Bryndís Ísfoldgætir ekki orða sinna

Nú verð ég að setjast í mótmælendagírinn enn og aftur – hvernig dettur mönnum í hug að skera niður á fréttastofu Rúv í svona árferði? Núna þegar aldrei fleiri einkareknir fjölmiðlar riða til falls og aldrei verið mikilvægara að veita öðrum stoðum samfélagsins aðhald – ekki síst stjórnmálamönnum.

Það getur vel verið að 30% færri fréttamenn geri líf stjórnmálamanna bærilegra en það þýðir líka slakari fréttaflutning fyrir almenning sem treystir á fjórða vald fréttamanna.  Ég skil ekki hvers vegna í ósköpunum ekki má skera niður meira innkaup á erlendri dagskrá  (hvort eð allir búnir að downloada þessu öllu) og fréttastofan látin í friði.

Má ekki ,,Ljóta Betty“ og ,,Læknirinn Martin“ fara út fyrir kröfuna um að upplýsa almenning betur!

Konur og krónur eru 20% minna virði í dag en samanburðar gengið.  Til hamingju með það – sannkallaðar gleði fréttir í kreppunni – má ég biðja um tvennt, fleiri konur við völd í öllum geirum og aðildaviðræður að ESB.

Við erum búin að prófa módelið þar sam karlar og krónan ráð mestu, niðurstöðuna af því módeli má sjá á þessari mynd:

Hvernig væri að prófa nýtt módel -konur og evran ráða meiru?

Alþýðusamband Íslands boðar til fundar – þrír karlmenn tala – kona (varaformaðurinn)  fær að vera fundastjóri og kannski má hún þakka fyrir að vera ekki send í að baka pönnukökur!   Félagsmenn aðildafélaga ASÍ er nánast jafnmargir konur og karlar.   Frábært fyrirmynd sem verkalýðshreyfingin ákveður að vera svona á krepputímum – nú er tími karlmannsins runninn upp eða hvað?

Það er nefnilega alveg magnað með íslenska samfélagsumræðu,  nú er ekki vinsælt að ræða jafnrétti – þó svo nánast hvert sem litið er þá eru ábyrgðaraðilarnir karlar, í bankakerfinu, í stjórnmálunum, í fjölmiðlum, á eftirlitsstofnunum, í Seðlabankanum osfv.

Og á hverja mun kreppan skella harðast? er það ekki á einstæða foreldra og hversu mörgum þúsund fleiri konur en karlar eru í þeim hóp haldið þið?  Hvaða stærsti hópur á landinu er það aftur sem á það sammerkt að vera með lægri laun út af ómálefnalegri ástæðu – eru það ekki konur?

Hvers vegna er ekki verið að ræða þetta og aðgerðir gegn því að frekari fátækt leggist á sem dæmi einstæðar mæður (og á einstöku einstæðu feður)  ? hversu margir eiga í basli með að reka heimili með tveim fyrirvinnum? hvernig haldið þið að það sé að vera með eina fyrirvinnu?

Af hverju er það svo að það er nánast aldrei talað um þennan hóp af körlum sem hafa sig mikið frammi í opinberri umræðu? af hverju er það svo að nánast bara konur benda á þessa staðreynd í íslensku samfélagi sem misskipting gæða, tækifæra og launa er á milli kynjanna?

Gæti verið að það skipti máli að konur og karlar taki þátt í umræðunni?   Eða mega konur bara snúa aftur inn í eldhúsið nú þegar alvara málsins er tekin við?

Ég hvet alla, konur og karla, sem hafa trú á samfélagi þar sem bæði kynin byggja það upp á öllum vígstöðum að senda öllum þeim sem halda að hægt sé að útiloka annað kyni tóninn við hvert tækifæri sem gefst – og stuðla að því að í sameiningu sé þetta land byggt upp á ný  – í sátt kvenna og karla.

Nú er ég alveg hætt að botna í þeirri tegund fólks sem telst til Framsóknarflokksins, en er það svo að á þeim 14 dögum sem mér reiknast til að séu síðan Bjarni Harðar sagði af sér – hafi hann setið heima hjá sér og skrifað heila bók um spillinguna og baktjaldarmakkið sem hann hefur orðið vitni að innan flokksins síðustu árin?

