maí 2007

að ganga í Sameinuðu arabísku furstadæmin?

Mér skilst líka að þar séu engir skattar. Þá er Dubai, fjármálaborgin, frábær staður. Þangað hef ég komið, eins og margir Íslendingar skilst mér.

Ríkidæmið þar er með eindæmum. Líkt og hér á landi sjá innflytjendur meira og minna um lægstlaunuðu störfin. (Ekki það að ég sé að mæla því bót.)

Nú eru Danir farnir að íhuga að siða til hjólreiðamenn. Samkvæmt frétt Vísis vilja þeir sekta þá sem leggja hjólum sínum ekki “almennilega” eins og það er orðað í fréttinni.

Hvað sem það svo sem þýðir.

Nær væri sennilega fyrir Dani að skera upp herör gegn stuldi á hjólum. Er ég bjó í Kaupmannahöfn fyrir nokkrum árum var alls fjórum hjólum stolið af mér og sambýlismanni mínum á skömmum tíma.

Ástandið er að vísu ekki mikið skárra hér í Reykjavík. Á einu ári hefur þremur hjólum verið stolið frá mér og fjölskyldu minni.

Enn á ný berast okkur fregnir af slæmum aðbúnaði verkamanna við byggingu Kárahnjúkavirkjunar. Portúgalskir fjölmiðlar hafa nú gert þetta að umtalsefni.

Við Íslendingar getum ekki látið þessa gagnrýni sem vind um eyrun þjóða. Þetta kemur okkur við. Við hljótum að gera þá kröfu að þetta mál verði upplýst sem fyrst og síðan leyst ef ásakanir reynast réttar!

Fréttavefurinn Vísir greindi frá umfjöllun portúgalskra fjölmiðla um aðbúnað við Kárahnjúka í vikunni. Í fréttinni sagði: „Dagblöðin Correio da Manha og Publico segja að meira en 100 Portúgalar vinni við afar slæmar aðstæður í göngunum 14 klukkutíma á dag. Forseti verkalýðsfélags í Portúgal segir aðstæður mannanna hræðilegar. Vitnað er í starfsmann sem ekki vill láta nafns síns getið. Hann var ráðinn tímabundið en hefur nú snúið aftur og segir meðferðina nálgast þrælahald. Mennirnir standi meðal annars í vatni upp að hnjám og mengun sé stundum það mikil að skyggni sé innan við 10 metra.“

Ítalska verktakafyrirtækið Impregilo hefur ítrekað verið gagnrýnt fyrir slæman aðbúnað verkamanna á svæðinu. Fyrirtækið hefur sömuleiðis verið gagnrýnt fyrir að bregðast öryggishlutverki sínu.

Í frétt Morgunblaðsins í lok síðasta árs var upplýst að frá því framkvæmdir hófust við byggingu Kárahnjúkavirkjunar árið 2003 hefði verið tilkynnt um tæplega 1.200 vinnuslys vegna framkvæmdanna. Þar fyrir utan hefðu fjögur banaslys orðið við virkjunina.

Þá bárust fregnir af því, fyrr í vor, að fjöldi verkamanna hefði veikst vegna eiturmengunar í aðrennslisgöngum og enn fleiri vegna matareitrunar.

Varla var það þetta sem Alþingi vildi er það samþykkti Kárahnjúkavirkjun í apríl 2002.

„Með ákvörðun Alþingis höfum við stigið gríðarstórt spor fram á veginn til aukinnar nýtingar hinna hreinu orkulinda þjóðarinnar sem mun auka hagsæld hennar um langa framtíð. Ég segi já,” sagði Valgerður Sverrisdóttir, þáverandi iðnaðarráðherra, í atkvæðagreiðslu um frumvarpið á Alþingi, sem síðan var samþykkt með 44 atkvæðum þingmanna gegn níu.

Átti hagsæld okkar að byggja á þrælahaldi erlendra verkamanna?

Blaðamenn verða sí og æ fyrir einhvers konar beinum eða óbeinum utanaðkomandi þrýstingi um það hvernig þeir eigi að skrifa fréttir sínar. Þessi þrýstingur kemur meðal annars frá auglýsendum. Ýmist beint frá auglýsendum eða óbeint í gegnum auglýsingadeildir miðlanna.

Ófáir blaðamenn hafa til að mynda örugglega heyrt sambærilega setningu frá viðmælanda: „Ég hætti að auglýsa í blaðinu ef þú birtir þessa frétt!“

Tveir fjölmiðlafræðinemar við Háskólann á Akureyritóku þetta efni fyrir í nýlegri rannsókn sinni og heimildarmynd. Í verkefninu kom meðal annars fram að það virtist – sem betur fer – heyra til undantekninga að fréttir birtust ekki vegna hótana frá auglýsendum.

Blaðamenn ræddu þetta verkefni fjölmiðlafræðinemanna í hádeginu í dag. Í umræðunum kom meðal annars fram að blaðamenn væru almennt meðvitaðir um þrýstinginn frá auglýsendum og auglýsingadeildum. Þeir væru sömuleiðis meðvitaðir um mikilvægi ritstjórnarlegs sjálfstæðis.

Í verkefni fjölmiðlafræðinemanna kom fram að þótt blaðamenn á fríblöðunum teldu sig finna meira fyrir þrýstingi auglýsenda, en blaðamenn á áskriftarblöðunum, væri ekki þar með sagt að þeir fyrrnefndu létu undan þeim þrýstingi.

Auk þess var sérstaklega tekið fram, í verkefninu, að blaðamenn á Blaðinu hefðu, er þeir svöruðu spurningum fjölmiðlafræðinemanna, látið í ljós skýra óánægju sína í garð auglýsingadeildarinnar. Þeir töldu að áreiti frá henni raskaði vinnufriði þeirra.

Í lok fundarins í hádeginu var hnykkt á því að skylda blaðamanna væri fyrst og síðast við lesendur sína. Trúverðugleiki miðlanna væri aukinheldur háður því að það sjónarmið væri í hávegum haft á miðlunum.

Í nýrri rannsókn kemur í ljós stórmerkileg niðurstaða!

Konum í stjórnarformennsku 100 stærstu fyrirtækja landsins hefur fækkað!

Og hver skyldi talan vera?

Jú. Nú eru semsé 3 í slíkum störfum, en árið 2005 voru þær heilar 5.

Spurning um að gera aðra rannsókn…til að athuga hvort niðurstaðan sé örugglega rétt!