Rúmlega helmingur heimila getur ekki borgað alla reikningana sína um hver mánaðarmót samkvæmt fréttum dagsins.
Launin okkar eru í krónum og það er frábært skv. nóbelsverðlaunahöfum í hagfræði frá því í gær, því þannig var mjög auðvelt að lækka þau.(rosa gott skv. þeim)
Við erum ein þjóða í Evrópu með verðtryggingu á lánunum okkar.(sem hagfræðingarnir í gær vissu ekki allir um)
Matur á Íslandi er sérstaklega dýr.
Unga fólkið vill búa, starfa og læra í ESB. Það langar ekki að verða bændur eða sjómenn enda störfum að fækka þar ekki fjölga. Gott og vel, hér var hrun – ríkissjóður er að batna. En við eigum langt í land. Og þrátt fyrir erfiðleika í Evrópu upp á síðkastið þá er enn himin og haf á milli okkar og ESB ríkjanna.
Nú mala menn um að við megum alls ekki ganga í ESB því þá missum við ,,sjálfstæðið“!?
Ég veit ekki með ykkur en ég upplifi mig ekkert sérstaklega sjálfstæða þegar ég á ekki fyrir reikningunum mínum í lok hvers mánaðar.
Efast um að hér verði hægt að búa og nýta menntun sína ef engin lausn finnst á því að laða hingað erlendar fjárfestingar sem liggja nánast niðri vegna gjaldeyrishaftanna og þeirra staðreyndar að enginn vill eiga viðskipti með myntina okkar.
Ég upplifi mig heldur ekkert sérlega sjálfstæða þegar ég kaupi í matinni og svitna við kassann þegar ég sé hvað matarinnkaupin kosta.
Né heldur þegar ég heyri hvað bekkjafélagar mínir úr náminu í Hollandi eru með í laun.
Eða þegar mig dreymir um að komast í sumarfrí með fjölskylduna til sólarlanda og átta mig á því að það kostar annan handlegginn, því slíkt er jú selt í útlenskum peningum sem krónurnar mínar hafa ekki efni á.
Þessi seðill dugar fyrir einni samfellu handa 1 árs barni í sænskri barnafataverslun
Þegar ég átta mig á því að Legó lestin sem mig langar að gefa syni mínum í jólagjöf kostar 60 þúsund, ekki séns! Eða þegar ég áttaði mig á því að ein barnasamfella í stærð 92 kostar 4590.-!
Ég hef ekki efni á meiru ,,sjálfstæði“ í skilgreiningu Nei-sinna. Evrópusambandsaðild er líklegust allra leiða til framtíðar (ef einhverjar aðrar eru) til að koma okkur í þann stöðugleika sem flest okkar dreymir um. Hvert heimili mun ekki eignast skemmtisnekkjur og neyta kampavíns og kavíar í öll mál, en það mun tryggja að minnsta kosti lægri vexti, enga verðtryggingu og lægri matvælaverð í krafti aukinnar samkeppni. Og launin okkur munu ekki rýrna eins og þau gerðu með krónunni.
Það er sjálfstæði í lagi – öll mánaðarmót.
