Dofri Hermannsson

Virkjum hausinn – Verndum náttúruna

Bullhugtakið vöruskiptajöfnuður

5.2 2010 | 12:40 | 44 ummæli

Í dag birti Hagstofan bráðabirgðatölur um vöruskiptajöfnuð við útlönd en hann mun hafa verið hagstæður um 10 milljarða. En hvað þýðir þetta? Eigum við núna 10 milljarða? Verða þeir eftir í landinu? Hver á milljarðana?
Það getur vel verið að vöruskiptajöfnuður hafi verið lýsandi fyrir efnahagshreyfingar inn og út úr landinu þegar við fluttum út vaðmál, handveiddan saltfisk og tólg. Í dag gegnir öðru máli og því er notkun þessa hugtaks í besta falli gagnslítil en versta falli skaðleg heilbrigðri og upplýstri umræðu um gildi atvinnuvega fyrir þjóðarbúið.

Flestir fjölmiðlar birta mynd af álveri eða álkubbum með „fréttinni“ um vöruskiptajöfnuðinn en ef við skoðum þá hlið málsins kemur í ljós að á móti hverjum 3 krónum sem fást fyrir útflutt ál er hráefni flutt inn fyrir ca 2 og mismunurinn er aldeilis ekki lagður inn á gjaldeyrisreikning íslenska þjóðarbúsins heldur efnahagsreikning þeirra alþjóðlegu auðhringa sem eiga álverin.

Þegar menn gefast upp á að telja fólki trú um að allan innfluttan lúxus borgum við með útflutningi á áli (sem við eigum ekki) er gjarna gripið til sjávarútvegsins. Það er álíka langsótt hagfræði. Auðvitað er það misjafnt eftir veiðiaðferðum en það þarf hátt í lítra af olíu til að veiða kíló af fiski og þegar við bætist að stærstur hluti íslenskra útgerða er veðsettur upp í topp í útlöndum er ljóst að útflutningur á fiski nægir ekki til að lýsa efnahagshreyfingum inn og út úr landinu vegna sjávarútvegs.

Eins og nafnið ber með sér lýsir vöruskiptajöfnuður bara því hvað mikið af vörum er flutt inn og hvað mikið af vörum er flutt út . Erfitt er að meta eftir atvinnugreinum hvaða grein skilar mestu inn í landið svo allar „fréttir“ byggðar á þessu hugtaki eru óttalegt bull og segja okkur ekki neitt.

Ég hringdi í Hagstofuna áðan og spurði hvenær væri von á einhverjum tölum sem lýstu því betur hvað er flutt inn og hvað út. Hvernig Hagstofan teldi útflutningstekjur vegna ferðaþjónustu og sölu á hugverkum s.s. leiknum Eve Online o.s.frv. Það mun vera von á ársfjórðungsuppgjöri á inn- og útflutningi á þjónustu 27. febrúar. Þjónustuviðskiptajöfnuður mun það vera kallað. Annað afar takmarkað hugtak sem nær engan veginn að lýsa því hvar mestu verðmætin verða til.

Til er hugtak sem heitir vinnsluvirði atvinnugreina og lýsir því hvað verður eftir í landinu þegar búið er að reikna allan erlendan kostnað. Þetta hugtak lýsir með öðrum orðum þeim virðisauka sem hver grein færir þjóðarbúinu. Þetta hugtak  ætti frekar að leggja til grundvallar fréttum um hagræn áhrif einstakra atvinnugreina.

Hætt er við að mörgum bregði í brún við að sjá hvað álframleiðsla og sjávarútvegur er lítill hluti af þeim verðmætum sem verða eftir í landinu þegar allt hefur verið talið. Þar er framleiðsla málma að skila örlítið meiru en landbúnaður, fiskveiðar eru á pari við fræðslustarfsemi og skila hátt í þrefalt meira en framleiðsla málma. Heilbrigðis- og félagsþjónusta skila okkur svo rúmlega tvöfalt meiri verðmætum en fiskveiðar.

