Blaðamaður fékk eitt sinn það verkefni að hringja í augnlækni til að inna hann álits á niðurstöðum nýrrar glákurannsóknar. Blaðamaðurinn hringdi í augnlækninn og birti viðtalið í blaðinu daginn eftir.
Þann sama dag hringdi læknirinn í ritstjórnina og kvaðst ekki kannast við að hafa verið í viðtali þótt hann gæti reyndar tekið undir allt það sem haft væri eftir honum í blaðinu. Í ljós kom að blaðamaðurinn hafði hringt í alnafna læknisins. Leiðrétting birtist daginn eftir. Hún var eitthvað á þá leið að viðtalið við lækninn hefði ekki verið við lækninn heldur alnafna hans, sem væri reyndar þrátt fyrir hin leiðu mistök, sammála því sem í fréttinni stóð.
Sjálf var ég einhvern tíma að vinna fréttaskýringu um Frjálslynda flokkinn og í samtölum mínum við flokksmenn var mér bent á einn úti á landi, í innsta hring, sem gæti tjáð sig frekar um málið. Ég hringdi í hann, kynnti mig, og spurði hvað honum fyndist um stöðu flokksins.
Viðmælandinn svaraði af ágætri þekkingu og ég sá fyrir mér fína fyrirsagnarpunkta. Þegar leið á samtalið spurði ég hvort hann væri ekki örugglega í innsta kjarna flokksins. Svarið var eitthvað á þessa leið: Nei, nei – ég er ekkert í Frjálslynda flokknum.
Ég var semsé með alnafnann á línunni.
Viðmælandi minn bætti því við að honum hefði þó þótt gaman að fá símtal að sunnan til að ræða pólitíkina sem hann hefði mikinn áhuga á.
Þarna skall hurð nærri hælum!
Ég hef líka heyrt frásögn af enn einum blaðamanni sem fékk það verkefni að fara út á land og taka viðtal við atkvæðamikinn mann í sjávarútvegi. Blaðamaðurinn gerði það. Kom heim og skrifaði viðtalið. Nema hvað. Þetta var ekki sá kall sem hann átti að tala við heldur alnafninn. Báðir voru þeir í útgerð. Það breytti ekki því að viðtalið stóð fyrir sínu.
Þessar sögur sýna að við blaðamenn lendum í ýmsu; við getum að sjálfsögðu gert mistök eins og aðrir.
Nýlegt dæmi sýnir aukinheldur hve berskjölduð við getum verið gagnvart viðmælendum okkar sé ásetningurinn sá að villa á sér heimildir.
Við göngum almennt út frá því sem vísu að maður sé sá sem hann segist vera. Við höfum ekki lagt það í vana okkar að biðja um nafnskírteini eða aðrar sannanir fyrir því að fólk sé heiðarlegt í þessum efnum.
En kannski verða nú breytingar þar á…
Nýleg ummæli