Þið fyrirgefðið  – en það að sami maðurinn sem varð uppvís um að gera nákvæmlega það sama,  að ætla með óprúttnum hætti að stinga samstarfskonu sína í bakið fyrir tveim vikum?  Ég var ansi kát með Bjarna þegar hann sagði af sér en hélt hann að hann yrði hvítþvegin af vitleysunni á tveimur vikum!

Ekki misskilja mig ég efast ekkert um að það hafi ýmislegt misjanft gengið á í Framsókn og ég er ekkert að segja að Bjarni fari með rangt mál, en er þetta nú ekki dálítið fríkað.

Liggur Bjarna kannski svona mikið á að koma höggi á Framsókn vegna þess að hann ætlar að stofna nýjann flokk sem fyrst svo hann geti boðið sig fram í næstu kosningum – sem vonandi verða í vor?

Flokk sem stendur fyrir íhalds-, þjóðernis-, landbúnaðar-, andevrópustefnu – eins spennandi og það hljómar!

Eitt annað um Framsókn sem vakti furðu mína í vikunni – en formaður Framsóknarflokksins sagði þetta í bloggfærslu um helgina:

Á fundi Samfylkingarinnar í dag sló formaðurinn um sig að lýsti ánægju með að Sjálfstæðisflokkurinn ætlaði að fara að skoða Evrópumálin og að Framsókn sé líka að huga að þeim málum. Hið rétta er að Framsóknarflokkurinn hefur hugað að Evrópumálum í fjölda ára og unnið fjölda skýrslna sem er að finna á heimasíðu flokksins.

En hvað hefur Samfylkingin gert til að kynna málið innan flokks og utan?

Svarið er að engin vinna hefur farið fram og stefnan er það stutt í orðum talið og lítið útfærð að hún kemst fyrir prentuð á eldspýtustokki.

Þar segir u.þ.b: Sækjum um aðild, samþykkjum aðild og göngum inn.

Þetta er náttúrlega eins og góður djókur hjá Valgerði, því hún á að vita ef hún hefur verið að fylgjast með í umræðunni um Evrópusambandið síðustu 10 árin að í nóvember árið 2001 gaf Samfylkingin út heila bók um greiningu á samningsmarkmiðum Íslands við aðildarumsókn að ESB!! síðan þá hef ég setið sem og aðrir flokksmenn og tekið þátt í fjölda funda þar sem þessi markmið hafa verið rædd fram og til baka, endurskoðuð í ljósi nýrra áherslna osfv. ..

Hvar stefnu Framsóknarflokksins í Evrópumálum má finna veit ég ekki en mig grunar að hún fylli ekki heila bók – en það virðist þó vera hægt að fylla heila bók af ýmsu öðru um Framsókn en með stefnumálum flokksins…

Ég fór á fundinn í Háskólabíó áðan en komst ekki lengra en í andyrið, eftir dálitla stund þar ákvað ég að fara í heimahús og fylgjast með í sjónvarpinu. Fundurinn var sögulegur og skipurleggjendur eiga hrós skilið, þingmenn og ráðherrar líka því þeir mættu.   En jafnframt finnst mér fólk hafa sýnt ágætist stillingu og það skiptir öllu máli að við höldum áfram að búa í samfélagi þar sem þeir sem með völdin fara hverju sinni og þeir sem kjósa  – tali saman milliliðalaust.

Það er einfaldlega ekki nóg að fjölmiðlamenn séu þeir einu sem geti spurt ráðamenn á svona tímum – fólkið þarf að hafa aðgang.

Hitt er annað mál að ég mis ánægð með svör ráðherranna – frummælendur voru góðir margir og sýnikennsla Margrétar Pétursdóttir í því hversu auðvelt er fyrir menn að standa upp úr valdastól vona ég að hafi komist til skila.    Þá er krafan um kosningar er skýr og hún er líka réttmæt.

Ég vona svo sannarlega að þetta skili því að ríkisstjórnin tengist þjóðinni á ný og setji dagsetningu á næstu kosningar og sýni meiri auðmýkt gagnvart því valdi sem þeir þó fara með – enn um sinn.