Flokkar: Óflokkað | Facebook



Ummæli (44)

  •   jónas geir // 5.2 2010 kl. 13:00

    Bullustampur og bóla. Það gæti maður með sanni sagt um þessa vitleysu sem rennur hér á skjáin.
    Mestur hluti viðskiptajöfnuðar málmbræðslu verður eftir í landi, með gjöldum fyrir rafmagn, vinnu og opinbera aðstöðu auk afleiddra starfa við þennan iðnað sem er mjög mikill. Svo einfalt.
    Þetta ásamt grunnatvinnuvegum eins og Fiskiðnaði stendur svo undir félagsþjónustu og heilbrigðisþjónustu, sem þú heldur hér fram að sé svo mikils virði!
    Auðvitað eru þessi störf mikils virði, en þau gætu ekki verið til, án þess að verðmætasköpun í formi hlutbundins varnings væri til staðar.

  •   Hermann Ól. // 5.2 2010 kl. 13:16

    Góð grein og mjög þarf að fá alvöru umfjöllun og greiningu á þessum hagstærðum í stað þeirra sleggjudóma sem svo víða má sjá í skrifum og umfjöllunum.
    Til að kasta ljósi á eina hlið málsins má benda á og velta fyrir sér löndum eins og Danmörku sem er milljónaþjóð með mjög takmarkaðan aðgang að náttúruauðlindum eins og fiski og fallvötnum. Hvað skildi það vera sem gefur þeim þann háa kaupmátt sem þeir búa við? Betri hagstjórn og skilningur kannski?

  •   Dofri Hermannsson // 5.2 2010 kl. 13:41

    Athugasemd Jónasar Geirs er dæmigerð fyrir umræðuna. Fullyrðingar en engin rök. Af hverju? Kannski eru þau ekki til.
    Við Íslendingar látum okkur því miður allt of oft nægja að hafa skoðun og rífast svo um hana en rökræðum sjaldan um málin.
    Þetta er slæm venja því okkur veitir svo sannarlega ekki af því að ræða málin af alvöru, færa rök fyrir skoðunum, skipta gömlum og úreltum skoðunum út fyrir nýjar og betri.
    Betri upplýsingar um hagstærðir í samfélaginu eru nauðsynleg tæki til að auka verðmætasköpun. Vond tæki og villandi umræða gerir illt verra.

  •   Mr. Crane // 5.2 2010 kl. 13:42

    Þessi umræða þín um afrakstur álveranna er náttúrulega algjört helv. bull. Það sem verður eftir er laun alls fólksins sem vinnur við álverin og þjónustar þau ásamt hagnaðinum af sölu raforkunnar.
    Danskt þjóðfélag eins og það er rekið í dag er ekki sjálfbært og á eftir að stranda illilega. Auðlindir Dana hafa falist í landrými og framleiðslu á matvörum. Ræktarland er auðlind eins og fiskur í sjónum (ætli Samfylkingin myndi ekki reyna að fyrna og þjóðnýta ræktarland ef hún réði ríkjum í Dannmörku).

  •   Dofri Hermannsson // 5.2 2010 kl. 13:46

    Hinn gríðarlega málefnalegi Mr. Crane er með netfangið ingvargn@gmail.com og IP töluna
    194.224.90.66 ef einhver skyldi vilja njóta uppfræðslu hans með beinum hætti.

  •   Helgi // 5.2 2010 kl. 13:50

    Takk Dofri fyrir að benda fólki á að hlutirnir eru ekki alltaf svartir og hvítir og mikilvægi þess að gagnrýnin umræða eigi sér stað. Það er líka greinilegt af athugasemdunum hérna að ofan að fólk á erfitt með að höndla slíka umræðu

  •   Björn Kristinsson // 5.2 2010 kl. 13:58

    Lykiltalan er auðvita viðskiptajöfnuður því hann tilgreinir nákvæmlega það raunvirði sem eftir liggur í landinu. Eins og þú veist Dofri þá er hann hins vegar samsettur úr þáttatekjum og vöruskiptajöfnuði. Sá fyrri tilgreinir óbeint/beint skuldsetningu samfélagsins en sá seinni þennslu/samdrátt þess. Báðar stærðirnar eru mikilvægar til að átta sig á stöðu hagkerfisins.

    Vöruskiptajöfnuður er mikilvæg hagstærð og á að tilkynna vegna eðli hans vegna þess að hann gefur til kynna gjaldeyrisstreymið í hagkerfinu.

    Það er hins vegar allt annað mál hvort við eigum að miða landsframleiðslu og aðrar lykilstærðir hagkerfisins aðeins út frá fjármálalegum stærðum en ekki samfélagslegum. Það er hins vegar önnur umræða sem ég er reiðurbúinn að taka þátt í.

