mars 2008

Kunningjakona mín var að koma heim úr stuttri heimsókn í Kína. Þar gerði hún tilraunir til þess að fylgjast með atburðunum í Tíbet. Hún leitaði á netinu og horfði á CNN og BBC World.

Það gekk illa.

Þegar hún fór á netið kom í ljós að ekki var hægt að komast inn á fréttir  alþjóðlegra fjölmiðla um Tíbet. Þegar CNN eða BBC fjölluðu um málið varð skjárinn auður.

Kínverskir fjölmiðlar hafa sáralítið sagt frá mótmælunum í Tíbet og stjórn kommúnista í Peking reynir að koma í veg fyrir að almenningur þar í landi geti lesið erlendar fréttir af ástandinu. Hún hefur meðal annars lokað  fyrir netaðgang að efni sem inniheldur orðin: Tibet, violence, riot og Lhasa.

Ritskoðunin nær einnig til myndbandsvefsíðunnar YouTube.

Kínastjórn reynir jafnframt að hindra fréttaflutning með því að halda erlendum fjölmiðlum frá Tíbet. Frá 12. mars hafa erlendir fjölmiðlamenn ekki fengið leyfi til að koma til Tíbets – nema með einni undantekningu. Og síðustu vikur hefur að minnsta kosti 25 fréttamönnum, þar á meðal frá Hong Kong, verið vísað frá Tíbet.

Náðarsamlegast fékk útvalinn fámennur hópur fréttamanna að fara til Lhasa, höfuðborgar Tíbets, í vikunni en fastlega er búist við því að hópurinn fái einungis að sjá það sem stjórnvöld vilja.

Kínastjórn hefur með öllum þessum aðgerðum sínum dregið úr veikum vonum manna um að hún stefni að því að veita almenningi þau sjálfsögðu réttindi að búa í opnu og lýðræðislegu samfélagi.

Það ber að harma og fordæma.

Synd að British Airways ætli að hætta áætlunarflugi til Íslands. Með því hefur verið hægt að ferðast ódýrt milli London og Reykjavíkur – í farþegarými sem gerir ráð fyrir hærra fólki en Evrópustaðallinn.

Íslensku flugfélögin hafa ekki getað boðið eins vel.

Annars var London fín um páskana – svolítið kalt og hráslagalegt - en andinn góður og nóg af flottum söfnum til að skoða.

Ekkert varð hins vegar úr verslunarleiðangri enda lítil skynsemi í því fyrir Íslending með dýrt pund í vasanum. 

Og já - á meðan ég man: Ég rakst ekki á neinn frægan í London. Ekki einu sinni Egil Helga.

En það er allt í lagi!

Hinir stórskemmtilegu Staksteinar fjölluðu nýverið um það sem þeir kölluðu víðtæka en hljóðláta valdatilfærslu frá viðskiptajöfrum til stjórnmálamanna. Þeir síðarnefndu hefðu misst völdin til þeirra fyrrnefndu en væru nú að fá þau til baka.

„Stjórnmálamennirnir eru að endurheimta völdin, sem þeir hafa misst til viðskiptajöfra og fjármálajöfra á fyrstu árum 21. aldarinnar.“

Ýmsir klóruðu sér í kollinum og veltu fyrir sér hvað Staksteinar væru að fara. Kannski skýringuna megi finna í Reykjavíkurbréfinu um helgina:

„Þar [á Írlandi] er nú rætt um að hugsanlega þurfi að þjóðnýta írsku bankana eða alla vega einhverja þeirra. Sú skoðun hefur skotið upp kollinum í umræðum hér að það sama gæti gerzt undir lok þessa árs eða snemma á næsta ári í okkar samfélagi.“

Í Viðskiptablaðinu er rifjuð upp eftirfarandi leiðrétting frá 14. maí 1987:

„Í Morgunblaðinu sl. þriðjudag þar sem getið var um söluhæstu drengina hjá Rauða krossi Íslands misritaðist nafn eins þeirra. Rétt er nafnið Annþór Kristján Karlsson. Hlutaðeigendur eru beðnir velvirðingar á þessu.“