Ekki hverfur óbragðið yfir afskiptum Alþingis af máli sem er komið fyrir dómstól. Því meira sem ég hugsa málið því betri finnst mér lagadómgreind Bjarna heitins Benediktssonar, Ólafs heitins Jóhannessonar og Gunnars heitins Schram og eftir því verri dómgreindin Róberts Spanó og þeirra Alþingismanna sem halda því blákalt fram að Alþingi geti sótt mál til Landsdóms ef því sýnist svo.
Setjum sem svo að Alþingi afgreiði mál til Landsdóms. Landsdómur tekur málið fyrir og ákveður að kalla í vitnastúku hóp Alþingismanna. I staðinn fyrir að bera vitni gætu tilvonandi vitni tekið málið úr höndum dómaranna í þeim tilgangi að fella það niður. Það ættu allir að sjá, líka Róbert Spanó, hvað það væri arfavitlaust.
Setjum sem svo að hinir ákærðu væru líka Alþingismenn yrðu Alþingismenn aftur. Ekki þyrftu þeir að hafa áhyggjur. Samkvæmt lagaskilningi Spanó og meirihluta Alþingis tækju þeir málið einfaldlega úr höndum dómaranna.
Næst færum við þetta yfir á önnur mál til að jafnræðis sé gætt. Í kvöld stel ég brauði án áhættu. Eftir að mál mitt hefur verið dómtekið tek ég það einfaldlega úr höndum dómarans.
Andskotans rugl er þetta.
Baldur Kristjánsson
Svo fljúga menn heim utan úr heimi til að taka þátt í andskotans ruglinu. Væntanlega til að forða sér frá vitnastúkunni?
Þú getur þó notað brauðið til að fæða þúsundir!
Þeir yrðu snillingar. Sigmundur Ernir var svo upptekin norðanlands að hann gleymdi varamanninum.
Tel að sérar ættu að spara blótsyrði. Held að nógu margir stundi það þó þeir taki ekki þátt í því. Almennt eiga menn að sleppa því obinberlega hvað þá prestar.
Ruglandi í þér Andrés. Plís opinberaðu hégómleika þinn annarsstaðar!
Biskupsefnið, Baldur Kristjánsson hefur talað. Hann hefur allt til brunns að bera til þess að rífa kirkjuna uppúr meinsemdum, hnignun og doða. Hann hefur guðfræðina á hreinu og ofurgráðu í bandarískri siðfræði; sálnahirðir í Ölfusi og næstráðandi biskups um árabil. Hann ber ekki í farteskinu syndir forvera á biskupsstóli. Hann er ekki kvensamur og hann er laus við veikleika á borð við mildi, fyrirgefningu og að vilja hafa frið við alla menn.
Hann er baráttuglaður orðhákur af guðs náð með refsivöndinn til reiðu gegn öllum þeim sem ekki ganga vinstra megin á guðsvegum og mottó hans „með illu skal illt út reka“ mun efla og auðga íslenska kirkju um aldir alda.
Þú ferð í manninn Gss. Greinilega lubbi af bestu gerð. Bkv. B
Já og sjálfur dómsmálaráðherrann fór næst fremstur í þessari sneypuför, á eftir Bjarna Vafningi Benediktssyni formanni Sjálfstæðisflokksins!
Við erum komin ansi lágt…
…guðsmaðurinn orðljóti ætti að hlífa fólki við að deila lagaþekkingu látinna sálna… einkum eftir að Róbert Ragnar Spanó snupraði aðstoðarmann biskups… sem gekk á svörtu reitunum…
„skv 29. gr. stjskr. getur forseti hvorki látið saksókn sem Alþingi hefur ákveðið á hendur ráðherra niðurfalla, né leyst hann undan hegningu sem landsdómur hefur dæmt hann í, nema Alþingi samþykki.
Regla þessi er á því byggð að Alþingi eigi bæði að ráða yfir málhöfðun og yfir framkvæmd hegningar með því að ákæruvald þess væri í rauninni skert ef annað vald gæti ákveðið niðurfall saksóknar og eftirgjöf refsingar“
Stjórnskipunarréttur bls 184 Gunnar G. Schram
Jóhann þú ferð líka í manninn?? skamm!
Það má reikna með að forsætisráðherrar framtíðarinnar horfi til þessa ólukkumáls og taki sér meiri völd til þess að forðast það að andstæðingar þeirra hendi þeim fyrir Landsdóm í stað þess að þakka þeim vel unnin störf. Þannig færumst við frá lýðræði til þingræðis til foringjaræðis til einræðis. Veið erum langt á veg komin.
Andskoti er andstæðingur
Flott Baldur, en mikið vildi ég geta „líkað“ við svar þitt til Andrésar…tær snild.
Það er nú bara andskotans rugl að finna að því að þeir sem ákæri geti ekki dregið ákærur til baka. Hitt er annað mál að kannski ættu fleiri eða aðrir að geta ákært menn fyrir afglöp í starfi í ríkisstjórn en þeir sjálfir eða vinnufélagarnir.
En þú kemur að ágætum punkti í röksemdafærslunni hjá þér, þar sem þú ert að tala um að næst geti menn stolið brauði án áhættu. Það virðist nefnilega svo að þeir sem stálu svo miklu að það setti efnahag landsins á hvolf þurfi litlar áhyggjur að hafa. Allur kæruleikurinn beinist að einum af þeim sem menn telja að hafi átt að verja landið fyrir þjófunum. Þú spilar með í þessum leik og tekur undir með þeim sem snúa glæpnum alveg á hvolf.
Ef þú vilt slíkt réttarfar og það verður uppskera hrunsins þá þurfa glæpamenn ekki að hafa miklar áhyggjur hér. Það má gera ráð fyrir að þeir átti sig fljótt á að refsingar fyrir glæpi muni alfarið bitna á þeim sem eiga að verjast glæpunum, en ekki þeim sem fremja þá. Það hugsa ég að mörgum glæpamönnum finnist ágætt.
Mér finnst þetta vera andskotans rugl.
Guðsmaðurinn sjálfur farinn að ákalla þann í neðra.