  •   Sigurður #1 // 5.2 2010 kl. 14:04

    Dofri.

    Góður pistill, eins og svo oft áður.

    Það er aldrei of oft bent á að útflutt ál segir aðeins hálfa söguna, það er aldrei minnst á influtt hráefni á móti.

    Innflutningur í landið er ekki allt saman flatskjáir og fellihýsi.

    Þar er líka súrál og annað efni og búnaður í álframleiðslu.

    En mér þykir miður ef þú ætlar að fara að taka upp að birta netföng manna sem skrifa hér.

    Jafnvel þó þau séu kannski dónaleg.

    Dónaskapur er yfirleitt sjálfsmark, beint í andlitið á höfundi sjálfum.

    Um leið og ég bið þig að birta ekki netfang mitt, hvet ég þig til að taka netfang mr Crane út.

  •   ASE // 5.2 2010 kl. 14:16

    Áhugaverð grein og tek heilshugar undir athugasemd þína um umræðuhefð okkar Íslendinga (Dofri Hermannsson // 5.2 2010 kl. 13:41). Finnst umræðuhefð okkar (eða réttara skortur á henni) eitt það grátlegasta sem upplifað eftir hrunið.

    En tek líka undir með Sigurðri #1 og hvet þig til að taka netfang og IP tölu Mr. Crane út. Málflutningur hans er fullfær um að dæma sig sjálfur.

  •   Hermann Ól. // 5.2 2010 kl. 14:18

    Auðvitað segja þessar hagstærðir og hugtök sitt en eitt af því sem að Dofri er að velta upp hvað liggi þar að baki. Hver kannast ekki við upphrópanir um að sjávarútvegurinn og áliðnaðurinn skapi nánast öll auðæfi hér á landi og haldi öllu öðru uppi! Þegar talað er um tekjur af þessum atvinnuvegum er í allt of litlu mæli tekið mið af gjaldeyriskostnaðinum við þessa sömu atvinnuvegi.
    Sem dæmi um villandi umræðu er að álframleiðslu sem slík sem skapi gjaldeyri meðan hið rétta er að það er raforkusalan er er hin eiginlega gjaldeyrisuppspretta!

  •   Jóhannes Laxdal // 5.2 2010 kl. 14:19

    Dofri hvar er best að veiða handveiddan saltfisk þessa dagana? :)

    Annars ættirðu frekar að eiga þessar samræður við Iðnaðarráðherrann þinn. Hún virðist telja það þjóðhagslega hagkvæmt að niðurgreiða stofnkostnað erlendra auðhringa til þess að skapa nokkur hundruð störf. Og þannig er fordæmið sett að allir aðrir útlenskir fjárfestar fá samskonar fyrirgreiðslu og undanþágur sem ekki standa íslendingum til boða. Þurfa jafnvel ekki að greiða skatta af fasteignum. Afhverju skoða menn ekki fjárfestingarsamninginn sem gerður var vegna gagnaversins og nú liggur fyrir þinginu? Hann er um margt athyglisverður

  •   Ólafur // 5.2 2010 kl. 14:25

    Sæll Dofri
    Ég er greinilega skráður inn hjá þér þar sem ég hafði ritað ummæli áður. Ég bið þig vinsamlegast að eyða öllu sem viðkemur mér þ.e.a.s. e-mail addressu og ip númer.
    NB í danmörku flytja þeir inn gríðarlega mikið af hráefnum sem þeir síðan vinna úr og selja sem fullbúnar vörur.
    Ólafur

  •   kh // 5.2 2010 kl. 14:36

    Flottur pistill. Orðinn hundleiður á að þurfa að keppa við sögufalsanir þegar kemur að raunverulegri verðmætasköpun.
    P.S Þú mátt alveg birta ip töluna mína

  •   Dofri Hermannsson // 5.2 2010 kl. 14:40

    Já það er spurning með handveidda saltfiskinn. Ég var með þessu orðalagi að reyna að lýsa afurðum sem ekki hefur þurft neinn innflutning til að búa til. Árabátur, öngull og lína og kraftar í kögglum.
    Ég er sífellt hissa á því að við skulum reyna að skapa eins fá störf og hægt er úr þeirri takmörkuðu orku sem við höfum yfir að ráða. Þar ráða fleiri miklu en iðnaðarráðherra en eins og ég hef bent á í greinum hafa SA, SI og ASÍ beitt sér með mjög einbeittum hætti fyrir stórframkvæmdum af þessu tagi af skiljanlegum ástæðum.