Eftir flokkstjórnarfundinn á laugardag finnst mér ég vera dálítið týnd í flokknum mínum – að vísu eru margir á sama máli og ég, það á að kjósa, fólk á að víkja úr valdastöðum, rannsaka þarf upprunann, standa þarf vörð um heimilin, heilbrigðiskerfið, velferðarkerfið, menntakerfið, byggja upp nýja atvinnuvegi og við eigum umfram allt að stefna ótrauð á Evrópusambandið.   En við eigum líka að nota tækifærið og hrista upp í kerfinu – meira jafnræði, jafnrétti, gegnsæji og nú eiga stjórnmálamenn að koma nákvæmlega eins til dyranna og þeir eru klæddir – ekkert sjóv – bara sannleikann, þá fyrst getur almenningur farið að treysta stjórnmálamönnum aftur.

En ég er einfaldlega ekki sammála mörgu sem formaðurinn talaði um í ræðu sinni á fundinum og ég fór upp í pontu og sagði mína meiningu – og sem betur fer var umræðan upp á borðinu eins og það á að vera – þó ekki allir væru sammála.

Ég bjóst hreinlega við miklu meiru af mínu samsflokksfólki í ríkisstjórn, og ég býst við meiru. En sama hvað tautar og raular – þá finn ég það ekki í mér að gerað stutt þessa ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokkinn innanborðs sem ekki bara ber mikla ábyrgð á hruninu og vegna þess að enginn hefur sagt af sér, eða vegna þess að enn er athyglissjúklingurinn í skjóli Geirs upp í Seðlabanka heldur vegna þess að ég held að sömu menn og byggðu upp kerfið sem svo hrundi eigi ekki að vera að byggja upp undirstöðvarnar á því nýja.

Ingibjörg Sólrún sagði í ræðu sinni, fólkið fyrst flokkinn svo – þá bendi ég á að skoðanakönnun Fréttablaðsins sýnir að 70% styðja ekki ríkisstjórnina.   Valdið er fólksins ekki flokksins, ekki ríkisstjórnarinnar, ekki ráðherranna ekki neins eins einstaklings

- og ég minni á að ef við hefðum verið búin byggja upp kerfi sem margir í Samfylkingunni hafa talað fyrir þ.e. að setja lög um að ef ákveðin stór hópur kjósenda skrifar undir undirskriftalista og krefst kosninga þá sé þingið rofið og kosið upp á nýtt – þá værum við að fara í kosningar í janúar.

Ég er tilbúin að fallast á að í vor eða mögulega haust sé rétti tíminn – svo hægt sé að klára helstu þætti sem tengjast björgunarleiðangursins.  Það á að vera málamiðlun og auðvitað eiga stjórnarflokkarnir að sýna auðmýkt og sameinast um þá ákvörðun og setja daginn fyrir næstu kosningar.

Það þarf að ríkja breið sátt um þá leið sem valin verður út úr þessu ástandi og því þjóðin þarf að fara að getað kosið um framtíð sína.

p.s. þetta gengur í fjöldapósti á milli fólks – ég veit því miður ekki hver er snillingurinn á bak við myndina.

Hvers vegna í ósköpunum Ingibjörg Sólrún telur að nú sé ekki ,,tímabært“ að ræða kosningar skil ég ekki,  í mínum flokk er alltaf tímabært að ræða allt, ekki síst betri stjórnarhætti.  Nú mun ég bíða spennt eftir frekari útskýringum frá formanni mínum á flokkstjórnarfundinum á morgun, þar sem grasrótin og forystan fær loksins tækifæri til að eiga samtal um atburði síðustu vikna.  Þá verður án efa rætt um umboð, samstarfsflokkinn, lýðræðið, ábyrgð og ekki síst hvenær og hvort fólk telji að það eigi að kjósa – það kann að vera að sumum langi ekkert að ræða um það en þannig eru opnir og lýðræðislegir fundir nú bara samt – allt upp á umræðuborðinu – eins og það á að vera.

ég segi nú bara eins og Lesley Gore :

Það er eins og mannréttindabrot að eini tími ársins sem mann langar verulega að stöðva klukkuna, leggjast undir feld og fara á vit allra þeirra ævintýra sem bókaflóðið bíður uppá – eru próf í Háskóla Íslands.  Til að halda út langar greinar um úrtaksmeðaltöl og kí kvaðrat hefur jafnvægislistin ,,bókajöfnuður“ verið iðkuð sem fellst í því að skipta námsbókunum reglulega út fyrir góða bók úr flóðinu.

