Bryndís Ísfoldgætir ekki orða sinna

Mynd 1. Staða gjaldeyrismála á Kastrup á föstudaginn sl.

Ég nenni ekki að eyða of mörgum orðum í Ögmund Jónason sem ásakaði í síðustu viku opinbera starfsmenn og nær alla sem nokkru sinni hafa átt í samstarfi við ESB um að ánetjast dagpeningum og fór svo sjálfur strax upp í flugvél og á dagpeningafund með ESB ráðherrunum í Danmörku.  Ögmundur er auðvitað nýkominn úr enn einni dagpeningaferðinni frá Mexíkó þar sem hann í félagi við einn annan ánetjuðust Mexíkóferðum upp á 750 þúsund í aðeins 4 daga! Og afsakar sig svo stuttu síðar með þeim orðum að dagpeningar séu hið eðlilegasta mál ..

Það sem ég nenni að eyða orðum í er hin klassíska útlandaferð Íslendinga. Því allt frá örófi alda hefur verið takmarkað úrval af varning hér á landi og hátt verð á öllum nauðsynjum gert það að verkum að Íslendinga má greina frá fjöldanum í hvaða útlandi sem er, þar sem karlar og konur troða töskur sínar fullar áður en heim er komið af því sem ekki finnst hér á landi eða því sem má aðeins finna hér á landi fyrir morðfjár. Fágætar appelsínur frá sjómönnum á stríðsárinum breyttist í fjöldaferðir húsmæðra til Glasgow á níunda áratugnum og svo í paraferðir til Bostonferðir tíunda áratugsins osfv.

Nú í síðustu viku var ég á ferð í Brussel ásamt fríðu föruneyti Evrópusinna, og þó enginn hafi fengið dagpeninga og þó allir dagarnir hafi verið þaulskipulagðir þá voru allir með lista yfir hluti sem þeir áttu vinsamlegast að kaupa inn fyrir vini og vandamenn. Barnaföt, sokkabuxur, belgíska osta, sérstaka skó, Tinna, Kolbeinn og Tobba,  Gap, H&M og aðeins meira H&M.

Það hjálpar auðvitað ekki að þessi staðreynd blasir  (sjá mynd 1) blasir við manni í hvert sinn sem maður stígur á erlenda grund.

Hvers virði er krónan? það veit auðvitað enginn fyrir víst á meðan hún er bak við gjaldeyrishöft. Síðustu mánuði höfum við heyrt að evran sé farin norður og niður, þó það sé fjarri sanni.  Raunin er að enn er evran mun sterkari en dollarinn (sjá mynd 2)  eins og hún hefur í raun verið nær alla tíð verið og sem gjaldmiðill er hún við furðu góða heilsu eins og sjá má á mynd 1.  Skuldavandi nokkra evruríkja er þó vandamál sem leiðtogar ESB ríkjanna munu leysa og leggja allt kappa á að gera.

Mynd 2. Styrkleiki evrunnar og dollarans frá 2000 til dagsins í dag

Staðreyndir er að þrátt fyrir allt er rándýrt að kaupa á Íslandi barnaföt, mat og allt þetta helsta sem hin hefðbundna fjölskylda þarf til að lifa af.  Svo ekki sé talað um húsnæðislánin sem eru í engu samræmi við það sem gerist í ESB ríkjunum.

Og þess vegna má auðveldlega ánetjast ESB ríkjunum og því sem þar er boðið uppá. Lægra matvælaverð, lægri vextir af húsnæðislánum, ódýrari barnaföt – og miklu, miklu meira úrval.

Það er þess vegna sem við hlupum af síðasta fundinum í Brussel í síðustu viku og rukum í búðir, ekki vegna þess að það sé allt miklu betra í útlöndum, heldur vegna þess að það er hægt að fá meira fyrir minna í ESB og það er miklu meira úrval. Og eftir 30 -50 % lækkun á raunvirði á laununum okkar síðustu árin hefur enginn efni á því að sleppa því að hendast í smá verslunarleiðangur sé maður staddur í einhverju ríki  ESB – þó ekki sé nema bara til að græja föt á krakkana út árið.

