn á atvinnuleysisskrá.

Formaður menntamálanefndar sagði Háskóla Íslands ekki hafa formlega aflýst sumarönnum, sem er gott mál og vonandi verður ekki af því. Formaðurinn lýsti því þó þannig að nýting námsmanna hefði verið langt undir væntingum, en eins og áður hefur komið fram nýttu um 1000 manns sér tækifæri til að stunda nám yfir sumartímann sem mér finnst ekki hægt að gera lítið úr. Gera má ráð fyrir að fleiri muni nýta sér þetta úrræði á komandi sumri þar sem námsmenn eiga ekki rétt á atvinnuleysisbótum líkt og síðastliðið sumar né hefur atvinnuástandið batnað og ef eitthvað er þá lítur út fyrir að það fari versnandi.

Stúdentar sæki sér félagslegar bætur til sveitarfélaganna

Hitt sem stendur þá námsmönnum til boða ef ekki verður af lánshæfu sumarnámi samkvæmt formanni menntamálanefndar, er að stúdentar sæki sér félagslegar bætur til sveitarfélaga. Eru þetta skilaboð stjórnvalda til ungs fólks sem er að sækja sér menntun til að auka möguleika sína á atvinnumarkaði? Sækið ykkur bætur á meðan þið eruð í námi og flytjið svo til útlanda þegar þið hafið lokið námi, en þetta er allaveganna þróunin sem við verðum að horfast í augu við í dag. Lang stærsti hópurinn sem flyst úr landi er fólk á aldrinum 25-29 ára sem er jafnframt stærsti hópurinn á atvinnuleysisskrá. Flestir eru að klára sitt háskólanám á þessum aldri. Við verðum að leiðrétta þessi skilaboð. Við viljum að ungt fólk hafi tækifæri til þess að mennta sig, búa og starfa á Íslandi. Þetta er okkar framtíðarauðlind og Ísland á að vera land tækifæranna fyrir ungt fólk.

Ég tel að sumarannir séu hagkvæmar fyrir nemendur og skólakerfið í heild þar sem að nemendur ná að klára nám sitt á skemmri tíma og það er sparnaður fyrir skólakerfið að geta útskrifað fólk á styttri tíma. Ég skora á stjórnvöld að endurtaka leikinn frá því á síðasta ári og bjóða upp á sumarannir við Háskóla Íslands.