    Eitt í viðbót. Hér hafa tveir aðilar hvatt til þess að ég taki út netfang Mr. Crane sem var með tóm leiðindi í athugasemd. Ég skal viðurkenna að ég átta mig ekki á því af hverju.
    Hér mega allir tjá sig málefnalega í skjóli nafnleyndar en af hverju ætti ég – á minni prívat síðu – að umbera bloggdólga sem eru með skítkast og leiðindi?
    Ég þarf betri rök til að halda hlífiskildi yfir slíkum mönnum en er auðvitað tilbúinn að endurskoða afstöðu mína ef slík rök berast.

  •   Sigurður #1 // 5.2 2010 kl. 14:49

    Sæll Dofri.

    Hér eru ein rök.

    Þú bíður fólki upp á að ákveða sjálft hvort það skrifi undir nafni, eða ekki.

    Mér finnst ekki sanngjarnt af þér að breyta þeim reglum eftirá og án samráðs.

    Ég vil ekki skrifa undir fullu nafni, má ég eiga von á því að þú birtir nafn mitt á netinu nú þegar þú hefur email mitt?

    Það líst mér ílla á, með því að skrifa rétt email sýni ég þér ákveðið traust, og hlít að ætlast til þess sama af þér.

  •   Jóhannes Laxdal // 5.2 2010 kl. 14:59

    Af hverju þora menn ekki að ræða hin ýmsu þjóðfélagsmál undir nafni? Ég get skilið þörf á nafnleynd þegar verið er að miðla upplýsingum sem geta skaðað viðkomandi, atvinnulega eða fjárhagslega en erum við ekki hér að takast á um skoðanir og afhverju geta menn þá ekki skrifað undir nafni? Ef menn þora ekki að tjá sig undir nafni þá eiga menn að þegja.

  •   Dofri Hermannsson // 5.2 2010 kl. 15:12

    Sigurður #1 – ég hef aldrei birt netfang og ip tölu þeirra sem hér skrifa nema þeir séu með dónaskap og leiðindi. Held ekki að þú sért í áhættuhópi þar. Þú hittir naglann á höfuðið þegar þú bendir á að þessi samskipti snúast um traust. Gagnkvæmt traust og virðingu.

  •   EiríkurJ // 5.2 2010 kl. 15:20

    Ósammála Dofra um að hugtakið sé gagnslítið eða villandi . Auðvitað er enginn munur gerður í hagtölunum eftir eignarhaldi hérlendra fyrirtækja, það þýðir því ekkert að láta það pirra sig þó td nýtt álver í Reyðarfirði auki þjóðarframleiðsluna umtalsvert. Hlutfallið milli heildar útflutningstekna og erlends vörukostnaðar af framleiðslu og neyslu birtist í „vöruskiptajöfnuðinum“ en ekki hvað einstök fyrirtæki eða atvinnugreinar leggja í jöfnuðinn. Svo er hægt að deila um hvort atvinnuvegur sem sem gefur af sér erlendann gjaldeyri sé merkilegri en sá sem gerir það ekki. Það er amk ljóst í okkar sérhæfða umhverfi að sá fyrrnefndi kemst frekar af á eigin rammleik en sá síðasttaldi.

  •   Sigurður #1 // 5.2 2010 kl. 15:31

    Ég ætla þá allavega að passa mig að tjá mig ekki meira hér.

    kv.
    Sigurður #1.

  •   Þór Saari // 5.2 2010 kl. 16:23

    Þakka pistilinn Dofri, þetta er rétt hjá þér það verður harla lítið eftir utan vinnulaunin. „Raforkugróðinn“ rétt dugir fyrir lánunum til að reisa Kárahnjúkavirkjun, sem þar að auki eru erlend þannig að þeir peningar fara einnig úr landi. Önur áhugaverð pæling er að það þarf eitt MW af virkjaðri orku fyrir eitt starf í álveri, slíka orku má nota fyrir átján störf hjá t.d.garðyrkjubændum.

