Ég sé hér og þar að hófstilltir og trúaðir vinir mínir hafa fullan skilning á tillögum mannréttindaráðs gegn trúboði í skólum.
Það er jákvætt.
Því þetta ekkert flókið mál – þeir sem hæst láta núna myndu urlast ef aðrir fengju að stunda sitt trúboð í eyru barnanna þeirra á skólatíma.
Það þýðir heldur ekkert að vísa í hefðir í þessu samhengi. Samfélagið hefur þróast ansi hreint fjári mikið frá því að tangarhald kirkjunnar yfir Íslendingum þótti eðlilegur og sjálfsagður hlutur. Kvartkórinn núna byggir allt sitt á fornu viðbragði við því að tapa valdi – þetta ætti kvartkirkjukórstjórinn Ó. Stephensen að hugsa örlítið um.
Kannski gæti hann lagst undir feld. Nei, líklega þætti það of heiðið.
Og svo er það sáluhjálparvinkillinn: Að það sé verið að útrýma sáluhjálp. Hei, ég styð eindregið að kirkjan veiti sáluhjálp.
En ekki LEIK- OG GRUNNSKÓLABÖRNUM sem vita ekkert í sinn haus og hafa engar forsendur til að greina á milli sáluhjálpar og trúboðs!
Davíð Stefánsson
21 Ummæli
Með fullri fyrir hugmyndum trúaðra um tilvist fyrirbæris sem það kýs að kalla „guð“ þá finnst mér fráleitt að slíkum skoðunum sér troðið uppá varnarlausar sálir innan veggja skólakerfisins. Ef jafnræðisreglan ætti að gilda í þessu sambandi færi varla nokkuð annað fram en trúarbragðaáróður í skólum. Þjóðkirkjan, Ásatrúarfólk, Búddistar, Islam, Fríkirkjur af ýmsum toga svo ekki sé talað um áhangendur ýmissa vætta, huldufólks, álfa, anda framliðinna og svo mætti lengi telja.
Er ekki betra að halda áfram að kenna börnunum grundvallar þærri svo sem að lesa og skrifa svo ekki sé verið að boða eitthvað húmbúkk.
Trúleysi er bara lífsskoðun eins og hver önnur. Trúleysi er ákveðin trú.
Fyrst að mannréttindaráð vill útrýma kristni og kristnum gildum úr skólastarfinu, þá finnst mér rétt að hætta eigi við jólafrí, sem og Páskafrí, og frí á Annan í Hvítasunnu, auk frís á Uppstigningardegi.
Pólitískur rétttrúnaður verður að ganga alla leið, en ekki velja bara út bestu bitana.
Í nafni pólitísks rétttrúnaðar og fjölmenningarhyggju, var jónunum útrýmt hjá IKEA í Svíþjóð, og er nú bannað að tala um jólavörur þar á bæ.
Þannig er þetta líka orðið víða í skólum í Svíþjóð.
Þess í stað hafa ýmis jaðartrúarbrögð og öfgatrúarbrögð eflst í kjölfarið í Svíþjóð.
Allur svona pólitískur rétttrúnaður er tvíeggjað sverð.
Þetta hefur leitt til þess, að hægri-öfgaöfl eflast í kjölfarið og slíkt er óundaskilinn fylgifiskur fjölmenningarhyggju í anda pólitísks rétttrúnaðar.
Mér finnst líka alltaf svolítið skrýtið að vera að tala um fjölmenningu í landi þar sem ekki er einu sinni fjölmenni.
En það er staðreynd að fjölmenningarsamfélagið gengur illa upp. Það eru ríki í Evrópu að reka sig á. Öfgarnar eru minnstar það sem er hófsöm þjóðkirkja eins og víðast á Norðurlöndunum. Þetta skrifa ég með fullri virðingu fyrir trúfrelsi einstaklinga.
Undirlægju háttur er ekki vegvísir til góðra verka. SVo hefur ekki verið um aldir, hvorki meðal okar né annarra, sem ekki hafa varað sig á niðurrifsöflum, sem einskis láta ófreistað til að högva að þeim undirstöðum sme gagnast hafa hvað best í gegnum lífsbaráttu þjóðar við ysta haf.