- mig langar að fá svona úrval og svona verðlag hingað heim og það væri ekki verra að fá H&M, þá myndi ég hætta að ánetjast útlandaferðum og sætta mig við veðrið.

Til þess að þetta breytist þurfum við að gera eins og hinar Evrópuþjóðirnar – og ganga til samstarfs við þær.

Svona er þetta í ESB ríkjunum 27, þess vegna vil ég að Ísland gangi í ESB – þetta er ekki miklu flóknara en það.

Rúmlega helmingur heimila getur ekki borgað alla reikningana sína um hver mánaðarmót samkvæmt fréttum dagsins.

Launin okkar eru í krónum og það er frábært skv. nóbelsverðlaunahöfum í hagfræði frá því í gær, því þannig var mjög auðvelt að lækka þau.(rosa gott skv. þeim)

Við erum ein þjóða í Evrópu með verðtryggingu á lánunum okkar.(sem hagfræðingarnir í gær vissu ekki allir um)

Matur á Íslandi er sérstaklega dýr.

Unga fólkið vill búa, starfa og læra í ESB.  Það langar ekki að verða bændur eða sjómenn enda störfum að fækka þar ekki fjölga. Gott og vel, hér var hrun – ríkissjóður er að batna. En við eigum langt í land. Og þrátt fyrir erfiðleika í Evrópu upp á síðkastið þá er enn himin og haf á milli okkar og ESB ríkjanna.

Nú mala menn um að við megum alls ekki ganga í ESB því þá missum við ,,sjálfstæðið“!?

Ég veit ekki með ykkur en ég upplifi mig ekkert sérstaklega sjálfstæða þegar ég á ekki fyrir reikningunum mínum í lok hvers mánaðar.

Efast um að hér verði hægt að búa og nýta menntun sína ef engin lausn finnst á því að laða hingað erlendar fjárfestingar sem liggja nánast niðri vegna gjaldeyrishaftanna og þeirra staðreyndar að enginn vill eiga viðskipti með myntina okkar.

Ég upplifi mig heldur ekkert sérlega sjálfstæða þegar ég kaupi í matinni og svitna við kassann þegar ég sé hvað matarinnkaupin kosta.

Né heldur þegar ég heyri hvað bekkjafélagar mínir úr náminu í Hollandi eru með í laun.

Eða þegar mig dreymir um að komast í sumarfrí með fjölskylduna til sólarlanda og átta mig á því að það kostar annan handlegginn, því slíkt er jú selt í útlenskum peningum sem krónurnar mínar hafa ekki efni á.

Þessi seðill dugar fyrir einni samfellu handa 1 árs barni í sænskri barnafataverslun

Þegar ég átta mig á því að Legó lestin sem mig langar að gefa syni mínum í jólagjöf kostar 60 þúsund, ekki séns! Eða þegar ég áttaði mig á því að ein  barnasamfella í stærð 92 kostar 4590.-!

Ég hef ekki efni á meiru ,,sjálfstæði“ í skilgreiningu Nei-sinna.  Evrópusambandsaðild er líklegust allra leiða til framtíðar (ef einhverjar aðrar eru) til að koma okkur í þann stöðugleika sem flest okkar dreymir um. Hvert heimili mun ekki eignast skemmtisnekkjur og neyta kampavíns og kavíar í öll mál,  en það mun tryggja að minnsta kosti lægri vexti, enga verðtryggingu og lægri matvælaverð í krafti aukinnar samkeppni. Og launin okkur munu ekki rýrna eins og þau gerðu með krónunni.

Það er sjálfstæði í lagi – öll mánaðarmót.

… ég get barasta ekki setið á mér eftir að hafa horft á ,,umræðuna“ í Silfrinu áðan.

Stefanía Óskarsdóttir stjórnmálafræðingur og hvatti til þess að umræðan yrði þroskaðri í Silfrinu en fór sjálf ítrekað með rangt mál – svo í þágu aukins ,,þroska“  tek  ég barasta að mér að leiðrétta hana.

