Bryndís Ísfoldgætir ekki orða sinna

Heimssýn, hópur þeirra sem eru á móti ESB,  óttast ekkert meira en að þjóðin fái upplýsingar um Evrópusambandið, því nú er svo komið að þeir sem veita einhvers konar upplýsingar um ESB eru sakaðir um áróður og óheilindi. Að þeim sjálfum undanskildum, Morgunblaðinu, Mbl.is og Bændablaðinu – auðvitað!

Það er nefnilega merkilegt að nei-sinnar hafa eytt mestu púðrinu sínu í tvennt, að reyna að koma í veg fyrir að þjóðin fái að kjósa um ESB og gera alla þá sem fjalla um ESB tortryggilega með því að kalla þá öllum illum nöfnum.

- í stað þess að ræða málið efnislega.

Hugmyndir þeirra um að fólk sé svo vitlaust að það sjái ekki muninn á áróðri og upplýsingum snúast fyrst og fremst um að þeir sjálfir treysta ekki almenningi til að taka upplýsta ákvörðun um málið og lenda því svo með því að kjósa NEi í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Líklega hafa þeir fengið bréfdúfuna um hið ágæta læsi Íslendinga og aðgang þeirra að vef eins og Google.com – og vilja nú sjá til þess að enginn nú að láta sér detta í hug að lesa sér til um ESB án þeirra blessunnar.  Á hættuslóðum alnetins, í heimi upplýsinga og óflokkaðs fróðleiks!

Það er vel þekkt, að meðal þeirra sem gefa upp afstöðu sína í skoðanakönnunum ætla fleiri að segja nei en já, ef kosið væri í dag.  Þrátt fyrir það er ég sannfærð um að þegar samningurinn liggur fyrir og þjóðin hefur kynnt sér bæði kosti og galla ESB og samninginn þá verði meirihluti fyrir já-inu.  Það hlýtur að vera lágmark að treysta þjóðinni til að ákveða eigin framtíð.

- spurningin er, af hverju ætli það sé  að Heimssýn, treysti ekki þjóðinni til að taka þessa ákvörðun sjálf?

Hér má finna upplýsingar um hvers vegna við viljum ganga í ESB – að því gefnu að við náum góðum samning.

Þessi mynd er fengin af láni af vefnum Gulli.is

Þingmenn herða nú gjaldeyrishöftin, örþrifaráð til að reyna koma í veg fyrir að krónan veikist meira  á gjörgæslunni.

Forsætisráðherra segir krónuna ónýta og tvo kosti í boði.  A) einhliða upptöku annars gjaldmiðils og algjört fullveldisframsal í peningamálum eða B) að ganga í ESB og taka upp evru.

Þetta gremst Sigmundi Davíð formanni Framsóknarflokks sem tekur bakflæðiskast af hneykslan og segir í dag, algjörlega óforsvaranlegt að forsætisráðherra skuli tala krónuna niður með þeim hætti sem hann telur hana gera.

Nú hefur Sigmundur Davíð í félagi við Ársæl Valfells hagfræðing,  farið um landið og reynt að selja kjósendum að hér skulinn tekið upp einhliða Loonie, kanadískur dollari.

Einhliða framsal á fullveldi í peningamálum Íslendinga er sem sagt í lagi á Framsóknarheimilinu en ekki að ganga í ESB, taka upp evru og fá sæti við borðið þar sem ákvarðanir eru teknar, nei það er hættulegt fullveldisframsal!

Sama máli gildir um það þegar Sigmundur segir krónuna vera ónýta og við þurfum bara að bjalla í Kanadamenn, þá er hann sumsé ekkert að tala illa um krónuna, það gerist bara þegar rætt er um að fá hér evru í stað krónunnar.

Þetta er svo auðvitað allt fyrir utan þá augljósu staðreynd að Sigmundur Davíð vill að Jóhanna ljúgi frekar að þjóðinni en segi henni nákvæmlega það sem allir vita. Krónan er alltof kostnaðarsöm og því ónýtur gjaldmiðill, enginn, hvorki kóngur né prestur, mun geta talað hana upp úr því ástandi sem hún nú er í.

