Þá fara að tæmast dagar mínir á þingi. Dvölin var stutt en í lengra lagi ef miðað er við fyrri reynslu. Eftir einn og hálfan mánuð á þingi er ég nokkuð sátt með mitt framlag þrátt fyrir að tilfinningin sé sú að hlutirnir hafi ekki þokast mikið áfram á þessum stutta tíma. Þegar ég tók sæti 1. febrúar lá fyrir að rannsóknarskýrslan margumrædda yrði kynnt nokkrum dögum eftir komu mína á þing, en hún hefur ekki enn verið birt sem að ég tel annars vegar vera erfitt fyrir þá sem sitja undir ásökunum og erfitt fyrir þjóðfélagið að bíða þar sem að flestir vilja ljúka uppgjörinu sem allra fyrst til þess að geta haldið áfram og farið að horfa til framtíðar. Þjóðaratkvæðagreiðslan fór fram þrátt fyrir úrtölur ríkisstjórnarinnar. Íslendingar gáfu skýr skilaboð og þeir höfnuðu samningnum og lýstu því yfir að þeir vildu betri og sanngjarnari samning.
Hvað gerðist annað á meðan ég var á þingi?
- Atvinnuleysi jókst úr 9% í 9,3%. Rúmlega 15. þúsund einstaklingar eru atvinnulausir og þeim fjölgaði um 321 milli mánaða
- Umhverfisráðherra tafði orkuframkvæmdir
- Heilbrigðisráðherra lýsti yfir andstöðu sinni á starfsemi einkaaðila á Ásbrú sem gæti tryggt 300 einstaklingum vinnu
- Seðlabankastjóri sagði tilgangslaust að gera áætlanir um afnám gjaldeyrishaftanna. Hann sagði að peningastefnumarkmiðið væri breytt, nú væri meginmarkmiðið gengið til skamms tíma og verðbólgumarkmið til langtíma. Hann sagði 510 milljarða vera í jöklabréfum. Hann sagði að þjóðahagsspá væri ekki gerð fyrir ríkisfjármálin heldur eingöngu fyrir peningastefnunefnd – semsagt engin þjóðhagsspá fyrir ríkisfjármálin í landinu.
- Ég fann eftir lestur nokkurra frumvarpa að hið minnsta fjórar ríkistofnanir eru í farvatninu; Íslandsstofa, Fjölmiðlastofa, Byggingarstofnun og Lýðræðisstofa
- Icesave – er enn til umfjöllunar en samningar hafa ekki náðst en þokast vonandi í rétta átt
- Lög um frestun nauðungarsölu var samþykkt þar sem ekki hafði tekist nú einu og hálfu ári eftir hrun hefur ekki tekist að leysa vanda heimilanna með sómasamlegum hætti
- Ísland var samþykkt sem ríki í aðildarumsóknarferli af ESB, en ekkert breyttist þrátt fyrir öll fyrirheit um annað og engin fagnaðarlæti brutust út
- Lög um kynjakvóta voru samþykkt
- Fyrningarleið í sjávarútvegi rædd og ofveiði á skötusel sett í frumvarp
Hvað gerðist sem var jákvætt að mínu mati
Mín upplifun var sú að með öllum þeim nýju þingmönnum sem nú sitja á þingi fylgir breytt hugarfar, breytt hugsun. Fólk er tilbúið til að endurskoða það kerfi sem við búum við. Ég held að þetta sé einmitt rétti tíminn til að fara í endurskoðun á kerfinu eftir það allsherjarhrun sem við höfum gengið í gegnum sem þjóð.
- Aðgreining ríkisvaldsins, ráðherrar segðu af sér þingmennsku. Breytt tilhögun varðandi skipan dómara
- Mat á kostum og göllum gjaldmiðilsins og öðrum kostum í gjaldmiðilsmálum
- Þingsályktun um endurskoðun á ýmsum lögum er tengjast tjáningarfrelsi, upplýsingalöggjöf og fjölmiðlum
- Sóknaáætlun – fallegt plagg ríkisstjórnarinnar og fyrirheit um bjarta framtíð
- Frumvarp um frestun nauðungarsölu vegna erlendra lána og flýtimeðferð einkamála sökum réttaróvissu
- Frumvarp um framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslna
- Óformlegar umræður um að ráðuneytin yrðu pólitískari, menn tækju með sér einstaklinga inn í ráðuneytin þegar skipt væri um ríkisstjórn og út þegar völdin flyttust til – semsagt t.d. að ráðuneytisstjórar væru pólitískt ráðnir
- Samstarf allra flokka við Hagsmunasamtök Heimilanna um úrlausnir fyrir heimilin
Ég held að við alþingismenn gætum nýtt tímann betur. Hlutirnir gerast alltof hægt. Það er ótækt að rúmlega 21. þúsund einstaklingar séu í vanskilum og 7.600 stefni í vanskil. Það að tæplega 10% vinnuaflsins sé án atvinnu er sorgleg staðreynd sem verður að breyta. Það er óásættanlegt að einstaklingar, fyrirtæki og heimili þurfi að búa við gjaldeyrishöft. Jafnframt er óásættanlegt að ríkisbáknið sé að þenjast út og ríkisstarfsmönnum sé að fjölga á þessum samdráttartímum. Fólkið í landinu má ekki við meiri skattahækunum og það getur ekki staðið undir meiri samneyslu. Við erum öll sammála um að þetta ástand er ekki það sem við viljum bjóða íslenskri þjóð upp á. Við þurfum að vera stærri en flokkarnir sem við erum fulltrúar fyrir, við þurfum að rísa upp úr þeim skotgröfum sem við höfum grafið okkur í. Við þurfum að sýna frammá að við erum hæf til þess að leysa þennan gríðarlega vanda sem við okkur blasir. Þetta eru ekki deilumál flokkanna á milli. Heldur snýst þetta um að tryggja grundvallarþarfir. Til þess að við getum horft framtíðina björtum augum þá þurfum við að leysa úr þessum vanda. Við þurfum að endurskapa hér þjóðfélag sem veitir fólki von og trú á að Ísland sé staður sem ákjósanlegt er að búa á.
Mitt mat eftir þessa áhugaverðu og krefjandi 40 daga er að hlutirnir þokast allt of hægt áfram. Við hljótum að geta gert betur.

Erla Ósk Ásgeirsdóttir