Rúmlega helmingur heimila getur ekki borgað alla reikningana sína um hver mánaðarmót samkvæmt fréttum dagsins.
Launin okkar eru í krónum og það er frábært skv. nóbelsverðlaunahöfum í hagfræði frá því í gær, því þannig var mjög auðvelt að lækka þau.(rosa gott skv. þeim)
Við erum ein þjóða í Evrópu með verðtryggingu á lánunum okkar.(sem hagfræðingarnir í gær vissu ekki allir um)
Matur á Íslandi er sérstaklega dýr.
Unga fólkið vill búa, starfa og læra í ESB. Það langar ekki að verða bændur eða sjómenn enda störfum að fækka þar ekki fjölga. Gott og vel, hér var hrun – ríkissjóður er að batna. En við eigum langt í land. Og þrátt fyrir erfiðleika í Evrópu upp á síðkastið þá er enn himin og haf á milli okkar og ESB ríkjanna.
Nú mala menn um að við megum alls ekki ganga í ESB því þá missum við ,,sjálfstæðið“!?
Ég veit ekki með ykkur en ég upplifi mig ekkert sérstaklega sjálfstæða þegar ég á ekki fyrir reikningunum mínum í lok hvers mánaðar.
Efast um að hér verði hægt að búa og nýta menntun sína ef engin lausn finnst á því að laða hingað erlendar fjárfestingar sem liggja nánast niðri vegna gjaldeyrishaftanna og þeirra staðreyndar að enginn vill eiga viðskipti með myntina okkar.
Ég upplifi mig heldur ekkert sérlega sjálfstæða þegar ég kaupi í matinni og svitna við kassann þegar ég sé hvað matarinnkaupin kosta.
Né heldur þegar ég heyri hvað bekkjafélagar mínir úr náminu í Hollandi eru með í laun.
Eða þegar mig dreymir um að komast í sumarfrí með fjölskylduna til sólarlanda og átta mig á því að það kostar annan handlegginn, því slíkt er jú selt í útlenskum peningum sem krónurnar mínar hafa ekki efni á.
Þessi seðill dugar fyrir einni samfellu handa 1 árs barni í sænskri barnafataverslun
Þegar ég átta mig á því að Legó lestin sem mig langar að gefa syni mínum í jólagjöf kostar 60 þúsund, ekki séns! Eða þegar ég áttaði mig á því að ein barnasamfella í stærð 92 kostar 4590.-!
Ég hef ekki efni á meiru ,,sjálfstæði“ í skilgreiningu Nei-sinna. Evrópusambandsaðild er líklegust allra leiða til framtíðar (ef einhverjar aðrar eru) til að koma okkur í þann stöðugleika sem flest okkar dreymir um. Hvert heimili mun ekki eignast skemmtisnekkjur og neyta kampavíns og kavíar í öll mál, en það mun tryggja að minnsta kosti lægri vexti, enga verðtryggingu og lægri matvælaverð í krafti aukinnar samkeppni. Og launin okkur munu ekki rýrna eins og þau gerðu með krónunni.
Það er sjálfstæði í lagi – öll mánaðarmót.
Það sem skiptir máli er kaupmáttur launa. Það er ekki hægt að bera saman beint laun í ákveðnu landi eins og t.d. Hollandi eða Noregi beint við Ísland. Skoðaðu eftirfarandi krækju þar sem borið er saman Írland og Ísland.
http://trueeconomics.blogspot.com/2011/02/27022011-ireland-v-iceland-economy-part.html
Valin tilvitnun:
„In terms of real GDP per capita Icelandic economy contracted to 88.64% of 2007 levels by the end of 2010, while Irish economy declined to 91.08%. Per IMF Q4 2010 forecasts, Icelandic economy is likely to reach 98.05% of its 2007 level GDP by 2015 while Irish economy is expected to reach 106.10%. Again, latest revisions to 2011 forecasts (but not yet to 2011-2015 period) suggest that this advantage of the Irish economy over Icelandic economy is unlikely to hold in the next IMF database updates.“
Hins vegar þarf að pússa aðeins til peningastjórnunina og rekstur hins opinbera þ.e. halla. Það er óháð mynt.
„Það langar ekki að verða bændur eða sjómenn enda störfum að fækka þar ekki fjölga.“
Er þetta ekki aðeins og mikil svartsýni. Við erum allavega ekki að sjá sama landið er það ?
Þessi pistill er afar sterk röksemdarfærsla fyrir því að aðildarríki evrusvæðisins íhugi alvarlega upptöku evru til þess að bæta lífskjör þegna sinna.
Svo sammála þér. Dauðlangar í kjötsúpu með miklu grænmeti eða aðra hollustu, en svona í lok mánaðarins eru engar ísl. krónur eftir í slíkt. Pasta skal það vera, eða kannski núðlur. Einföld kolvetni.
Björn, í fyrsta lagi þá fækkar störfum í landbúnaði hér og víðast hvar annarstaðar, það má vel vera að það sé hægt að sporna við því en áhugi ungmenna er ekki til staðar. Auk þess sem aðeins brot vinnur við landbúnað beint eða óbeint. Varðandi sjávarútveg þá er það takmörkum sett vegna takmarkanna á úthlutun á kvóta, auk þess sem menn spá meiri tækni nýjunugum þar sem líklega fækka störfum enn meira. En jafnvel þó við færum að fullvinna fisk hér aftur þá væri það kannski störf fyrir eitt prósent í viðbót.