  •   Héðinn Björnsson // 5.2 2010 kl. 16:50

    @Dofri: Hagtölur eru ekki náttúruvísindi en það gerir ekki vöruskiptajöfnuð gagnslaust fyrirbæri að fólk kunni ekki að fara með stærðina.

    @jónas geir: Þú segir að fiskiðnaðurinn og álverin standi undir velferðarkerfinu, en það gildir líka í hina áttina, þ.e. að félags og heilbrigðisþjónustan sér álverum og fiskiðnaði fyrir starfskröftum og passar upp á að þeir sem verða fyrir slysum eða missa vinnuna þurfa ekki að ræna sér til matar eða taka húsnæði hústöku til að hafa yfir sér skjól. Ég er hræddur um að það yrði lítið unnið í fiskinum og álverunum ef allir starfsmennirnir þyrftu að verja heimili sín persónulega. Afrakstur vinnu okkar er afrakstur samstarfs samfélagsins, hvort sem um er að ræða álver eða lögreglustörf, stjórnsýslu eða fiskvinnslu.

  •   Nick // 5.2 2010 kl. 16:52

    Sæll Dofri. Ég þvældist inn á síðuna þína, sennilega vegna fyrirsagnarinnar á þessu bloggi. Ekki er ég hagfræðimenntaður og veit að þú ert það ekki heldur. Ég hef þó alltaf haldið að vöruskiptajöfnuður sé mismunur verðmætis á inn- og útfluttum vörum og ekkert meira en það. Mér hefur aldrei dottið í hug að „við“ eigum 10 milljarða ef hann er jákvæður um þá tölu. Bara að verðmætið þess sem flutt er út sé meira en innflutnings. Það getur verið ágætt að vita og óþarfi að kalla þetta bullhugtak. Það þarf bara að vita hvað verið er að segja og ekki gefa sér eitthvað allt annað. Líklegt má telja að það sé betra en hitt að hafa vöruskiptajöfnuðinn jákvæðan. Kostnaður við kaup á súráli og olíu kemur á móti útflutningsverðmætum áls og fisks og varla viltu reikna þann kostnað aftur inn í dæmið? Vinnsluvirðishugtakið er til og þeir sem það vilja geta skoðað það. Samkvæmt því ættum við kannski öll að kenna hvert öðru að hjúkra hvert öðru.
    Það er svo athyglisvert að sjá hvernig þú rökræðir við fólk hér. Mr Crane td er ekki sammála þér og notar orðið bull um það sem þú skrifar hér og þú notar það líka um það sem Hagstofan reiknar út. Reyndar segir hann helv. en þú óttalegt. Ég sé ekki að hann sé með tóm leiðindi eins og þú segir. Þú ættir kannski að lesa ummælin hans hægt aftur og svara frekar með rökum. Það er alltaf leiðinlegt að sjá fólk nota rökvillur eins og ad hominem og sem betur fer man ég það til dæmis í kjörklefanum eða þegar ég sé fólk svo á götu.

  •   Magnús Birgisson // 5.2 2010 kl. 17:16

    Skv. tölum sem allir geta flett upp hjá Hagstofu Íslands hefur verðmæti innflutts súráls verið ca. 25% af verðmæti útflutts áls á árunum 1999 til og með 2008.

    Fyrsta fullyrðingin í pistlinum, og eina sannreinanlega staðreyndin, er því röng.

    Ég nennti ekki að lesa restina

  •   jónas geir // 5.2 2010 kl. 17:26

    Það segi ég nú líka. Mr.Crane var nú ekkert sérlega dónalegur fannst mér.

    Það er staðreynd að ef allir væru í samfélagsþjónustu, væri lítið um mat í belgin, og lítill peningur til að eyða.
    Og þá væri það svo að ef allir væru að veiða fisk, væri nóg að borða svo lengi sem fiskurinn fengist. Og nóg af peningum, ef allir væru í raforkuframleiðslu og stóriðju. Það er svo einfalt, þó mér þyki ekki álið bragðgott svona eintómt.

    Hún er undarleg hagfræði skandinavíukrata. Mjög undarleg.
    Enda líka alveg ósjálfbær. Það verður að vera ofboðlegur náttúruaður eins og í Noregi til að standa undir þeirri þvælu.