Það má svo þakka fyrir að Jóhanna hafi kjark til að segja hlutina umbúðalaust,  ólíkt þeim öllum sem hafa vitnað í Landsdómi og sagt að þau ,,vissu“ allt um komandi hrun, árið 2005 en láðist að segja okkur frá því!

p.s. þetta með bakflæðið er auðvitað bara gert til að færa í stílinn, ég er viss um að Sigmundur Davíð eigi ekki við bakflæðisvandamál að stríða, biðst fyrirfram afsökunar á þessu stílbrag.

Andstæðingar ESB vilja alls ekki ganga í ESB og taka upp evru því þá telja þeir að við missum fullveldið og sjálfstæðið.  Sami hópur myndi líklega ekki telja Finnland, Þýskaland, Pólland eða Írland ósjálfstætt eða ekki fullvalda, enda taka þeir þátt í að móta ákvarðanir innan ESB ólíkt okkur, en ok.

Þessi sami hópur og hefur áhyggjur af framsali á valdi okkar til erlendra aðila, en vill nú ólmur taka upp einhliða mynt annars ríkis og þannig framselja fjárhagslega sjálfstæði okkar til ríkis sem við höfum ekkert samráð við að öðru leiti en að eiga í 0,5% af viðskiptum okkar við.

Þar sem við eigum ekkert borð til að setjast við til að ræða málin, þar væri enginn stóll með okkar nafni á, bara mögulega einhver embættismaður sem tæki símann þegar hann hefði ekkert annað að gera.

hvernig í ósköpunum fer þetta saman?

hér er enn einfaldari útfærsla á fyrri bloggfærslunni í dag:  Ef við hefðum drattast í ESB fyrir löngu og værum komin með evru, þá hefði enginn dómur fallið í dag, þá værum við öll að greiða lægri afborganir á mánuði vegna íbúðalánanna – öll.  Engin verðtrygging, ekkert körfu/gjaldeyrislán rugl neitt.  Við verðum að losa okkur undan krónunni, sama hvað tautar og raular.

yfir og út.

Maður út í bæ er með fyrirtæki, hann gerir alltaf áætlanir og þrátt fyrir það , græddi hann í fyrra en tapaði í ár þó svo það hafi verið vöxtur hjá honum í ár, skilaði hann eigendum sínum tapi í ár, en hagnaði í fyrra!

(Júlíus Jónsson forstjóri HS Orku lýsir þessu svona á Rúv í dag:  „Maður gerir aldrei ráð fyrir að krónan falli í gjaldeyrishöftum og öllu slíku. En það er sveifla þarna á milli ára upp á tæpar 1.800 milljónir, gengishagnaður á fyrra ári og gengistap á þessu, sem skýrir nánast mismuninn á afkomunni. “)

Þjóð ein lenti í hruni og hver maður tapaði a.m.k. 30% af verðgildi launa sinna á einni nóttu, maðurinn hætti að geta borgað reikningana sína.

(Launin okkar misstu að lágmarki 30% af verðgildi sínu með hruninu á einu bretti þegar krónan hrundi. Eins og verkalýðshreyfingin hefur margítrekað bent á.)

Sama þjóð hefur tapaði 27.4 prósentustigum af ráðstöfunartekjum frá árinu 2007 – 2010, hversu stór hluti er vegna kostnaðs við krónuna er óljós en hann er stór.

(Í nýrri frétt í Fréttablaðinu í dag er bent á að uppsafnaður kaupmáttur ráðstöfunartekna hefur minnkað um 27,4 prósent á árunum 2007 til 2010 en þetta er samkvæmt tölum Hagstofunnar og kom fram á fundi hjá BSRB í vikunni. )

Þessi sama þjóð er að sligast undan verðtryggðum húsnæðislánum. Þjóðin borgar  1-2 milljónir á ári í íbúðarlán á sama tíma og íbúar nágranna ríkjanna sem eru með evrur borga 500 -800 þúsund fyrir sama lán.  Íbúar Evruríkjanna vita ekki hvað verðtryggð lán eru. 