En það vinna innan við 5% við landbúnað og sjávarútveg hér á landi, svo kannski ætti áherslan að vera önnur líka! Hvaða framtíð viljum við skapa. Auðvitað skiptir fiskurinn og landbúnaðurinn máli en það gerir líka margt annað.
Þegar laun erlendis og hér eru borin saman þarf að skoða margt, það er rétt, en húsnæðislán í Hollandi bera vexti í kringum 3% og flestir fá endurgreitt helming af því sem þeir greiða í lok hvers árs! Matur kostar minna og launin eru hærri fyrir sömu störf og hér.
Virkilega sterk grein. Ég er hjartanlega sammála þér um það að sjálfstæði sem byggir eingöngu á því að draga úr frelsi þeirra sem eru svo „heppnir“ að njóta þess er ekki mikils virði.
Til að ríki geti tekið upp evru eftir inngöngu í ESB þurfa tiltekin efnhagsleg skilyrði að vera fyrir hendi í því ríki sem um ræðir. Þessi skilyrði eru kölluð Maastricht-skilyrðin. Þau lúta að verðbólgu, langtímavöxtum, afkomu af rekstri ríkissjóðs og opinberum skuldum.
Sem stendur uppfyllum við ekki þessi skilyrði og ekki er útlit fyrir að við munum gera það í bráð að óbreyttu. Því miður.
http://blog.eyjan.is/tbs/2011/09/30/island-of-skuldsett-til-ad-taka-upp-evru/
Góður og einlægur pistill. Verst að afar langur tími mun líða þar til efnahagur landans batnar og 3 flokkana af 4 keppast við að lýsa því hve gott er að vera frjáls í höftum fortíðar í framtíðinni með gjaldmiðil sem leyfir stjórnmálamönnum að svipta almenningi lífsgæðum án „blóðsúthellinga“ eins og einn postulinn orðaði það svo skemmtilega í miðju hruni.
Örlög íslendingsins eru döpur í þessu tilliti.
Kveðja að norðan.
Mjög góð grein hjá þér !
Tek heilshugar undir.
Upplifi mig ekki sem frjálsa manneskju þegar launin duga ekki til sparneytnustu framfærslu. Þá meina ég MAT og HÚSASKJÓL.
Verðtryggingu húsnæðislána verður að afnema strax – við sem erum á lágum og meðallaunum – komumst varla/ekki af.
Maður mun alla vegna ekki fjárfesta aftur á íslandi að öllu óbreyttu það er nokkuð ljóst.
Bý í Svíþjóð, hér kostar allt það sama eða svipað og á íslandi, reyndar fær maður samfellu á barn á innan við ISK 100o í HM, laun eru hærri, vinnutími minni, ódýrara að ferðast, barnabætur ISK 20þús krónur á mánuði per barn (ekki tekjutengt) og skattar lægri = Betra líf.
Ísland á því miður langt í land.
Ég er svo mikill Evrópusinni að ég nota helst ekki efnahagsleg rök fyrir inngöngu.
Evrópusambandið er ekki góðgerðarsamtök heldur hagsmunabandalag. Það er því rík ástæða til að tryggja að hagsmunir okkar verði varðir innan sambandsins til frambúðar frekar en að missa þá í hendur fjölþjóðfyrirtækja sem er samningsaðili sem við höfum frekar kosið okkur hingað til. Stöðugur gjaldmiðill er einn af hagsmunum okkar til framtíðar en þeir eru miklu fleiri. Íslendingar sem flytja til ESB og ganga þannig í bandalagið munu að sjálfsögðu kaupa sér sumarbústaði hér svo það er kannski góð langtímafjárfesting í slíku.
Getur einhver útskýrt fyrir mér hví verðtryggingin hverfur hókus pókus við að evra sé tekin upp, hættir Ísland allt í einu thá sisona að vera verðbólguland simsalabimm og lánveitendur hætta að beita afarkostum verðtryggingar til að tryggja hagnað sinn?
Ari. Ef verðtrygging er afnumin með lögum þá gildir hún ekki lengur. Það þarf ekki evru til. Bara lagabreytingu. Verðbólga getur haldið áfram og gerir það en líkurnar á óðaverðbólgu í evru-umhverfi eru litlar. Krónan sveiflast aðalallega niður. Trendinn er að krónan lækki í verðgildi til lengri tíma litið. Þar sem við ætlum að byggja landið lengi er mikilvægt að efnahagsumhverfi verði eins stöðugt og framast er unnt. Krónan getur ekki uppfyllt lágmarksskilyrði um stöðugleika. Ef hún er látinn falla eða haldið á fastgengi mun enginn atvinna geta þrifist hér nema hrávöruútflutningsgreinar og ferðaiðnaður. Það er því miður ekki nógu gott. Við þurfum að þróa fjölbreytt athafnalíf sem byggir meðal annars á óheftu aðgengi við stóra markaði á meginlandinu.