Bretar eru töluvert spenntir fyrir heimsókn páfa á morgun, þó af ólíkum ástæðum sé. Heimsóknin hefst í Skotlandi, hvar Benedict XVI hittir Elizabeth drottningu. Elizabeth mun líkast til klæðast svörtum kjól – en samkvæmt forskriftinni leyfist aðeins kaþólskum drottningum að klæðast hvítu í návist páfa. Ég þekki ekki ástæðuna fyrir því.
Mikið er talað um fyrirhuguð mótmæli, en minna er greint að hverju þau beinast; trúnni eða ríkinu. Oftast er þetta sett undir einn hatt, sem er í sjálfu sér skiljanlegt.
En aðgreiningin skiptir dálitlu máli, því það er í skjóli meints fullveldis sem Vatikanið hylmir yfir með barnaníðingum og öðrum glæpamönnum. Umfangið á svívirðunni er óskaplegt; tugir þúsunda fórnarlamba á síðustu þrem áratugum, aðallega drengir.
Í ljósi þess Vatikanið hefur hlaupið frá vandanum með tilfærslu, telja menn fullvíst að mun fleiri fórnarlömb megi finna í Afríku, en þangað hafa margir prestar verið fluttir síðustu ár.
Utan þessa hefur Vatikanið barist heiftarlega gegn réttindum hinna ýmsu hópa í samfélagi manna, svo sem konum og samkynhneigðum. Ágætt dæmi er einkennileg lagabreyting frá því í sumar, sem gerir prestvígslu konu að jafn alvarlegu afbroti og kynferðisleg misnotkun.
Það er eiginlega forkastanlegt að þjóðir heims skuli viðurkenna fullveldi þessa „ríkis“ – og sjálfsagt að mótmæla komu „þjóðhöfðingjans“.
Svo fremi maður gleymi ekki að hugsa hlýlega til hins mikla hjálparstarfs sem kaþólska kirkjan sinnir víða um heim.
Ummæli (8)
Uni Gíslason // 16. sept. 2010 kl. 00:20
Það er leikur enginn vafi á fullveldi Vatikansins sem ríkis. Ekki frekar en Íslands.
Baldur McQueen // 16. sept. 2010 kl. 00:35
Ekki eru allir sammála því, Uni. Sumir segja fullveldið byggt á veikum grunni.
En meðan ríkisstjórnir heims samþykkja fullveldið, er þín fullyrðing auðvitað réttari en þeirra sem staðhæfa annað. Við lifum víst í raunveruleikanum.
Örn // 16. sept. 2010 kl. 06:45
„On 31 October 1992, Pope John Paul II expressed regret for how the Galileo affair was handled, and issued a declaration acknowledging the errors committed by the Catholic Church tribunal that judged the scientific positions of Galileo Galilei, as the result of a study conducted by the Pontifical Council for Culture. In March 2008 the Vatican proposed to complete its rehabilitation of Galileo by erecting a statue of him inside the Vatican walls. In December of the same year, during events to mark the 400th anniversary of Galileo’s earliest telescopic observations, Pope Benedict XVI praised his contributions to astronomy.“ – Wikipedia
Ég spái að árið 2410 muni Vatikanið ljúka við að gera upp mál barnaníðingana í sínum röðum.
Uni Gíslason // 16. sept. 2010 kl. 11:13
Allavega, þá hef ég engar heimildir fyrir því að barnaníðingar séu algengari meðal presta, en raunar í öðrum stéttum – það er oft málað þannig, en ég fæ ekki séð að það standist – hins vegar það sem er svo sárt og svo ömurlegt er hvernig Kirkjan hefur í mörgum tilfellum ákveðið að ‘díla’ við þetta vandamál upp á eigin spýtur og hylmt yfir níðingunum.
Ef upp kemst um barnaperra í skólakerfinu, t.d. þá er enginn að ræða það að senda hann í annann skóla til að róa öldurnar. Þessi stefna var algert dómgreindarleysi Kirkjunnar og manni verður illt að hugsa til þess að þetta hafi verið gert.
Hins vegar er uppþot lítið hugsandi ‘knee-jerk’ anti-katólika í anti-katólsku Bretlandi (sbr. trúfrelsi konungs/drottningar) ekkert til að missa sig yfir… fyrirsjáanlegt, vægast sagt.
Kirkjan er miklu meira en einhverjir barnaperrar og önnur rotin epli – eins og finnast í öllum mannlegum stofnunum – og páfinn er ekki neinn vinur barnaperra. Ekki frekar en hann var nasisti eða annað sem honum er gert upp.
Anglósferið er alveg spes heimur, en hann er ekki jafn stór eða merkilegur og íbúar hans telja. Kirkjan er ekki sterk innan anglósfersins, nema í Írlandi, en almennt fyrirlitin í UK/USA.
Sem sagt, fyrirsjáanlegt. Með fullri virðingu.
Baldur McQueen // 16. sept. 2010 kl. 11:29
Ekkert mál, Uni
Ég tek kannski ekki undir allt þarna hjá þér, en er sammála því að stóra vandamálið er hvernig kirkjan hefur hylmt yfir með glæpamönnunum. Ef við gefum okkur að eitthvað gott fylgi kaþólsku kirkjunni – og því verður varla mótmælt – er synd og skömm að svona mál, sem með réttu ættu að fara beint til yfirvalda í hverju landi, skuli skemma fyrir heildinni.
Ómar Torfason, sjþj. // 16. sept. 2010 kl. 13:58
Baldur,
Hver er staðan í díalóg Ensku biskupakirkjunnar og Kaþólsku kirkjunnar varðandi afturhvarf þeirrar ensku til móðurkirkjunnar?
Andri Haraldsson // 16. sept. 2010 kl. 14:27
Áður en lengra er haldið ætla ég að segja að ég hef ekkert á móti kaþólsku fólki og á marga vini og samstarfsmenn sem eru af þeirri trú.
En ég er algerlega ósammála að mesta vandamálið sé yfirhylming. Vandamálið er skipulögð aðferðafræði sem virðist hafa verið miðstýrt af biskup/kardinálum hvers lands með vitund og vilija Vatíkansins. Þessi aðferðafræði var einfaldlega sú að í stað þess að takast á við menn (og konur t.d., á Írlandi) sem klárlega nýttu sér stöðu sína til að misnota þá sem minnst mega sín. Eins þá er ekki eins og þessi vandamál hafi byrjað fyrir þremur áratugum. Margir hafa komið fram og borið vitni um hluti eins langt aftur og elstu menn geta munað, og fundist hafa skrif um presta miklu lengra aftur.
Vandamálið er samsekt og skipulögð hegðun kirkjunnar til að leyna glæpamönnum í eigin röðum. Því miður þurfa kaþólskir að takast á við þetta með því að gera grundvallarbreytingu á skipulagi kirkjunnar. Hún getur ekki lengur falið sig á bak við kreddur og leynd. Annars verða veraldleg öfl að skerast í leikinn.
Baldur McQueen // 16. sept. 2010 kl. 22:10
„Vandamálið er samsekt og skipulögð hegðun kirkjunnar til að leyna glæpamönnum í eigin röðum. Því miður þurfa kaþólskir að takast á við þetta með því að gera grundvallarbreytingu á skipulagi kirkjunnar. Hún getur ekki lengur falið sig á bak við kreddur og leynd. Annars verða veraldleg öfl að skerast í leikinn.“
Tek undir þetta!
Rita ummæli