(Hagfræðingur ASÍ benti á í síðustu viku að við borgum margfalt meira fyrir húsnæðislánin okkar en íbúar Evruríkjanna. Haft var eftir honum eftirfarandi: ,,Þau evrópsku greiði á bilinu 500-800 þúsund krónur á ári en þau íslensku borgi 1-2 milljónir króna á ári. Sé þessi munur reiknaður sem hlutfall af tekjum þeirra eftir skatta þurfi íslensku hjónin að eyða 18% meira af ráðstöfunartekjum sínum í greiðslur af húsnæðislánum en þau evrópsku.“)

Í þessu landi er risastórt fyrirtæki sem margir horfa til sem ,,fyrirtæki framtíðarinnar“  forstjóri fyrirtækisins líkir gjaldmiðlinum við fílinn í stofunni sem enginn vill sjá.  Hann vill fá hina myntina sem kostar minna og sveiflast ekki eins og pendúll, svo hann og fyrirtækið hans geti verið áfram á landinu.

(Forstjóri Össurar talaði svo á Viðskiptaþingi í dag og benti á að það að þegar menn þakka krónunni fyrir velgengnina væri það eins og að þakka brennuvargi fyrir að ekki fór verr. Hann sagði einnig að  óstöðugur gjaldmiðill væri ástæðan fyrir reiði í þjóðfélaginu. Þetta valdi eignatilfærslum sem fólk er skiljanleg reitt yfir. Þá kallaði hann krónuna fílinn í stofunni.  Hann sagði aðild að ESB og upptaka evrunnar væri sú leið sem hann kysi. )

Það er gleðiefni að við séum í aðildarviðræðum því við verðum að leysa þetta krónuvandamál – til langs tíma.

Skyndilausnir með krónuna hafa mistekist í áratugi á kostnað allra,

fylleríinu verður nú að ljúka og það eru engir afréttarar í boði.

Hljómar ógeðslega er það ekki?

En ef þú er að spyrja þig hvað þú eigir að gefa einhverjum í jólagjöf sem á ,,allt“ – eða eru sjálf/ur með tóman óskalista – þá eru ormalyf, moskítónet, næringamjólk, orkukex vatnshreinsitölflur og vatnsbrunnar – besta jólagjöfin.

Hvað er meira í anda  jólanna en að gefa einhverjum gjöf sem kostar 1247 krónur og  gefur 300 börnum lyf sem hreinsar sníkjudýr úr meltingafærum þeirra svo þau séu ekki lengur máttvana og lasin?

Eða gefa einhverjum 10.000 vatnshreinsitöflur sem hreinsa 50 þúsund lítra af vatni og tryggt að fjöldi barna sem búa nú við mengað vatn geti drukkið hreint vatn – fyrir aðeins 6.960 krónur?

UNICEF – Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna er fullkomnasta jólagjafabúðin. Verslaðu hér.

Nú væri gott að draga fram lakkskónna, fína gelið og smella rauðri slaufu í hárið, því upphitun jólanna er að hefjast.  En eins og öll skemmtileg félög þá mun Já Íslands, félag evrópusinna taka þátt í upphituninni.  Á morgun verður haldið jólapubquiz á Kaffi Sólon 2 hæð og hefst fjörið kl 20.30 – þar mun hinn frækni Ske-maður og þingmaðurinn Guðmundur Steingrímsson mun spyrja fólk um allt á milli jóla og Evrópu. Og eins og lög gera ráð fyrir verða verðlaunin einn bjórkassi.

Til að sjá til þess að við komumst örugglega í hátíðarskap mun svo hin eina sanna drottning jólalaganna Helga Möller mæta á svæðið og syngja fyrir okkur nokkur lög.

Hér má sjá viðburðinn á Facebook.

Sem sagt, jólapubquiz, Helga Möller, jólabjór, piparkökur og evrópusinnar.

Getur hreinlega ekki klikkað.

Bjór á tilboði!

Allir Evrópusinnar velkomnir.

Stórhættuleg hollensk kú

Internetið er skemmtilegt því þar má finna margt gamalt og gott sem er endurnýtanlegt, svo sem gömul svör við endurnýttum mýtum – eins og þessa hressilegu grein eftir Gylfa Magnússon sem ég birti í tilefni tillögu Jóns Bjarnasonar (já aftur!) um að banna allan innflutning á kjöti (hráum eða guðforðiokkur  – lifand!)  ef við göngum í ESB, allt í nafni þess að tryggja hið meinta ,,fæðiöryggi“ landsmanna. (og koma í veg fyrir að heilbrigða samkeppni og auðvitað möguleikann á því að við fáum að kaupa mat á lægra verði)

Þó tillaga Jóns hafi komið fram í gær  – er svar Gylfa síðan 1993.