  •   Sigurjón Vigfússon // 5.2 2010 kl. 19:26

    Sæll. Magnús Birgisson alt sem Dofri skrifar um afkomu áliðnaðarins er rangur 42 % af söluverðmæti áls verða eftir í landinu eða um 88 milljarðar króna eigendur fá því 210. milljarðar

  •   Sigurður Hermannsson // 5.2 2010 kl. 20:25

    Sæll Dofri

    Segir þetta hugtak ekki nákvæmlega hvað átt er við. Eins og þú segir þá er flutt inn súrál og svo flutt út ál og vöruskiptajöfnuður mælir þennan mun. Sama að segja um innflutta olíu, varahluti o.s.fv vs útfluttan fisk.
    Staðreyndin sem þú virðist oftar en ekki misskilja er að til að borga niður erlendar skuldir þurfum við að hafa þennan lið verulega jákvæðan.

  •   Guðbjörn Guðbjörnsson // 5.2 2010 kl. 20:34

    Klippum hvort á öðru hárið, það skapar mest verðmæti!

  •   Leifur Björnsson // 5.2 2010 kl. 20:55

    Það má líka taka inn í umræðuna fyrirtæki sem eru að framleiða ýmsan iðnvarning fyrir innanlandsmarkað og spara þannig gjaldeyri.

    Fyrirtæki eins og td sælgætisgerðin GÓA í Hafnarfirði, RB rúm í Hafnarfirði þessi fyrirtæki hafa reyndar flutt smávegis út en aðallega sparað gjaldeyri með því að framleiða fyrir innanlandsmarkað.
    Annað áhugavert fyrirtæki er Víkurprjón í Vík í Mýrdal sem framleiðir fyrst og fremst fyrir innanlandsmarkað en meirihluti framleiðslunnar er keyptur af erlendum ferðamönnum og skilar þannig beinhörðum gjaldeyri.
    Vegna hagstæðs gengis krónunnar hefur fyrirtækið einnig hafið útflutning til Færeyja og Noregs .
    Hafa fjölgað fólki eftir bankahrun og byggt við fyrirtækið.

  •   Atli // 5.2 2010 kl. 22:06

    Viðskiptajöfnuðurinn tekur mið af öllu, hann þarf að vera jákvæður til þess að gengið styrkist. En hann er neikvæður þessa stundina og fær því ekki að vera með í fjölmiðlum. Fjölmiðlar benda eingöngu á þann part af viðskiptajöfnuðinum er kallast vöruskiptajöfnuður.

  •   Hjörtur Hjartarson // 5.2 2010 kl. 22:16

    „Innlendur virðisauki af starfsemi stóriðjuvera á Ísland er ekki mikill. Samkvæmt ársreikningum þeirra álvera sem störfuðu á árinu 2007 má áætla að hjá þeim sé virðisaukinn samtals um 25 millj. króna. Svarar það til um það bil 1,8% af vergri þjóðarframleiðslu. Þessi virðisauki lendir að c. 2/3 hlutum hjá erlendum eigendum álveranna en einungis að 1/3 hluta hjá íslenskum aðilum. Svarar það til 0,6 – 0,7% af þjóðarframleiðslu.“

    http://inhauth.blog.is/blog/inhauth/entry/792595/

  •   Hjörtur Hjartarson // 5.2 2010 kl. 22:21

    Mér finnst ekki smart að birta netföng og kennitölur þeirra sem skrifa undir dulnefnum. Hreinlegra er að krefjast skráningar að hætti Ómars Ragnarssonar hér á Eyjunni.

  •   Hjörtur Hjartarson // 5.2 2010 kl. 22:24

    afsakið, ip-tölur vildi ég sagt hafa.

  •   Sævar // 5.2 2010 kl. 22:47

    Hjörtur H. er með upplýsingar varðandi stóriðjuna sem eru mjög nærri hinu sanna.