Hin fyrsta rangfærslan hennar var að við værum í ,,aðlögunarferli“ en ekki samningarferli.   Þetta var að vísu leiðrétt hjá Eiríki Bergmann stjórnmálafræðingi sem benti á að þetta væri nokkurn vegin hið sama samningaferli og hefði verið gagnvart þeim 21 ríki sem hafa gengið hafa í ESB.  Ef ferlið hefði komið einhverjum á óvart (lesist stjórnmálafræðingum og landbúnaðarráðherrum!) þá hefði viðkomandi einfaldlega ekki lesið heima áður en hann samþykkti aðildarviðræðurnar eða tjáði sig um þær.

Eiríkur  lét það reyndar ósagt að utanríkisráðherra hafi marg ítrekað tekið það fram til að róa þá sem kynnu að hafa heyrt þessa rangfærslu,  að ekki stæði til að breyta lögum hér á landi til að ,,aðlaga“ okkur að ESB vegna aðildarviðræðanna eins og andstæðingar hafa haldið fram.

Að venju kom ekki heldur fram í þessari umræðulotu um ESB, frekar en fyrri daginn – sú magnaða staðreynd að við erum stöðugt að AÐLAGA okkur að reglum og lögum Evrópusambandsins án þess að hafa nokkuð um það að segja – en það er ekki vegna aðildarviðræðanna heldur bara vegna þess að við erum í EES.  Þessi AÐLÖGUN hefur staðið í nær tvo áratugi og hefur að mér skilst hreinlega farið gersamlega framhjá andstæðingum ,,aðlögunar“ – sem vilja þrátt fyrir ólýðræðislegu EES aðlögunina – þó ekki yfirgefa EES?!

Þetta er nú allt ,,sjálfstæðið“ sem við nú höfum gagnvart ESB í dag – en með aðild fengjum við auðvitað sæti við borðið þar sem ákvarðanirnar eru teknar – en það túlka andstæðingar ,,aðlögunar“  SJÁLFSTÆÐISMISSI! (lesist með tilþrifum)

Nú jæja – þá var mikið rætt um flokkana og hvernig ,,allir“ aðrir flokkar á þingi nema einn væru á móti aðild að Evrópusambandinu sem ekki er allskostar rétt.  Eru nokkrir mikilvægir hlutir í því samhengi.*

1) Samfylkingin og þorri Vinstri grænna eru fylgjandi aðildarviðræðum, jafnfram hefur Hreyfingin sagt að þau myndu ekki stoppa aðildarviðræður nú heldur ætla að treysta þjóðinni til að kjósa,  sama má segja um nokkra þingmenn Framsóknar, Sjálfstæðisflokksins og óháða sem kusu með aðildarviðræðum á sínum tíma eða hafa stutt að aðildarviðræðurnar klárist.

2) 64% þjóðarinnar vill kjósa um aðildarsamning þegar hann liggur fyrir samkvæmt nýjustu könnunum og um 40% vill ganga í ESB án þess að hafa séð aðildarsamninginn!

3) Innan t.d. Vinstri grænna er stór hópur hlynntur inngöngu í ESB í dag án samnings, þetta hefur ítrekað komið fram í könnunum þó lítið hafið farið fyrir þessari staðreynd hjá forystu VG. (enda t.d. þorri löggjafar á Íslandi um umhverfismál og náttúruvernd komin til vegna EES samningsins)

4) Sjaldan eða aldrei hefur jafn stór hluti kjósenda sagt í könnunum að þeir muni ekki ætla að kjósa þá flokka sem fyrir eru, eða segjast vera óákveðnir. Þetta þýðir að stjórnmálafræðingar þurfa að fara að gera grein fyrir þessum gríðastóra hóp sem ekki fellur undir fylgi stjórnmálaflokkanna sem nú eru í boði.

5) Ég gat ekki heyrt annað en að Stefanía Óskarsdóttir virðist ekki gera greinamun á  frjálshyggju og frjálslyndi?!