Nú hins vegar tók hin æðsta menntastofnun landsins upp á því að taka út svokallað upplestrafrí og dembir sér nú beint úr kennslutímum í próf. Þetta veldur auðvitað því að flestir nemendur eru í ,,panic mode“ og lítill tími til annars en að keppast við tímann og blaðsíður námsbókanna.

Nokkrar vel valdar bækur liggja nú nær ósnertar og glotta til mín daglega á meðan ég rýni í forsetaræðið í Bandaríkjunum og leysi flækjustig í verkefnastjórnun.  Ég náði þó að lesa skáldsögu Ólafs Gunnarssonar áður en prófstressið tók yfir og ég get vel mælt með henni.  Sérstaklega eru karakterarnir í bókinni skemmtilegir og sannfærandi og ekki skemmdi það fyrir að sögusviðið er að hluta í sama húsi og ég rak verslun hér um árið (þó sagan gerist fyrir þann tíma sem ég er fædd!).

Nú stelst ég svo í bók Barkar Gunnarssonar um dvöl hans í Írak þar sem hann er starfsmaður NATO- er fyndin og heiðarleg lýsing af dvöl hans á græna svæðinu í Bagdad þar sem hann dvelur með ,,hinum“ hermönnunum úr hinum herdeildunum. Hann hins vegar er sá eini í sinni herdeild – þeirri íslensku, slök herþjálfun og séríslensk viðhorf kemur honum í óborgaraleg vandræði. Ég er enn að hlæja af einu atriði í bókinni þar sem karlmennskan og buxnarsig koma við sögu..

Þá get ég ekki beðið eftir að komast í nýjustu bók Hallgríms Helgasonar og Auðar Jónsdóttur, en það verður víst að vera eitthvað konfekt eftir fyrir aðventuna.

En fyrir þá sem eru farnir að huga að jólagjöfum þá mæli ég með að fólk kíki í Bjart bókaútgáfuna á Bræðrarborgarstíg en þar er nú hægt að kaupa nýjustu bækurnar sem þau gefa út á mun lægra verði en fást út úr búð.

Ég fer oft þangað og kem út með belgda poka af munaði, mjög kósý stemming fyrir utan að maður fær fullkomna þjónustu því hvergi veit fólk meira um bækurnar sem það selur en forlagið sjálft.

Sérstaklega mæli ég með frægustu kokkabók ítala, Silfurskeiðinni sem var að koma út á íslensku- en hún er mjög oft gefin nýjum brúðhjónum á Ítalíu  – enda algjör biblía.   Svo er auðvitað alltaf brilljant bækur að koma út hjá þeim í íslenskri þýðingu sem ég fæ í gegnum Neon bókaklúbbinn þeirra. Sú besta þetta árið er vafalaust Maður og elgur, furðuleg bók um týpískan norrænan fjölskylduföður sem ákveður að flytja út í skóg öllum af óvöru. Þá mæli ég líka með barnabókunum eftir Per Gustavson sem fjalla um alvöru prinsessur sem bjarga þorpsbúum frá eldspúandi dreka og veiða risa fiska með eyrnalokkunum sínum ..osfv.

Svo grunar mig að það sé hægt að versla líka beint af JPV sem er í næsta húsi.

Það var þá loksins að snjórinn lét sjá sig, mandarínurnar birtust í mötuneyti Háskólans og þá í raun ekkert annað en að fara að hlakka til jóla og undirbúa.  Nema nú er auðvitað kreppa og allar ástæður til að vera í vondu skapi og ósátt/ur við ástandið og hvernig lækningamáttur stjórnvalda hefur verið gersamlega lamaður í kjölfarið, þar til í dag upp úr tveimur ráðherrum kom loks eitthvað að viti – það á að kjósa í vor!

Auðvitað á að kjósa í vor – við vorum öll búin að fatta það fyrir löngu, en gott, gott Þórunn, Björgvin.

Vonandi restin af ríkisstjórninni ranki við sér fljótlega – og jólin komin líka fljótt.