    Íslendingar eru að selja raforku og vinnuafl til þessa reksturs.
    Og það er ekkert athugavert við það -um það hefur verið samið..
    Það sem um er deilt er hvort við fáum nægjanlega hátt verð fyrir orkuna. Vinnulaunin eru að mestu eins og gerast í landinu – vaktavinna eykur hlut þeirra nokkuð .
    Gengisfall krónunnar rýrir mjög okkar hlut frá því sem var fyrir hrun- varðandi vinnulaun og skatta , en orkan er greidd í USD .
    Álverðið/tonn er síðan mælikvarði á orkuverð (upp og niður)

  •   Sjonni // 5.2 2010 kl. 23:53

    Nenni varla að rekja vitleysuna sem kemur fram í þessum pistli og fjallar aðalega um einhvern óskiljanlegan pirring pistlahöfundar á gildi tiltekinnia hagstærða en það sem er áhugaverðast er innlegg þingmannsins Þórs Saaris.
    Þór reynir hér að halda því fram að framleiðsla og sala á rafmagni til stóriðju sé ekki arðbær. Hann vill heldur selja orkuna til garðyrkjubænda. Til þess að dæmi Þórs gæti gengið upp, þ.e. til þess að hægt væri að selja bændum allt rafmagnið sem fæst með virkjunum af þeirri stærðargráðu sem eru nauðsynlegar til að hægt sé að framleiða rafmagn á því verði sem hann gefu sér, þá myndi allt landssvæði ÍSlands vart duga fyrir öll gróðurhúsin sem þyrfti að byggja til að kaupa raforkuna. Það sem væri þó sorglegast er að þrátt fyri tiltölulega hagstætt orkuverð, þá myndi grænmetið hans Þórs aldrei verða samkeppnishæft í samanburði við grænmeti sem framleitt er í loftslagi sem hentar til framleiðslu grænmetis, án nokkurrar raforku.

  •   Tryggvi L. Skjaldarson // 6.2 2010 kl. 02:14

    Umræðan sem hér fer fram er fremur sorgleg. Við erum þjóð með allt niður um okkur. Þurfum á öllu að halda sem getur hjálpað. Stóriðja er þar með talin. Fordómar gagnvart stóriðjunni eru glettilega lífseigir, en það er mál að linni. Að geta skilað nokkrum vatnsafls- og jarðvarmavirkjunum til komandi kynslóðum eftir 30-40 ár til að ákveða hvernig við nýtum hana eftir að stóriðjan er búin að borga brúsann hlýtur að skipta miklu máli. Talið um að milljarðana sem stóriðjan færir inn í samfélagið árlega og er ekki metið af verðleikum dæmir sig sjálft.

  •   Guðbjörn Guðbjörnsson // 6.2 2010 kl. 09:54

    Ég var svo heppinn að taka þátt í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins á liðnu ári, þótt ekki hafi ég nú náð neinum sérstökum árangri.

    Eitt af því sem ég lærði var að garðyrkjubændur upplýstu mig um að þeir gætu aldrei keppt við bændur á meginlandinu og flutt út blóm eða grændmeti á samkeppnisgrundvelli, jafnvel þótt þeir fengju rafmagnir ókeypis!

    Þessi draumur okkar Íslendinga að gera Ísland að einhverju risagróðurhúsi og flytja blóm og grænmeti út er því svo út í hött að það er með ólíkindum. Hvernig á svo að koma þessu út? Varla með skipum og þá er bara flugið eftir og er það umhverfisvænt?

  •   tverhaus // 6.2 2010 kl. 12:20

    Þetta er ágætis pistill og mörgu leyti sammála, þó er ágætt að fá þessar tölur en manni finnst þá bara hálf fréttinn sögð í raun.

    Sjonni // 5.2 2010 kl. 23:53
    Gef lítið fyrir þitt svar, Þór Saari talar um (SEM DÆMI) þá er hann einfaldlega að benda á hvað atvinnusköpunin gæti verið mun meiri ef gætilega væri farið með orkuna og gefa sér tíma til að vinna markaði erlendis eins og Danir hafa t.d gert.

    Og talandi um Dani, þá eiga þeir náttúrulega mörg stór og góð fyrirtæki Novo Nordisk, Maersk, Arla og haug í viðbót, en svo eru þeir einnig með einhvern hlutdeildarsamning í olíunni í norðursjó samkvæmt samningi við Norðmenn þar sem Danir áttu þetta landsvæði áður. En þeir hafa einmitt veirð að ræða það hvernig þeir muni bregðast við á næstu árum þar sem fyrirséð er að olían á svæðinu er að klárast.

  •   Kalli // 6.2 2010 kl. 15:56

    Ef þér er illa við harkalegar athugasemdir þá ættirðu annaðhvort að eyða þeim út eða að krefjast innskráningar. Það að birta netfang aðila án þess að hann leyfi það er dónaskapur .