Nokkrar athugasemdir um landbúnað

eftir Gylfa Magnússon

Áður birt í Morgunblaðinu 29. ágúst 1993.

Nokkur umræða hefur orðið um landbúnaðarmál í fjölmiðlum undanfarið og er það vel því að okkur Íslendingum verður vart hugsað nógu oft og mikið og hlýlega til þessarar undirstöðuatvinnugreinar. Þó er ýmislegt gagnrýnivert sem haldið hefur verið fram í þessum umræðum og er þessi bréfstúfur ritaður til að leiðrétta margs konar misskilning og brýna forsvarsmenn landbúnaðar til enn betri verka en áður.

Fyrst er þess að geta að svo virðist sem einhverjir óttist að Íslendingar muni upp til hópa hætta kaupum á innlendri framleiðslu ef þeim bjóðast erlendar landbúnaðarafurðir. Þetta er vitaskuld mesta firra enda vita allir sem neyðst hafa til að innbyrða þessar erlendu vörur eftir að hafa verið aldir upp á íslenskum náttúruafurðum að þær fyrrnefndu eru vart mönnum bjóðandi. Þó kann að vera að einhverjir Íslendingar hafi svo annarlega bragðlauka að þeir telji til dæmis Frakka standa framar þeim í Flóanum í Camembert framleiðslu eða að afurðir argentískra nautgripa séu hæfar í annað en skógerð. Slíkt fólk getur þó vart verið margt utan marmarahallar viðskipta- og hagfræðideildar Háskóla Íslands og því vart við því að búast að það skipti sköpum fyrir eftirspurn eftir íslenskum landbúnaðarafurðum þótt það taki að kaupa erlendar afurðir. Margir eru líka eflaust þeirrar skoðunar að það sé bara gott á þetta lið að þurfa að svæla í sig götóttum ostum og öðru erlendu trosi. Ég tel því vart réttlætanlegt að banna innflutning landbúnaðarafurða á þeim forsendum. Þetta skiptir þó engu máli því að innflutningur landbúnaðarafurða er vitaskuld ekki bannaður af ótta við að einhverjir dragi úr neyslu á íslenskum afurðum. Innflutningur er eins og almenningur veit bannaður vegna þess að erlendar landbúnaðarafurðir og þá einkum ket eru að stórum hluta framleiddar úr alls konar veirum og bakteríum, hormónum, E-efnum og öðrum ófögnuði eins og glögglega má sjá á líkamsburðum og heilsufari neytendanna. Það kemur vitaskuld ekki til greina að hætta á að íslenska sauðkindin eða annar innlendur búfénaður fari að blanda blóði eða öðrum líkamsvessum við steikur af þessum erlenda stofni sem vafalaust myndu flækjast upp um jafnt fjöll sem dali ef innflutningur væri leyfður.

Forsvarsmenn hinna ýmsu þjóðþrifasamtaka hafa verið ötulir við að benda á þetta bæði í ræðu og riti og er því óþarfi að fjölyrða frekar um þessa hlið málsins. Það er þó önnur hlið sem lítið hefur verið fjallað um og taka þarf föstum tökum. Það er nefnilega svo að þrátt fyrir innflutningsbann berst hingað mikið af erlendu keti, mismikið meltu. Fyrst er þess að geta að alls konar fuglar hafa vanið komur sínar hingað eftir vetursetu í löndum böðuðum hormónum, veirum og bakteríum. Þetta verður auðvitað að taka fyrir enda auðsætt að sauðkindinni stendur mikil ógn af þessum illfyglum. Úrtölumenn kunna að tuða að það sé illframkvæmanlegt eða dýrt að hindra flug þessara fugla en ég tel að sauðkindin eigi þetta inni hjá Íslendingum eftir að hafa haldið í þeim lífinu öldum saman og veitt ómetanlegan félagsskap í fámenninu.

