Andrés Jónsson

Nokkrir sem hafa verið orðaðir við framboð til forseta  í sumar hafa tekið því vel þegar fjölmiðlar byrja að hringja.

Þetta eru auðvitað mikil pr-mistök – ef þú raunverulega ætlar þér að ná kjöri sem forseti.

Með  því skapast offramboð af þér á fyrsta degi.

Því meirihluti þjóðarinnar á enn eftir að heyra og venjast hugmyndinni um þig á Bessastöðum, þegar hún er farin að lesa um áhuga þinn á embættinu.

—–

Að sama skapi er það nær örugg leið til að ná forystu á keppinauta í forsetakjöri, að neita að gefa kost á þér og neita að ræða málið við nokkurn fjölmiðil.

Helst máttu ekki gefa þig fyrr en búið er að ræða kosti þess að fá þig framboð í margar vikur og eftir að þúsundir eða tugþúsundir manna hafa skorað á þig að endurskoða hug þinn.

—–

Íslendingar töldu að Ólafur Ragnar Grímsson hefði í nýársávarpi sínu lýst því yfir að hann sæktist ekki eftir endurkjöri.

En nú bendir ýmislegt til þess að Ólafur Ragnar hafi í raun með því verið að hefja kosningabaráttu sína.

—–

Þögn hans við fjölmiðla, um hvort endurkjör komi til greina, er í fullu samræmi við þessa kenningu.

Því að annað hvort er niðurstaðan:

a) Áætlun hans gengur fullkomlega  upp og hann nær miklu forskoti í baráttunni um forsetaembættið.

Um leið og hann sleppur við ásakanir um að þekkja ekki sinn vitjunartíma.

Eða hún verður:

b) Undirskriftirnar verða ekki nógu margar og stemningin fyrir endurkjöri Ólafs Ragnars dvínar.

Þá getur Ólafur líka látið eins og hann hafi aldrei ætlað sér neitt annað en að hætta.