    PS. Vinsamlegast ekki birta netfang mitt.

  •   Jónas Guðmundsson // 6.2 2010 kl. 16:04

    “ Heilbrigðis- og félagsþjónusta skila okkur svo rúmlega tvöfalt meiri verðmætum en fiskveiðar.“

    Þessi setning gæti hugsanlega verið ein sú allra vitlausasta sem sést hefur á prenti í áratugi. Það sorglega við hana er að hún sýnir hve skilingslaus hún er kaffíhúsa elítan sem stjórnar Samfylkingunni.

    Veit Dofri virkilega ekki? Að það eru útflutngingsgreinar sem borga fyrir innlenda samfélagsþjónustu á Íslandi? Er þetta eitthvers konar grín hjá manninum? Maður er eiginlega orðlaus.

  •   Hólmfríður Bjarnadóttir // 6.2 2010 kl. 17:03

    Sæll Dofri. Þú hefur aldeilis stungið á kýli sem veldur mögrum sársauka. Athyglisverð og góð færsla hjá þér. Það er ekki sama hvaða forsendur eru notaðar við að reikna út hagnað og tap. Þakka þér fyrir að benda mér á þessa hlið málsins

  •   Jónas Guðmundsson // 6.2 2010 kl. 17:09

    Hólmfríður Bjarnadóttir:

    Ef það var kýli sem Dofri stakk á þá var það stórt og ljótt kýli á líkama Samfylkingarinnar og út úr því vall ílla þefandi fáviska elítunnar sem henni stjórnar.

  •   Ólafur S. Andrésson // 6.2 2010 kl. 21:30

    Tek undir góða ábendingu Þórs Saari – það verður líka að horfa á afborganir á lánum sem hafa verið tekin til að kosta útflutning svo sem ál. Gildir auðvitað líka um fiskiskip og annað. Ef við viljum sjá hvort vvið stefnum í gjaldeyrisnauð þaurfum við að horfa á fleira en viðskiptajöfnuð eða gjaldeyrisöflun.

  •   Gunnar Th. Gunnarsson // 7.2 2010 kl. 12:40

    „Heilbrigðis- og félagsþjónusta skila okkur svo rúmlega tvöfalt meiri verðmætum en fiskveiðar.“
    Er virkilega til fullorðið fólk á Íslandi sem telur sjúklinga og bótaþega vera auðlind í efnahagsreikningi þjóðarinnar?

  •   Dofri Hermannsson // 7.2 2010 kl. 22:58

    Já Gunnar. Það kemur þér e.t.v. á óvart en það skapast við það umtalsverð verðmæti að koma fólki í lag sem er í ólagi.

    Þakka annars fyrir málefnalega og góða umræðu um verðmætasköpun í landinu. Eins og sjá má af mörgum kommentum eru þeir of margir sem setja samasem merki á milli útflutnings á áli og verðmætasköpunar í landinu og telja að vöruskiptajöfnuður segi allan sannleikann um það. Þetta er alvarlegur misskilningur og alveg afleitt fyrir alla alvöru umræðu um verðmæta- og gjaldeyrissköpun sem er mjög brýnt verkefni að auka sem allra mest eins hratt og unnt er.

    Hvað dónaskap í skjóli nafnleysis varðar þá má vel vera að ég hafi verið full harður við Mr. Cane – það er rétt að margir hafa verið dónalegri í athugasemdum, m.a. hann sjálfur að mig minnir. Ég ætti líklega að krefja alla um nafn sem vilja kommentera en hef ekki sett mig inn í það hvernig það er gert. Leiðbeiningar þar um eru velkomnar. En ég vorkenni honum svo sem ekki neitt og skil ekki að fullorðnir viti bornir menn treysti sér ekki til að taka þátt í umræðum í kommentakerfum öðru vísi en að vera með skæting og undir dulnefni. Það er alveg hrikalega hallærislegt og einhvern veginn ekki það sem pólitísk umræða þarf á að halda. Stundum finnst mér svo sem umræða í kommentum á blogginu eigi miklu meira sameiginlegt með einhvers konar geðvonskuþerapíu en umræðu sem er ætlað að upplýsa og útskýra hlutina.

Rita ummæli

Kæfuvörn (gildin skulu vera óbreytt):