Ekkert hefur þar breytst og það er alger missilningur hjá mönnum, að grunneindir mannsins hafi eitthvað breytst undanfarin ár eða áratugi.
Þetta sem þú meinar, Bragi:
„I helgen öppnar julbutiken på IKEA med mängder av nyheter.“
Ég get ekki talað fyrir alla trúleysinga, bara sjálfan mig.
Það er rétt hjá þér að trúleysi er lífskoðun. En trú er hún ekki.
Trú byggist á sannfæringu en ekki sönnunum. Ástæða trúleysu minnar er einmitt vöntun á þessum sönnunum. Svo einfalt er það.
Bragi Páls vill útrýma öllu en ekki sumu. Ég sé ekkert að því að taka lítil skref í rétta átt, sjáum til með hitt síðar, þótt seint muni ég fallast á afnám jólahalds (og er ekki jólahátíðin í grunninn heiðin hátíð?).
Trú á að vera val sem byggist á einlægri þörf fyrir trú.
Að innræta börnum kristna trú finnst mér einfaldlega vera rangt. Það getur verið sjálfsagt og fallegt að ræða við börn um þá hugmynd að til sé æðri máttur og að margir kjósi að kalla hann Guð, en það hefur ekkert með trúarbrögð að gera heldur meira einhvers konar lífsspeki. Sem mér finnst sjálfum af hinu góða.
Öll trúarbrögð eru kreddufull og því miður ala þau á fordómum í allar áttir.
Sá sem er trúlaus er sannfærður um að Guð er ekki til. Sá sem trúir er sannfærður um að Guð sé til. Hvort tveggja trú, sem byggist á sannfæringu en ekki sönnun, þó að annað heiti trúleysi.
BIBI:
Er það TRÚ að trúa ekki á jólasveininn?
Er það áhugamál að safna ekki frímerkjum?
En að öllu gríni slepptu.
Þú trúir án sannana.
Ég trúi ekki því ég hef ekki sannanir.
Að kalla síðari afstöðuna trú er í besta falli kjánalegt.
Þú viðurkennir þá ekki að það sé þín trú að Guð sé ekki til?
Langar rétt sem snöggvast að benda Braga Páls á þá staðreynd að bæði jól og páskar eru árstíðabundnar hátíðir mun eldri kristni, fólk hefur fagnað á þessum árstíma í þúsundir ára.
Hvað er það eiginlega sem veldur því alltaf hreint að kristnir telja sig eiga einhvern einkarétt á þessum hátíðum??
BIBI, sjáðu muninn á þessum setningum:
„Ég trúi því að guð sé ekki til“
„Ég trúi því ekki að guð sé til“
Þú ert í óþarfa sparðatíningi sem er sjálfum þér bara til háðungar.
STYRMIR. Þú skilur ekki þá merkingu orðsins trú að það sé lífsskoðun.
Og eins og umræðan er frá mannréttindaráði á sú lífsskoðun að njóta sérstaks forgangs í skólakerfinu.
Við skulum láta háðung liggja milli hluta.
BIBI… í alvörunni. Ég er kominn með kjánahroll.
Hafðu vit fyrir sjálfum þér hvenær tími er kominn til að hætta.
Þegar rökin þrýtur þá verða menn dónalegir. Tek því.
Þú ert að gefa þér ákveðna hluti sem engin stoð er fyrir svo þú getir klínt trú upp á aðra.
Það að trúa hlutum eins og tilvist yfirskilvitlegra fyrirbrigða án sönnunar er einfeldningsháttur og mér gremst þegar fólk flaggar því eins og einhverri dyggð. Þú ert ekki fyrsti maðurinn sem reynir þennan sparðatíning og ég er orðinn þreyttur á honum.
Mig þrýtur ekki rök, heldur þolinmæði til að svara svona vitleysu.
i like
trú er andleg og í raun bara örvun , og eins og öll örvun þá veldur öll örvun vexti hvort sem hún er andleg tilfinngaleg huglæg verkleg eða líkamleg,,,kristin trú fjallar í grundvallar atriðum um það að koma fram við náungan eins og sjálfan sig, en vinstri grænir það er lömun viljans hvort sem það er hjá einstaklingi eða ríkistjórninni
Rita ummæli