Annað ket berst einnig hingað til lands flugleiðina, að sönnu yfirleitt nokkuð melt en engu að síður stórhættulegt. Hér á ég að sjálfsögðu við þann ósið ferðamanna að belgja sig út af alls konar erlendu gumsi áður en þeir halda til Íslands og vaða síðan yfir landið með innyflin troðin af þessum ófögnuði. Sannir vinir sauðkindarinnar fasta vitaskuld í nokkra daga áður en þeir snúa heim ef þeir eru þá yfirleitt nokkuð að flækjast til útlanda enda fátt þangað að sækja nema annarlegar hugmyndir. Aðrir gera þetta því miður ekki. Nú er ég enginn ofstækismaður og vil því ekki leggja blátt bann við þessu sífellda rápi til útlanda en geri að tillögu minni að Íslendingar verði látnir laxera duglega við komuna til landsins og úrganginum eytt á öruggan hátt. Ferðir útlendinga um Ísland er sennilega best að banna með öllu enda margir nokkuð ketmiklir.

Forsvarsmenn bænda benda alls ekki nógu oft á þá miklu hættu sem er á að aðflutningar til landsins stöðvist og þá væri slæmt að vera t.d. upp á Dani kominn með spægipylsu eða Svisslendinga með osta. Raunar finnst mér að Íslendingar taki þessa hættu alls ekki nógu alvarlega og sumir virðast meira að segja halda að heimsstyrjöld sé ekki yfirvofandi með viðeigandi töfum á flutningi landbúnaðarafurða á milli landa. Það ætti að vera nóg að benda slíku fólki á legu landsins en allir sem eitthvað kunna í landafræði geta séð að ýfingar með Norðmönnum og Grænlendingum myndu koma mjög illa við Íslendinga. Vegna þessa þyrfti helst að auka íslenska landbúnaðarframleiðslu talsvert og um leið ættu Íslendingar að sjá sóma sinn í því að verða sjálfum sér nógir um helstu nauðþurftir og hefja strax framleiðslu dráttarvéla og annarra landbúnaðartækja sem helst þyrfti að vera hægt að knýja með mó því að hætt er við að erfiðlega gangi að fá olíu til landsins ef heimsstyrjaldir verða mjög tíðar eða langvinnar hér á norðurhjara. Þessar ábendingar snúa einkum að stjórnvöldum en allur almenningur getur vitaskuld lagt sitt af mörkunum, t.d. þannig að búa sig undir langvarandi sult og seyru með því að hlaupa duglega í spik.

Ég hef hingað til reynt að hvetja allar konur áfram, líka þær sem ég er ekkert sérstaklega sammála, á meðan þær standa fyrir breytingar sem eru byggðar á reynslu og menningu kvenna og leiða til bættara samfélags, þó leiðirnar séu ekki alltaf þær sem ég hefði valið.

Í dag bauð kona sig fram sem formaður Sjálfstæðisflokksins, hún segist vera kona sem vilji meiri samvinnu, sátt og ,,ný stjórnmál“.  Á sama tíma segir hún að verði hún kosin formaður Sjálfstæðisflokksins ætli hún að koma í veg fyrir að þjóðin fái í eitt skipti fyrir öll að kjósa hvort hún vilji standa innan eða utan ESB.

Ákvörðun sem 65% landsmanna vilja fá að taka sem einstaklingar, ákvörðun sem 65% landsmanna vilja ekki að stjórnmálaflokkarnir taki fyrir sig, en sú kona sem nú stígur fram byrjar fyrsta daginn í framboði á að ætla að stöðva lýðræðislegt ferli og skerða ákvörðunartökurétt þinn sem kjósenda.

Það mun eingöngu bæta á þá óeiningu sem er í samfélaginu og  koma í veg fyrir að sátt náist í þessu stóra máli – í stað þess að leiða það til lykta. Það er nefnilega eitt að vera á móti inngöngu í ESB og eitthvað allt annað að treysta ekki fólkinu í landiu til þess að taka ákvörðun um framtíð sína sjálft.

Til að toppa sig þá sagði hún einnig í dag að sú 30% lækkun sem hefur orðið á rástöfunartekjum okkar eftir hrun væri óásættanleg -algjörlega án þess að nefna að þá lækkun má tengja meira og minna þráðbeint við krónuna sem er jú ein helsta ástæðan fyrir því að við ættum að ganga í Evrópusambandið.

En nei, hún ætlar að sjá til þess að við fáum ekki að taka þá ákvörðun, og tryggja þar með að við sitjum uppi með handónýtan gjaldmiðil um aldur og ævi.

Konur sem tala um eitt og meina annað – boða nákvæmlega sömu sérhagsmuna- og forsjáhyggju stjórnmál sem hafa verið hér við lýði í höndum karla í áratugi. Því miður.