Nú jæja, restin af Silfrinu var svo virkilega áhugaverð – svo fleira var það ekki í bili.

* Pál Vilhjálmsson nenni ég ekki að karpa um.

Í mörg ár sýndu skoðanakannanir að meirihluti þjóðarinnar vildi hefja viðræður við Evrópusambandið, þá hristu andstæðingar aðildar hausinn ákaft og sögðu að það væri ekki rétti tíminn því það væri svo mikill uppgangur á Íslandi – við fengjum bara lélegan samning ef við værum of rík.

Eftir hrun var mikill þrýstingur á að sótt yrði um aðild, þá fannst andstæðingum heldur ekki rétti tíminn, því samningurinn yrði svo lélegur ef við værum svona illa stödd fjárhagslega.

Þegar svo sótt var um með stuðning meirihluta þjóðarinnar í skoðanakönnunum þá vildu andstæðingar alls ekki að þingið hæfi aðildaviðræður án þess að halda sérstaka þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort Íslendingar ættu að sækja um aðild.  (sem engin þjóð hefur gert enda með öllu óljóst hvað felst í samningi fyrr en samið hefur verið um hann).

Síðasta ár hafa sömu menn í sífellu viljað draga umsóknina til baka – þeir sem standi að aðildarumsókninni eru ýmist föðurlandssvikarar eða ætla sér að kasta sjálfstæði landsins út í hafsauga. Þrátt fyrir það vilja þeir halda trygglega í EES samninginn og finnst bara í himnalagi að láta þá þarna í Brussel um að setja lög fyrir okkur.

Frá því sótt var um aðild hafa kannanir sveiflast, fyrir um ári voru 74% fylgjandi aðildarviðræðum, nú segja andstæðingar að það séu 51% á móti og nú heitir það að það eigi að ,,leggja umsóknina til hliðar“ vegna þess hve margir séu á móti viðræðunum.

Ef rök andstæðinga eru notuð er ekki gott að sækja um aðild að ESB ef við erum of efnuð eða ekki nógu efnuð.  Ríki Evrópusambandsins eru klárlega ekki fullvalda og hafa glatað sjálfstæði sínu, Danmörk, Svíþjóð, Þýskaland, Malta – allt lönd án sjálfstæðis. Þrátt fyrir þetta þykir EES samningurinn sömu mönnum gallalaus gripur og finnst bara ágætt að fá löggjöf svona faxaða heim án þess að þurfa að hafa nokkuð fyrir henni.  En ríki eins og Ísland hefur ekkert að gera með að fá sæti við ákvörðunartökuborðið í Brussel og taka þátt í hlutum sem munu færa okkur lægri vexti, enga verðtryggingu,  lægra matvælaverð og fleira sem heimilin í landinu sárvantar.

Nýjustu rök andstæðinga eru að nú skal leggja til hliðar og taka væntanlega að sama skapi upp umsókn Íslands að ESB til skiptis, í hvert sinn sem skoðanakönnun birtist sem sýnir að yfir 1% fleiri eða færri eru fylgjandi eða mótfallnir aðildarviðræðum.  Frávik í könnunum eru engin fyrirstaða – þessi leikfimi á víst að vera ofboðslega sparnaðarsöm fyrir íslenska ríkið sem nú er komið inn í miðjar samningaviðræður með fjölda fólks í vinnu.

Það er nefnilega líka þannig að rökleysa er ekki heldur fyrirstaða fyrir því að vera á móti aðild að Evrópusambandinu.

Já, hörðustu andstæðingar aðildar að ESB vilja ekki ganga í ESB,  hvorki í dag né á morgun, sumar, vetur, vor og haust og eru meðal þeirra sérhagsmunaöflin sterkust.

Og þeir munu reyna að setja málflutning sinn í nýjan og nýjan búning til að reyna að koma í veg fyrir að þjóðin fái tækifæri til að ákveða hvort hún vilji ganga í ESB eða ekki – af því þeir eru logandi hræddir við alþýðan segi einfaldlega :

Já.